działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fitomenadion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fitomenadion (witamina K1) wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, zarówno po podaniu pojedynczym, jak i wielokrotnym. Dane nie wskazują na istotne ryzyko dla pacjentów przy prawidłowym stosowaniu terapeutycznym. Brak jest bezpośrednich badań mutagenności i rakotwórczości dla fitomenadionu jako pojedynczej substancji, a na podstawie właściwości chemicznych nie przewiduje się takich efektów w warunkach klinicznych. Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na rozród i rozwój potomstwa, jednak obserwacje dotyczące innych witamin w dużych dawkach sugerują potencjalne ryzyko zaburzeń rozwojowych. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Vitalipid N Adult i Infant, ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych.
działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, embriotoksyczność, fitomenadion, kwas glikocholowy, lecytyna, micele mieszane, mutagenność, poronienie spontaniczne, profil toksyczności, rakotwórczość, śmiertelność potomstwa, teratogenność, witamina A, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wpływ na rozród, zaburzenia rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantine Glenmark 20 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Memantine Glenmark, wykazuje w badaniach przedklinicznych specyficzne zmiany neurotoksyczne typu Olney’a (wakuolizacja i martwica neuronów) u szczurów, jednak tylko przy bardzo wysokich stężeniach w surowicy, przekraczających dawki terapeutyczne. Zmiany te nie pojawiały się w badaniach długoterminowych na różnych gatunkach, co sugeruje ich przejściowy charakter lub występowanie jedynie przy ekstremalnych dawkach. W badaniach okulistycznych u psów i gryzoni zaobserwowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku, które nie potwierdziły się u małp ani ludzi. W płucach gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z gromadzeniem memantyny w lizosomach, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne i jego znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone.
amfifilne kationy, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie okulistyczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, lizosomy, makrofagi płucne, memantyna chlorowodorek, narząd wzroku, neurotoksyczność, odkładanie fosfolipidów, organizm matczyny, płodność, potencjał rakotwórczy, stężenie w surowicy krwi, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja tkanki płucnej, zahamowanie wzrostu płodu, zmiany typu Olneya - Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atazanawir, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie wątroby, manifestującą się minimalnym do umiarkowanego wzrostem bilirubiny, podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych, wakuolizacją i hipertrofią hepatocytów oraz obumieraniem pojedynczych komórek wątroby u samic myszy. Ekspozycja zwierząt na dawki wywołujące te zmiany była porównywalna lub wyższa niż u ludzi. Dodatkowo, u szczurów zaobserwowano nieznaczne do umiarkowanego podwyższenie stężenia cholesterolu i glukozy. W badaniach kardiotoksyczności atazanawir hamował kanał potasowy hERG o 15% przy stężeniu 30 μM, co odpowiada 30-krotnej ekspozycji wolnego leku u ludzi, oraz wydłużał czas trwania potencjału czynnościowego (APD90) o 13% w modelu króliczym. Zmiany w EKG (bradykardia, wydłużenie odstępów PR, QT i zespołu QRS) obserwowano jedynie w krótkotrwałym badaniu u psów, natomiast długotrwałe podawanie nie wykazało istotnych zaburzeń. Kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne, jednak nie można wykluczyć ryzyka wydłużenia odstępu PR, zwłaszcza przy przedawkowaniu.
aberracje chromosomalne, atazanawir, badanie toksyczności, bradykardia zatokowa, działanie drażniące, działanie teratogenne, ekspozycja na atazanawir, enzymy wątrobowe, gruczolak wątroby, hipertrofia komórek wątrobowych, kanał potasowy hERG, martwica pojedynczych komórek, mikrojądra w szpiku, naprawa DNA, odstęp PR, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, stężenie bilirubiny, test Amesa, uszkodzenie DNA, wakuolizacja komórek wątrobowych, włókna Purkinjego, zespół QRS, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin LAR 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej Sandostatin LAR, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, wielokrotnych dawek, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję na modelach zwierzęcych. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa klinicznego. W szczególności, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. Obserwowane u potomstwa szczurów przemijające opóźnienia wzrostu były związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako analogu somatostatyny.
analog somatostatyny, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, model zwierzęcy, oktreotyd, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, opóźnione zstąpienie jąder, przysadka mózgowa, rakotwórczość, Sandostatin LAR, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soolantra 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kremu Soolantra zawierającego iwermektynę 10 mg/g wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej i miejscowej przy wielokrotnym stosowaniu miejscowym u miniaturowych świń, z ekspozycją ogólnoustrojową porównywalną do klinicznej u ludzi. Kompleksowa ocena genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziła brak działania genotoksycznego. Dwuletnie badanie rakotwórczości u myszy nie wykazało zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych po doustnym podaniu iwermektyny zaobserwowano teratogenne efekty (rozszczep podniebienia u szczurów, deformacje nadgarstka u królików) przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną, z marginesem bezpieczeństwa NOAEL co najmniej 70-krotnie wyższym niż u ludzi. Toksyczność dla noworodków wynikała z ekspozycji pourodzeniowej przez mleko matki, prowadząc do wysokich stężeń iwermektyny w mózgu i osoczu potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, deformacja zgięciowa nadgarstka, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, iwermektyna, narażenie in utero, NOAEL, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, ryzyko środowiskowe, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol-Depot 200 mg
Dekanonian zuklopentyksolu, substancja czynna leku Clopixol Depot, wykazuje niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Badania reprodukcyjne na szczurach wskazały na opóźnienie zachowań seksualnych oraz zmniejszenie liczebności miotów przy podawaniu leku z pokarmem, jednak bez negatywnego wpływu na płodność. W dawkach 5 i 15 mg/kg/dobę zaobserwowano zwiększoną liczbę martwych urodzeń, obniżoną przeżywalność noworodków oraz opóźniony rozwój młodych, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne i może być związane z toksycznym wpływem na matki. Zuklopentyksol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, a niewielkie, statystycznie nieistotne zwiększenie częstości nowotworów u szczurów (przy dawce 30 mg/kg mc./dobę) jest prawdopodobnie związane z fizjologicznym wzrostem prolaktyny, co nie przekłada się na ryzyko u ludzi.
Clopixol Depot, dekanonian zuklopentyksolu, działanie miejscowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, octan zuklopentyksolu, prolaktyna, rak pęcherzykowy tarczycy, receptor D2, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyspy Langerhansa, zaburzenia krycia, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 8 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Nironovo SR) wykazały, że substancja aktywna wpływa na proces implantacji zarodka u szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednakże efekt ten ma ograniczone znaczenie kliniczne u ludzi. W toksyczności rozwojowej zaobserwowano dawkozależne efekty: przy 60 mg/kg/dobę (około 2× AUC maksymalnej dawki u ludzi) zmniejszenie masy ciała płodów, przy 90 mg/kg/dobę (około 3× AUC) zwiększoną śmiertelność płodów, a przy 150 mg/kg/dobę (około 5× AUC) wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg/dobę u królików (~9,5× Cmax). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg/dobę, ~4,8× Cmax) nasilała wady rozwojowe palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.
bezpieczeństwo kardiologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, komórki Leydiga, masa ciała płodu, obumieranie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, rakotwórczość, repolaryzacja serca, ropinirol, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diuver 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa torasemidu obejmowała badania toksykologiczne, teratogenne oraz inne aspekty bezpieczeństwa, które potwierdziły niski profil toksyczności substancji. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu była bardzo niska, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku przedawkowania. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach zaobserwowano zmiany związane z farmakodynamicznym działaniem torasemidu, takie jak zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika we krwi oraz zmiany strukturalne nerek (rozszerzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek). Wszystkie te efekty miały charakter przemijający i były odwracalne po zakończeniu terapii.
badania toksykologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekty toksyczne, kanaliki nerkowe, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, torasemid, wady rozwojowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Glibenese GITS 5 mg
Glipizyd (Glibenese GITS) wykazuje niewielką toksyczność płodową w badaniach na zwierzętach, bez działania teratogennego, jednak u kobiet ciężarnych z cukrzycą zaleca się insulinoterapię jako leczenie z wyboru ze względu na lepszą kontrolę glikemii i zmniejszenie ryzyka wad wrodzonych. Stosowanie glipizydu w ciąży wiąże się z ryzykiem długotrwałej ciężkiej hipoglikemii u noworodków (trwającej od 4 do 10 dni), co stanowi poważne powikłanie wymagające ostrożności i monitorowania. W związku z tym, glipizyd i inne pochodne sulfonylomocznika powinny być unikane u kobiet ciężarnych, a noworodki matek stosujących te leki powinny być poddane szczegółowej obserwacji pod kątem hipoglikemii.
ciężka hipoglikemia, cukrzyca ciążowa, działanie teratogenne, Glibenese GITS, glipizyd, hipoglikemia noworodkowa, hipoglikemia u noworodka, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, przenikanie leku do mleka, toksyczność płodowa, wady wrodzone płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Palexia retard 200 mg
Palexia retard zawiera tapentadol w dawkach 25 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Dane kliniczne dotyczące stosowania tapentadolu u kobiet w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny obserwowano opóźnienie rozwoju płodu oraz działanie embriotoksyczne związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Długotrwałe stosowanie tapentadolu w ciąży może prowadzić do noworodkowego zespołu odstawiennego opioidów, co wymaga dostępności odpowiedniej odtrutki i ścisłego monitorowania noworodka. Lek nie jest zalecany w okresie ciąży, porodu ani karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych bezpieczeństwa oraz ryzyko depresji oddechowej u noworodka i przenikanie substancji do mleka matki.
chlorowodorek, depresja oddechowa, długotrwałe stosowanie opioidów, działanie agonistyczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, NOAEL, noworodkowy zespół odstawienny, odtrutka, opioidy, ośrodek oddechowy, Palexia retard, receptory opioidowe μ, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zespół odstawienny noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenzetto 1,53 mg/dawkę
Produkt leczniczy Lenzetto, zawierający 1,53 mg estradiolu w każdej dawce aerozolu przezskórnego, nie jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży ani karmiących piersią. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać. Dotychczasowe dane epidemiologiczne nie wykazują istotnego ryzyka teratogennego ani innych szkodliwych efektów dla płodu przy niezamierzonej ekspozycji na estrogeny, jednak ekspozycja na estradiol w ciąży powinna być unikana. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności zaprzestania stosowania leku w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ciąży oraz o braku szczegółowych danych dotyczących wpływu preparatu na płodność, podkreślając potrzebę omówienia przerwania terapii przed planowanym poczęciem.
aerozol przezskórny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, ekspozycja na estrogeny, ekspozycja płodu, estradiol, estrogen, estrogenowa terapia hormonalna, etanol, laktacja, Lenzetto, płodność, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, teratogenność, wchłanianie przezskórne, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Progesteron, jako hormon steroidowy, odgrywa istotną rolę w leczeniu niepłodności, zwłaszcza w terapii niedomogi lutealnej oraz w suplementacji fazy lutealnej podczas technik wspomaganego rozrodu (ART). Preparaty progesteronu nie wykazują negatywnego wpływu na płodność kobiet, jednak niektóre, takie jak Bijuva, są przeciwwskazane u kobiet w wieku rozrodczym. W ciąży progesteron jest bezpieczny w I trymestrze, gdzie stosowany jest głównie w celu podtrzymania ciąży i wsparcia ART. Naturalny progesteron może być także podawany dopochwowo między 20. a 34. tygodniem ciąży w celu zapobiegania porodom przedwczesnym. Dane kliniczne wskazują, że stosowanie progesteronu nie zwiększa ryzyka wad rozwojowych, samoistnych poronień (5,4%) ani ciąż pozamacicznych (1%), a wskaźnik anomalii płodowych przy dawce 100 mg TID (Lutinus) wynosił 4,5%, co jest porównywalne z populacją ogólną.
anomalia płodowa, ciąża pozamaciczna, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie fetotoksyczne, działanie maskulinizujące, działanie teratogenne, faza lutealna, hormon steroidowy, karmienie piersią, laktacja, leczenie niepłodności, niedomoga lutealna, pierwszy trymestr ciąży, poród przedwczesny, preparat progesteronu, progesteron, rozród wspomagany, samoistne poronienie, techniki wspomaganego rozrodu, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, wirylizacja, wsparcie lutealne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neoparin 40 mg/0,4 ml
Enoksaparyna sodowa, stosowana w okresie ciąży, wykazuje ograniczone przenikanie przez łożysko, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych oraz dane kliniczne. Nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na płód. Mimo to, decyzja o jej zastosowaniu powinna być oparta na dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, a pacjentki ciężarne wymagają ścisłego nadzoru klinicznego, w tym monitorowania objawów krwawienia i nadmiernego działania przeciwzakrzepowego. Ryzyko powikłań, takich jak krwawienia, małopłytkowość czy osteoporoza, nie jest istotnie wyższe niż u kobiet niebędących w ciąży, z wyjątkiem pacjentek ze sztucznymi zastawkami serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy planowaniu znieczulenia zewnątrzoponowego, zalecając odstawienie enoksaparyny przed zabiegiem.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, leczenie enoksaparyną, małopłytkowość, osteoporoza, powikłanie krwotoczne, przenikanie przez łożysko, roztwór do wstrzykiwań, sztuczne zastawki serca, toksyczne działanie na płód, trymestr ciąży, wchłanianie leku, zasadowa depolimeryzacja, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epiduo forte 0,3% + 2,5%
Produkt leczniczy Epiduo Forte, zawierający adapalen 0,3% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, fototoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej adapalen wykazał działanie teratogenne przy wysokiej ekspozycji ogólnoustrojowej (doustne dawki ≥25 mg/kg mc./dobę), natomiast przy miejscowym podaniu na skórę w dawce 6 mg/kg mc./dobę stwierdzono zmiany w liczbie żeber lub kręgów u zwierząt. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę. Nadtlenek benzoilu nie wykazał efektów teratogennych ani wpływu na funkcje rozrodcze przy dawkach doustnych do 500 mg/kg mc./dobę.
adapalen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Epiduo, farmakokinetyka, fototoksyczność, genotoksyczność, kwas benzoesowy, nadtlenek benzoilu, podanie na skórę, podrażnienie miejscowe, ryzyko środowiskowe, toksyczność adapalenu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 10 mg + 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon i nalokson, obejmowała badania toksyczności reprodukcyjnej, rakotwórczości oraz mutagenności. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg masy ciała nie wykazywał negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodków u szczurów i królików, choć przy dawce 125 mg/kg u królików zaobserwowano zmiany rozwojowe, takie jak zwiększona częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber. U szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg masy ciała, przy czym dawka 6 mg/kg na dobę wiązała się z mniejszą masą ciała potomstwa, co było powiązane z obniżoną masą ciała matek i zmniejszonym spożyciem pokarmu. Nalokson w dużych dawkach doustnych (do 800 mg/kg/dobę) nie wykazywał działania teratogennego, jednak przy najwyższych dawkach obserwowano toksyczność u matek oraz zwiększoną śmiertelność noworodków szczurów, bez negatywnego wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutagenność, nalokson, NOAEL, ocena przedkliniczna, oksykodon, oksykodon z naloksonem, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon substancji czynnych
Walproinian sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walproinian sodu wykazuje istotną toksyczność ostrą z LD50 w zakresie 1200-1600 mg/kg (doustnie) oraz 750-950 mg/kg (dożylnie) u różnych gatunków zwierząt. Przewlekłe podawanie prowadzi do zmian w układzie rozrodczym samców, w tym atrofię jąder i zaburzenia spermatogenezy, obserwowane u szczurów przy dawkach ≥250 mg/kg oraz u psów już od 90 mg/kg. W badaniach wielokrotnego podawania dawki 1250 mg/kg/dobę u szczurów i 150 mg/kg/dobę u psów wywoływały zwyrodnienia jąder i zmniejszenie ich masy. Wartości NOAEL dla zmian w jądrach wynosiły 270 mg/kg/dobę u szczurów i 90 mg/kg/dobę u psów, jednak margines bezpieczeństwa na podstawie AUC może być niewystarczający. Walproinian nie wykazywał jednoznacznego działania mutagennego in vitro, a wyniki badań in vivo były zależne od drogi podania – doustnie nie indukował aberracji chromosomowych, natomiast dootrzewnowo zwiększał uszkodzenia DNA u gryzoni. Dane dotyczące genotoksyczności u pacjentów z padaczką są niejednoznaczne, a kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieokreślone.
