Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Meprelon 16 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Meprelon

Poniższe dane przedkliniczne dotyczą metyloprednizolonu, substancji czynnej produktu leczniczego Meprelon, dostępnego w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg. Przedstawione informacje opierają się na wynikach badań toksykologicznych, ocenie wpływu na rozród oraz potencjału mutagennego i karcynogennego substancji.¹

Toksyczność ostra

W badaniach przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą metyloprednizolonu po podaniu doustnym u szczurów wykazano, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) wynosi powyżej 4 g/kg masy ciała. Tak wysoka wartość LD50 wskazuje na stosunkowo niski poziom toksyczności ostrej substancji przy podaniu doustnym.²

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych wykazały szereg zmian, które można przypisać działaniu farmakodynamicznemu metyloprednizolonu. Obserwowane efekty obejmowały:³

• Policytemię – zwiększenie liczby erytrocytów we krwi
• Limfopenię – zmniejszenie liczby limfocytów
• Zanik grasicy – redukcję masy i funkcji tego narządu
• Zanik kory nadnerczy – zmniejszenie aktywności własnej osi podwzgórze-przysadka-nadnercza
• Zwiększone gromadzenie glikogenu w komórkach wątroby

Długotrwałe podawanie metyloprednizolonu w dużych dawkach (3 i 10 mg/kg masy ciała) prowadziło dodatkowo do wystąpienia następujących efektów:⁴

• Osłabienie odporności – zmniejszona zdolność organizmu do obrony przed patogenami
• Zmniejszona aktywność szpiku kostnego – obniżenie zdolności do produkcji komórek krwi
• Zanik mięśni szkieletowych – redukcja masy i siły mięśniowej
• Zanik gonad – dotyczy zarówno jąder u samców, jak i jajników u samic
• Polidypsja – nadmierne pragnienie i zwiększone spożycie płynów
• Biegunka – zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego
• Pogorszenie stanu ogólnego zwierząt

Działanie mutagenne i karcynogenne

Potencjał metyloprednizolonu w zakresie wywoływania mutacji genetycznych i karcynogenezy został oceniony w ograniczonym zakresie. Przeprowadzono test Amesa (badanie mutagenności bakteryjnej), który dał wynik ujemny, co sugeruje brak działania mutagennego metyloprednizolonu w tym modelu badawczym.⁵

Należy zaznaczyć, że dostępne dane przedkliniczne dotyczące potencjalnego działania karcynogennego metyloprednizolonu są ograniczone. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, które mogłyby ocenić ryzyko wystąpienia nowotworów w związku z przewlekłym stosowaniem tej substancji.⁶

Toksyczny wpływ na rozród i rozwój potomstwa

Badania przedkliniczne oceniające wpływ glikokortykosteroidów, w tym metyloprednizolonu, na rozwój płodowy wykazały znaczące ryzyko teratogenne. W badaniach na ciężarnych samicach myszy, szczurów i królików zaobserwowano zwiększoną częstość występowania rozszczepu podniebienia u potomstwa, co sugeruje wpływ tych substancji na prawidłowy rozwój struktur twarzowo-czaszkowych w okresie embrionalnym.⁷

Dodatkowo, w modelach zwierzęcych udokumentowano, że glikokortykosteroidy mogą powodować zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego płodów. Na podstawie wyników badań przedklinicznych nie można wykluczyć, że podobne efekty mogą wystąpić również u ludzi, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania glikokortykosteroidów, w tym metyloprednizolonu, w trakcie ciąży.⁸