działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą wykazały, że głównym narządem narażonym na toksyczność przewlekłą są nerki, jednak uszkodzenia te miały charakter odwracalny, co sugeruje zdolność regeneracji nerek po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na brak zaburzeń funkcji rozrodczych po ekspozycji na lek.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Sumilar Duo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji. Ramipryl jest niezalecany w I trymestrze ciąży i bezwzględnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii ramiprylem, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe. Amlodypina nie jest zalecana w ciąży, chyba że brak jest bezpieczniejszych opcji, a choroba matki stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu. Monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz obserwacja noworodków jest wskazana przy ekspozycji na ramipryl od II trymestru.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, monitorowanie ultrasonograficzne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, ramipryl, skąpomocz - Leksykon substancji czynnych
Etynyloestradiol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Etynyloestradiol, syntetyczny estrogen stosowany w połączeniu z progestagenami w większości hormonalnych środków antykoncepcyjnych, działa poprzez hamowanie osi podwzgórze-przysadka-jajniki, co prowadzi do zahamowania owulacji i tymczasowej niepłodności. Po zaprzestaniu stosowania płodność zwykle powraca w ciągu około miesiąca. Produkty zawierające etynyloestradiol są przeciwwskazane w ciąży i należy je natychmiast odstawić w przypadku jej wystąpienia. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy stosowaniu tych preparatów przed lub we wczesnej ciąży. Istotne jest również uwzględnienie zwiększonego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie poporodowym przy podejmowaniu decyzji o ponownym stosowaniu etynyloestradiolu.
antykoncepcja hormonalna, cyproteronu octan, dienogest, doustna tabletka antykoncepcyjna, drospirenon, działanie teratogenne, etonogestrel, etynyloestradiol, gestoden, hamowanie owulacji, hormon płciowy, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie miesiączkowe, laktacja, mechaniczna metoda antykoncepcyjna, minipigułka, okres poporodowy, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, progestagen, syntetyczny estrogen, system terapeutyczny dopochwowy, wada wrodzona, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Estradiol, naturalny żeński hormon płciowy, wykazuje niską toksyczność ostrą, co potwierdzają badania na różnych gatunkach zwierząt, gdzie dawki toksyczne znacznie przekraczają te stosowane klinicznie (np. LD50 etynyloestradiolu u szczurów wynosi 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic). Badania przewlekłe i rakotwórczości wskazują na nasilenie typowych efektów farmakologicznych estrogenów, bez wykazania dodatkowego ryzyka genotoksycznego czy mutagennego u ludzi. Estradiol i jego estry wykazują embriotoksyczność już przy niskich dawkach, powodując obumieranie zarodków, wady rozwojowe układu moczowo-płciowego oraz feminizację męskich płodów. Wyniki badań genotoksyczności są zróżnicowane, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na poważne uszkodzenia DNA in vivo.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, dienogest, drospirenon, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, estradiol półwodny, etynyloestradiol, feminizacja płodu, genotoksyczność, hormon płciowy, mikrojądro, nowotwór hormonozależny, obumarcie zarodka, octan noretysteronu, progestagen, rak jąder, rak macicy, rak piersi, rak pochwy, rak szyjki macicy, rak wątroby, syntetyczny estrogen, system transdermalny, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady układu moczowo-płciowego, walerianian estradiolu, wirylizacja płodu, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 75 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na zwierzętach. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp zaobserwowano zmiany behawioralne związane z ośrodkowym układem nerwowym, takie jak zmniejszenie aktywności ruchowej, nadmierna aktywność psychoruchowa oraz ataksja. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiała się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie wyższej niż u ludzi, a negatywny wpływ na płodność samców i samic szczurów występował jedynie przy bardzo wysokich dawkach, uznanych za klinicznie nieistotne.
ataksja, badanie teratogenności, bruksizm, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benfogamma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benfotiaminy, substancji czynnej leku Benfogamma, wykazały bardzo dobry profil bezpieczeństwa, porównywalny z tiaminą (witaminą B1). W badaniach toksyczności ostrej u myszy określono dawki śmiertelne: 15 g/kg przy podaniu doustnym, 2,2 g/kg dożylnym oraz 1,8 g/kg dootrzewnowym. Badania toksyczności przewlekłej na królikach (50 mg tiaminy/dobę przez 4 tygodnie), myszach (100 mg/kg doustnie) oraz szczurach nie wykazały istotnych zmian histopatologicznych ani niepożądanych efektów. Ponadto, badania wielopokoleniowe z dawkami 0,08 mg i 1 mg przez trzy generacje potwierdziły brak wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa.
badanie histologiczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, benfotiamina, chlorowodorek tiaminy, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, linia komórkowa, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalacom (0,05 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Xalacom, zawierający latanoprost (0,05 mg/ml) i tymolol (5 mg/ml) w formie kropli do oczu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Zarówno działanie miejscowe, jak i ogólnoustrojowe obu składników nie wywołało istotnych działań niepożądanych u zwierząt doświadczalnych, w tym królików i małp. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń dla najważniejszych układów fizjologicznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego. W kontekście gojenia się ran rogówki, latanoprost nie wpływał negatywnie na ten proces, natomiast tymolol hamował gojenie przy podawaniu częstszym niż raz na dobę.
aborcja, badania rozrodczości, dawka terapeutyczna, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gojenie rogówki, krople do oczu, latanoprost i tymolol, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja późna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adabonib 3,5 mg
Adabonib, zawierający bortezomib, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn w wieku rozrodczym podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania bortezomibu w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności przy maksymalnych dawkach, jednak nie oceniono wpływu na poród i rozwój pourodzeniowy. Decyzja o kontynuacji leczenia w ciąży powinna być indywidualna, po ocenie korzyści i ryzyka. W przypadku terapii skojarzonej z talidomidem, który jest silnie teratogenny, obowiązuje ścisłe przestrzeganie „Programu Zapobiegania Ciąży”. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia z powodu ryzyka działań niepożądanych u niemowląt, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania karmienia i alternatywnych metod żywienia dziecka.
Adabonib, antykoncepcja, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, mleko kobiece, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, talidomid, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zachowanie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirtor 15 mg
Mirtazapina, dostępna w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Aktualne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, jednak badania na zwierzętach wykazały zwiększoną toksyczność rozwojową. Istnieje potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) związane z lekami wpływającymi na serotoninę, co może dotyczyć również mirtazapiny, zwłaszcza przy stosowaniu w ostatnim trymestrze ciąży. Zaleca się dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem lub kontynuacją terapii oraz wnikliwą obserwację noworodka pod kątem objawów odstawienia, jeśli lek był stosowany w końcowym okresie ciąży.
badania toksyczności, ciąża, działanie teratogenne, karmienie piersią, mirtazapina, Mirtor, objawy odstawienia, obserwacja noworodka, przenikanie do mleka matki, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność rozwojowa, wady wrodzone płodu, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Benzydamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzydamina, stosowana miejscowo w jamie ustnej, gardle oraz dopochwowo, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ogólnej, z szerokim marginesem bezpieczeństwa (współczynnik LD50 do dawki leczniczej wynoszący 1000:1). Badania przedkliniczne nie wykazały uszkodzeń przewodu pokarmowego ani działania genotoksycznego czy rakotwórczego. Ponadto, wielokrotne podawanie benzydaminy nie powodowało istotnych efektów toksycznych, a jej stosowanie w połączeniu z cetylopirydyniowym chlorkiem cechuje się optymalną tolerancją i brakiem wpływu na bakteryjną florę jelitową. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy również nie budził zastrzeżeń w badaniach farmakologicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, bakteryjna flora jelitowa, cetylopirydyniowy chlorek, chlorowodorek benzydaminy, dane toksykokinetyczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kinetyka leku, LD50, margines bezpieczeństwa, okres okołoporodowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozwój płodu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Zentiva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karmustyny wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików przy dawkach zbliżonych do stosowanych klinicznie, co wskazuje na wysokie ryzyko wad rozwojowych płodu. Ponadto, u samców szczurów zaobserwowano zaburzenia płodności, jednak przy dawkach przekraczających te stosowane u ludzi. Te wyniki podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu karmustyny u pacjentów w wieku rozrodczym oraz wskazują na potrzebę monitorowania funkcji rozrodczych podczas terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Bulgaplin, wykazały, że w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi, lek jest dobrze tolerowany przez zwierzęta. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zarówno zmniejszeniem, jak i nadmierną aktywnością oraz ataksją. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) u starszych szczurów albinotycznych wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Pregabalina nie wykazywała działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy dawkach >2-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Niekorzystny wpływ na płodność samców i samic szczura występował wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki lecznicze i był przemijający lub związany z procesami zwyrodnieniowymi, co uznano za minimalne znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie toksyczności, bruksizm, Bulgaplin, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, in vitro, in vivo, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność, wrażliwość organizmu, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glimbax 0,74 mg/ml (0,074%)
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego diklofenaku, substancji czynnej leku Glimbax (0,74 mg/ml), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność oraz potencjał karcynogenny. Wyniki wskazują, że diklofenak, stosowany w dawkach terapeutycznych, nie wykazuje działania toksycznego, genotoksycznego, mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do klinicznego stosowania. Badania te dostarczają solidnych podstaw do bezpiecznego stosowania diklofenaku w formie roztworu do płukania jamy ustnej i gardła.
badanie toksykologiczne, diklofenak, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, płukanka do jamy ustnej, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphalac Fruit 667 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa laktulozy, substancji czynnej produktu leczniczego Duphalac Fruit, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po podaniu wielokrotnym. Badania toksyczności przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego ani teratogennego, co potwierdzają wyniki badań na myszach, szczurach i królikach. Laktuloza, podawana doustnie, nie jest praktycznie wchłaniana z przewodu pokarmowego, a jej działanie ogranicza się do jelita grubego, gdzie pełni funkcję osmotycznie czynną i substratu dla bakterii jelitowych, co minimalizuje ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej.
bakterie jelitowe, choroby współistniejące, działanie teratogenne, jelito grube, laktuloza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, schemat wielodawkowy, substancja czynna, substancja osmotycznie czynna, teratogenność, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe płodu, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania cyklosporyny wykazały brak działania mutagennego i teratogennego w standardowych testach u szczurów (dawki do 17 mg/kg mc./dobę) oraz królików (do 30 mg/kg mc./dobę), a także przy wyższych dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę. Jednakże dawki toksyczne (np. 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) indukowały embriotoksyczność i fetotoksyczność, objawiające się zwiększoną śmiertelnością przed- i pourodzeniową, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę powodowała zwiększoną śmiertelność potomstwa i zmniejszenie przyrostu masy ciała, przy czym NOEL był niższy niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA). U szczurów poddanych dożylnemu podaniu cyklosporyny (12 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, efekt ten występował już przy dawkach 6 mg/kg mc./dobę, poniżej MRHD, jednak brak potwierdzenia u innych gatunków ogranicza interpretację kliniczną. U królików ekspozycja in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) wiązała się z nefropatią, nadciśnieniem i niewydolnością nerek, co również nie zostało potwierdzone u innych gatunków.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, leczenie immunosupresyjne, nadciśnienie układowe, niewydolność nerek, nowotwór wątrobowokomórkowy, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój kośćca, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność potomstwa, toksyczność embrionalna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin Eugia 10 mg/ml
Badania przedkliniczne karboplatyny, substancji czynnej w preparacie Carboplatin Eugia (10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne, szczególnie u szczurów, co wskazuje na wysokie ryzyko dla rozwijającego się płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Ponadto, karboplatyna wykazuje mutagenność zarówno in vivo, jak i in vitro, co sugeruje możliwość indukcji zmian genetycznych w DNA komórek, potencjalnie prowadzących do procesów nowotworowych oraz zaburzeń funkcji reprodukcyjnych. Brak bezpośrednich danych dotyczących kancerogenności, jednak na podstawie mechanizmu działania i mutagenności, istnieje podejrzenie o potencjalne działanie rakotwórcze karboplatyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec Kids 5 mg/5 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Allertec (5 mg/5 ml, syrop), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych, co wskazuje na bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Ponadto, testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania cetyryzyny, a badania karcinogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, praktyka kliniczna, profil toksykologiczny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neurol 0,25 0,25 mg
Alprazolam, jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane epidemiologiczne wskazują, że ekspozycja na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze nie zwiększa istotnie ryzyka poważnych wad rozwojowych, choć istnieją doniesienia o dwukrotnym wzroście ryzyka rozszczepu wargi i podniebienia. Stosowanie dużych dawek w II i III trymestrze może prowadzić do ograniczenia ruchów płodu i zaburzeń rytmu serca, a podanie alprazolamu w ostatnim okresie ciąży wiąże się z ryzykiem zespołu wiotkiego dziecka u noworodka, objawiającego się hipotonią osiową i trudnościami ze ssaniem, które mogą utrzymywać się do 3 tygodni. Wysokie dawki mogą dodatkowo powodować depresję oddechową, bezdech i hipotermię. Po urodzeniu mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak nadpobudliwość, pobudzenie i drżenie, zależne od okresu półtrwania leku.
- Leksykon substancji czynnych
Jemioła – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparaty zawierające wyciąg z jemioły (Viscum album L.), takie jak Cravisol (13,88 g wyciągu ze świeżego ziela na 100 ml płynu) oraz Intractum Visci PhytoPharm (100 ml etanolowego wyciągu na 100 ml płynu), nie posiadają kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji. Oba preparaty zawierają wysokie stężenie etanolu (52-62% V/V), co stanowi istotne przeciwwskazanie do ich stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne i negatywny wpływ alkoholu na rozwój płodu oraz noworodka. Dokumentacja medyczna jednoznacznie wskazuje na brak danych dotyczących wpływu jemioły na płodność, co wymaga szczególnej uwagi przy planowaniu ciąży.
badanie kliniczne kontrolowane, bezpieczeństwo leku, Cravisol, dokumentacja medyczna, działanie teratogenne, etanol, Intractum Visci Phytopharm, jemioła, karmienie piersią, laktacja, planowanie ciąży, preparat leczniczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, przenikanie alkoholu do mleka, rozwój płodu, wpływ na płodność, wyciąg etanolowy, wyciąg z ziela - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Naclof 1 mg/ml
Diklofenak, stosowany w kroplach do oczu (Naclof, stężenie 1 mg/ml), wykazuje przenikanie przez łożysko u zwierząt doświadczalnych, jednak nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczura ani teratogenności w badaniach na myszach, szczurach i królikach. Wysokie dawki toksyczne dla matki u szczurów wiązały się z powikłaniami okołoporodowymi, takimi jak trudne porody, przedłużenie ciąży, skrócony czas życia płodu oraz wewnątrzmaciczne opóźnienia wzrostu, co jest związane z mechanizmem działania diklofenaku jako inhibitora syntezy prostaglandyn. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania diklofenaku u kobiet ciężarnych, jednak stosowanie leku w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla oraz zahamowania skurczów macicy.
badania przedkliniczne, badanie farmakokinetyczne, bilans korzyści i ryzyka, diklofenak, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, inhibitor syntezy prostaglandyn, komplikacja okołoporodowa, mechanizm farmakologiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, powikłanie okołoporodowe, przeciwwskazanie bezwzględne, przedłużenie ciąży, przewód tętniczy Botalla, skurcze macicy, trudny poród, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levact 2,5 mg/ml
Levact, zawierający bendamustynę chlorowodorek w stężeniu 2,5 mg/ml, jest lekiem cytostatycznym stosowanym w terapii onkologicznej, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w okresie karmienia piersią, przy ciężkiej niewydolności wątroby (bilirubina >3,0 mg/dl) oraz żółtaczce. Ponadto, lek nie powinien być podawany pacjentom z ciężkim upośledzeniem czynności szpiku kostnego (leukocyty <3000/µl, płytki <75 000/µl), aktywnymi zakażeniami, w okresie krótszym niż 30 dni po dużym zabiegu chirurgicznym oraz po szczepieniu przeciw żółtej febrze lub innymi szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje, ze względu na ryzyko nasilenia immunosupresji i poważnych powikłań, w tym anafilaksji i infekcji szczepionkowej.
bendamustyna chlorowodorek, bilirubina w surowicy, działanie teratogenne, immunosupresja, lek cytotoksyczny, leukocytopenia, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątroby, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, szczepienie przeciw żółtej febrze, terapia onkologiczna, upośledzenie czynności szpiku kostnego, wirus atenuowany, zabieg chirurgiczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imuran 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azatiopryny, substancji czynnej leku Imuran, wykazały jej potencjał teratogenny u zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów, myszy i królików. Podawanie azatiopryny w dawkach od 5 do 15 mg/kg mc./dobę przez cały okres organogenezy skutkowało występowaniem wad wrodzonych o różnym stopniu nasilenia. Szczególnie wyraźne działanie teratogenne zaobserwowano u królików przy dawce 10 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na ich zwiększoną wrażliwość na toksyczne efekty leku. Wyniki te podkreślają zależność efektu teratogennego od dawki oraz gatunku zwierzęcia, co jest istotne przy ocenie ryzyka stosowania azatiopryny w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 100 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach przy dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższych niż u ludzi). Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Kompleksowe testy mutagenne, w tym testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y, badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu. W badaniach reprodukcyjnych flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę.
badanie cytogenetyczne, chłoniak L5178Y, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, obniżenie stężenia estrogenów, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – MIGTAN 50 mg
Sumatryptan, substancja czynna leku MIGTAN (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych), wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne, obejmujące ponad 1000 przypadków ekspozycji w pierwszym trymestrze, nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, jednak są niewystarczające do jednoznacznej oceny bezpieczeństwa. Doświadczenie z drugim i trzecim trymestrem jest ograniczone. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, choć u królików zaobserwowano potencjalny wpływ na przeżywalność zarodków i płodów, co wymaga uwagi przy decyzji o terapii. Stosowanie sumatryptanu w ciąży powinno być rozważane jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być indywidualna i oparta na analizie stosunku korzyści do ryzyka.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, migrena, MIGTAN, mleko kobiece, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, okres poporodowy, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przeżywalność zarodka, substancja czynna, sumatryptan, trymestr ciąży, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lexotan 3 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bromazepamu wykazały brak działania kancerogennego oraz genotoksycznego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. W modelu szczurzym nie zaobserwowano indukcji nowotworów, a testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, codzienne podawanie bromazepamu drogą doustną nie wpłynęło negatywnie na płodność i zdolności reprodukcyjne szczurów, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo przedkliniczne, bromazepam, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, masa płodu, płodność, poród martwego płodu, potencjał genotoksyczny, przeżywalność młodych, przyrost masy ciała, resorpcja płodów, śmiertelność płodów, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Astepro 1,5 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa azelastyny chlorowodorku obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na rozrodczość. Badania na świnkach morskich nie wykazały działania alergizującego, co jest istotne w kontekście leczenia schorzeń alergicznych dróg oddechowych. Testy genotoksyczne in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zależne od dawki zmniejszenie indeksu płodności u szczurów przy dawkach doustnych powyżej 3,0 mg/kg mc./dobę, jednak bez strukturalnych zmian patologicznych w narządach rozrodczych. Działania embriotoksyczne i teratogenne występowały jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, np. 68,6 mg/kg mc./dobę u myszy i szczurów.
azelastyna chlorowodorek, dawka toksyczna, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, indeks płodności, maksymalna dawka dobowa, opóźnienie wzrostu, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmierć płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Imupret –
Preparat Imupret, zawierający siedem substancji roślinnych (ziele skrzypu, ziele krwawnika pospolitego, korzeń prawoślazu, liście orzecha włoskiego, ziele mniszka lekarskiego, kwiat rumianku oraz korę dębu), nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność u kobiet i mężczyzn. Brak jest badań oceniających bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w okresie ciąży oraz laktacji, co skutkuje oficjalnym zaleceniem unikania jego stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Decyzja o ewentualnym zastosowaniu Imupretu w tych grupach powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjentki oraz dostępności alternatywnych terapii o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Methotrexat-Ebewe 10 mg/ml
Methotrexat-Ebewe (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera metotreksat, który ma istotny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz minimum 6 miesięcy po jej zakończeniu, a także wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem leczenia. Metotreksat jest silnie teratogenny, powodując zwiększone ryzyko poronień (42,5% przy dawkach <30 mg/tydzień) oraz ciężkich wad wrodzonych (6,6% żywych urodzeń), zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lub do 6 miesięcy po jej zakończeniu, konieczne jest monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych. Karmienie piersią jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie metotreksatu do mleka matki.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, brak miesiączki, ciężka wada wrodzona, dawka metotreksatu, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na metotreksat, genotoksyczność, Methotrexat-Ebewe, metotreksat, oligospermia, oogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, poradnia genetyczna, poronienie, poronienie samoistne, przechowanie nasienia, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, spermatogeneza, test ciążowy, twarzoczaszka, układ krążenia, wady rozwojowe płodu, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wskazanie onkologiczne, zaburzenie miesiączkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparinu, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, mutagennych oraz reprodukcyjnych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności podprzewlekłej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) podawano dawki 15 mg/kg i 10 mg/kg masy ciała/dobę odpowiednio, drogą podskórną i dożylną, nie obserwując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (Amesa, mutacje komórek chłoniaka) oraz klastogenności (aberracje chromosomalne w limfocytach ludzkich in vitro i szpiku kostnym szczura in vivo) nie wykazały potencjału genotoksycznego. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, z dawkami do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na płód. Ponadto, podawanie enoksaparyny w dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wpłynęło negatywnie na płodność i zdolności rozrodcze szczurów obu płci.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja komórek chłoniaka, mutagenność, Neoparin, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Cynakalcet – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 0,4 (króliki) i 4,4-krotności (szczury) maksymalnej dawki ludzkiej stosowanej w wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, a u ciężarnych szczurów obserwowano spadek masy ciała i spożycia pokarmu oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach wywołujących ciężką hipokalcémię. Nie wykazano działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Hipokalcemia ograniczała zakres dawek w badaniach toksykologicznych, a u gryzoni zaobserwowano specyficzne zmętnienie soczewki i zaćmę, prawdopodobnie wtórne do hipokalcemii, nieobserwowane u innych gatunków i w badaniach klinicznych.
badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, cynakalcet, dawka kliniczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hipokalcemia, kanał KATP, płodność, płytka wzrostu kości długich, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, rozrodczość, stężenie wapnia w surowicy, układ krwiotwórczy, węzeł chłonny, wpływ teratogenny, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dermosavit 500 j.m./g
Produkt leczniczy Dermosavit w postaci maści zawiera 300 j.m. retynolu palmitynianu (witaminy A) na 1 g preparatu. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Dermosavitu w okresie ciąży, co wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działanie teratogenne witaminy A w dużych dawkach. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, rozważyć alternatywne metody leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa, ograniczyć powierzchnię skóry poddawanej aplikacji oraz unikać stosowania na uszkodzoną skórę, aby zmniejszyć ryzyko wchłaniania systemowego. W przypadku laktacji brak jest również jednoznacznych danych klinicznych, a możliwe przenikanie składników aktywnych do mleka kobiecego wymaga unikania aplikacji na okolice piersi przed karmieniem oraz monitorowania niemowlęcia pod kątem działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, Dermosavit, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, laktacja, mleko kobiece, opatrunek okluzyjny, płodność, profil bezpieczeństwa, przenikanie składników aktywnych, retynol palmitynian, stosunek korzyści do ryzyka, wada rozwojowa płodu, wchłanianie systemiczne, witamina A - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmidon 80 mg + 25 mg
Produkt złożony Telmidon (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) nie był poddawany odrębnym badaniom przedklinicznym; dostępne dane opierają się na wcześniejszych badaniach obu składników. W badaniach na szczurach i psach, przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, nie zaobserwowano nowych toksycznych efektów poza tymi znanymi z monoterapii. Charakterystyczne zmiany fizjologiczne telmisartanu obejmują obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt), hemodynamiczne zmiany nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny), zwiększoną aktywność reniny, hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego oraz uszkodzenia śluzówki żołądka. U psów dodatkowo obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co jest związane z mechanizmem działania telmisartanu. W badaniach nie stwierdzono jednoznacznej teratogenności, jednak toksyczne dawki wpływały na rozwój potomstwa (zmniejszona masa ciała, opóźnione otwarcie oczu).
aktywność reniny, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy we krwi, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, częstość nowotworów, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hipertrofia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, krwinka czerwona, mechanizm farmakologiczny, potencjał genotoksyczny, śluzówka żołądka, stężenie hemoglobiny, telmisartan hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Frimig 100 mg
Sumatryptan, substancja czynna leku Frimig, nie wykazuje jednoznacznie potwierdzonego ryzyka teratogennego u kobiet stosujących go w pierwszym trymestrze ciąży, na podstawie danych farmakoepidemiologicznych obejmujących ponad 1000 przypadków. Jednak doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania sumatryptanu w drugim i trzecim trymestrze jest ograniczone, co wymaga ostrożności. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego działania teratogennego, choć u królików zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność embrionów i płodów. W związku z tym decyzja o zastosowaniu sumatryptanu powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a leczenie należy rozważać wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Konieczne jest również informowanie pacjentki o ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zapewnienie regularnej kontroli stanu zdrowia matki i płodu.
badanie farmakokinetyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, embrion, farmakoterapia, Frimig, migrena, okres okołoporodowy, płodność, podanie podskórne, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, sumatryptan, trymestr ciąży, wada wrodzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Fresenius Kabi
Lenalidomid Fresenius Kabi, będący pochodną talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie lenalidomidu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga bezwzględnego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu, niezależnie od wystąpienia braku menstruacji. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/mL powinny być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, w tym po zakończeniu terapii. Przeciwwskazane jest stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, a także zaleca się unikanie wkładek domacicznych uwalniających miedź z powodu ryzyka infekcji i krwawień.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, lenalidomid, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, pigułka hamująca owulację, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, sterylizacja, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zaburzenie czynności nerek, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg
Fingolimod Fresenius Kabi, zawierający 0,5 mg chlorowodorku fingolimodu w kapsułkach, jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, aktywnymi ciężkimi lub przewlekłymi zakażeniami (np. wirusowe zapalenie wątroby, gruźlica), a także u osób z aktywnymi złośliwymi nowotworami. Nie należy go stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh) oraz u osób z określonymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu lub TIA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niewydolność serca klasy III/IV wg NYHA, ciężkie zaburzenia rytmu serca wymagające leków antyarytmicznych klasy Ia lub III, bloki przedsionkowo-komorowe II stopnia typu Mobitz II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz wydłużony odstęp QTc >500 ms. Przeciwwskazania te wynikają z immunomodulującego działania leku oraz ryzyka bradykardii i zaburzeń przewodnictwa po pierwszej dawce.
aktywne przewlekłe zakażenie, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia, bradykardia, ciężkie aktywne zakażenie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciężkie zaburzenie rytmu serca, działanie teratogenne, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, ocena kardiologiczna, odstęp QTc, przejściowy atak niedokrwienny, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozrusznik serca, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie oportunistyczne, zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na reprodukcję, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodka, jednak efekt ten jest gatunkowo specyficzny i nie przekłada się na ludzi. W modelach zwierzęcych, przy dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę), obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały ekspozycji AUC od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD: 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona, 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 120 mg/kg/dobę (4-30-krotność AUC MRHD). W badaniach na królikach ropinirol samodzielnie nie wpływał na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą zwiększał częstość i ciężkość wad wrodzonych palców. Profil toksyczności obejmował hipoprolaktynemię, zmiany zachowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz degenerację siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co wiązano z nadwrażliwością na światło.
AUC, choroba Parkinsona, Cmax, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obumieranie płodu, organogeneza, prolaktyna, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Walgancyklowir, stosowany w lekach takich jak Valcyte i Valhit, wykazuje potencjalne działanie teratogenne oraz toksyczne na układ rozrodczy, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii oraz przez minimum 30 dni po jej zakończeniu, natomiast mężczyźni powinni używać mechanicznych metod antykoncepcji (prezerwatyw) w trakcie leczenia i przez co najmniej 90 dni po zakończeniu terapii, chyba że partnerka jest niepłodna. Stosowanie walgancyklowiru w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny. Ponadto, ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania gancyklowiru do mleka kobiecego oraz obserwacje u zwierząt, karmienie piersią podczas leczenia walgancyklowirem powinno być bezwzględnie przerwane.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acenocumarol WZF 4 mg
Acenokumarol, doustny antagonista witaminy K, wymaga ścisłego monitorowania terapii ze względu na wąski indeks terapeutyczny i ryzyko krwawień. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na acenokumarol lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), ciążę (ze względu na teratogenność i ryzyko krwawień u matki i płodu), a także pacjentów z ograniczonym dostępem do monitorowania INR, takich jak osoby starsze bez opieki, chorzy na alkoholizm czy z zaburzeniami psychicznymi. Ponadto, acenokumarol jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi skazami krwotocznymi, w okresie okołooperacyjnym (zwłaszcza przy zabiegach neurochirurgicznych, okulistycznych i rozległych operacjach), a także w stanach z aktywnym krwawieniem lub wysokim ryzykiem jego wystąpienia, takich jak choroba wrzodowa, krwotoki z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego, oddechowego, krwotoki mózgowe, ostre zapalenie osierdzia i zakaźne zapalenie wsierdzia.
acenokumarol, aktywność fibrynolityczna, antagonista witaminy K, choroba wrzodowa, czynniki krzepnięcia, dyskrazja, działanie przeciwkrzepliwe, działanie teratogenne, farmakokinetyka leku, indeks terapeutyczny, INR, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, monitorowanie terapii, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie krwotoczne, ryzyko krwawienia, skaza krwotoczna, wysięk osierdziowy, zapalenie osierdzia, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apetiherb –
Produkt leczniczy Apetiherb zawiera 15 g wyciągu płynnego (1:2) z ziela krwawnika (Achillea millefolium L. herba), ziela szanty (Marrubium vulgare L. herba), liścia melisy (Melissa officinalis L. folium) oraz owocu kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Mill. fructus) w proporcjach 3/2/3/2. Wyciąg ten stanowi 15% zawartości produktu, który dodatkowo zawiera 62 g sacharozy na 100 g syropu jako substancję pomocniczą. Nie przeprowadzono badań toksyczności, w tym toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności ani teratogenności, co ogranicza formalną ocenę bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, liść melisy, medycyna tradycyjna, owoc kopru włoskiego, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyciąg płynny, ziele krwawnika, ziele szanty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Combi 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi zawiera ramipryl i amlodypinę, których profil bezpieczeństwa oceniono w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozród oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję w dawkach dobowych: szczury 2 mg/kg, psy 2,5 mg/kg, małpy 8 mg/kg, bez objawów ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych obserwowano zmiany elektrolitów i obrazu krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, jednak dawki ≥ 50 mg/kg/dobę u szczurów w ciąży powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity osocza, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, miedniczki nerkowe, obraz krwi, opóźnienie porodu, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek