Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych, w tym nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM), chłoniaków z komórek płaszcza i grudkowego oraz zespołów mielodysplastycznych. Dawkowanie lenalidomidu jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego, parametrów hematologicznych oraz czynności nerek pacjenta. Standardowa dawka początkowa w NDMM z lenalidomidem i deksametazonem wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, z modyfikacjami w przypadku działań niepożądanych, zwłaszcza neutropenii (<0,5 × 10⁹/l) i trombocytopenii (<25-50 × 10⁹/l). W leczeniu skojarzonym z bortezomibem i deksametazonem stosuje się 25 mg lenalidomidu w dniach 1-14 cykli 21-dniowych oraz bortezomib podskórnie 1,3 mg/m² w dniach 1, 4, 8 i 11. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka jest dostosowywana odpowiednio do klirensu kreatyniny, np. 10 mg/dobę przy umiarkowanym upośledzeniu (30 ≤ Clk < 50 ml/min) i 5 mg/dobę u pacjentów dializowanych. Leczenie wymaga monitorowania parametrów hematologicznych i modyfikacji dawki w zależności od stopnia toksyczności, z przerwaniem terapii w przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak wysypka 4. stopnia, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Gedeon Richter
- Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM)
- Lenalidomid z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
- Lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem
- Lenalidomid z melfalanem i prednizonem
- Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
- Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
- Zespoły mielodysplastyczne (MDS)
- Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)
- Chłoniak grudkowy (FL)
- Modyfikacje dawki przy toksyczności
- Tabela dawkowania – dostosowanie dawki przy neutropenii i trombocytopenii
- Tabela etapów zmniejszania dawki
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Dzieci i młodzież
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Gedeon Richter
Leczenie lenalidomidem powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w terapiach przeciwnowotworowych. Dawkowanie leku opiera się na wskazaniach klinicznych i wynikach badań laboratoryjnych, a modyfikacje dawki są konieczne w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza neutropenii lub trombocytopenii stopnia 3. lub 4.1
Zasady ogólne dawkowania
W przypadku pominięcia dawki, jeżeli od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może przyjąć pominiętą dawkę. Jeśli minęło ponad 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.2
Przy wystąpieniu neutropenii w leczeniu można rozważyć zastosowanie czynników wzrostu G-CSF (granulocyte colony-stimulating factor).3
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (NDMM)
Lenalidomid z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu
Leczenia nie należy rozpoczynać, gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <50 × 10⁹/l.4
Dawka początkowa: 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub nietolerancji.5
Lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem
Leczenia nie należy rozpoczynać, gdy ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <50 × 10⁹/l.6
Dawka początkowa: 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podawany podskórnie (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu.7
Zaleca się maksymalnie 8 cykli leczenia (24 tygodnie). Następnie kontynuuje się leczenie lenalidomidem z deksametazonem do progresji choroby.8
Lenalidomid z melfalanem i prednizonem
Leczenia nie należy rozpoczynać, gdy ANC wynosi <1,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <75 × 10⁹/l.9
Dawka początkowa: 10 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Melfalan 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4. Prednizon 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4.10
Po ukończeniu 9 cykli lub przerwaniu terapii skojarzonej z powodu nietolerancji, można stosować lenalidomid w monoterapii w dawce 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.11
Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia, gdy ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <75 × 10⁹/l.12
Dawka początkowa: 10 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę, jeżeli lek jest dobrze tolerowany.13
Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
Leczenia nie należy rozpoczynać, gdy ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <75 × 10⁹/l lub <30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.14
Dawka początkowa: 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni.15
Zespoły mielodysplastyczne (MDS)
Leczenia nie należy rozpoczynać, gdy ANC wynosi <0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <25 × 10⁹/l.16
Dawka początkowa: 10 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.17
Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększeniem stężenia hemoglobiny o 1 g/dl.18
Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)
Dawka początkowa: 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.19
Chłoniak grudkowy (FL)
Leczenia nie należy rozpoczynać, gdy ANC wynosi <1 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi <50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.20
Dawka początkowa: 20 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podawany w dawce 375 mg/m² dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu od 2 do 5 cyklu.21
Postępowanie w przypadku zespołu rozpadu guza (TLS)
U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie doustne w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne.22
Monitorowanie w kierunku TLS należy prowadzić co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.23
Postępowanie w reakcji typu „tumour flare” (TFR)
U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia można kontynuować leczenie lenalidomidem bez przerw i zmiany dawkowania, stosując jednocześnie leczenie NLPZ, kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi.24
W przypadku reakcji 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć terapię przeciwbólową. Po złagodzeniu objawów do ≤1 stopnia można wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce.25
Modyfikacje dawki przy toksyczności
Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤2, według uznania lekarza.26
W przypadku wystąpienia wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Leczenie należy przerwać w przypadku obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki ze złuszczaniem się skóry, wysypki z pęcherzami, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).27
Tabela dawkowania – dostosowanie dawki przy neutropenii i trombocytopenii
| Wskazanie | Stan kliniczny | Postępowanie |
|---|---|---|
| NDMM z lenalidomidem i deksametazonem | Trombocytopenia: Spadek do <25 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem do końca cyklu |
