Interakcje leku
Dnor 300 mg

Allopurynol, jako inhibitor oksydazy ksantynowej, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest zmniejszenie dawki azatiopryny i 6-merkaptopuryny do 25% standardowej, ze względu na ryzyko toksyczności wynikające z hamowania ich metabolicznej inaktywacji. Współpodawanie allopurynolu z cyklosporyną, cytostatykami, dydanozyną (300 mg/dobę) oraz inhibitorami ACE wymaga ścisłego monitorowania ze względu na zwiększone stężenia leków i ryzyko działań niepożądanych, takich jak toksyczność, zaburzenia hematologiczne czy reakcje nadwrażliwości. Ponadto, allopurynol może wydłużać okres półtrwania widarabiny oraz hamować metabolizm fenytoiny i teofiliny, co wymaga monitorowania ich stężeń w surowicy. Interakcje z lekami moczopędnymi, salicylanami i wodorotlenkiem glinu mogą wpływać na wydalanie oksypurynolu i skuteczność allopurynolu, co należy uwzględnić w indywidualnej ocenie klinicznej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Allopurynol, jako inhibitor oksydazy ksantynowej, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą mieć istotny wpływ na skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis najważniejszych interakcji produktu leczniczego Dnor (allopurynol 300 mg) z innymi lekami.1

Leki immunosupresyjne i cytostatyczne

Azatiopryna i 6-merkaptopuryna – podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem konieczne jest zmniejszenie dawki tych leków do 25% zwykłej dawki. Allopurynol, hamując aktywność oksydazy ksantynowej, przeciwdziała metabolicznej inaktywacji azatiopryny i 6-merkaptopuryny, co może prowadzić do osiągnięcia stężeń toksycznych tych leków w surowicy.2

Cyklosporyna – dostępne doniesienia wskazują na możliwość zwiększenia stężenia cyklosporyny w osoczu podczas jednoczesnego podawania allopurynolu. Należy brać pod uwagę możliwość nasilenia toksyczności cyklosporyny i odpowiednio monitorować pacjenta.3

Cytostatyki – zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol podaje się razem z cytostatykami (np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) niż gdy te substancje czynne są podawane osobno. Z tego powodu konieczne jest regularne kontrolowanie morfologii krwi u pacjentów leczonych tymi kombinacjami leków.4

Leki przeciwwirusowe

Widarabina (arabinozyd adeniny) – dostępne dane wskazują, że obecność allopurynolu wydłuża okres półtrwania widarabiny. Podczas jednoczesnego podawania tych leków konieczna jest uważna obserwacja pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego.5

Dydanozyna – jednoczesne stosowanie allopurynolu (w dawce 300 mg na dobę) u zdrowych ochotników oraz u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę powoduje podwojenie wartości Cmax w osoczu oraz AUC dydanozyny, pozostając bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji. Generalnie nie zaleca się jednoczesnego podawania tych dwóch produktów leczniczych. Jeśli nie można uniknąć takiego połączenia, może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny, a pacjenci wymagają dokładnego monitorowania.6

Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe

Pochodne kumaryny – opisywano rzadkie przypadki zwiększenia działania warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Z tego powodu wszyscy pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe wymagają uważnego monitorowania parametrów koagulologicznych.7

Salicylany i inne leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego – oksypurynol, który jest głównym metabolitem allopurynolu i wykazuje działanie terapeutyczne, jest wydalany przez nerki w sposób podobny do moczanów. Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, takie jak probenecyd, lub salicylany w dużych dawkach mogą przyspieszyć wydalanie oksypurynolu, co potencjalnie może zmniejszyć działanie terapeutyczne allopurynolu. Kliniczne znaczenie tej interakcji należy oceniać indywidualnie.8

Leki przeciwcukrzycowe

Chlorpropamid – u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących jednocześnie allopurynol i chlorpropamid, może wystąpić zwiększone ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego. Jest to spowodowane potencjalną konkurencją allopurynolu i chlorpropamidu podczas wydalania w cewkach nerkowych.9

Leki przeciwpadaczkowe

Fenytoina – allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, jednak kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało jednoznacznie wykazane. Zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny u pacjentów rozpoczynających leczenie allopurynolem.10

Leki stosowane w chorobach układu oddechowego

Teofilina – istnieją doniesienia o hamowaniu metabolizmu teofiliny przez allopurynol. Mechanizm tej interakcji wynika z udziału oksydazy ksantynowej w metabolizmie teofiliny u człowieka. Zaleca się monitorowanie stężenia teofiliny u pacjentów rozpoczynających leczenie allopurynolem lub gdy zwiększana jest jego dawka.11

Antybiotyki

Ampicylina lub amoksycylina – obserwowano zwiększoną częstość występowania wysypek skórnych u pacjentów przyjmujących jednocześnie ampicylinę lub amoksycylinę i allopurynol, w porównaniu z pacjentami niestosującymi obu leków jednocześnie. Chociaż nie ustalono jednoznacznie przyczyny tej zależności, zaleca się stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina lub amoksycylina u pacjentów leczonych allopurynolem, jeśli tylko jest to możliwe.12

Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości związanych z podaniem allopurynolu jednocześnie z inhibitorami ACE, głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Przykładowo, jednoczesne stosowanie allopurynolu i kaptoprylu może zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, zwłaszcza w przypadku przewlekłej niewydolności nerek.13

Leki moczopędne – odnotowano interakcję między allopurynolem i furosemidem, która powoduje zwiększenie stężenia moczanu i osoczowego stężenia oksypurynolu w surowicy. Zwiększone ryzyko nadwrażliwości zgłaszano również w przypadku podawania allopurynolu z lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydami, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.14

Inne interakcje

Wodorotlenek glinu – jednoczesne przyjmowanie wodorotlenku glinu może prowadzić do zmniejszenia działania allopurynolu. Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu produktów leczniczych.15

Interakcje z alkoholem

Chociaż nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji allopurynolu z alkoholem w przedstawionych informacjach o produkcie, należy uwzględnić kilka istotnych aspektów:

  • Wpływ na metabolizm wątrobowy – zarówno allopurynol, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co potencjalnie może prowadzić do konkurencji o enzymy wątrobowe.
  • Wpływ na funkcję nerek – alkohol może zaburzać czynność nerek, co jest szczególnie istotne, ponieważ allopurynol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki.
  • Ryzyko hepatotoksyczności – jednoczesne stosowanie allopurynolu i alkoholu może teoretycznie zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Dna moczanowa – spożywanie alkoholu, szczególnie piwa i mocnych alkoholi, może zwiększać poziom kwasu moczowego w organizmie, co może zmniejszać skuteczność terapeutyczną allopurynolu.

Ze względów bezpieczeństwa zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii allopurynolem. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek powinni być szczególnie ostrożni i unikać jednoczesnego spożywania alkoholu podczas leczenia allopurynolem.

Tabela interakcji z produktem leczniczym Dnor

Grupa leków/Substancja Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
6-merkaptopuryna, azatiopryna Hamowanie metabolicznej inaktywacji, zwiększenie stężenia w surowicy do poziomu toksycznego Wysoki Zmniejszenie dawki do 25% zwykłej dawki
Widarabina Wydłużenie okresu półtrwania widarabiny Wysoki Uważna obserwacja pacjenta pod kątem objawów toksyczności
Salicylany i leki urykozuryczne Przyspieszenie wydalania oksypurynolu Średni Indywidualna ocena klinicznego znaczenia interakcji
Chlorpropamid Ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Średni Monitorowanie glikemii, ewentualna modyfikacja dawki chlorpropamidu
Pochodne kumaryny Zwiększenie działania przeciwzakrzepowego Wysoki Uważne monitorowanie parametrów koagulologicznych
Fenytoina Hamowanie utleniania fenytoiny w wątrobie Niski do średniego Monitorowanie stężenia fenytoiny
Teofilina Hamowanie metabolizmu teofiliny Średni Monitorowanie stężenia teofiliny przy rozpoczynaniu lub zwiększaniu dawki allopurynolu
Ampicylina, amoksycylina Zwiększona częstość występowania wysypek skórnych Średni Stosowanie alternatywnych antybiotyków jeśli możliwe
Cytostatyki Zwiększona częstość zaburzeń składu krwi Wysoki Regularne kontrolowanie morfologii krwi
Cyklosporyna Zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu Wysoki Monitorowanie stężenia cyklosporyny, uwzględnienie możliwości nasilenia toksyczności
Dydanozyna Podwojenie wartości Cmax i AUC dydanozyny Wysoki Unikanie jednoczesnego podawania jeśli możliwe, lub zmniejszenie dawki dydanozyny i dokładne monitorowanie pacjenta
Inhibitory ACE Zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Wysoki Uważne monitorowanie pacjenta, szczególnie przy przewlekłej niewydolności nerek
Leki moczopędne Zwiększenie stężenia moczanu i oksypurynolu, zwiększone ryzyko nadwrażliwości (zwłaszcza tiazydy) Średni do wysokiego Szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Wodorotlenek glinu Zmniejszenie działania allopurynolu Niski do średniego Zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu produktów
Alkohol Potencjalne zaburzenia metabolizmu wątrobowego i funkcji nerek Średni Ograniczenie spożycia alkoholu, szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl