działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Encorton 10 mg
Prednizon, jako glikokortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko powikłań takich jak niewydolność łożyska, mała masa urodzeniowa oraz śmierć płodu. Chociaż teratogenność u ludzi nie została jednoznacznie potwierdzona, dane kliniczne wskazują na konieczność stosowania najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z uwzględnieniem indywidualnego doboru dawki (dostępne tabletki Encorton w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg). Decyzja o terapii powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a pacjentka powinna być szczegółowo poinformowana o potencjalnych zagrożeniach i zasadach stosowania leku w ciąży.
długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, działania niepożądane kortykosteroidów, działanie teratogenne, Encorton, funkcje hormonalne, glikokortykosteroid, gospodarka hormonalna, hormony endogenne, hormony kory nadnerczy, mała masa urodzeniowa, niewydolność łożyska, rozszczep podniebienia, stosowanie glikokortykosteroidów, zahamowanie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Medical Valley 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także poszerzenie kanalików nerkowych z ich zanikiem u psów, wraz z przerostem i rozrostem aparatu przykłębuszkowego oraz zwiększoną aktywnością reninową osocza. W badaniach na szczurach i psach stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne, które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli. Zmiany te wynikają z mechanizmu farmakologicznego i są typowe dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, funkcja nerek, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, morfologia krwi, nadżerka, owrzodzenie, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Polpharma 50 mg/ml
Dane przedkliniczne oksykodonu, substancji czynnej produktu Oxycodone Polpharma (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji), nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w kontekście bezpieczeństwa klinicznego. Badania na szczurach i królikach wykazały brak negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój embrionalny przy dawkach do 8 mg/kg (szczury) oraz do 125 mg/kg (króliki). Wysoka dawka 125 mg/kg u królików wywołała toksyczność matczyną, co mogło być przyczyną obserwowanych zmian rozwojowych u płodów, takich jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber. W badaniach rozwojowych szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu, a NOAEL dla pokolenia F1 ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę, przy dawce 6 mg/kg/dobę obserwowano działania niepożądane, jednak bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracje chromosomalne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał klastogenny, rozwój embrionalny, rozwój zarodkowy, stężenie terapeutyczne, test mikrojąderkowy, test mutagenności, test mysiego chłoniaka, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprom Zatoki Sprint 200 mg + 30 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Ibuprom Zatoki Sprint, zawierającego ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa poszczególnych składników oraz ich połączenia. Ibuprofen w dawce 60 mg/kg masy ciała podawany szczurzym przez 6 miesięcy nie wykazał szkodliwych działań systemowych, a toksyczność ograniczała się do uszkodzeń przewodu pokarmowego, co jest zgodne z profilem NLPZ. Pseudoefedryna nie była oceniana w badaniach subchronicznych ani długotrwałych, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Połączenie obu substancji nie wykazuje działania mutagennego, a ibuprofen nie wykazuje działania rakotwórczego w badaniach na gryzoniach. Dodatkowo, obserwacje u ponad 3000 osób stosujących pseudoefedrynę przez ponad 7,5 roku nie wykazały wzrostu ryzyka karcynogenezy.
- Leksykon substancji czynnych
Olmesartan medoksomil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olmesartan medoksomil wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność typową dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE, obejmującą zwiększenie stężenia azotu mocznikowego (BUN) i kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). W nerkach obserwowano zmiany histologiczne, takie jak pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych, które można ograniczyć poprzez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Skojarzenia olmesartanu z hydrochlorotiazydem lub amlodypiną nie nasilały toksyczności poszczególnych substancji ani nie wywoływały synergii toksyczności, choć odnotowano zmiany czynnościowe nerek, zmniejszenie parametrów krwinek czerwonych oraz zmiany w jelitach i nadnerczach u szczurów. W badaniach genotoksyczności olmesartan zwiększał pęknięcia chromosomów in vitro, jednak nie wykazywał istotnego działania genotoksycznego in vivo, a badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, cewka nerkowa, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kora nadnerczy, kreatynina w surowicy, nabłonek nerkowy, niedociśnienie, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczek nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dasatinib Sandoz 80 mg
Dasatinib Sandoz, zawierający dazatynib, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w wieku rozrodczym ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności i wpływu na płodność. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a mężczyźni aktywni seksualnie powinni być poinformowani o możliwości wpływu leku na komórki rozrodcze oraz o opcji krioprezerwacji nasienia. Dazatynib jest przeciwwskazany w ciąży z powodu ryzyka poważnych wad wrodzonych, w tym wad cewy nerwowej, oraz szkodliwego działania farmakologicznego na płód. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych, gdy nie ma alternatywy, leczenie może być kontynuowane po dokładnym poinformowaniu pacjentki o ryzyku.
antykoncepcja, badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Dasatinib Sandoz, dazatynib, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, komórka rozrodcza, krioprezerwacja nasienia, laktacja, leczenie dazatynibem, medycyna rozrodu, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka kobiecego, wada cewy nerwowej, wada rozwojowa cewy nerwowej, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu jodku potasu na płodność u ludzi są ograniczone, a dostępna dokumentacja nie potwierdza bezpośredniego wpływu na zdolności rozrodcze. Stosowanie jodku potasu w ciąży wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń funkcji tarczycy u płodu, zwłaszcza przy wielokrotnym podawaniu wysokich dawek. U kobiet ciężarnych nie należy przekraczać jednej dawki, a powtarzające się podawanie może prowadzić do zaniku czynności tarczycy u płodu, wrodzonego powiększenia tarczycy oraz niedoczynności. Zalecana dawka jodu w ciąży i laktacji wynosi 200 µg/dobę, co odpowiada zwiększonemu zapotrzebowaniu na ten pierwiastek. W przypadku stosowania dużych dawek (rzędu mg), np. po katastrofach nuklearnych, konieczne jest monitorowanie czynności tarczycy noworodka, w tym stężenia TSH i T4, oraz ewentualne wdrożenie terapii zastępczej.
blokowanie tarczycy, działanie teratogenne, jod, jodek potasu, katastrofa nuklearna, monitorowanie czynności tarczycy, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, płodność, stężenie TSH, suplementacja jodu, tarczyca noworodka, terapia zastępcza, toksyczność jodu, wrażliwość tarczycy, zaburzenie funkcji tarczycy, zapotrzebowanie na jod - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acatar Allergy 1 mg/ml
Produkt leczniczy Acatar Allergy zawierający azelastyny chlorowodorek w aerozolu do nosa (1 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania azelastyny w tych grupach pacjentek. Badania przedkliniczne na zwierzętach, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie wykazały działania teratogennego, jednak ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz szczegółowo poinformować pacjentkę o braku danych klinicznych i zaleceniach dotyczących niestosowania leku w tym okresie.
Acatar Allergy, aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, pierwszy trymestr, produkt leczniczy, przeciwwskazanie do stosowania, stosunek korzyści do ryzyka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Aflofarm 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu wykazały brak działania teratogennego przy podawaniu zwierzętom dawek od 4 do 20-krotnie przekraczających maksymalną dopuszczalną dawkę dobową dla ludzi. Modele myszy i szczurów nie wykazały wad rozwojowych potomstwa, co wskazuje na relatywnie bezpieczny profil teratogenny leku. Jednakże, pomimo braku teratogenności, u szczurów zaobserwowano istotne zaburzenia męskiego układu rozrodczego, takie jak zanik jąder oraz zaburzenia spermatogenezy, co sugeruje potencjalne ryzyko dla funkcji reprodukcyjnych przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki paracetamolu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Calfos 0,266 mg
Produkt leczniczy Calfos zawiera 0,266 mg kalcyfediolu jednowodnego w kapsułkach miękkich i jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania kalcyfediolu u kobiet ciężarnych, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne. Kalcyfediol przenika do mleka matki, co może prowadzić do hiperkalcemii u niemowląt, stanowiącej poważne zagrożenie rozwojowe i metaboliczne. W związku z tym stosowanie Calfos w okresie laktacji jest przeciwwskazane, a w przypadku konieczności terapii zaleca się przerwanie karmienia piersią.
badanie kliniczne, badanie na zwierzętach, charakterystyka produktu leczniczego, dawka kalcyfediolu, działanie teratogenne, hiperkalcemia, kalcyfediol jednowodny, kalcytriol, kapsułka miękka, metody antykoncepcji, przenikanie do mleka, suplementacja witaminy D, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zaburzenia reprodukcji, zagrożenie dla noworodków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisplatin – Ebewe 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cisplatyny wykazały istotne działania toksyczne, w tym nefrotoksyczność, mielosupresję, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz ototoksyczność. Lek wykazuje wyraźny potencjał mutagenny potwierdzony w testach in vitro i in vivo, a długoterminowe badania na myszach i szczurach potwierdziły jego działanie rakotwórcze. Wpływ na układ rozrodczy obejmuje zahamowanie czynności gruczołów płciowych, manifestujące się brakiem miesiączki u samic oraz azoospermią u samców, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności. W modelach zwierzęcych stwierdzono również embriotoksyczność i teratogenność, a ekspozycja w okresie ciąży wiązała się z rozwojem nowotworów u potomstwa w wieku dorosłym.
azoospermia, Cisplatin-Ebewe, cisplatyna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, koncentrat do sporządzania roztworu, mielosupresja, nefrotoksyczność, niepłodność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie gruczołów płciowych, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Teva 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej produktu Hydroxyzinum Teva (50 mg/ml), wykazały potencjalne działanie teratogenne przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach na ciężarnych samicach myszy, szczurów oraz królików zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju płodów, co wskazuje na ryzyko dla rozwoju embrionalnego i płodowego. Produkt dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań, gdzie jedna ampułka 2 ml zawiera 100 mg hydroksyzyny chlorowodorku, co jest istotne przy ustalaniu dawkowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Genoptim 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także zaburzenia funkcji nerek, manifestujące się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym. U psów zaobserwowano poszerzenie kanalików nerkowych z ich zanikiem oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka w postaci nadżerek, owrzodzeń i zmian zapalnych, co jest charakterystyczne dla mechanizmu działania antagonistów receptora angiotensyny II. Doustne uzupełnienie sodu skutecznie zapobiegało tym działaniom niepożądanym. Ponadto, zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego były obserwowane, jednak ich znaczenie kliniczne u ludzi jest prawdopodobnie nieistotne.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, poszerzenie kanalików nerkowych, potas w surowicy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dafnegin 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej leku Dafnegin, wykazały niską toksyczność ostrą z wartością LD50 > 2 g/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów. Toksydność podprzewlekła po doustnym podaniu do 30 mg/kg m.c. u szczurów nie wykazała istotnych działań niepożądanych. Podanie dopochwowe, odpowiadające klinicznej drodze aplikacji, było dobrze tolerowane zarówno po jednorazowej dawce 16 mg/kg m.c., jak i po wielokrotnym stosowaniu 12,5 mg/kg m.c. przez 3 miesiące, bez obserwacji toksyczności miejscowej. Badania teratogenności i wpływu na płodność u szczurów i królików nie wykazały negatywnych efektów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, brak działania mutagennego potwierdzono w testach genotoksyczności.
badanie przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, Dafnegin, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, LD50, podanie dopochwowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zakażenie grzybicze pochwy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clotrimazolum Promedo 10 mg/g
Stosowanie klotrymazolu w postaci kremu 10 mg/g u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Badania na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego, jednak doustne podawanie dużych dawek klotrymazolu szczurom wykazało toksyczność dla płodów. W związku z tym, terapia u kobiet ciężarnych powinna być ograniczona do przypadków absolutnie koniecznych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Szczególnie istotne jest unikanie aplikacji dopochwowej w leczeniu zakażeń warg sromowych, aby nie narażać płodu na potencjalne ryzyko. U kobiet karmiących piersią zaleca się unikanie stosowania kremu na piersi, aby zapobiec bezpośredniemu kontaktowi niemowlęcia z lekiem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, stosowanej w preparacie Metformin hydrochloride Sandoz GmbH w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych, a niepożądane efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne działanie metforminy, co jest istotne w kontekście długoterminowej terapii.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo onkologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, mutacja chromosomowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry sercowo-naczyniowe, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atazanavir Accord 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atazanawiru wykazały hepatotoksyczność manifestującą się minimalnym do umiarkowanego wzrostem bilirubiny i enzymów wątrobowych, wakuolizacją oraz hipertrofią hepatocytów u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji co najmniej równej terapeutycznej dawce 400 mg/dobę u ludzi. Martwica hepatocytów występowała jedynie u samic myszy przy ekspozycji 12-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach kardiologicznych odnotowano hamowanie kanału potasowego hERG o 15% przy stężeniu 30 μM (30-krotność Cmax wolnego leku u ludzi), wydłużenie APD90 o 13% w włóknach Purkinjego oraz zmiany EKG (bradykardia zatokowa, wydłużenie PR, QT i QRS) w krótkoterminowych badaniach u psów, jednak bez potwierdzenia w długoterminowych badaniach 9-miesięcznych. Potencjalny wpływ na przewodnictwo elektryczne serca u ludzi, zwłaszcza ryzyko wydłużenia odstępu PR przy przedawkowaniu, pozostaje nie do końca poznany.
aberracje chromosomalne, badanie toksyczności, bilirubina w surowicy, bradykardia zatokowa, działanie drażniące, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, gruczolak wątroby, kanał potasowy hERG, martwica hepatocytów, mikrojądra w szpiku, naprawa DNA, odstęp PR, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, stężenie cholesterolu, test Amesa, wakuolizacja hepatocytów, wątroba, zespół QRS, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyprofloksacyna, fluorochinolon, wykazuje w badaniach przedklinicznych niski profil toksyczności przy stosowaniu miejscowym, zwłaszcza do przewodu słuchowego, gdzie dawki przekraczające kliniczne nie powodują istotnych uszkodzeń. W badaniach na młodych psach rasy beagle dawki terapeutyczne (np. 30 mg/kg) wywoływały zmiany w chrząstce stawowej, które utrzymywały się do 5 miesięcy, jednak u dojrzałych zwierząt nie stwierdzono takich efektów. Badania miejscowego stosowania kropli do oczu i ucha nie wykazały uszkodzeń stawów ani struktur ucha środkowego, w tym komórek rzęsatych ślimaka i kosteczek słuchowych. Działania niepożądane na ośrodkowy układ nerwowy oraz ryzyko uszkodzenia ścięgien i chrząstki obserwowano głównie po podaniu doustnym lub dożylnym w dawkach przekraczających te stosowane miejscowo.
chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, działanie embriotoksyczne, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluocynolonu acetonid, fluorochinolony, genotoksyczność, inhibitor gyrazy, komórki rzęsate, kosteczki słuchowe, ośrodkowy układ nerwowy, ototoksyczność, podanie dobębenkowe, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność układu szkieletowego, uszkodzenie stawów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid Gedeon Richter, dostępny w kapsułkach twardych w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje istotne działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw w podawaniu leku oraz przez 7 dni po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę, z uwzględnieniem wydłużonego okresu eliminacji u pacjentów z niewydolnością nerek. Lenalidomid przenika do spermy w bardzo niskich stężeniach, stając się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia leczenia u zdrowych mężczyzn.
dawkowanie lenalidomidu, działania niepożądane, działanie teratogenne, lenalidomid, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie, sperma ludzka, talidomid, teratolog, teratologia, wady wrodzone, właściwości teratogenne, wpływ na płodność, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tazocin, zawierającego piperacylinę z tazobaktamem, nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej kombinacji, co pozostaje istotnym elementem do dalszej oceny długoterminowego bezpieczeństwa.
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie, ocena farmakologiczna, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Uromitexan 100 mg/ml
Produkt leczniczy Uromitexan, zawierający mesnę, stosowany jako środek odtruwający w terapii cytostatykami z grupy oksazafosforynów, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania mesny w tych grupach, a dane przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak ich interpretacja w kontekście ludzkim jest ograniczona. Mesna powinna być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o terapii powinna uwzględniać kryteria stosowane dla cytostatyków oksazafosforynowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinatan 1 mg/g
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej emulsji Skinatan (1 mg/g), wykazały profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Ocena tolerancji ogólnoustrojowej po wielokrotnym podaniu miejscowym i podskórnym nie ujawniła działań niepożądanych wykraczających poza typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a analiza farmakologiczna i toksykologiczna nie wskazała na ryzyko rakotwórczości. Tolerancja miejscowa na skórę i błony śluzowe była dobra, bez występowania nietypowych działań niepożądanych, a testy na świnkach morskich wykluczyły potencjał uczulający.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, błona śluzowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja immunosupresyjna, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon aceponin, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, opatrunek okluzyjny, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, śmierć zarodka, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężeń testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce oraz sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne, z normalizacją w ciągu 4 tygodni po zakończeniu ekspozycji. W badaniach na szczurach odnotowano przejściowe obniżenie płodności u obu płci, z pełnym powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. Wpływ na rozwój prenatalny obejmował zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co jest zgodne z farmakologicznym profilem abirateronu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi poza zmianami w narządach rozrodczych wynikającymi z mechanizmu działania leku.
abirateron octan, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, masa narządów, mechanizm działania leku, nadnercza, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, przysadka, sutki, testosteron krążący, toksyczność rozwojowa, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sirdalud MR 6 mg
Produkt leczniczy Sirdalud MR (tyzanidyna, 6 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu) nie jest zalecany do stosowania u kobiet ciężarnych ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne ryzyko dla płodu. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego przy dawkach odpowiednio 3 mg/kg m.c./dobę i 30 mg/kg m.c./dobę, jednak wyższe dawki (10 i 30 mg/kg m.c./dobę u szczurów) powodowały przedłużenie ciąży, zwiększoną utratę potomstwa oraz opóźnienie rozwoju, przy dawkach 2,2- i 6,7-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną u ludzi (0,72 mg/kg m.c./dobę, przeliczone na powierzchnię ciała). U samic szczurów obserwowano także objawy rozluźnienia mięśni i działanie uspokajające. W okresie laktacji tyzanidyna przenika do mleka szczurów w niewielkim stopniu, brak jest jednak danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego, dlatego stosowanie leku u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chronosphere 750 (500,06 mg + 217,75 mg)/sasz.
Badania genotoksyczności walproinianu wykazały brak działania mutagennego in vitro w testach na bakteriach, komórkach chłoniaka myszy oraz hepatocytach szczura. W badaniach in vivo efekty genotoksyczne zależały od drogi podania: po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani cech letalnych u gryzoni, natomiast podanie dootrzewnowe wiązało się z uszkodzeniami DNA i chromosomów. U pacjentów z padaczką leczonych walproinianem obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych, jednak wyniki porównań z pacjentami nieleczonymi były niejednoznaczne, a kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieustalone. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Walproinian wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe wielu narządów oraz zaburzenia behawioralne u potomstwa nawet do trzeciego pokolenia, choć mechanizmy tych efektów i ich znaczenie kliniczne wymagają dalszych badań.
aberracje chromosomowe, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki chłoniaka myszy, margines bezpieczeństwa, naprawa DNA, narządy rozrodcze, niepłodność męska, pękanie nici DNA, pierwotne hepatocyty, poziom dawkowania, szpik kostny, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomów, wady rozwojowe, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia zachowania, zanik jąder, zmiany behawioralne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynalgin 250 mg +100 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Gynalgin, zawierającego 250 mg metronidazolu oraz 100 mg chlorochinaldolu, opierają się głównie na badaniach metronidazolu. W badaniach mutagenności na komórkach ssaków, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazano działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. Jednakże, w modelach bakteryjnych wysokie dawki metronidazolu wykazywały działanie mutagenne. Badania kancerogenności na zwierzętach wykazały działanie kancerogenne u myszy i szczurów, natomiast chomiki nie wykazały takiego efektu. Dane epidemiologiczne u ludzi nie potwierdzają zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu metronidazolu, co wspiera jego bezpieczeństwo kliniczne.
badanie epidemiologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorochinaldol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Gynalgin, metronidazol, model zwierzęcy, mutagenność, profil bezpieczeństwa, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu (Carvetrend) wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów i myszy przy dawkach odpowiednio do 75 mg/kg/dobę (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego substancji. W zakresie wpływu na rozrodczość, wysokie dawki karwedylolu (≥200 mg/kg, ≥100-krotność MRHD) u samic szczurów indukowały zaburzenia płodności, takie jak osłabienie aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz zaburzenia zagnieżdżania zarodka. Nie stwierdzono jednak teratogenności, choć dawki przekraczające 60 mg/kg (>30-krotność MRHD) powodowały opóźnienia w fizycznym wzroście i rozwoju potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo genetyczne, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność karwedylolu, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały wysoką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i atrofię grasicy; dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi i wiązała się z niewielkim zmniejszeniem liczby leukocytów. Lenalidomid wykazuje silne działanie teratogenne, potwierdzone u małp i królików, powodując wady kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, nawet przy dawkach zbliżonych do ekspozycji klinicznej.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, brak płata środkowego płuc, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja u ludzi, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerek, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, wada wrodzona kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vermox 100 mg
Stosowanie mebendazolu (substancji czynnej Vermox 100 mg) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na udokumentowane działanie embriotoksyczne i teratogenne u zwierząt doświadczalnych, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzi organogeneza. Z tego powodu lek nie jest zalecany w tym okresie, a decyzja o jego zastosowaniu powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie w przypadku ciężkich inwazji pasożytniczych. Pacjentki muszą być szczegółowo informowane o potencjalnym ryzyku teratogennym oraz konieczności ścisłej kontroli przebiegu ciąży.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas foliowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas foliowy (witamina B9) odgrywa kluczową rolę w okresie okołokoncepcyjnym, ciąży oraz karmienia piersią, przede wszystkim w profilaktyce wad cewy nerwowej u płodu. Suplementacja kwasem foliowym przed zajściem w ciążę oraz w pierwszych tygodniach ciąży znacząco zmniejsza ryzyko tych wad. Badania kliniczne i epidemiologiczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania kwasu foliowego w dawkach terapeutycznych u kobiet ciężarnych, nie wykazując negatywnego wpływu na rozwój płodu ani przebieg ciąży. Preparaty złożone, takie jak Tardyferon-Fol (żelazo + kwas foliowy) czy Totylem (glukonian żelaza(II) + kwas foliowy), również są bezpieczne, nie wykazując toksyczności ani zwiększonego ryzyka wad wrodzonych w badaniach obejmujących ponad 1000 przypadków. Należy jednak zwrócić uwagę na dawkowanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, zwłaszcza witaminy A, której dawka powyżej 10 000 j.m. w pierwszym trymestrze może mieć działanie teratogenne.
działanie teratogenne, foliany, glukonian żelaza, karmienie piersią, kwas foliowy, mleko kobiece, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość megaloblastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, okres okołokoncepcyjny, pierwszy trymestr ciąży, preparaty wielowitaminowe, suplementacja kwasem foliowym, trymestr ciąży, wady cewy nerwowej, wiek rozrodczy, witamina B9, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cardura XL 8 mg
Produkt leczniczy Cardura XL zawiera doksazosynę w dawkach 4 mg lub 8 mg i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wiarygodnych, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania doksazosyny w ciąży, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych, jednak bardzo wysokie dawki (około 300-krotnie przekraczające dawki ludzkie) wiązały się ze zmniejszeniem przeżywalności płodów. Stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo leku w laktacji, Cardura XL, dane kliniczne, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie teratogenne, karmienie piersią, mezylan doksazosyny, okres rozrodczy, opcja terapeutyczna, przenikanie do mleka kobiecego, przeżycie płodu, ryzyko dla noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Dichlorowodorek betahistyny (Betahistine dihydrochloride Accord, 16 mg) nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych nie potwierdzają jednoznacznie działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych. Z tego względu, ze względu na nieznane potencjalne ryzyko dla płodu, zaleca się unikanie stosowania betahistyny w okresie ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Decyzja o leczeniu powinna być podejmowana indywidualnie, po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjentki. W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających przenikanie leku do mleka, jednak badania na szczurach wykazały obecność betahistyny w mleku, co sugeruje możliwość przenikania u ludzi. Stosowanie leku w okresie laktacji wymaga zatem ostrożnej analizy ryzyka i korzyści terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 100 mg
Badania przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pragiola, potwierdzają jej bezpieczeństwo farmakologiczne w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie lub nadmierna aktywność psychoruchowa, ataksja) jedynie przy dawkach przekraczających kliniczne. U starszych szczurów albinotycznych stwierdzono zwiększoną częstość zaniku siatkówki po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne dawki kliniczne. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, choć toksyczność płodowa pojawia się przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna, co uznano za klinicznie nieistotne. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły działanie genotoksyczne pregabaliny.
ataksja, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadpobudliwość psychoruchowa, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, potencjał teratogenny, pregabalina, procesy zwyrodnieniowe, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenia koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib Zentiva 3,5 mg
Bortezomib Zentiva (3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) zawiera bortezomib w formie estru mannitolu i kwasu boronowego, który może znacząco wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz możliwość karmienia piersią. Wskazane jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez pacjentów obu płci w wieku rozrodczym nie tylko podczas terapii, ale także przez 3 miesiące po jej zakończeniu, aby zapobiec potencjalnym teratogennym skutkom leku. Dane kliniczne dotyczące stosowania bortezomibu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Z tego powodu bortezomib nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a pacjentki muszą być informowane o potencjalnym ryzyku dla płodu.
badanie niekliniczne, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, ester mannitolu i kwasu boronowego, maksymalna tolerowana dawka, Program Zapobiegania Ciąży, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, schemat terapeutyczny, terapia skojarzona, test ciążowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piramil 2,5 mg 2,5 mg
Stosowanie ramiprylu (Piramil), inhibitora ACE, u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. W I trymestrze ciąży lek nie jest zalecany ze względu na możliwe, choć niejednoznaczne ryzyko teratogenne. W II i III trymestrze stosowanie ramiprylu jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanego działania toksycznego na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentek przyjmujących ramipryl, konieczna jest natychmiastowa zmiana terapii na lek o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży oraz przerwanie podawania inhibitora ACE.
czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, Piramil, ramipryl, skąpomocz, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaprel MR 30 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej produktu DIAPREL MR, obejmuje kompleksowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Powtarzane dawki leku nie indukowały genotoksyczności ani mutagenności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii cukrzycy typu 2. Pomimo braku długoterminowych badań rakotwórczych, dostępne dane toksykologiczne nie wskazują na potencjalne ryzyko karcinogenne, co wymaga jednak dalszego monitorowania w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, Diaprel MR, działanie teratogenne, farmakoterapia, genotoksyczność, gliklazyd, karcynogenność, margines bezpieczeństwa leku, materiał genetyczny, niska masa urodzeniowa, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność leku, wada wrodzona, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kłącza pięciornika – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyciąg z kłącza pięciornika (Tormentillae extractum fluidum) jest składnikiem preparatów miejscowych o działaniu przeciwzapalnym, ściągającym i przeciwbakteryjnym, takich jak maść Tormexal forte, która zawiera 3 g wyciągu na 100 g produktu. Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania na zwierzętach dotyczące innych składników preparatu (ichtamol, tlenek cynku, boraks) nie wykazały działania teratogennego, jednak specyficzne badania dla wyciągu z kłącza pięciornika nie zostały przeprowadzone. Nie ma również danych dotyczących wpływu tej substancji na płodność u kobiet i mężczyzn.
boraks, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, działanie teratogenne, ichtamol, karmienie piersią, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda, teratogenność, tlenek cynku, Tormentillae extractum fluidum, Tormexal forte, wyciąg płynny z kłącza pięciornika, wyciąg z kłącza pięciornika - Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zyprazydonu, substancji czynnej leku Zypsila, obejmowały ocenę farmakologiczną, genotoksyczną oraz rakotwórczą, nie wykazując istotnych zagrożeń dla populacji ludzkiej. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie potwierdziły działania teratogennego, jednak zaobserwowano negatywny wpływ na płodność oraz zmniejszenie masy ciała potomstwa przy dawkach wywołujących toksyczność u ciężarnych samic. Ponadto, stwierdzono zwiększoną śmiertelność okołourodzeniową oraz opóźniony rozwój funkcjonalny młodych, przy stężeniach zyprazydonu w osoczu odpowiadających maksymalnym poziomom terapeutycznym u ludzi.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój czynnościowy, śmiertelność okołourodzeniowa, stężenie w osoczu, toksyczność dawki, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zyprazydon - Leksykon substancji czynnych
Escyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Escyna, główny składnik wyciągów z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.), wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży i laktacji. Preparaty takie jak Hiposem, Sapoven i Sapoven T (tabletki, maść, żel/kapsułki miękkie) nie są zalecane w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych. Venescin jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży, a w kolejnych trymestrach może być stosowany wyłącznie, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Venescin Forte dopuszcza stosowanie w ciąży i laktacji tylko w sytuacjach, gdy korzyść przewyższa ryzyko. Venożel, zawierający escynę, diklofenak sodowy i trybenozyd, jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie laktacji ze względu na ryzyko zahamowania czynności macicy, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla u płodu oraz potencjalne działania niepożądane u dziecka. W badaniach na zwierzętach nie wykazano działania teratogennego escyny, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi.
charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, escyna, kapsułka miękka, laktacja, nasiona kasztanowca, pierwszy trymestr ciąży, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, przewód tętniczy Botalla, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka drażowana, trybenozyd, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, wyciąg z kasztanowca, wydłużenie akcji porodowej, zahamowanie czynności macicy - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Betaksolol, selektywny antagonista receptorów beta-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące komórki bakteryjne oraz ssacze, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach, z dawkami odpowiednio 6, 20, 60 mg/kg mc./dobę dla myszy oraz 3, 12, 48 mg/kg mc./dobę dla szczurów, nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika implantacji przy dawkach powyżej 12 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz powyżej 128 mg/kg mc./dobę u królików, jednak nie stwierdzono działania teratogennego.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, badanie in vitro, betaksolol, betaksolol chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórki bakteryjne, narażenie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik implantacji, zakres terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Permetryna, substancja o działaniu przeciwpasożytniczym, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u gryzoni, z wartościami LD50 wahającymi się od 0,5 do 5 g/kg masy ciała, zależnie od formy podania i stosunku izomerów cis/trans. Najmniejsza toksyczność obserwowana była przy wodnych zawiesinach (LD50 3-4 g/kg mc.), natomiast wyższa przy zawiesinach w oleju kukurydzianym (~0,5 g/kg mc.), co wiąże się z lepszym wchłanianiem w obecności nośników tłuszczowych. Po aplikacji dermalnej toksyczność jest minimalna (LD50 >2000-4000 mg/kg mc.), a głównym efektem toksycznym po podaniu doustnym jest neurotoksyczność manifestująca się zespołem drżeń (zespół T) oraz sporadycznie kardiotoksyczność. W badaniach przewlekłych głównym narządem docelowym jest wątroba, gdzie obserwowano hipertrofię i zwiększenie masy narządu przy dawkach ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów, a najniższa dawka NOEL wynosiła około 3-5 mg/kg mc./dobę w badaniach długoterminowych. Dodatkowo odnotowano zmiany w układzie rozrodczym i tarczycy przy wyższych dawkach, jednak nie stwierdzono działania teratogennego ani genotoksycznego.
aplikacja miejscowa, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie przeciwpasożytnicze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekotoksyczność, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, kancerogeneza, kardiotoksyczność, komórki nabłonkowe tarczycy, LD50, LOEL, neurotoksyczność, NOEL, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa, proliferacja peroksysomów, pyretroidy, reakcja nadwrażliwości miejscowej, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, właściwości lipofilne, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół CS, zespół T