Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pixalzina 500 mg/ml

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna Pixalziny, wykazuje LD około 2300 mg/kg mc. u myszy i szczurów po podaniu dożylnym, co odpowiada 400 mg kwasu 4-metyloaminoantypirynowego na kg mc. Objawy ostrego zatrucia obejmowały przyspieszony oddech, sedację i drgawki poprzedzające zgon. W badaniach przewlekłych dożylnych dawki 150 mg/kg mc./dobę u szczurów i 50 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie były dobrze tolerowane. Po podaniu doustnym przez 6 miesięcy dawki 300 mg/kg mc. u szczurów i 100 mg/kg mc. u psów nie wywołały objawów toksyczności, choć wyższe dawki indukowały zmiany w chemii klinicznej, hemosyderozę wątroby i śledziony, anemię oraz toksyczne efekty na szpik kostny.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych dotyczących metamizolu sodowego jednowodnego, substancji czynnej produktu leczniczego Pixalzina. Dane te obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.1

Toksyczność ostra

Minimalne LD (dawka śmiertelna) metamizolu u myszy i szczurów po podaniu dożylnym wynosi około 2 300 mg/kg masy ciała, co odpowiada 400 mg kwasu 4-metyloaminoantypirynowego (MAA) na kg masy ciała. Obserwowane objawy zatrucia obejmowały przyspieszony oddech, sedację oraz drgawki, które poprzedzały zgon zwierząt doświadczalnych.2

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej po podaniu dożylnym metamizolu wykazały, że wstrzyknięcia były tolerowane przez okres 4 tygodni zarówno przez szczury (w dawce 150 mg/kg masy ciała/dobę), jak i przez psy (w dawce 50 mg/kg masy ciała/dobę).3

Przeprowadzono również badania przewlekłej toksyczności po doustnym podaniu metamizolu u szczurów i psów, które trwały 6 miesięcy. Stosowane dawki dobowe wynoszące 300 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 100 mg/kg masy ciała u psów nie wywoływały żadnych objawów zatrucia. Zaobserwowano jednak, że większe dawki powodowały u obu gatunków zwierząt następujące zmiany:4

  • Zmiany parametrów osocza w zakresie chemii klinicznej
  • Hemosyderozę wątroby i śledziony (nagromadzenie hemosyderyny)
  • Objawy anemii
  • Oznaki toksycznego oddziaływania na szpik kostny

Potencjał mutagenny

W literaturze naukowej opisywano zarówno pozytywne, jak i negatywne wyniki badań mutagenności metamizolu. Jednak w bardziej zaawansowanych badaniach in vitro i in vivo z zastosowaniem materiału posortowanego metodą Hoechst, nie wykazano działania mutagennego tej substancji.5

Potencjał rakotwórczy

W badaniach rakotwórczości metamizolu przeprowadzonych na szczurach, w tym:6

  • badaniach trwających całe życie zwierząt
  • badaniach na szczurach linii NMRI

nie wykazano rakotwórczego działania tej substancji.

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania prowadzone na szczurach i królikach nie wykazały teratogennego działania metamizolu, co oznacza, że substancja nie powoduje wad rozwojowych u płodów tych zwierząt.7

Badanie bezpieczeństwa Gatunek zwierząt Dawka Czas trwania Wyniki
Toksyczność ostra (dożylnie) Myszy i szczury LD ≈ 2300 mg/kg mc. Jednorazowo Przyspieszony oddech, sedacja, drgawki, zgon
Toksyczność przewlekła (dożylnie) Szczury 150 mg/kg mc./dobę 4 tygodnie Tolerowana
Toksyczność przewlekła (dożylnie) Psy 50 mg/kg mc./dobę 4 tygodnie Tolerowana
Toksyczność przewlekła (doustnie) Szczury 300 mg/kg mc./dobę 6 miesięcy Brak objawów zatrucia
Toksyczność przewlekła (doustnie) Psy 100 mg/kg mc./dobę 6 miesięcy Brak objawów zatrucia
Mutagenność In vitro i in vivo Brak działania mutagennego (materiał Hoechst)
Rakotwórczość Szczury (w tym NMRI) Całe życie Brak działania rakotwórczego
Teratogenność Szczury i króliki Brak działania teratogennego
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl