potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depo-Medrol 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące metyloprednizolonu octanu (Depo-Medrol) wskazują na brak nieoczekiwanych zagrożeń w badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu. Obserwowane działania toksyczne są zgodne z typowymi efektami długotrwałej ekspozycji na egzogenne steroidy kory nadnerczy. Chociaż metyloprednizolonu octan nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, dane z badań innych glikokortykosteroidów, takich jak budezonid, prednizolon i acetonid triamcynolonu, sugerują możliwość zwiększenia częstości gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u samców szczura przy dawkach mniejszych niż typowe dawki kliniczne (mg/m²). W zakresie genotoksyczności, metyloprednizolonu octan nie był badany bezpośrednio, jednak strukturalnie podobne związki nie wykazywały istotnego działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, z wyjątkiem prednizolonu farnezylanu, który indukował aberracje chromosomowe przy najwyższych stężeniach (1500 μg/ml).
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, badanie genotoksyczności, budezonid, chomik chiński, czop kopulacyjny, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, metyloprednizolonu octan, metyloprednizolonu sulfonian, nowotwór wątrobowokomórkowy, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizolonu farnezylan, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, śmiertelność płodu, steroid kory nadnerczy, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desfluran Piramal 100 % v/v
Przedkliniczne badania desfluranu wykazały, że lek wywołuje zależną od stężenia, przewidywalną i kontrolowalną depresję układu oddechowego i krążenia, bez narządowo-swoistych działań toksycznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono uwrażliwienia mięśnia sercowego na adrenalinę, a także zaobserwowano rozszerzenie naczyń wieńcowych na poziomie tętniczek, podobne do działania izofluranu. Nie odnotowano efektu „podkradania wieńcowego” w modelu choroby naczyń wieńcowych u psów. W zakresie wpływu na rozrodczość, ekspozycja na 4 MAC-godziny na dobę podczas organogenezy indukowała szkodliwy wpływ na zarodek u szczurów i królików, natomiast 10 MAC-godzin nie wywołało działań niepożądanych. U szczurów zaobserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa przy 4 MAC-godzinach, podczas gdy 1 MAC-godzina nie powodowała toksyczności. Działania niepożądane u potomstwa korelowały z toksycznością u matki, co sugeruje farmakologiczny mechanizm działania desfluranu.
badania in vitro, badania in vivo, depresja układu krążenia, depresja układu oddechowego, krążenie oboczne, mutagenność, organogeneza, płodność, podkradanie wieńcowe, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń wieńcowych, rozwój zarodkowo-płodowy, synaptogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie funkcji poznawczych, uwrażliwienie mięśnia sercowego, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soligamma 5 000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu (witamina D3) zawartego w produkcie leczniczym Soligamma wykazały, że substancja ta nie wykazuje działania mutagennego w standardowym teście Amesa, co wskazuje na brak ryzyka mutacji genetycznych przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Dawki terapeutyczne produktu Soligamma wynoszą 5 000 IU, 10 000 IU oraz 20 000 IU i stosowane zgodnie z zaleceniami nie powodują efektów teratogennych. Działanie teratogenne obserwowano jedynie w badaniach na modelach zwierzęcych przy ekspozycji na dawki wielokrotnie przekraczające zakres stosowany u ludzi, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania w dawkach klinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu węglan ciężki (Magnesii subcarbonas ponderosus), stosowany w preparatach takich jak Rennie Antacidum i Rennie Fruit w dawce 80 mg/tabletkę (zawierającej 20 mg magnezu pierwiastkowego), jest składnikiem aktywnym w terapii objawów nadkwaśności soku żołądkowego. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla tych konkretnych preparatów, dostępne dane dotyczące samej substancji wskazują na brak istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, nie wykazując żadnych negatywnych skutków zdrowotnych ani kumulacji toksyczności.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, magnezu węglan ciężki, nadkwaśność soku żołądkowego, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, Rennie Antacidum, Rennie Fruit, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bluefish 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Bluefish, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Toksyczność ostra po pojedynczej dawce nie ujawniła nieoczekiwanych efektów, a działania obserwowane przy wielokrotnym podawaniu były zgodne z mechanizmem inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększone stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Badania genotoksyczności, kancerogenności oraz fototoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, rakotwórczego ani fototoksycznego. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, a profil bezpieczeństwa u młodych osobników był porównywalny z dorosłymi.
aberracja chromosomowa, działanie przeciwkrzepliwe, fototoksyczność, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rywaroksaban, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symazide MR 60 mg 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Symazide MR 60 mg, opierała się na standardowych badaniach toksykologicznych zgodnych z wytycznymi dla nowych substancji leczniczych. Badania powtórzonej dawki nie wykazały istotnej toksyczności narządowej ani zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału gliklazydu, eliminując ryzyko mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Azacytydyna wykazuje wyraźny potencjał genotoksyczny, potwierdzony badaniami in vitro na układach komórkowych bakterii i ssaków, gdzie indukuje mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe. W badaniach kancerogenności na modelach mysich i szczurzych zaobserwowano rozwój nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz jąder po podawaniu leku dootrzewnowo przez okres 50-52 tygodni. Te dane wskazują na istotne ryzyko kancerogenne azacytydyny, co wymaga uwzględnienia w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa terapii u pacjentów.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie genotoksyczne, egzencefalia, embriotoksyczność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór jądra, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, syndaktylia, teratogenność, toksyczność rozwojowa, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solu-Medrol 500 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bursztynianu metyloprednizolonu (substancji czynnej Solu-Medrol) nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń w konwencjonalnych testach farmakologicznych i toksyczności po podaniu wielokrotnym. Działania toksyczne odpowiadały typowym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Metyloprednizolon nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, jednak dane z badań pokrewnych steroidów (budezonid, prednizolon, acetonid triamcynolonu) wskazują na ryzyko onkogenne, w tym zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u szczurów przy dawkach niższych niż kliniczne (w przeliczeniu na mg/m²). W zakresie mutagenności, metyloprednizolon nie był bezpośrednio badany, ale sulfonian metyloprednizolonu i farnezylian prednizolonu nie wykazały działania mutagennego w testach Amesa i in vitro, choć PNF indukował aberracje chromosomowe w fibroblastach chomika chińskiego przy dawce 1500 µg/ml z aktywacją metaboliczną.
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, budezonid, bursztynian metyloprednizolonu, działanie teratogenne, Escherichia coli, glikokortykosteroid, gruczolak wątrobowokomórkowy, kortykosteron, metyloprednizolon, mutacja genetyczna in vitro, nieplanowa synteza DNA, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, pierwotny hepatocyt, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodowa, steroid nadnerczy, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa żegawka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pokrzywa żegawka (Urtica urens L.) jest stosowana w produktach leczniczych, często samodzielnie lub w połączeniu z pokrzywą zwyczajną (Urtica dioica L.). Zgodnie z europejskimi regulacjami prawnymi, w szczególności artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa nie są standardowo wymagane dla produktów zawierających liść pokrzywy żegawki, chyba że są one niezbędne do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania. W praktyce brak jest standardowego zestawu badań przedklinicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co wynika z ugruntowanego, tradycyjnego zastosowania tej rośliny w medycynie. Produkty te występują najczęściej w formie ziół do zaparzania, zawierających 2 g surowca w saszetce lub 1 g/g w postaci sypkiej.
badanie przedkliniczne, ciąża, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, laktacja, liść pokrzywy, medycyna tradycyjna, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, Urtica dioica, Urtica urens, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocort CHEMA 5 mg/g
Hydrokortyzonu octan, substancja czynna maści Hydrocort CHEMA (5 mg/g), przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych potwierdziły zgodność profilu bezpieczeństwa z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzającego materiał genetyczny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, glikokortykosteroid, guz nowotworowy, hydrokortyzon octan, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trimesan 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne trimetoprimu, substancji czynnej leku Trimesan, wykazały relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 2000 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, trimetoprim nie wykazał działania mutagennego, co jest istotnym czynnikiem w ocenie ryzyka genotoksycznego związku.
badanie toksyczności, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek Trimesan, mutagenność, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, trimetoprym - Leksykon substancji czynnych
Szyszka chmielu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Szyszka chmielu (Humulus lupulus L., flos) jest stosowana w produktach leczniczych roślinnych, przy czym zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC (art. 16c(1)(a)(iii)) nie wymaga pełnych badań przedklinicznych, o ile istnieje udokumentowana historia bezpiecznego stosowania. W dostępnej dokumentacji brak jest badań dotyczących kluczowych aspektów bezpieczeństwa farmakologicznego, takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Produkt leczniczy Nervomix Forte zawiera 52,5 mg szyszki chmielu na kapsułkę i również nie posiada danych przedklinicznych, co jest zgodne z regulacjami dotyczącymi tradycyjnych produktów roślinnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, Humulus lupulus, indukcja nowotworów, interakcja lekowa, kobieta w ciąży, Lupuli strobilus, Nervomix Forte, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, szyszka chmielu, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjne stosowanie, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Liść ortosyfonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji produktu leczniczego Liść Ortosyfonu (Orthosiphonis folium) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji roślinnej. Charakterystyka produktu nie zawiera informacji o toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym ani wpływie na reprodukcję. Produkt dostępny jest w postaci ziół do zaparzania, zawierających 100 g liścia ortosyfonu na 100 g produktu, co wskazuje na tradycyjne zastosowanie, jednak brak badań przedklinicznych wymaga ostrożności klinicznej przy jego stosowaniu.
dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, liść ortosyfonu, nadzór farmakologiczny, Orthosiphonis folium, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyapatyt – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydroksyapatyt, będący składnikiem kompleksu osseiny i hydroksyapatytu w preparacie Osteogenon, występuje w dawce około 444 mg na tabletkę (830 mg kompleksu), dostarczając 178 mg wapnia oraz 82 mg fosforu. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmowały standardowe modele oceny bezpieczeństwa, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa hydroksyapatytu przy długotrwałym stosowaniu klinicznym.
badanie bezpieczeństwa przedklinicznego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, działanie mutagenne, fosfor, hydroksyapatyt, kompleks osseiny i hydroksyapatytu, Osteogenon, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wapń - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentoksyfiliny, składnika aktywnego preparatu Apo-Pentox 400 SR, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 195 mg/kg mc. (dożylnie) i 1385 mg/kg mc. (doustnie) u myszy oraz 230 mg/kg mc. (dożylnie) i 1770 mg/kg mc. (doustnie) u szczurów. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (1 rok) na szczurach i psach potwierdziły brak toksycznego uszkodzenia narządów przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u psów. Przy dawkach powyżej 320 mg/kg mc./dobę u psów obserwowano działania niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia i obrzęk płuc, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosowaniu klinicznym. Badania mutagenności (test Amesa) oraz rakotwórczości (>18 miesięcy) nie wykazały działania genotoksycznego ani karcynogennego u myszy, choć u samic szczurów zaobserwowano wzrost liczby łagodnych gruczolakołykniaków piersi, co może być zjawiskiem spontanicznym.
Ocena wpływu pentoksyfiliny na reprodukcję i teratogenność przeprowadzona na szczurach, myszach i królikach wykazała brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak wad rozwojowych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi (do 7-krotnych). W badaniach teratogenności u szczurów i królików, przy dawkach 25x i 10x większych niż kliniczne, nie stwierdzono wad rozwojowych, choć u szczurów przy najwyższych dawkach odnotowano zwiększoną resorpcję płodów. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa pentoksyfiliny w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz w długotrwałej terapii, podkreślając jednocześnie konieczność monitorowania przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających zalecane.
badanie mikroskopowe, dawka śmiertelna 50, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, Salmonella, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Eugia 250 mg
Badania przedkliniczne fulwestrantu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję po wielokrotnym podaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne, w tym zapalenie mięśni i ziarniniaki, głównie związane z substancjami pomocniczymi, choć u królików zapalenie mięśni było bardziej nasilone niż po podaniu soli fizjologicznej. Długotrwałe podawanie fulwestrantu u psów (12 miesięcy) wiązało się z zapaleniem tętnic. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST po podaniu doustnym oraz pojedynczy przypadek zahamowania zatokowego po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach przekraczających 15-krotnie dawki stosowane u ludzi. Fulwestrant nie wykazywał działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie reprodukcji i rozwoju płodu, lek wywoływał odwracalne zmniejszenie płodności, zmniejszone przeżycie zarodków, dystocję oraz liczne anomalie rozwojowe u szczurów i królików, zgodnie z jego mechanizmem jako antagonisty receptorów estrogenowych.
antyestrogen, badanie EKG, badanie przedkliniczne, błoniak ziarnisty, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja systemowa, fulwestrant, genotoksyczność, gonadotropina, guz z komórek Leydiga, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, obumieranie zarodków, patologiczne zgięcie śródstopia, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak piersi, receptor estrogenowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coryzalia –
Produkt leczniczy Coryzalia zawiera substancje czynne Allium cepa 3 CH, Belladonna 3 CH, Sabadilla 3 CH, Kalium bichromicum 3 CH, Gelsemium 3 CH oraz Pulsatilla 3 CH, wszystkie w wysokim rozcieńczeniu homeopatycznym 3 CH. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze. Brak tych informacji wynika z charakteru preparatu homeopatycznego i niskiego stężenia substancji czynnych, co jest typowe dla tego typu leków.
Allium cepa, badanie przedkliniczne, Belladonna, dane przedkliniczne, funkcje rozrodcze, Gelsemium, genotoksyczność, Kalium bichromicum, lek homeopatyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, Pulsatilla, rozcieńczenie homeopatyczne, Sabadilla, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxitex 120 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej Coxitex, nie wykazały genotoksyczności ani działania rakotwórczego u myszy, jednak u szczurów zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy przy dawkach ponad dwukrotnie przekraczających dawkę ludzką (90 mg/dobę), co wiązało się z indukcją enzymu CYP specyficzną dla szczurów. U ludzi brak indukcji CYP3A sugeruje, że mechanizm ten nie ma znaczenia klinicznego. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów przy dawkach wyższych niż terapeutyczne stwierdzono zaburzenia czynności przewodu pokarmowego i nerek.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, Coxitex, CYP3A, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, enzym CYP, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, karcynogenność, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, stężenie terapeutyczne, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septogard 1,5 mg/ml
Benzydamina, substancja czynna leku Septogard (1,5 mg/ml roztwór do płukania jamy ustnej), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego w zakresie stosowanych dawek. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych zagrożeń toksykologicznych, a analiza parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych nie wskazała na ryzyko dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aberracje chromosomowe, benzydamina chlorowodorek, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płukanie jamy ustnej, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telexer 110 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu), substancji czynnej produktu leczniczego Telexer, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty wynikające z nasilonego działania farmakodynamicznego, głównie związane z mechanizmem antykoagulacyjnym dabigatranu. Wpływ na płodność samic obejmował zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg, co odpowiada 5-krotnej ekspozycji w osoczu w porównaniu do pacjentów. U szczurów i królików dawki toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) powodowały zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych, skorelowanych z toksycznością dla matek. W badaniach pre- i postnatalnych przy 4-krotnej ekspozycji odnotowano zwiększoną umieralność płodów.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badania toksyczności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo ekologiczne, dabigatran eteksylat, działanie kancerogenne, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, incydent krwawienia, krzepnięcie krwi, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, toksyczność dla matek, umieralność płodów, wady rozwojowe, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Melisy –
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) są ograniczone, co wynika z wieloletniego tradycyjnego stosowania tej rośliny w lecznictwie. Badania in vitro oraz na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne hamowanie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH) przez wodne wyciągi z melisy, jednak kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań. Brak jest danych dotyczących genotoksyczności (mutagenności, klastogenności), wpływu na rozrodczość, teratogenności oraz potencjału rakotwórczego liścia melisy, co podkreśla konieczność ostrożności w interpretacji bezpieczeństwa produktu w tych aspektach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxydolor 5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Oxydolor, wskazują na ograniczony zakres badań, zwłaszcza w obszarze toksyczności reprodukcyjnej. Brakuje kompleksowych informacji dotyczących wpływu oksykodonu na płodność oraz rozwój pourodzeniowy po ekspozycji w okresie ciąży. Badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) wykazały brak działania teratogennego przy dawkach 1,5-2,5-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi (ekwiwalent 160 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg), co sugeruje niskie ryzyko powstawania wad rozwojowych u płodów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium chloratum WZF 67 mg/ml
Produkt leczniczy CALCIUM CHLORATUM WZF, 67 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, zawiera wapnia chlorek dwuwodny w stężeniu 67 mg/ml, co odpowiada 0,46 mmol (18,3 mg) jonów wapnia na mililitr roztworu. W pojedynczej ampułce o objętości 10 ml znajduje się 670 mg substancji czynnej, dostarczającej 4,6 mmol (183 mg) jonów wapnia. Osmolalność preparatu wynosi około 1249 mosmol/kg, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa podania parenteralnego. Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, preparat opiera się na szeroko znanym i dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa wapnia w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 10 mg + 5 mg
Alotendin zawiera bisoprolol fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), a dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa obu substancji przedstawiono oddzielnie. Badania toksyczności reprodukcyjnej amlodypiny wykazały u gryzoni opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne (10 mg/dobę). W badaniach karcynogenności stosowano dawki do 2,5 mg/kg/dobę przez 2 lata u szczurów i myszy, nie wykazując działania rakotwórczego. Testy mutagenności amlodypiny nie potwierdziły efektów mutagennych. Standardowe badania płodności przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż kliniczne) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność szczurów, jednak inne badania z użyciem benzenosulfonianu amlodypiny wskazały na obniżenie stężenia FSH, testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia u samców, co sugeruje potencjalny wpływ na płodność, choć dotyczy innej formy soli amlodypiny niż w Alotendin.
amlodypina, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, bezylan amlodypiny, bisoprololu fumaran, działanie teratogenne, efekt mutagenny, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, karcynogenność, komórki Sertoliego, maleinian amlodypiny, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja embrionu, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosert Easy 52 mg (20 mcg/24h)
Dane przedkliniczne dotyczące systemu terapeutycznego domacicznego Levosert Easy, zawierającego 52 mg lewonorgestrelu z początkowym uwalnianiem około 20 µg/dzień, nie wykazały istotnego ryzyka zdrowotnego wykraczającego poza znane informacje z Charakterystyki Produktu Leczniczego. Konwencjonalne badania farmakologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa lewonorgestrelu, a badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały niepokojących efektów, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania systemu przez okres do 8 lat, z in vivo średnią szybkością uwalniania około 13,5 µg/dzień. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności substancji czynnej, co jest kluczowe przy długotrwałej ekspozycji.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, jama macicy, karcynogeneza, lewonorgestrel, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, system terapeutyczny domaciczny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku metylofenidatu, substancji czynnej Symkinet MR, wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne u królików przy dawkach 200 mg/kg mc./dobę (116-krotność MRHD 60 mg u dzieci), gdzie zaobserwowano rozszczep kręgosłupa z deformacjami kończyn tylnych. Ekspozycja AUC była 5,1-krotnie wyższa niż u ludzi. Niższa dawka (0,72-krotność MRHD) nie wywołała tych efektów, a dawka 300 mg/kg (7,5-krotność ekspozycji) nie spowodowała rozszczepu, mimo toksyczności dla matki. U szczurów nie stwierdzono teratogenności, a toksyczność płodów i matek pojawiała się tylko przy dawkach toksycznych dla matki. Badania genotoksyczności nie wykazały zagrożeń, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach neurobehawioralnych u młodych szczurów dawka 50 mg/kg (29-krotność MRHD, AUC 15,1x) zmniejszyła aktywność lokomotoryczną, a u samic szczurów dawka 100 mg/kg (58-krotność MRHD, AUC 40,1x) wywołała deficyt uczenia się, jednak kliniczne znaczenie tych wyników jest nieustalone i nie potwierdzają ich obserwacje kliniczne u dzieci z ADHD.
ADHD, aktywność lokomotoryczna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chlorowodorek metylofenidatu, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja neurobehawioralna, funkcja reprodukcyjna, maksymalna dawka zalecana, potencjał rakotwórczy, rozszczep kręgosłupa, Symkinet MR, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egistrozol 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące anastrozolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne przy stosowaniu terapeutycznym. Toksyczność ostra ujawniała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach: mediana dawki śmiertelnej u gryzoni wynosiła >100 mg/kg mc./dobę doustnie oraz 50 mg/kg mc./dobę dootrzewnowo, a u psów >45 mg/kg mc./dobę doustnie. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach dawki 1–5 mg/kg mc./dobę nie wywoływały istotnej toksyczności, a obserwowane efekty były związane z farmakologicznym działaniem leku. Anastrozol nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u samców szczurów był odwracalny, natomiast u samic dawki ≥0,02 mg/kg mc./dobę powodowały zwiększoną utratę zarodków i znaczącą niepłodność, co wiązało się z farmakologicznym mechanizmem działania i ustępowało po 5 tygodniach od odstawienia leku.
anastrozol, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, mięsak histiocytarny, nowotwór jajnika, nowotwór tkanki limfatycznej, nowotwór wątroby, podanie dootrzewnowe, polip śluzówki macicy, potencjał rakotwórczy, stężenie w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, utrata zarodków, wpływ na płodność, zahamowanie aromatazy, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyrtec 10 mg
Ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Zyrtec 10 mg, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, bez odchyleń od wartości referencyjnych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń funkcjonowania układów organizmu, co wskazuje na brak przeciwwskazań do stosowania leku u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie płodności, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt kumulacyjny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, transformacja nowotworowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, Zyrtec - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermitopic 0,1%
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Dermitopic, zawierającego 0,1% takrolimusu w maści, wykazały, że miejscowe stosowanie u zwierząt laboratoryjnych powoduje jedynie niewielkie zmiany skórne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk i grudki. Długotrwałe stosowanie u szczurów prowadziło do objawów toksyczności układowej obejmujących zmiany w nerkach, trzustce, oczach oraz układzie nerwowym, co wynikało z wysokiego wchłaniania substancji czynnej przez skórę tych zwierząt. U świń miniaturowych i królików obserwowano jedynie nieznaczne efekty, takie jak mniejszy przyrost masy ciała czy odwracalne efekty kardiotoksyczne po dożylnym podaniu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani ogólnoustrojowego potencjału rakotwórczego takrolimusu, jednak w modelu fotorakotwórczości u bezwłosych myszy przy stężeniach 0,3% i 1% zaobserwowano przyspieszenie rozwoju raka płaskokomórkowego skóry, co nie występowało przy stężeniu 0,1% odpowiadającym Dermitopic.
badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak, działanie toksyczne, efekt kardiotoksyczny, fotorakotwórczość, grudka, immunosupresja, maść, nerka, obrzęk, plemnik, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, rak płaskokomórkowy, takrolimus, takrolimus w maści, toksyczność takrolimusu, toksyczność układowa, trzustka, układ nerwowy, zaczerwienienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Succus Urticae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Produkt leczniczy Succus Urticae Phytopharm, płyn doustny o stężeniu 2,425 g/2,5 ml, zawiera jako substancję czynną sok ze świeżego ziela pokrzywy stabilizowany etanolem w stosunku 1:1 (Urticae herbae succus). W dokumentacji rejestracyjnej brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Produkt zawiera etanol w stężeniu 20-25% V/V, pełniący funkcję rozpuszczalnika ekstrakcyjnego wraz z wodą.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trileptal 60 mg/ml
Dane toksykologiczne okskarbazepiny oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) wskazują na specyficzne dla gatunku różnice w bezpieczeństwie stosowania leku Trileptal. Nefrotoksyczność stwierdzono jedynie u szczurów, co sugeruje niskie ryzyko u ludzi. Badania immunotoksyczności wykazały, że MHD ma silniejszy potencjał wywoływania opóźnionej reakcji nadwrażliwości niż okskarbazepina, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście reakcji alergicznych. Ocena genotoksyczności wykazała pozytywne wyniki w testach in vitro (np. test Amesa bez aktywacji metabolicznej, aberracje chromosomowe w komórkach jajnika chomika chińskiego), jednak testy in vivo (mikrojądrowy na szpiku szczura) nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, co wskazuje na ograniczone ryzyko genotoksyczne u pacjentów. W badaniach reprodukcyjnych okskarbazepina w dawkach do 150 mg/kg mc./dobę nie wpływała na płodność szczurów, natomiast MHD w dawkach porównywalnych do ludzkich powodowała zaburzenia cyklu rujowego i zmniejszenie liczby implantacji. Toksyczność rozwojowa i teratogenność obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki.
aberracja chromosomowa, ciałko żółte, cykl rujowy, działanie aneugeniczne, działanie klastogenne, estradiol, hormon luteinizujący, indukcja enzymów mikrosomalnych, monohydroksypochodna, nefrotoksyczność, nowotwór wątroby, okskarbazepina, opóźniona reakcja nadwrażliwości, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, szyjka macicy, teratogenność, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Celekoksyb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne celekoksybu, substancji czynnej leków takich jak Celebrex czy Aclexa, nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego ani rakotwórczego przy wielokrotnym podawaniu. Jednakże w modelach zwierzęcych zaobserwowano istotne działania teratogenne i embriotoksyczne. U królików dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi przy dawce 200 mg 2x/dobę, AUC0-24) podczas organogenezy powodowały ubytki przegrody międzykomorowej oraz anomalie kostne (zrośnięte żebra, mostek). U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższa ekspozycja) indukowały przepuklinę przeponową zależną od dawki. Ponadto obserwowano przed- i poimplantacyjne poronienia, zmniejszone przeżycie zarodków oraz toksyczny wpływ na noworodki w okresie około- i pourodzeniowym. Celekoksyb przenikał do mleka szczurów, co podkreśla potencjalne ryzyko dla potomstwa.
AUC, celekoksyb, charakterystyka produktu leczniczego, efekt teratogenny, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, potencjał rakotwórczy, przepuklina przeponowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, substancja aktywna, toksyczność celekoksybu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, ubytek przegrody międzykomorowej, wydzielanie do mleka, zakrzepica niezwiązana z czynnością nadnerczy, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skudexa 75 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Skudexa, zawierającego tramadol chlorowodorek (75 mg) i deksketoprofen (25 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych. Testy in vitro i in vivo nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, a skojarzenie wykazało mniejszy wpływ na przewód pokarmowy w porównaniu do monoterapii tramadolem. Poziomy NOAEL ustalone w badaniach toksyczności przewlekłej na myszach wyniosły odpowiednio 6 mg/kg/dobę dla deksketoprofenu i 36 mg/kg/dobę dla tramadolu, co odpowiada narażeniu większemu 25,10-krotnie i 1,38-krotnie w stosunku do pojedynczych dawek klinicznych (25 mg deksketoprofenu i 75 mg tramadolu). Nie stwierdzono nowej toksyczności wynikającej ze skojarzonego stosowania obu substancji.
badanie biochemiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, choroba wrzodowa, dawka kliniczna, deksketoprofen, drgawka, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, immunofarmakologia, monoterapia, nadżerka błony śluzowej żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom NOAEL, przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tramadolu chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 150 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Adoben, nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) oraz in vivo, nawet przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjalne ryzyko rakotwórczości istotne dla ludzi. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburza płodności samców i samic szczurów, jednak podanie dużych dawek wiązało się ze zmniejszeniem przeżywalności zarodków, bez jednoznacznego ustalenia, czy efekt ten dotyczy samców czy samic. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych, natomiast dawki przekraczające zakres terapeutyczny powodowały opóźnienie rozwoju płodów oraz embriotoksyczność, w tym objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, dawka nietoksyczna, dawka tolerowana, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność zarodków, receptor opioidowy μ, rozwój płodu, tapentadol, test Amesa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Karboplatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karboplatyna, lek przeciwnowotworowy z grupy związków platyny, wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie embriotoksyczne i teratogenne, co wskazuje na ryzyko toksycznego wpływu na rozwijający się zarodek oraz powstawanie wad rozwojowych płodu. Ponadto, karboplatyna posiada właściwości mutagenne potwierdzone zarówno in vivo, jak i in vitro, co implikuje zdolność do indukowania zmian genetycznych. Chociaż bezpośrednie badania nad potencjałem rakotwórczym karboplatyny nie zostały przeprowadzone, dane pośrednie sugerują możliwość działania kancerogennego, co wymaga uwzględnienia w długoterminowym monitorowaniu pacjentów. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla karboplatyny wynosiła 131–170 mg/kg (dożylnie lub dootrzewnowo u myszy) oraz 61–85 mg/kg (dożylnie u szczurów), co stanowi istotny punkt odniesienia dla oceny marginesu bezpieczeństwa dawek stosowanych klinicznie.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka LD50, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, karboplatyna, lek przeciwnowotworowy, martwica tkanek, mutagenność, podanie pozanaczyniowe, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność tkankowa, wady rozwojowe płodu, wynaczynienie, związek platyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azulan –
Produkt leczniczy Azulan, zawierający płynny wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku (Matricaria recutita L. lub Chamomilla recutita (L.) Rauschert) w stosunku 0,5:1, z rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym etanol 70% (V/V), nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na płodność i rozwój zarodka/płodu. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na długoletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym stosowaniu preparatów z rumianku, a nie na standardowych badaniach przedklinicznych wymaganych dla nowych substancji leczniczych. Rumianek pospolity jest jednym z najdłużej stosowanych ziół leczniczych, co wskazuje na stosunkowo niskie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy stosowaniu Azulan zgodnie z zaleceniami. Pomimo braku formalnych badań przedklinicznych, bezpieczeństwo stosowania produktu jest monitorowane w ramach standardowego nadzoru farmakoterapii po wprowadzeniu leku do obrotu, co stanowi dodatkowe zabezpieczenie dla pacjentów. W praktyce klinicznej wyciągi z rumianku wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, jednak brak szczegółowych danych toksykologicznych wymaga ostrożności i dalszego monitorowania.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, medycyna tradycyjna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, ocena bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, roztwór doustny, roztwór na skórę, rozwój zarodkowo-płodowy, rumianek pospolity, stosowanie w jamie ustnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wyciąg etanolowy z rumianku, zioło lecznicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbis 32 mg
Badania przedkliniczne kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej leku Karbis, wykazały, że w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi nie obserwuje się istotnych toksycznych efektów ogólnoustrojowych ani narządowych. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy wysokich dawkach, odnotowano zmniejszenie podstawowych parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, rozstrzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu. Mechanizm tych zmian wiąże się z farmakologicznym działaniem leku, prowadzącym do obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń przepływu nerkowego, a nie z bezpośrednią toksycznością. Ponadto, u zwierząt obserwowano rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co nie występowało u ludzi przy dawkach terapeutycznych.
aparat przykłębuszkowy, ciśnienie tętnicze krwi, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, kandesartan cyleksetylu, komórka aparatu przykłębuszkowego, parametr czerwonokrwinkowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, rozstrzeń kanalika nerkowego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie mocznika i kreatyniny, toksyczność rozwojowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczek zasadochłonny - Leksykon substancji czynnych
Fluorometolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania fluorometolonu są ograniczone i opierają się głównie na badaniach na modelach zwierzęcych, w szczególności na ciężarnych samicach królika. Kortykosteroidy, do których należy fluorometolon, wykazują działanie teratogenne, co manifestuje się zwiększoną częstością wad wrodzonych oraz opóźnieniem rozwoju wewnątrzmacicznego płodu. W przypadku produktu Flarex zawierającego fluorometolonu octan w stężeniu 1 mg/ml, charakterystyka produktu leczniczego podkreśla brak szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Gastrografin, zawierającego 10 g sodu amidotryzoinianu oraz 66 g megluminy amidotryzoinianu w 100 ml roztworu, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych. Ocena toksyczności ostrej nie wskazała na ryzyko zatrucia po pojedynczym podaniu, a brak danych dotyczących toksyczności po wielokrotnych dawkach doustnych uznano za uzasadniony ze względu na minimalne wchłanianie amidotryzoesowego kwasu do krążenia ogólnego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, a brak działania teratogennego i embriotoksycznego potwierdzono w badaniach na zwierzętach po dożylnym podaniu. Nie stwierdzono również wyraźnego ryzyka rakotwórczości, biorąc pod uwagę stabilność metaboliczną i farmakokinetykę substancji czynnych.
amidotryzoinian sodu, badanie genotoksyczności, disodu edetynian, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Gastrografin, genotoksyczność, kwas amidotryzoesowy, olejek anyżu gwiaździstego, polisorbat 80, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, reakcja anafilaktoidalna, sacharyna sodowa, środek kontrastowy zawierający jod, substancja kontrastowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, właściwość mutagenna