aberracja chromosomowa, atrofia jąder, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatocyty, LD50, miano wirusa, naprawa DNA, NOAEL, pękanie nici DNA, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powstawanie mikrojąder, replikacja wirusa HIV, szpik kostny, test Amesa, test na komórkach chłoniaka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenia zachowania, zmiany behawioralne, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dnor 300 mg
Badania przedkliniczne allopurynolu, substancji czynnej leku Dnor 300 mg, wykazały różnorodne efekty w zależności od drogi podania i gatunku zwierzęcia. Podanie dootrzewnowe dawki 50 lub 100 mg/kg masy ciała u myszy w 10. lub 13. dniu ciąży skutkowało uszkodzeniami płodu, podczas gdy u szczurów dawka 120 mg/kg mc. w 12. dniu ciąży nie wywołała takich efektów. W badaniach z podaniem doustnym, odpowiadającym klinicznej drodze podania, nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u myszy, do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 150 mg/kg mc./dobę u królików w okresie od 8. do 16. dnia ciąży. Dodatkowo, badania in vitro na hodowlach ślinianek płodów mysich potwierdziły brak embriotoksyczności allopurynolu w stężeniach poniżej toksycznych dla matki.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Liść senesu, zawierający 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na gram, jest stosowany jako lek roślinny w formie ziół do zaparzania, wykazując działanie przeczyszczające. Jednakże jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną oraz w przypadku licznych patologii przewodu pokarmowego, takich jak niedrożność jelit, zwężenie światła jelit, atonia jelit oraz zapalenie wyrostka robaczkowego, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym perforacji jelit i maskowania objawów chorobowych. Ponadto, preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, gdyż może nasilać stan zapalny, krwawienia i biegunkę.
atonia jelit, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, działanie teratogenne, glikozyd hydroksyantracenowy, liść senesu, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, odwodnienie, pasaż jelitowy, perforacja jelit, sennozyd B, środek przeczyszczający, stan zapalny, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, wykazuje profil toksyczności związany głównie z jego mechanizmem działania farmakologicznego, obejmujący hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz zmiany behawioralne. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, uznane za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na dawko-zależne efekty teratogenne u szczurów przy dawkach od 60 do 150 mg/kg m.c./dobę, znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (MRHD: 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg, 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy monoterapii do 20 mg/kg, jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał potasowy, L-DOPA, mięsień sercowy, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, repolaryzacja komórek, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibum Grip 200 mg + 30 mg
Badania przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ibum Grip, zawierającego 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, wykazały brak działania teratogennego ibuprofenu w modelach zwierzęcych. Testy przeprowadzone na szczurach, królikach oraz myszach szczepu C57BL/6J, przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (nawet ponad 100-krotnie), nie wykazały statystycznie istotnego wzrostu liczby deformacji płodów w porównaniu z grupami kontrolnymi. Wyniki te wskazują na niski potencjał teratogenny ibuprofenu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku w okresie ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 80 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu OxyContin, wykazały brak istotnych negatywnych efektów na płodność samców i samic szczurów oraz na wczesny rozwój zarodkowy przy dawkach do 8 mg/kg mc. Nie stwierdzono również teratogenności u szczurów (do 8 mg/kg/dobę) i królików (do 5 mg/kg/dobę). Ocena genotoksyczności wykazała działanie klastogenne in vitro, jednak badania in vivo nie potwierdziły tych efektów, nawet przy dawkach toksycznych, co sugeruje obecność mechanizmów ochronnych organizmu. Brak jest natomiast danych dotyczących poporodowych skutków prenatalnej ekspozycji oraz długoterminowych badań kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenia w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
badania długoterminowe, badania farmakologiczne, badania kancerogenności, badania toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja prenatalna, oksykodonu chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paclitaxelum Accord
Paklitaksel powinien być podawany wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w chemioterapii przeciwnowotworowej, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym duszności, niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego oraz uogólnionej pokrzywki, które występują u mniej niż 1% pacjentów po odpowiedniej premedykacji (kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów H₂). Miejsce wkłucia dożylnego wymaga stałej obserwacji z uwagi na ryzyko wynaczynienia. Neutropenia jest głównym ograniczającym dawkę działaniem toksycznym, dlatego konieczne jest monitorowanie morfologii krwi i ponowne podanie leku dopiero po osiągnięciu liczby granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1500/mm³ (≥ 1000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposiego) oraz płytek krwi ≥ 100 000/mm³ (≥ 75 000/mm³ u pacjentów z mięsakiem Kaposiego). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza umiarkowanymi i ciężkimi, istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania. Paklitaksel jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób z wyjściową ciężką cholestazą.
antagonista receptora H2, bradykardia, ciężka reakcja nadwrażliwości, czynnik stymulujący wzrost granulocytów, duszność, działanie teratogenne, echokardiogram, elektrokardiogram, granulocyt obojętnochłonny, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedrobnokomórkowy rak płuc, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka uogólniona, polioksyetylowany olej rycynowy, rak jajnika, rak piersi, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie płuc, uwalnianie histaminy, wentrykulografia izotopowa, wynaczynienie, zaburzenie układu przewodzącego serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anastrozole Eugia 1 mg
Przedkliniczne badania anastrozolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjału rakotwórczego. Toksyczność obserwowano jedynie przy wysokich dawkach znacznie przekraczających kliniczne (LD50 doustne u gryzoni >100 mg/kg mc./dobę, dootrzewnowe >50 mg/kg mc./dobę, u psów >45 mg/kg mc./dobę). Dawki terapeutyczne (1 mg/kg mc./dobę u szczurów, 3 mg/kg mc./dobę u psów) nie wywoływały istotnej toksyczności narządowej. Anastrozol nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność był odwracalny i związany z mechanizmem inhibitora aromatazy, przy czym u samic dawka 1 mg/kg mc./dobę powodowała niepłodność, a 0,2 mg/kg mc./dobę zwiększała utratę zarodka przed implantacją. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę u szczurów i 0,2 mg/kg mc./dobę u królików, choć obserwowano farmakologicznie związane zmiany, takie jak powiększenie łożyska i poronienia.
anastrozol, badanie na zwierzętach, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, LD50, mięsak histiocytarny, mutacja genowa, NOAEL, nowotwór jajnika, nowotwór wątroby, toksyczność jednorazowa, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie chromosomu, utrata zarodka, zahamowanie aromatazy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Multibiotic (5 mg + 10 mg + 0,833 mg)/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania maści Multibiotic, zawierającej neomycynę, polimyksynę B oraz bacytracynę cynkową, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Neomycyna wykazała nefrotoksyczność po wielokrotnym podaniu domięśniowym u myszy i świnek morskich oraz ototoksyczność po dożylnych podaniach, jednak nie stwierdzono działania kancerogennego ani teratogennego u szczurów. Miejscowa aplikacja neomycyny na skórę królików i świnek morskich była dobrze tolerowana, z wyjątkiem kontaktowej alergii u około 10% zwierząt. Badania nad wpływem neomycyny na rozrodczość, przeprowadzone przy dawkach 10-246 razy wyższych niż stosowane u ludzi, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój pre- i postnatalny potomstwa.
alergia kontaktowa, bacytracyna cynkowa, badanie farmakologiczne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, maść, nefrotoksyczność polimyksyny, neomycyna, ototoksyczność, polimyksyna B, rozwój prenatalny i postnatalny, szczur laboratoryjny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lorazepamu, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (szczury, psy), wykazały brak istotnych zmian biologicznych nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Analizy histopatologiczne, okulistyczne, hematologiczne oraz ocena funkcji narządów nie ujawniły klinicznie istotnych zaburzeń. Testy genotoksyczności dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny leku. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego lorazepamu, potwierdzając jego bezpieczeństwo w kontekście ryzyka nowotworzenia.
badanie czynnościowe narządów, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie okulistyczne, badanie toksykologiczne, benzodiazepina, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na benzodiazepiny, genotoksyczność, lorazepam, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy płodu, zaburzenie zachowania, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metronidazol Aurovitas 250 mg
Stosowanie metronidazolu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lekarz powinien poinformować pacjentki o potencjalnych interakcjach z lekami antykoncepcyjnymi oraz konieczności stosowania dodatkowych metod antykoncepcji podczas terapii. Metronidazol jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na brak wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo oraz doniesienia o zwiększonym ryzyku wad rozwojowych płodu. W drugim i trzecim trymestrze lek można stosować jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Metronidazol przenika do mleka matki w stężeniach porównywalnych do osocza, dlatego jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią; w przypadku konieczności leczenia zaleca się czasowe przerwanie karmienia.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dokumentacja medyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na metronidazol, karmienie piersią, lek antykoncepcyjny, męski układ rozrodczy, metronidazol, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, stężenie leku w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Lenalidomide Ranbaxy, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które obejmują nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w kapsułkach wynosi od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka) i powyżej 200 mg w wyższych dawkach (15 mg, 20 mg, 25 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy, u których stosowanie leku jest przeciwwskazane. Ponadto, ze względu na udowodniony potencjał teratogenny lenalidomidu, lek jest całkowicie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie przestrzegają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, mającego na celu eliminację ryzyka ekspozycji płodu na substancję czynną.
alergia na lenalidomid, ciężka nietolerancja laktozy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, laktoza jednowodna, lenalidomid, Lenalidomide Ranbaxy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, stan zagrażający życiu, substancja pomocnicza, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clazicon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego gliklazydu, co pozostaje istotnym ograniczeniem w pełnej ocenie ryzyka. W badaniach teratogenności nie stwierdzono wad rozwojowych u płodów, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co wskazuje na możliwe ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekty toksyczne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gliklazyd, hipotrofia płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaloptic Free 0,05 mg/ml
Latanoprost, substancja czynna preparatu Xaloptic Free (50 µg/ml), wykazuje bardzo wysoki margines bezpieczeństwa, przekraczający 1000-krotnie różnicę między dawką terapeutyczną stosowaną miejscowo a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach do 100 µg/oko/dobę, znacznie przewyższających dawkę terapeutyczną (~1,5 µg/oko/dobę). W badaniach na małpach zaobserwowano farmakodynamiczne zwiększenie pigmentacji tęczówki, prawdopodobnie związane ze stymulacją melanogenezy, bez cech proliferacji czy potencjału nowotworowego. Przejściowe poszerzenie szpary powiekowej występowało jedynie przy dawkach przewyższających terapeutyczne i nie zostało dotychczas potwierdzone u ludzi. Latanoprost nie wykazuje działania alergizującego, co potwierdzono w badaniach na zwierzętach.
aberracja chromosomowa, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie letalne na płód, działanie teratogenne, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt zrębu tęczówki, mutacja genowa, mutacja powrotna, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, poronienie, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa, Xaloptic Free - Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje bardzo niski profil toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności na zwierzętach. Wartości LD50 wskazują na wysokie bezpieczeństwo stosowania, a dawki terapeutyczne nie powodują istotnych zmian fizjologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, świnkach morskich i chomikach, przy dawkach 50-450 mg/kg mc./dobę, nie wykazały teratogenności ani zwiększonej śmiertelności potomstwa, nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc. Kwas askorbinowy przenika przez łożysko i do mleka matki, jednak bez negatywnego wpływu na rozwój płodu i potomstwa. Nadmiar witaminy C jest eliminowany przez nerki po nasyceniu tkanek, co dodatkowo potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie in vivo, cytotoksyczność, dawka terapeutyczna, dyfuzja prosta, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kwas askorbowy, LD50, nasycenie tkanek, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie przez nerki - Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bromek ipratropiowy wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, z zastosowaniem podania wziewnego, doustnego i dożylnego. LD50 po podaniu doustnym wynosiła 1585 mg/kg u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, natomiast po podaniu dożylnym odpowiednio 13,6 mg/kg, 15,8 mg/kg i około 18,2 mg/kg. Po podaniu wziewnym minimalna dawka śmiertelna u świnek morskich wynosiła 199 mg/kg, a u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy najwyższych dawkach. Objawy toksyczności obejmowały rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię. W badaniach przewlekłych ustalono NOAEL na poziomie 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów i 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus przy podaniu wziewnym do 6 miesięcy, bez istotnych zmian histopatologicznych w układzie oddechowym i innych narządach. Badania immunogenności, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania niepożądanego, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak teratogenności bromku ipratropiowego nawet przy dawkach wziewnych do 1,8 mg/kg/dobę u królików i 1,5 mg/kg/dobę u szczurów.
aerozol inhalacyjny, beta-agonista, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, CFC, duszność, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, immunogenność, LD50, minimalna dawka śmiertelna, mydriaza, NOAEL, potencjał genotoksyczny, reakcja anafilaktyczna, reprodukcja i rozwój płodu, salbutamol, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ oskrzelowo-płucny, wada rozwojowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panacit 500 mg
Przedkliniczne badania paracetamolu, substancji czynnej preparatu Panacit 500 mg, wykazały istotne informacje dotyczące jego profilu bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej u myszy określono LD50 na poziomie 338 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym (p.o.) oraz 500 mg/kg masy ciała przy podaniu dootrzewnowym (i.p.), co wskazuje na różnice w toksyczności w zależności od drogi podania. Ponadto, badania nie wykazały działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza brak wpływu paracetamolu na rozwój zarodka i płodu, mutacje genetyczne oraz indukcję nowotworów złośliwych w warunkach eksperymentalnych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dorin 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Dorin, zawierający etynyloestradiol 0,03 mg oraz dienogest 2 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Dorin, należy natychmiast przerwać terapię, mimo braku jednoznacznych dowodów na teratogenność. Dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych przy nieumyślnym stosowaniu leku przed zajściem w ciążę. Jednakże, ze względu na potencjalne działania niepożądane obserwowane w badaniach na zwierzętach oraz zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie poporodowym, decyzja o ponownym włączeniu leku po porodzie powinna być starannie rozważona. Dorin nie jest zalecany w okresie laktacji ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie steroidów do mleka kobiecego, co może wpływać na dziecko.
bolesne miesiączkowanie, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dienogest, dysplazja szyjki macicy, działanie teratogenne, etynyloestradiol, guz wątroby, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, kamica pęcherzyka żółciowego, krwawienie śródcykliczne, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel przydatków macicy, wada wrodzona, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie miesiączkowania, zapalenie trzustki, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 200 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej leku Submena, obejmują szerokie badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz oceny mutagenności i rakotwórczości. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano istotne zmniejszenie płodności oraz zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez wykazania działania teratogennego. Testy mutagenne na bakteriach i gryzoniach były negatywne, natomiast in vitro na komórkach ssaków wykazały mutagenność fentanylu przy bardzo wysokich stężeniach, znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Badania rakotwórczości, w tym 26-tygodniowy test na transgenicznych myszach Tg.AC oraz dwuletnie badanie u szczurów, nie wykazały potencjału onkogennego fentanylu.
badanie bakteryjne, badanie in vitro, badanie na gryzoniach, badanie rakotwórczości, cytrynian fentanylu, dawka początkowa, dawkowanie, działanie niepożądane, działanie teratogenne, fentanyl, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał onkogenny, preparat histologiczny, skórny test biologiczny, śmiertelność płodu - Leksykon substancji czynnych
Liść porzeczki czarnej – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Liść porzeczki czarnej (Ribis nigri folium) jest stosowany w preparatach ziołowych, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych i przedklinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa w okresie ciąży i laktacji. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ tej substancji na rozwój płodu, przebieg ciąży, potencjalne działanie teratogenne ani przenikanie składników aktywnych do mleka matki. W związku z tym, zgodnie z aktualnymi zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego, nie rekomenduje się stosowania liścia porzeczki czarnej u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest również danych dotyczących wpływu na płodność u kobiet i mężczyzn, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa stosowania u osób planujących potomstwo.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja produktu leczniczego, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, liść porzeczki czarnej, mleko matki, model zwierzęcy, płodność, preparat ziołowy, przenikanie składników aktywnych, Ribis nigri folium, rozwój płodu, zioło do zaparzania