reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Strepsils Intensive Direct 8,75 mg/dawkę
Strepsils Intensive Direct w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), który może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, astma, skurcz oskrzeli oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a objawy obejmują m.in. zawroty głowy, ból głowy, podrażnienie gardła, biegunki, owrzodzenia jamy ustnej, wysypki skórne, a także reakcje anafilaktyczne i zapalenie wątroby. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości zgłaszano niedokrwistość, małopłytkowość, obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu krążenia.
astma, flurbiprofen, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nekroliza naskórka, niedoczulica gardła, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reaktywność dróg oddechowych, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks zawiera sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (850 mg lub 1000 mg). Pomimo braku specyficznych badań klinicznych dla tej kombinacji w formie tabletek powlekanych, wykazano biorównoważność obu substancji czynnych. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych poszczególnych składników oraz ich kombinacji. Najpoważniejsze działania niepożądane to zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Hipoglikemia występuje częściej przy terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (13,8%) oraz insuliną (10,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i częstości występowania, obejmując m.in. trombocytopenię (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), senność (niezbyt często), ból głowy i zawroty głowy (często), nudności, wzdęcia i utratę apetytu (często), a także ostre i martwicze zapalenie trzustki (częstość nieznana). Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do niedoboru witaminy B12 i niedokrwistości megaloblastycznej (bardzo rzadko).
badanie TECOS, biegunka, ból brzucha, ból kończyny, ciężka hipoglikemia, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina chlorowodorek, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Depo-Medrol
Metyloprednizolon octan (Depo-Medrol) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, w tym unikania stosowania fiolki jako wielodawkowej oraz nieprzekraczania zalecanych dawek, aby ograniczyć ryzyko zaniku skóry i tkanki podskórnej. Zaleca się wykonywanie wielokrotnych wstrzyknięć małych dawek, szczególnie unikając podawania do mięśnia naramiennego. Kortykosteroidy mogą maskować objawy infekcji i zwiększać podatność na zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze, co wymaga ostrożności, zwłaszcza przy ostrych zakażeniach i u pacjentów immunosupresyjnych. Szczepienia żywymi atenuowanymi wirusami są przeciwwskazane u pacjentów na immunosupresyjnych dawkach kortykosteroidów. W przypadku gruźlicy stosowanie kortykosteroidów jest ograniczone do ciężkich postaci i wymaga jednoczesnej terapii przeciwgruźliczej oraz ścisłej obserwacji. Długotrwała terapia może prowadzić do zahamowania osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej, a nagłe odstawienie grozi ostrą niedoczynnością nadnerczy.
centralna chorioretinopatia surowicza, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, cukrzyca, drgawki, dyslipidemia, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, guz chromochłonny, jaskra, kortykosteroidoterapia, metyloprednizolonu octan, miastenia, mięsak Kaposiego, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedowład czterokończynowy, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwarstwienie siatkówki, opryszczka oczna, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, osteoporoza, ostra miopatia, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, perforacja rogówki, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, twardzina układowa, twardzinowa kryza nerkowa, urazowe uszkodzenie mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs septyczny, wstrzyknięcie dostawowe, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaćma tylna podtorebkowa, zakażenie wirusowe, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków, zespół Cushinga, zespół odstawienia, zespół rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na pregabalinę lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Nadwrażliwość ta może manifestować się poważnymi reakcjami alergicznymi, włącznie z anafilaksją, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. W przypadku potwierdzonej alergii lub wystąpienia objawów nadwrażliwości po pierwszym podaniu leku, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii, wdrożenie leczenia objawowego oraz rozważenie konsultacji alergologicznej i alternatywnych metod leczenia. Pragiola dostępna jest w kapsułkach o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg pregabaliny, a przeciwwskazania dotyczą wszystkich tych dawek.
alergia na pregabalinę, alternatywna metoda leczenia, kapsułka twarda, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, nadwrażliwość, objawy nadwrażliwości, pregabalina, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, układ immunologiczny, wywiad lekarski - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Beduo
Produkt Beduo zawiera 100 mg tiaminy chlorowodorku oraz 100 mg pirydoksyny chlorowodorku, a jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko neurotoksyczności pirydoksyny. Neuropatia obwodowa może rozwinąć się przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek witaminy B6, zwłaszcza w zakresie 500 mg do 1 g, jednak objawy neurotoksyczne mogą pojawić się także przy niższych dawkach i krótszym czasie terapii. W trakcie leczenia konieczne jest systematyczne monitorowanie stanu neurologicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem symptomów neuropatii obwodowej, takich jak parestezje, zaburzenia czucia, osłabienie mięśniowe oraz zaburzenia koordynacji ruchowej. W przypadku wystąpienia tych objawów należy rozważyć modyfikację schematu leczenia lub jego przerwanie.
badanie fizykalne, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, objaw ogólnoustrojowy, objaw skórny, ocena neurologiczna, osłabienie mięśniowe, parestezja, pirydoksyna, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, tiamina, witamina B6, wykwit skórny, zaburzenie czucia, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Exemestan Symphar 25 mg
Exemestan Symphar w dawce 25 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na eksemestan lub substancje pomocnicze, u kobiet przed menopauzą, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Mechanizm działania eksemestanu opiera się na inhibicji aromatazy, co wpływa na gospodarkę hormonalną, dlatego stosowanie u kobiet przedmenopauzalnych może prowadzić do zaburzeń hormonalnych i braku skuteczności terapeutycznej. W przypadku ciąży istnieje ryzyko działania teratogennego, a podczas karmienia piersią lek może przenikać do mleka, stwarzając potencjalne zagrożenie dla dziecka.
- Leksykon substancji czynnych
Cynk – Działania niepożądane
Stosowanie cynku, pierwiastka śladowego niezbędnego do funkcjonowania organizmu, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania, czasu terapii oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, niestrawność, biegunka, wymioty i zgaga, występujące bardzo rzadko (<1/10 000), zwłaszcza na początku leczenia i przy przyjmowaniu cynku na pusty żołądek. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do niedoboru miedzi i poważnych zaburzeń hematologicznych, w tym leukopenii, neutropenii, niedokrwistości syderoblastycznej oraz małopłytkowości, o nieznanej częstości występowania. Ponadto, rzadko obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, metaliczny smak, zawroty głowy, senność) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, szczególnie przy podawaniu dożylnym.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcz, dysgeusia, działanie niepożądane, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperlipidemia, leukopenia, małopłytkowość, naciek tłuszczowy, neutropenia, niedobór miedzi, niedokrwistość syderoblastyczna, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, owrzodzenie jamy ustnej, pierwiastek śladowy, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, rumień, splenomegalia, układ chłonny, układ immunologiczny, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zawrót głowy, zespół przeciążenia tłuszczami, zgaga, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esogasec 20 mg
Ezomeprazol, substancja czynna leku Esogasec, wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, jednak może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, bóle brzucha, biegunkę oraz nudności, bez zależności od dawki. Rzadkie działania niepożądane obejmują leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), obrzęki obwodowe, hiponatremię, hipomagnezemię z możliwą hipokalcemią, zaburzenia snu, pobudzenie, splątanie, depresję, a także agresję i omamy. Ze strony układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, parestezje, senność i zaburzenia smaku. Rzadko zgłaszane są zaburzenia widzenia, skurcz oskrzeli, a także liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek, w tym bardzo rzadkie, ale poważne stany jak agranulocytoza, pancytopenia, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, TEN), niewydolność wątroby czy śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, agresja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip dna żołądka, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości udowej, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon chorób i schorzeń
Hemofilia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hemofilia to dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się niedoborem czynnika krzepnięcia VIII (hemofilia A, częstość 1:10 000 mężczyzn) lub IX (hemofilia B, częstość 1:50 000 mężczyzn), dziedziczona recesywnie sprzężona z chromosomem X. Klasyfikacja obejmuje formy łagodne (5-50% aktywności czynnika), umiarkowane (1-5%) i ciężkie (<1%). Opieka pielęgniarska wymaga kompleksowej oceny neurologicznej, hematologicznej, behawioralnej oraz monitorowania parametrów życiowych. Główne diagnozy pielęgniarskie to ostry ból, ograniczenie aktywności, ryzyko krwawienia i urazu. Interwencje obejmują terapię zastępczą czynnikami krzepnięcia, edukację w zakresie zapobiegania urazom, unikanie leków wpływających na płytki krwi oraz stosowanie odpowiednich metod leczenia bólu (preferowany acetaminofen, opioidy w razie potrzeby). Współpraca z fizjoterapeutami i edukacja pacjenta oraz rodziny są kluczowe dla skutecznego zarządzania chorobą.
acetaminofen, czynnik krzepnięcia IX, czynnik krzepnięcia VIII, desmopresyna, emicizumab, Hemgenix, hemofilia, hemofilia A, hemofilia B, iniekcja podskórna, krwawienie do stawu, krzepnięcie krwi, leczenie profilaktyczne, leki przeciwbólowe, opieka pielęgniarska, opioidy, ostry ból, reakcja anafilaktyczna, Roctavian, terapia genowa, terapia zastępcza czynnikami krzepnięcia, wybroczyny, zapobieganie urazom, zarządzanie bólem - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia krwi IX – Działania niepożądane
Czynnik krzepnięcia IX, stosowany w preparatach Beriplex P/N oraz Octaplex, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych i anafilaktycznych, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego. Częstym powikłaniem są zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich (często w przypadku Octaplexu) oraz zator tętnicy płucnej (niezbyt często). Występuje także ryzyko zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) oraz trombocytopenii typu II związanej z heparyną (rzadko, szczególnie przy Octaplexie). Terapia może indukować rozwój inhibitorów czynników krzepnięcia, co skutkuje obniżoną skutecznością leczenia i wymaga konsultacji w ośrodku hemofilii. Dodatkowo, po zastosowaniu Octaplexu zgłaszano zaburzenia układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, częstoskurcz, zapaść krążeniowa, niedociśnienie) oraz układu oddechowego (duszność, niewydolność oddechowa, skurcz oskrzeli, krwioplucie). Występują także objawy ogólne, takie jak wzrost temperatury ciała (często przy Beriplexie), ból głowy, drżenia, nudności, pokrzywka, wysypka i pieczenie w miejscu iniekcji.
beriplex, częstoskurcz, czynnik krzepnięcia krwi IX, D-dimery, hemofilia, inhibitor czynnika krzepnięcia, kompleks protrombiny, krwawienie z nosa, krwioplucie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, octaplex, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, próby wątrobowe, przeciwciało hamujące, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek liczby płytek krwi, stężenie trombiny, terapia substytucyjna, trombocytopenia typu II, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapaść krążeniowa, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie akcji serca, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast LEK-AM 10 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 10 mg (tabletki powlekane) jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy, którego bezpieczeństwo zostało potwierdzone w szerokich badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. W trakcie badań najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10) u pacjentów dorosłych i dzieci oraz ból brzucha u dorosłych. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono również rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz bardzo rzadkie nacieki eozynofilowe w wątrobie. Produkt zawiera 115,89 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, astma, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, somnambulizm, tabletki do rozgryzania i żucia, tabletki powlekane, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aribit 10 mg
Aribit (arypiprazol) jest dostępny w formie tabletek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 30 mg, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 31,10 mg, 62,20 mg, 93,30 mg i 186,60 mg na tabletkę. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na arypiprazol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których obecność laktozy w preparacie może stanowić ryzyko. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, gdyż nawet pojedynczy epizod reakcji alergicznej na arypiprazol stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego podania leku.
Aribit, arypiprazol, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, nadzór farmaceutyczny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wiąże się z ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, gdzie odnotowano ich większą częstość w porównaniu do placebo. U dorosłych nie stwierdzono istotnych różnic w tym zakresie. Lek może powodować niewielkie przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mm Hg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwuje się znaczne zmiany tętna (≥20 uderzeń/min) i ciśnienia (≥15-20 mm Hg), które u 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych utrzymują się lub nasilają. Z tego powodu konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych przed i w trakcie terapii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia lub czynnikami ryzyka. Atomoksetyna jest przeciwwskazana u osób z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i wymaga konsultacji kardiologicznej w przypadku poważnych wad serca.
agresja, atomoksetyna, ciśnienie tętnicze, halucynacje, kołatanie serca, labilność emocjonalna, mania, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, tiki ruchowe, układ sercowo-naczyniowy, urojenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia psychotyczne polekowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zachowania samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Gripex FORTE, zawierający 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku, może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak granulocytopenia, agranulocytoza i małopłytkowość, które wymagają natychmiastowej interwencji. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości typu I, w tym obrzęk alergiczny i reakcja anafilaktyczna. Z częstością nieznaną zgłaszano omamy, szczególnie u dzieci, oraz poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) i zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Dodatkowo mogą wystąpić senność, zawroty głowy, tachykardia (>100 uderzeń/min), nieznaczne podwyższenie ciśnienia tętniczego oraz napad astmy oskrzelowej. Rzadko obserwuje się nudności i wymioty, a z częstością nieznaną niedokrwienne zapalenie jelita grubego.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, ciężka reakcja skórna, dekstrometorfan, granulocytopenia, kamica moczowa, kolka nerkowa, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, omam, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, produkt leczniczy, pseudoefedryna, reakcja alergiczna skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, tachykardia, uszkodzenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak potasowy – Działania niepożądane
Diklofenak potasowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje skuteczność w leczeniu bólu, stanów zapalnych i gorączki, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niestrawność i bóle brzucha (często ≥ 1/100 do < 1/10). Poważniejsze powikłania obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową oraz niedokrwienne zapalenie okrężnicy (rzadko do bardzo rzadko < 1/10 000). W zakresie układu sercowo-naczyniowego diklofenak potasowy zwiększa ryzyko incydentów takich jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze oraz zespół Kounisa, szczególnie przy dawkach 150 mg/dobę stosowanych długotrwale. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia czynności wątroby (często podwyższenie aminotransferaz, rzadko zapalenie wątroby, żółtaczkę, martwicę i niewydolność wątroby) oraz uszkodzenia nerek, w tym ostrą niewydolność nerek i zespół nerczycowy (bardzo rzadko < 1/10 000).
agranulocytoza, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak potasowy, dysfagia, incydent sercowo-naczyniowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar naczyniowy mózgu, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coffepirine Tabletki od bólu głowy 450 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Coffepirine, zawierający 450 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 50 mg kofeiny, wykazuje działania niepożądane o częstości występowania określonej jako nieznana, co utrudnia precyzyjną ocenę ryzyka. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak zwiększone ryzyko krwawień, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego oraz trombocytopenia, co jest szczególnie istotne u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym lub stosujących leki przeciwkrzepliwe. Reakcje nadwrażliwości obejmują pokrzywkę, różnorodne odczyny skórne, reakcje anafilaktyczne, astmę oskrzelową indukowaną przez kwas acetylosalicylowy oraz obrzęk naczynioruchowy. Neurologicznie obserwuje się zawroty głowy i szumy uszne, które mogą sygnalizować przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, natomiast kofeina może wywoływać bezsenność i niepokój ruchowy. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do polekowego bólu głowy.
astma oskrzelowa, bezsenność, ból brzucha, choroba wrzodowa, fusowate wymioty, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klabax EC 250 mg/5ml
Stosowanie leku Klabax EC (klarytromycyna) w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 250 mg/5 ml jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na klarytromycynę, inne makrolidy lub substancje pomocnicze preparatu. Klarytromycyna, jako silny inhibitor CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym toksyczności sporyszu, nasilenia działania sedatywnego midazolamu, oraz zwiększonego ryzyka groźnych zaburzeń rytmu serca (częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes) przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT, takich jak astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd i terfenadyna. Ponadto, interakcje z tikagrelolem, iwabradyną, ranolazyną, lomitapidem, statynami metabolizowanymi przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna) oraz kolchicyną zwiększają ryzyko toksyczności i powikłań miopatycznych.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, cyzapryd, częstoskurcz komorowy, dihydroergotamina, domperydon, EKG, ergotamina, hipercholesterolemia rodzinna, hipokaliemia, hipomagnezemia, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, kolchicyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdławicowy, lek przeciwpłytkowy, lomitapid, lowastatyna, midazolam, migotanie komór, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, rabdomioliza, ranolazyna, reakcja anafilaktyczna, statyna, symwastatyna, terfenadyna, tikagrelol, toksyczność sporyszu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 1 mg/ml
Lek Orizon w postaci roztworu doustnego zawierający 1 mg/ml rysperydonu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥1/10) są zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Parkinsonizm i akatyzja wykazują zależność od dawki, co sugeruje konieczność dostosowania dawkowania w celu minimalizacji tych objawów. Hiperprolaktynemia, występująca często, może prowadzić do klinicznych objawów endokrynologicznych, takich jak ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, mlekotok czy zaburzenia płodności. Ponadto, rysperydon może wywoływać poważne, choć rzadkie działania niepożądane, w tym złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, napady drgawkowe oraz reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykinezja, brak miesiączki, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza późna, dystonia, działanie niepożądane, farmakoterapia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hormon antydiuretyczny, jaskra, katatonia, leukopenia, mania, migotanie przedsionków, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, profil lipidowy, reakcja anafilaktyczna, sedacja, somnambulizm, śpiączka cukrzycowa, stan splątania, trombocytopenia, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Imipenem + Cilastatin AptaPharma to preparat zawierający 500 mg imipenem jednowodny oraz 500 mg cylastatyny sodowej, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. W badaniach klinicznych z udziałem 1723 pacjentów najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%) oraz zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył (3,1%). Często zgłaszano także wzrost aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej w surowicy. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. rzadkie przypadki agranulocytozy, encefalopatii, niewydolności wątroby, ostrej niewydolności nerek oraz rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. U dzieci powyżej 3 miesięcy profil bezpieczeństwa był zgodny z obserwacjami u dorosłych.
agranulocytoza, azotemia przednerkowa, cylastatyna sodowa, duszność, dyskineza, encefalopatia, eozynofilia, granulocytopenia, hiperwentylacja, imipenem jednowodny, kandydoza, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, miastenia, mioklonia, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, skąpomocz, szumy uszne, tachykardia, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wielomocz, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remolexam 15 mg
Meloksykam w dawce dobowej 7,5 lub 15 mg, stosowany doustnie w terapii do roku, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych typowych dla NLPZ, w tym zwiększonego ryzyka tętniczych zdarzeń zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Obserwuje się również powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują chorobę wrzodową, perforację, krwawienia (np. smoliste stolce, hematemeza), nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, wzdęcia, ból brzucha oraz wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Meloksykam może zaostrzać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna, a także wywoływać rzadkie przypadki zapalenia błony śluzowej żołądka.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działania niepożądane, granulocyt, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ASA, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, podwyższone ciśnienie tętnicze, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zdarzenie zatorowo-zakrzepowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg
Pantoprazol w postaci tabletek dojelitowych (Pantogen 20 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, czyli pantoprazol, oraz na inne podstawione benzoimidazole, takie jak omeprazol, lansoprazol czy rabeprazol, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, w tym na laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 19,06 mg w każdej tabletce. Pacjenci z ciężką nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni unikać stosowania tego leku lub rozważyć alternatywne metody leczenia.
benzoimidazol, inhibitor pompy protonowej, inhibitory pompy protonowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na benzoimidazole, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pantoprazol, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka dojelitowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cisatracurium Accord 2 mg/ml
Cisatracurium Accord, dostępny w stężeniach 2 mg/ml i 5 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, jest lekiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano bradykardię, hipotensję oraz zaczerwienienie skóry (często, ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występowały skurcz oskrzeli oraz wysypka. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono także bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, a także miopatię i osłabienie siły mięśniowej, szczególnie u pacjentów na oddziałach intensywnej terapii, często jednocześnie leczonych kortykosteroidami.
blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, cisatracurium, działanie niepożądane, hipotensja, kortykosteroid, lek zwiotczający, miopatia, monitorowanie działań niepożądanych, niewydolność narządowa, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, układ immunologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skóry, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu oddechowego, zaczerwienienie skóry, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Sodu pirofosforan – Przeciwwskazania stosowania
Sodu pirofosforan dziesięciowodny, będący substancją czynną preparatu PoltechRBC (13,40 mg w liofilizacie do sporządzania roztworu do wstrzykiwań), jest stosowany w produktach radiofarmaceutycznych. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na tę substancję lub na substancje pomocnicze, takie jak cyny (II) chlorek dwuwodny (4,3 mg w jednej fiolce). Przed podaniem preparatu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji alergicznych na produkty radiofarmaceutyczne. W przypadku stwierdzenia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia tętniczego czy reakcje anafilaktyczne, podanie preparatu jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alergolog, cyny chlorek dwuwodny, duszność, hipotensja, liofilizat, metoda diagnostyczna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie, PoltechRBC, produkt radiofarmaceutyczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sodu pirofosforan dziesięciowodny, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, test alergiczny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Loratadyna, substancja czynna leku Nasometin Alergia Lora w dawce 10 mg, wykazuje stosunkowo niski odsetek działań niepożądanych w badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży, wynoszący około 2%. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone łaknienie (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). W populacji dzieci w wieku 2-12 lat profil działań niepożądanych różni się nieco, z częstszymi bólami głowy (2,7%), nerwowością (2,3%) oraz uczuciem zmęczenia (1%). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano bardzo rzadkie (częstość <1/10 000) reakcje nadwrażliwości, drgawki, tachykardię, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, nieprawidłową czynność wątroby, wysypkę, łysienie oraz uczucie zmęczenia. Zgłaszano również przypadki zwiększenia masy ciała o nieznanej częstości.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, ból głowy, drgawka, kołatanie serca, loratadyna, łysienie, nerwowość, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – inVirum 200 mg
Lek inVirum 200 mg, zawierający acyklowir, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność 213,6 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą mieć różne nasilenie, włącznie z anafilaksją. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest rozważenie modyfikacji dawkowania ze względu na głównie nerkowy sposób eliminacji acyklowiru.
acyklowir, dolegliwości przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość na składniki preparatu, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, prolek acyklowiru, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, walacyklowir, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie dziedziczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vitacon 10 mg/ml
Vitacon (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera fitomenadion (witaminę K1) i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na fitomenadion lub na substancje pomocnicze, w szczególności na makrogologlicerolu rycynooleinian (Cremophor EL) obecny w ilości 70 mg/ml, który może wywoływać reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne. Ponadto, preparat zawiera 9 mg/ml alkoholu benzylowego, co stanowi przeciwwskazanie u noworodków oraz pacjentów z niewydolnością wątroby. Ze względu na formę podania parenteralnego, należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz układu odpornościowego, ze względu na ryzyko powikłań w miejscu iniekcji i infekcji.
alkohol benzylowy, droga parenteralna, droga podania leku, fitomenadion, makrogologlicerolu rycynooleinian, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza o znanym działaniu, witamina K1, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu odpornościowego - Leksykon substancji czynnych
Ziele rumianku – Przeciwwskazania stosowania
Ziele rumianku (Chamomillae herbae extractum siccum) w preparacie Urosept jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję czynną oraz u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), do której należą m.in. arnika, bylica, nagietek, chryzantema, mniszek lekarski i słonecznik, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza i sacharoza, które stanowią przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Zaleca się ostrożność lub odroczenie stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek i wątroby, a także u osób z nierozpoznanymi dolegliwościami układu moczowego oraz u pacjentów z historią alergii na inne rośliny astrowate.
asteraceae, choroba autoimmunologiczna, działanie immunomodulujące, działanie moczopędne, ekstrakt ziela rumianku, farmakodynamika, farmakokinetyka, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, nietolerancja sacharozy-izomaltazy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, substancja pomocnicza, Urosept, wyciąg suchy, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ziele rumianku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Piperacillin/Tazobactam Noridem to antybiotyk beta-laktamowy łączący piperacylinę (penicylinę o szerokim spektrum działania) z tazobaktamem, inhibitorem beta-laktamaz. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na piperacylinę, tazobaktam, inne penicyliny lub antybiotyki beta-laktamowe (cefalosporyny, monobaktamy, karbapenemy), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, w tym anafilaksji. Należy również unikać podawania u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę zwraca się na wywiad alergiczny, zwłaszcza w kierunku ciężkich reakcji na beta-laktamy, co stanowi istotne ograniczenie terapeutyczne.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyny, dieta sodowa, inhibitor beta-laktamaz, karbapenemy, monobaktamy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność serca, obrzęk, ostra reakcja alergiczna, penicylina szerokospektralna, piperacylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, tazobaktam, wywiad alergiczny, zawartość sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tobrexan 3 mg/ml
TOBREXAN, krople do oczu zawierające 3 mg/ml tobramycyny, wykazują profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to przekrwienie oka (około 1,4% pacjentów) oraz dyskomfort w oku (około 1,2%). Inne działania niepożądane, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), obejmują zapalenie i otarcie rogówki, zaburzenia widzenia, rumień i obrzęk powiek, ból oka, zespół suchego oka, wydzielinę, świąd oraz nasilone łzawienie. W zakresie układu immunologicznego odnotowano nadwrażliwość, a także rzadkie przypadki reakcji anafilaktycznych. Działania niepożądane skórne, takie jak pokrzywka, zapalenie skóry, utrata rzęs, bielactwo, świąd i suchość skóry, również występowały niezbyt często, z rzadkimi, poważniejszymi reakcjami jak zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy.
bielactwo, ból głowy, ból oka, dyskomfort oka, krople do oczu, nadwrażliwość, nadwrażliwość na aminoglikozydy, nasilone łzawienie, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niewyraźne widzenie, obrzęk powiek, obrzęk spojówek, otarcie rogówki, ototoksyczność, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, reakcja alergiczna oka, reakcja anafilaktyczna, rumień powiek, rumień wielopostaciowy, suchość skóry, świąd, świąd oka, świąd powiek, tobramycyna, utrata rzęs, wydzielina z oka, wysypka, zaburzenia widzenia, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Medreg 5 mg
Solifenacin Medreg, zawierający solifenacyny bursztynian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w terapii zaburzeń mikcji, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o charakterze cholinolitycznym, najczęściej suchością w jamie ustnej (11% przy 5 mg i 22% przy 10 mg, w porównaniu do 4% placebo). Działania te są zwykle łagodne do umiarkowanych, a przestrzeganie zaleceń terapeutycznych pozostaje wysokie (około 99% współpracy, 90% ukończenia 12-tygodniowego cyklu). Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na potencjalnie poważne powikłania, takie jak wydłużenie odstępu QT, Torsade de Pointes, migotanie przedsionków, zaburzenia psychiczne (majaczenie, omamy, dezorientacja), a także poważne zaburzenia przewodu pokarmowego (niedrożność jelita i okrężnicy) oraz reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, reakcje anafilaktyczne). Zatrzymanie moczu i zaburzenia czynności nerek również wymagają natychmiastowej interwencji.
dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyny bursztynian, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia mikcji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascosept Dental 1,5 mg/ml
Benzydamina, substancja czynna preparatu Hascosept Dental (1,5 mg/ml, aerozol do stosowania w jamie ustnej), wykazuje niskie ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych ze względu na minimalne wchłanianie miejscowe do krążenia ogólnego. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują m.in. uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, reakcje anafilaktyczne oraz nadwrażliwości, a także objawy neurologiczne takie jak zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty głowy i bóle głowy. W preparacie obecny jest także metylu parahydroksybenzoesan (E 218), który może wywoływać dodatkowe reakcje nadwrażliwości. Pojedyncza dawka aerozolu (0,14 ml) zawiera 0,21 mg chlorowodorku benzydaminy, co podkreśla niskie ryzyko działań niepożądanych systemowych.
anafilaksja, benzydamina, ból głowy, chlorowodorek benzydaminy, drętwienie, działanie niepożądane, konwencja MedDRA, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, pieczenie błony śluzowej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, suchość w jamie ustnej, uczucie wirowania, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Produkt leczniczy Atrovent N, zawierający ipratropium bromek, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jego właściwości przeciwcholinergicznych oraz podawania wziewnego. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka, wymioty) oraz zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, gdzie najczęstsze objawy występują u ≥1/100 pacjentów. Istotne są również reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne (częstość niezbyt często, tj. 1/1 000 do <1/100), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia okulistyczne, takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz jaskrę, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do tych schorzeń.
aureola wzrokowa, bromek ipratropium, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, jaskra, migotanie przedsionków, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, właściwość przeciwcholinergiczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie moczu, zwężenie dróg oddechowych, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fampridine Zentiva
Famprydyna, stosowana u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem napadów drgawkowych, zwłaszcza u osób z czynnikami obniżającymi próg drgawkowy. Lek jest wydalany głównie przez nerki, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy ocenić funkcję nerek, najlepiej za pomocą klirensu kreatyniny obliczanego wzorem Cockrofta-Gaulta, szczególnie u osób starszych. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek obserwuje się podwyższone stężenia famprydyny w osoczu, co koreluje z nasileniem działań niepożądanych neurologicznych. Należy również zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących substraty transportera OCT2, takie jak karwedilol, propranolol czy metformina. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek oraz stanu klinicznego pacjenta.
Fampridine Zentiva, famprydyna, karwedilol, klirens kreatyniny, leukopenia, metformina, morfologia krwi, napad drgawkowy, próg drgawkowy, propranolol, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stwardnienie rozsiane, transporter OCT2, upośledzona czynność nerek, wzór Cockrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zaburzenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowe, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pemetrexed Eugia 100 mg
Lek Pemetrexed Eugia, dostępny w dawkach 100 mg i 500 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawiera pemetreksed disodowy 2,5-wodny jako substancję czynną. Przed zastosowaniem preparatu konieczna jest szczegółowa analiza przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na pemetreksed lub substancje pomocnicze, które zawierają znaczące ilości sodu (około 11 mg w fiolce 100 mg oraz 54 mg w fiolce 500 mg). Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów karmiących piersią oraz u osób, które mają otrzymać szczepionkę przeciwko żółtej gorączce, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i osłabienia odpowiedzi immunologicznej. Preparat wymaga rekonstytucji do stężenia 25 mg/ml, co wymaga precyzyjnego obliczenia dawki dla pacjenta.
Decyzja o zastosowaniu Pemetrexed Eugia powinna być oparta na indywidualnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, uwzględniającej przeciwwskazania, choroby współistniejące oraz inne stosowane leki. Lekarz musi rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko terapii, zwracając szczególną uwagę na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych oraz wpływ zawartości sodu na pacjentów z koniecznością kontroli jego spożycia. Ze względu na charakter leku cytotoksycznego, konieczne jest także monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych i odpowiednie przygotowanie leku przed podaniem.
bezpieczeństwo terapii, choroba poszczepienna, lek cytotoksyczny, liofilizacja, nadwrażliwość na lek, odpowiedź immunologiczna, pemetreksed, pemetreksed disodowy, przeciwwskazanie leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rekonstytucja leku, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, szczepionka atenuowana, żółta gorączka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 1 mg
Rispolept (rysperydon) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Działania te wykazują zależność od dawki, szczególnie parkinsonizm i akatyzja nasilają się przy wyższych dawkach. Inne często występujące działania obejmują infekcje (zapalenie płuc, oskrzeli, górnych dróg oddechowych, zatok, dróg moczowych, ucha), nadciśnienie, zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja, lęk), a także objawy ogólne takie jak obrzęk, gorączka, ból w klatce piersiowej, osłabienie i zmęczenie. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, jaskra, katatonia, leukopenia, mlekotok, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatrucie wodne, zespół wiotkiej tęczówki, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Partenolid – Działania niepożądane
Partenolid, stosowany w dawce 3,0 μg/cm² (2,4 μg/płatek) w panelu nr 3 (pozycja 34) plastrów TRUE Test 36, jest substancją aktywną wykorzystywaną w diagnostyce alergii kontaktowej. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą skóry i tkanki podskórnej, obejmując przewlekłe reakcje utrzymujące się tygodnie lub miesiące oraz uczucie pieczenia w miejscu aplikacji. Często obserwuje się także przejściowe odbarwienia lub przebarwienia skóry oraz rumień, które zwykle ustępują samoistnie w ciągu 1-2 tygodni po zakończeniu testu. Rzadziej występują zaostrzenia zmian zapalnych (≥1/1 000 do <1/100), szczególnie przy aktywnym zapaleniu skóry, oraz reakcje uczuleniowe (≥1/10 000 do <1/1 000), w tym ryzyko uczulenia aktywnego. Bardzo rzadko mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne lub ciężkie objawy nadwrażliwości, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, choć do tej pory nie odnotowano takich przypadków po zastosowaniu TRUE Test 36.
alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, ciśnienie tętnicze, dermatoza, dodatnia reakcja testowa, nadwrażliwość, partenolid, pieczenie skóry, podrażnienie taśmą chirurgiczną, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, reakcja przewlekła, reakcja uczuleniowa, rumień, systemowa reakcja alergiczna, test płatkowy, test prowokacyjny, TRUE Test, uczulenie aktywne, wyprysk kontaktowy, zaburzenia pigmentacji, zaostrzenie zmian zapalnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maxipirin 500 mg
Maxipirin, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 500 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów zgodnie z MedDRA. Najistotniejszym ryzykiem są krwawienia, w tym bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu krwawienia z przewodu pokarmowego i śródczaszkowe, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących leki przeciwkrzepliwe. Inne krwawienia o nieznanej częstości obejmują powikłania okołooperacyjne, krwiaki, epistaxis, krwawienia z układu moczowo-płciowego i dziąseł. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do przewlekłej niedokrwistości pokrwotocznej lub anemii z niedoboru żelaza, a u pacjentów z ciężkim niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej – do hemolizy i niedokrwistości hemolitycznej. Często obserwuje się niestrawność oraz ból brzucha, rzadziej zapalenie przewodu pokarmowego i chorobę wrzodową, a bardzo rzadko poważne powikłania takie jak wrzody z krwawieniami i perforacjami.
aminotransferazy wątrobowe, anemia z niedoboru żelaza, choroba wrzodowa, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, duszność, hemoliza, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak, kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niestrawność, nieżyt nosa, obrzęk, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, powikłania okołooperacyjne, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie przewodu pokarmowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elvanse 40 mg
Lisdeksamfetamina dimezylan (Elvanse) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na aminy sympatykomimetyczne, w tym na lisdeksamfetaminę lub jej metabolit deksamfetaminę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie lub rozpoczęcie terapii w okresie krótszym niż 14 dni po zakończeniu stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, Elvanse nie powinno być stosowane u pacjentów z nadczynnością tarczycy, jaskrą, stanami przebiegającymi z pobudzeniem psychoruchowym oraz u osób z jawnie klinicznymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaawansowaną miażdżycą naczyń lub umiarkowanym i ciężkim nadciśnieniem tętniczym. Dawkowanie kapsułek w zakresie 20–70 mg odpowiada zawartości lisdeksamfetaminy dimezylanu od 20 mg do 70 mg, co przekłada się na odpowiednik deksamfetaminy od 5,9 mg do 20,8 mg, a przekroczenie zalecanych dawek zwiększa ryzyko działań niepożądanych i powikłań.
Przed rozpoczęciem terapii Elvanse konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu medycznego, w tym ocena chorób sercowo-naczyniowych, endokrynologicznych i psychiatrycznych, pomiar ciśnienia tętniczego i tętna oraz rozważenie wykonania EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka. Należy także zweryfikować listę leków pod kątem interakcji, zwłaszcza z IMAO, oraz wykluczyć nadczynność tarczycy i jaskrę. W trakcie leczenia wskazane jest monitorowanie objawów nadwrażliwości, zaostrzenia chorób sercowo-naczyniowych, zaburzeń psychicznych, nadciśnienia tętniczego oraz symptomów jaskry. W przypadku wystąpienia powyższych objawów lub planowanego włączenia IMAO, terapia powinna zostać przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu postępowaniu medycznemu.
amina sympatykomimetyczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, deksamfetamina, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lisdeksamfetamina dimezylan, mania, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, stan pobudzenia, stan psychotyczny, tachykardia, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed łączy trzy substancje czynne o działaniu przeciwnadciśnieniowym, wymagając szczególnej ostrożności w stosowaniu. Leczenie inhibitorami ACE, takimi jak ramipryl, jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub jedną czynną nerką. U pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), marskością wątroby, czy hipowolemią należy monitorować ciśnienie tętnicze, elektrolity (potas, sód, magnez), czynność nerek oraz unikać podwójnej blokady układu RAA. Maksymalna dawka ramiprylu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać 2,5 mg, a preparaty o wyższych dawkach są przeciwwskazane. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii (<3,5 mmol/l) i hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych, z niewydolnością nerek, cukrzycą czy stosujących leki oszczędzające potas.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor neprylizyny, jaskra z zamkniętym kątem, kolagenoza, małopłytkowość, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadciśnieniowy, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Berodual N to aerozol inhalacyjny zawierający 50 µg fenoterolu bromowodorku oraz 21 µg ipratropiowego bromku jednowodnego w dawce, wykazujący działania niepożądane typowe dla leków o właściwościach beta-adrenergicznych i przeciwcholinergicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to kaszel, suchość w jamie ustnej, ból głowy, drżenie, zapalenie gardła, nudności, zawroty głowy, dysfonia, tachykardia, kołatanie serca, wymioty, wzrost ciśnienia skurczowego krwi oraz nerwowość. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, gdzie np. kaszel występuje często (≥1/100 do <1/10), a reakcje anafilaktyczne i hipokaliemia rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych oraz monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu.
aerozol inhalacyjny, arytmia, Berodual N, bromek ipratropiowy jednowodny, bromowodorek fenoterolu, ciśnienie rozkurczowe krwi, ciśnienie skurczowe krwi, ciśnienie śródgałkowe, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, dysfonia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, konwencja MedDRA, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja anafilaktyczna, receptory beta-adrenergiczne, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, właściwości przeciwcholinergiczne, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie języka, zatrzymanie moczu, zawroty głowy