| Powrót do ≥50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką o 1 poziom mniejszą | |
| Neutropenia: Spadek do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem | |
| Powrót do ≥1 × 10⁹/l, gdy neutropenia jest jedyną toksycznością | Wznowienie leczenia dawką początkową raz na dobę | |
| NDMM z lenalidomidem, bortezomibem i deksametazonem | Trombocytopenia: Spadek do <30 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 raz na dobę | |
| Neutropenia: Spadek do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem | |
| Powrót do ≥0,5 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 raz na dobę | |
| NDMM z lenalidomidem, melfalanem i prednizonem | Trombocytopenia: Spadek do <25 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥25 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie | |
| Neutropenia: Spadek do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem | |
| Powrót do ≥0,5 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 raz na dobę | |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT | Trombocytopenia: Spadek do <30 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥30 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 raz na dobę | |
| Neutropenia: Spadek do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem | |
| Powrót do ≥0,5 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 raz na dobę | |
| Szpiczak mnogi wcześniej leczony | Trombocytopenia: Spadek do <30 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥30 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 | |
| Neutropenia: Spadek do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem | |
| Powrót do ≥0,5 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na poziomie -1 raz na dobę | |
| Zespoły mielodysplastyczne | Trombocytopenia: Spadek do <25 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥25 × 10⁹/l – <50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie | |
| Neutropenia: Spadek do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem | |
| Powrót do ≥0,5 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie | |
| Chłoniak z komórek płaszcza | Trombocytopenia: Spadek do <50 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi co najmniej raz w tygodniu |
| Powrót do ≥60 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie | |
| Neutropenia: Spadek do <1 × 10⁹/l na ≥7 dni lub z gorączką, lub do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi co najmniej raz w tygodniu | |
| Powrót do ≥1 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie | |
| Chłoniak grudkowy | Trombocytopenia: Spadek do <50 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi co najmniej raz w tygodniu |
| Powrót do ≥50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie | |
| Neutropenia: Spadek do <1 × 10⁹/l na ≥7 dni lub z gorączką, lub do <0,5 × 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi co najmniej raz w tygodniu | |
| Powrót do ≥1 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia dawką na następnym niższym poziomie |
Tabela etapów zmniejszania dawki
| Wskazanie | Dawka początkowa | Poziom dawki -1 | Poziom dawki -2 | Poziom dawki -3 | Poziom dawki -4 | Poziom dawki -5 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| NDMM z lenalidomidem i deksametazonem | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| NDMM z lenalidomidem, bortezomibem i deksametazonem | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | – |
| NDMM z lenalidomidem, melfalanem i prednizonem | 10 mg | 7,5 mg | 5 mg | 2,5 mg | – | – |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT (dawka początkowa 10 mg) | 10 mg | 5 mg | – | – | – | – |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT (dawka zwiększona 15 mg) | 15 mg | 10 mg | – | – | – | – |
| Szpiczak mnogi wcześniej leczony | 25 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | – | – |
| Zespoły mielodysplastyczne | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg | 2,5 mg co drugi dzień | – | – |
| Chłoniak z komórek płaszcza | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| Chłoniak grudkowy | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | – | – |
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia.28
W przypadku pacjentów powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.29
Nie jest konieczne dostosowanie dawki lenalidomidu u pacjentów powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem.30
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i kontrolować czynność nerek.31
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki.32
Zalecane dostosowanie dawki początkowej dla pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek (ESRD):
| Wskazanie | Czynność nerek (klirens kreatyniny) | Dostosowanie dawki |
|---|---|---|
| Szpiczak mnogi | Umiarkowane zaburzenia (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę |
| Ciężkie zaburzenia (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 7,5 mg raz na dobę | |
| ESRD (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę (po dializie w dni dializowania) | |
| Zespoły mielodysplastyczne | Umiarkowane zaburzenia (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | 5 mg raz na dobę (w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego) |
| Ciężkie zaburzenia (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 2,5 mg raz na dobę (w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego) | |
| ESRD (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 2,5 mg raz na dobę (po dializie w dni dializowania) | |
| Chłoniak z komórek płaszcza | Umiarkowane zaburzenia (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę |
| Ciężkie zaburzenia (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 7,5 mg raz na dobę | |
| ESRD (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę (po dializie w dni dializowania) | |
| Chłoniak grudkowy | Umiarkowane zaburzenia (30 ≤ Clk < 60 ml/min) | 10 mg raz na dobę |
| Ciężkie zaburzenia (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 5 mg raz na dobę | |
| ESRD (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę (po dializie w dni dializowania) |
Po rozpoczęciu leczenia, dalsze modyfikacje dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinny opierać się na indywidualnej tolerancji pacjenta.33
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.34
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Lenalidomide Gedeon Richter nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania.35
Sposób podawania
Produkt leczniczy Lenalidomide Gedeon Richter w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać – należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.36
W celu wyjęcia kapsułki z blistra zaleca się nacisnąć ją wyłącznie z jednej strony, zmniejszając ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.37
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania