Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania allopurynolu

Allopurynol, substancja czynna leku Dnor 300 mg, został poddany licznym badaniom przedklinicznym, które dostarczyły istotnych informacji na temat jego bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych, które są istotne dla oceny bezpieczeństwa klinicznego tego produktu leczniczego.¹

Badania potencjalnego działania teratogennego

Badania na myszach z dootrzewnowym podawaniem allopurynolu wykazały, że podanie dawki 50 lub 100 mg/kg masy ciała w 10 lub 13 dniu ciąży prowadziło do wystąpienia uszkodzeń płodu.² Warto jednak podkreślić, że ten model podawania dootrzewnowego różni się od klinicznej drogi podania leku.

Przeciwnie, badania na szczurach z zastosowaniem podania dootrzewnowego dawki 120 mg/kg masy ciała w 12 dniu ciąży nie wykazały uszkodzeń płodów.³

Przeprowadzono również intensywne badania z zastosowaniem doustnej drogi podania (odpowiadającej klinicznej drodze podania) na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych:

• Myszy – podawano dawki do 100 mg/kg masy ciała/dobę od 8. do 16. dnia ciąży
• Szczury – podawano dawki do 200 mg/kg masy ciała/dobę od 8. do 16. dnia ciąży
• Króliki – podawano dawki do 150 mg/kg masy ciała/dobę od 8. do 16. dnia ciąży

W żadnym z tych badań z podaniem doustnym nie wykazano działania teratogennego allopurynolu.⁴

Badania potencjalnej embriotoksyczności

W celu dokładniejszego określenia potencjalnego działania embriotoksycznego allopurynolu przeprowadzono badania in vitro na hodowlach ślinianek płodów mysich. Wyniki tych badań wykazały, że allopurynol w stężeniach niższych od stężeń toksycznych dla organizmu matki nie wykazuje działania embriotoksycznego.⁵ Wyniki te są istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.

Badania długotrwałego stosowania

Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że długotrwałe podawanie allopurynolu w dużych dawkach może prowadzić do powstawania strątów ksantynowych (kamicy nerkowej). Proces ten skutkował zmianami morfologicznymi w układzie moczowym zwierząt doświadczalnych.⁶ Obserwacja ta jest istotna z klinicznego punktu widzenia, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu leku i wymaga monitorowania funkcji nerek u pacjentów.

Inne dane przedkliniczne

Poza przedstawionymi powyżej wynikami badań, nie zidentyfikowano innych danych przedklinicznych, które byłyby uznane za istotne dla bezpieczeństwa klinicznego allopurynolu.⁷ Należy podkreślić, że pełna ocena profilu bezpieczeństwa allopurynolu opiera się na kompleksowej analizie danych przedklinicznych w połączeniu z danymi klinicznymi i doświadczeniem z długoletniego stosowania tego leku w praktyce klinicznej.