Dawkowanie i sposób podawania
Pixalzina 500 mg/ml

Pixalzina (metamizol sodowy jednowodny, 500 mg/ml) jest stosowana w leczeniu bólu i gorączki, z zaleceniem doboru najmniejszej skutecznej dawki indywidualnie do nasilenia objawów i reakcji pacjenta. Podawanie pozajelitowe (dożylne lub domięśniowe) wiąże się z ryzykiem reakcji anafilaktycznych, dlatego preferowana jest droga doustna, chyba że jest ona niemożliwa (np. wymioty, zaburzenia połykania). U dzieci poniżej 14 lat dawka pojedyncza wynosi 8-16 mg/kg mc., a u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat (masa ciała >53 kg) do 1000 mg pojedynczo, maksymalnie 4000 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 2500 mg pojedynczo i 5000 mg/dobę w razie potrzeby. Efekt terapeutyczny po podaniu pozajelitowym powinien pojawić się w ciągu 30 minut. Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest szczegółowo określone w tabeli uwzględniającej masę ciała i wiek.

Dawkowanie leku Pixalzina

Przy stosowaniu leku Pixalzina (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) należy kierować się nasileniem bólu lub gorączki oraz indywidualną reakcją pacjenta na lek. Kluczowe znaczenie ma wybór najmniejszej skutecznej dawki, która umożliwi opanowanie bólu i/lub gorączki. 1

Droga podania

Przy wyborze drogi podania należy pamiętać, że podawanie pozajelitowe wiąże się ze zwiększonym ryzykiem reakcji anafilaktycznej lub anafilaktoidalnej. Podanie doustne jest zwykle wystarczające do uzyskania zadowalającego efektu przeciwbólowego. Podanie dożylne lub domięśniowe zalecane jest jedynie w przypadkach, gdy podanie doustne nie jest możliwe (np. podczas wymiotów, zaburzeń połykania). 2

Przeciwwskazanie: Metamizolu nie wolno podawać pozajelitowo pacjentom z niedociśnieniem lub niestabilnym hemodynamicznie. 3

Dawkowanie dla różnych grup wiekowych

U dzieci i młodzieży poniżej 14. roku życia, pojedyncza dawka metamizolu powinna wynosić 8-16 mg/kg masy ciała. W leczeniu gorączki u dzieci, dawka 10 mg/kg masy ciała jest zazwyczaj wystarczająca. 4

Dorośli i młodzież w wieku od 15 lat (o masie ciała > 53 kg) mogą przyjmować do 1000 mg metamizolu w pojedynczej dawce do 4 razy na dobę, w odstępach 6-8 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4000 mg. 6

Szczegółowe zalecenia dawkowania

Masa ciała Wiek Pojedyncza dawka Maksymalna dawka dobowa
5–8 kg 3–11 miesięcy 0,1–0,2 ml (50–100 mg) 0,4–0,8 ml (200–400 mg)
9–15 kg 1–3 lata 0,2–0,5 ml (100–250 mg) 0,8–2,0 ml (400–1000 mg)
16–23 kg 4–6 lat 0,3–0,8 ml (150–400 mg) 1,2–3,2 ml (600–1600 mg)
24–30 kg 7–9 lat 0,4–1,0 ml (200–500 mg) 1,6–4,0 ml (800–2000 mg)
31–45 kg 10–12 lat 0,5–1,4 ml (250–700 mg) 2,0–5,6 ml (1000–2800 mg)
46–53 kg 13–14 lat 0,8–1,8 ml (400–900 mg) 3,2–7,2 ml (1600–3600 mg)
>53 kg ≥15 lat 1,0–2,0 ml (500–1000 mg)* 4,0–8,0 ml (2000–4000 mg)*

* W razie potrzeby dawkę pojedynczą można zwiększyć do 5 ml (co odpowiada 2500 mg metamizolu), a dawkę dobową do 10 ml (co odpowiada 5000 mg metamizolu). 7

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby i nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby szybkość eliminacji leku jest zmniejszona, dlatego należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek. Przy krótkotrwałym stosowaniu nie ma konieczności zmniejszania dawki. Należy zaznaczyć, że dotychczasowe doświadczenia związane z długotrwałym stosowaniem metamizolu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem wątroby i nerek są niewystarczające. 8

Osoby w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni i ze zmniejszonym klirensem kreatyniny

U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych i pacjentów ze zmniejszoną wartością klirensu kreatyniny dawkę należy zmniejszyć. Uzasadnieniem jest możliwość wydłużenia czasu eliminacji z organizmu produktów metabolizmu metamizolu. 9

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Pixalzina podaje się niemowlętom, dzieciom i młodzieży dożylnie lub domięśniowo. Dawkowanie należy ustalić zgodnie z tabelą powyżej. 10

Sposób podawania

Pixalzina jest przeznaczona do podawania dożylnego lub domięśniowego. Podczas podawania pozajelitowego należy upewnić się, że w przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej lub anafilaktoidalnej można natychmiast przerwać podawanie leku i zminimalizować ryzyko wystąpienia izolowanej reakcji hipotensyjnej. 11

Podczas podania pozajelitowego pacjent powinien znajdować się w pozycji leżącej i pod ścisłym nadzorem lekarza. W celu zapobiegania reakcjom hipotensyjnym, wstrzyknięcie dożylne należy wykonywać bardzo powoli – nie więcej niż 1 ml (500 mg metamizolu) na minutę. 12

Skład preparatu

Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 500 mg metamizolu sodowego jednowodnego. Produkt dostępny jest w ampułkach o pojemności:

  • 2 ml – zawierających 1000 mg metamizolu sodowego jednowodnego 13
  • 5 ml – zawierających 2500 mg metamizolu sodowego jednowodnego 14

Należy zwrócić uwagę, że każdy ml roztworu zawiera 32,7 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie kontrolowanej pod względem zawartości sodu. 15

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl