potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poldanen 46 mg
Produkt leczniczy Poldanen zawiera 46 mg wyciągu gęstego z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana), ekstrahowanego chlorkiem metylenu w stosunku 200:1. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Taki brak danych wymaga, aby ocena bezpieczeństwa opierała się głównie na danych klinicznych i obserwacjach z praktyki medycznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo stosowania, chlorek metylenu, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, indukcja nowotworów, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, Prunus africana, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej - Leksykon substancji czynnych
Tokoferylu octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania tokoferylu octanu (all-rac-α-tokoferylu octanu), powszechnie znanego jako witamina E, opiera się na danych przedklinicznych wskazujących na niski potencjał toksyczny tej substancji. W badaniach nie stwierdzono działania teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Preparaty Vitaminum E 400 mg Hasco (kapsułki miękkie) oraz Vitaminum E Hasco (krople doustne, 300 mg/ml) nie były poddane specyficznym badaniom nieklinicznym, jednak ich stosowanie opiera się na szeroko znanym i potwierdzonym klinicznie bezpieczeństwie witaminy E jako substancji biologicznie czynnej.
badania niekliniczne, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kapsułki miękkie, krople doustne, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja biologicznie czynna, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa, witamina E, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurol 1,0 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz teście mikrojąder in vitro na szczurach przy dawce do 100 mg/kg m.c., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę, 150× dawka ludzka) oraz myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę, 50× dawka ludzka) nie wykazały działania kancerogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawce 5 mg/kg m.c./dobę (25× dawka ludzka). Wyniki te sugerują niski potencjał mutagenny i rakotwórczy oraz brak wpływu na funkcje rozrodcze w zakresie dawek terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, długotrwała ekspozycja, działanie rakotwórcze, lek benzodiazepinowy, napad drgawkowy, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna Fevarin 100 mg, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo, w tym potencjał rakotwórczy, mutagenny oraz wpływ na rozrodczość i płodność. Wyniki jednoznacznie wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Jednakże, w badaniach dotyczących rozrodczości zaobserwowano niekorzystne efekty, takie jak zmniejszenie płodności, zwiększona śmiertelność płodów oraz obniżona masa ciała płodów, które występowały przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi. Dodatkowo, zwiększona śmiertelność okołoporodowa szczeniąt wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w okresie ciąży i okołoporodowym.
badania przedkliniczne, Fevarin, liczba plemników, maleinian fluwoksaminy, narażenie na lek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał uzależniający, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodów, substancja czynna, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik płodności, wydajność krycia, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed Muko 225 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne erdosteiny, substancji czynnej leku Erdomed Muko, wykazały jej niski profil toksyczny. Wartości LD50 przekraczały 5000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym i dootrzewnowym oraz 3500 mg/kg przy podaniu dożylnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i długookresowych (do 26 tygodni) nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem nieznacznych zmian w wątrobie przy dawce 400 mg/kg/dobę u psów. Nie zaobserwowano toksycznego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane OUN pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Tolerancja miejscowa była dobra, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania erdosteiny.
aberracja chromosomowa, aminokwas, dawka letalna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipotermia, karcynogen, limfocyt, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, stężenie białka w osoczu, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fanipos 50 mcg/dawkę donosową
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu, substancji czynnej preparatu Fanipos, potwierdziły, że jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką silnych kortykosteroidów. Efekty toksyczne, w tym działania na rozród i rozwój płodu, pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane 50 μg/dawkę donosową, co minimalizuje ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej w standardowej terapii. Ponadto, brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo oraz brak potencjału rakotwórczego w badaniach długoterminowych na modelach zwierzęcych podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku w przewlekłej terapii donosowej.
aerozol donosowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie teratogenne, flutykazon propionian, genotoksyczność, karcynogenność, kortykosteroid donosowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja uczuleniowa, silny kortykosteroid, terapia donosowa, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon chlorowodorek (5 mg) i nalokson chlorowodorek (2,5 mg), wykazały brak istotnego toksycznego wpływu na reprodukcję przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. nie wpływał negatywnie na płodność szczurów, rozwój zarodków ani indukcję wad rozwojowych, choć w badaniach na królikach przy dawce 125 mg/kg mc. zaobserwowano zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber, co wiązało się z toksycznością u matek. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, związane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo wysokich dawkach (800 mg/kg mc.) nie wykazywał teratogenności ani toksyczności zarodkowej, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczurów, bez wpływu na rozwój i zachowanie przeżyłych osobników.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, klastogenność, mutagenność, nalokson chlorowodorek, NOAEL, oksykodon chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spedifen 400 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ibuprofenu, zawartego w produkcie leczniczym Spedifen 400, wykazały charakterystyczne zmiany toksyczne w przewodzie pokarmowym, takie jak nadżerki i owrzodzenia, potwierdzając ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała klinicznie istotnych uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ibuprofenu, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie niepożądane, ibuprofen, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Eltrombopag – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eltrombopag wykazuje unikalną specyficzność wobec receptora trombopoetyny, co powoduje brak stymulacji produkcji płytek krwi u myszy, szczurów i psów, co ogranicza translacyjność danych toksykologicznych z tych modeli zwierzęcych na ludzi. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano zależne od dawki i czasu trwania terapii zmętnienia soczewki (zaćmę) u gryzoni przy ekspozycjach ≥4-6-krotnie wyższych niż kliniczne (np. u myszy po 6-13 tygodniach przy dawkach odpowiadających ≥4-krotnej ekspozycji klinicznej u pacjentów z ITP stosujących 75 mg/dobę). U młodych szczurów przed odsadzeniem zmętnienia gałki ocznej pojawiały się przy dawkach 9-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną u dzieci i młodzieży z ITP. Nie stwierdzono natomiast zaćmy u dorosłych psów przy ekspozycjach do 2-krotnych klinicznych. Działania toksyczne na nerki (uszkodzenie cewek nerkowych) obserwowano u myszy przy dawkach związanych z zachorowalnością i śmiertelnością, natomiast u szczurów i psów przy ekspozycjach 2-4-krotnie wyższych niż kliniczne nie stwierdzono takich zmian. Hepatotoksyczność (degeneracja i martwica hepatocytów) występowała jedynie przy dawkach źle tolerowanych, natomiast długoterminowe badania nie wykazały toksycznego wpływu na wątrobę przy ekspozycjach do 4-krotnych klinicznych.
działanie klastogenne, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, enzymy wątrobowe, fototoksyczność, funkcja neurobehawioralna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hiperostoza śródkostna, martwica hepatocytów, niezaplanowana synteza DNA, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, płytki krwi, poronienie przedimplantacyjne, potencjał rakotwórczy, reakcja fotoalergiczna, retikulocyty, rozwój embrionalno-płodowy, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie cewek nerkowych, WZW C, zaburzenia oczne, zaćma, zmętnienie gałki ocznej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 8 mg + 5 mg
Substancje czynne leku Amlessa, peryndopryl i amlodypina, wykazują korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Peryndopryl, podawany doustnie w badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i małpach, wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek, bez potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zmiany morfologiczne nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność szczurów.
amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, peryndopryl i amlodypina, płodność zwierząt, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, uszkodzenie materiału genetycznego, zniekształcenie dystalne szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 250 mg/5 ml
Przeprowadzona kompleksowa ocena profilu bezpieczeństwa amoksycyliny, substancji czynnej preparatu Ospamox (dostępnego w dawkach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy, co wskazuje na brak potencjalnego ryzyka dla pacjentów. Ponadto, testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałej terapii oraz brak kumulacji substancji czynnej w organizmie. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania amoksycyliny, co jest kluczowe w kontekście minimalizacji ryzyka kancerogennego.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, monitorowanie bezpieczeństwa leków, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres postnatalny, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko kancerogenne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja organizmu, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juzina 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny, substancji czynnej leku Juzina, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do ekspozycji klinicznej u ludzi. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie poziom ekspozycji klinicznej, natomiast brak efektów toksycznych obserwowano przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały powyżej 67-krotnego narażenia, a w 14-tygodniowym badaniu nie stwierdzono wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów objawy neurotoksyczne i zmiany w mięśniach szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, natomiast brak wpływu przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania rakotwórczości wskazały na brak działania u myszy oraz wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58x, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19x).
Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów przy podawaniu przed i w trakcie krycia oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym. Niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów obserwowano przy narażeniu >29-krotnym, a toksyczny wpływ na matki królików przy podobnym poziomie ekspozycji. Sytagliptyna przenika w znacznym stopniu do mleka karmiących samic szczurów (stosunek mleko:osocze 4:1), co wymaga uwagi w kontekście stosowania u kobiet karmiących. Podsumowując, przedkliniczne dane wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa sytagliptyny, a obserwowane efekty toksyczne występowały przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku Juzina w praktyce klinicznej.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie nerwów, wpływ na rozrodczość, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stoperan FAST 2 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku loperamidu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych oraz nawet do 47-krotnego ich przekroczenia. Nie stwierdzono istotnych działań toksycznych ani elektrofizjologicznych w zakresie terapeutycznym, natomiast skrajnie wysokie stężenia, odpowiadające przedawkowaniu, indukowały hamowanie kanałów jonowych hERG i sodowych w mięśniu sercowym, co może prowadzić do arytmii. Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania mutagennego ani onkogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania loperamidu pod tym kątem.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chlorowodorek loperamidu, dawka NOAEL, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, hamowanie przepływu jonów potasowych, kanał jonowy, NOAEL, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko kardiologiczne, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra i przewlekła, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlonor 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny na szczurach i myszach wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) powodowało opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach dotyczących płodności, podawanie amlodypiny w dawce 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większej niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność szczurów. Jednakże, w innym badaniu, podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu oraz pogorszeniem parametrów nasienia, co sugeruje potencjalny wpływ na męską płodność przy dawkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, amlodypina, bezylan, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, gryzonie laboratoryjne, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genowa, opóźnienie porodu, parametry nasienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy amlodypiny, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu, toksyczny wpływ na płodność, wydłużenie porodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi zawiera peryndopryl tozylan oraz amlodypiny bezylan, których dane przedkliniczne wskazują na specyficzny profil bezpieczeństwa. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek w badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów i małp, bez działania mutagennego in vitro i in vivo oraz bez potencjału embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej, jako inhibitor konwertazy angiotensyny, może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany nerkowe oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Peryndopryl nie wpływa negatywnie na płodność u szczurów, a długoterminowe badania nie wykazały jego potencjału rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, amlodypiny bezylan, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność punktowa, peryndopryl tozylan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, testosteron, toksyczność peryndoprylu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Aflofarm 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naproksenu wykazały brak działania teratogennego oraz karcynogennego w modelach zwierzęcych, co jest kluczowe dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym oraz w terapii długoterminowej. Analizy funkcji rozrodczych potwierdziły, że naproksen nie wpływa negatywnie na płodność, przebieg ciąży ani rozwój potomstwa, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Wyniki te stanowią istotne dane dla lekarzy rozważających stosowanie naproksenu w różnych grupach pacjentów.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, LD50, model zwierzęcy, naproksen, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, stosowanie długoterminowe, toksyczność ostra, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Biofarm 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku (Metformin hydrochloride Biofarm, 500 mg, tabletki powlekane) obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych i toksykologicznych, zgodnych z wymogami regulacyjnymi. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonalnych w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym ani ośrodkowym układzie nerwowym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły zmian patologicznych ani objawów toksyczności narządowej, a profile biochemiczne i hematologiczne pozostawały w granicach normy. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badania bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil biochemiczny, profil hematologiczny, reprodukcja, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie funkcjonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku AuroBetina, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy, dawki 2,5–120 mg/kg mc.) oraz szczurów albinosów (18 miesięcy, dawki do 500 mg/kg mc.) wykazały dobrą tolerancję i brak klinicznie istotnych efektów toksycznych. Nie zaobserwowano mutagenności ani działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne na królikach ciężarnych nie wykazały teratogenności. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu bardzo wysokich dawek (≥120 mg/kg mc.) u psów i pawianów, co jest dawką znacznie przekraczającą stosowane klinicznie.
betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, struktura chromosomów, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na płodność i rozwój płodu u myszy, szczurów i królików. W dwuletnich badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (myszy: 200, 600, 2000 mg/kg/dobę; szczury: 250, 1000, 2000 mg/kg/dobę), co odpowiadało do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Gabapentyna nie wykazywała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, gabapentyna, kostnienie, mikrojąderko w szpiku kostnym, niski stopień złośliwości, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wzrost statystycznie znamienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Findarts 0,5 mg
Dutasteryd przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ocenę toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, które nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek w zalecanych dawkach terapeutycznych. W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano farmakologicznie indukowane zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, obniżenie wydzielania gruczołów płciowych dodatkowych oraz redukcję wskaźników płodności, co jest zgodne z mechanizmem działania dutasterydu jako inhibitora 5-alfa reduktazy. Kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje jednak nie do końca ustalone.
dutasteryd, ekspozycja na nasienie, feminizacja płodów męskich, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, narażenie na lek, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, prostata, stężenie leku we krwi, toksyczność ogólna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphaston 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne dydrogesteronu (Duphaston, 10 mg) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. Badania reprodukcyjne na szczurach ujawniły zwiększoną częstość powiększenia brodawek sutkowych oraz spodziectwa u potomstwa męskiego, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ze względu na różnice metaboliczne między szczurami a ludźmi, bezpośrednia ekstrapolacja ryzyka spodziectwa u pacjentów jest niemożliwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dydrogesteron, działanie progestagenne, ekotoksyczność, kurczliwość macicy, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, progestagen, spodziectwo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Nagietka –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.) są ograniczone ze względu na regulacje prawne Dyrektywy 2001/83/EC, które zwalniają tradycyjne produkty lecznicze roślinne z obowiązku kompleksowych badań przedklinicznych. Przeprowadzone badania genotoksyczności z użyciem płynnego ekstraktu z kwiatu nagietka w 60% etanolu nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pod tym kątem. Ponadto, badania potencjału rakotwórczego niezdefiniowanego wyciągu z kwiatu nagietka nie wskazały na ryzyko kancerogenności, co dodatkowo wspiera bezpieczeństwo stosowania tego surowca roślinnego.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakologiczne, calendula officinalis, działanie kancerogenne, ekstrakt z kwiatu nagietka, genotoksyczność, koszyczek nagietka, kwiat nagietka, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polvertic 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo, obejmującym toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozwój płodu. W badaniach toksykologicznych na psach i szczurach albinosach, trwających odpowiednio 6 i 18 miesięcy, stosowano dawki od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała, znacznie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania betahistyny. Ponadto, badania mutagenności i karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie teratogenności, betahistyna dichlorowodorek, dawka substancji czynnej, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Sandoz 100 mg
Dazatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego i limfatycznego, z jelitem jako głównym narządem docelowym oraz zmniejszeniem parametrów czerwonokrwinkowych i liczby limfocytów u szczurów i małp. Zmiany te są odwracalne po przerwaniu terapii. Długoterminowe podawanie dazatynibu u małp prowadziło do śródmiąższowej mineralizacji nerek, a badania hemostazy wykazały hamowanie agregacji płytek i wydłużenie czasu krwawienia, jednak bez samoistnych krwotoków. Elektrofizjologiczne testy in vitro sugerowały potencjalne wydłużenie odstępu QT, lecz badania in vivo na małpach nie potwierdziły tych efektów. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa i genotoksyczności in vivo, natomiast stwierdzono efekt klastogenny in vitro. W badaniach reprodukcyjnych dazatynib powodował obumieranie zarodków i zmiany kośćca płodów u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, co wskazuje na toksyczność selektywną w okresie organogenezy.
agregacja płytek krwi, brodawczak, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, inhibitor kinazy tyrozynowej, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumieranie zarodków, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój embrionalny, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG, zmiany kośćca płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Dane przedkliniczne dotyczące diglukonianu chloroheksydyny, składnika Spirytusu Hibitanowego 0,5% ATS, wskazują na niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla szczurów wynosiła 2300-3000 mg/kg przy podaniu doustnym oraz 20 mg/kg przy podaniu dożylnym, natomiast u królików LD50 doustne przekraczało 2000 mg/kg, co potwierdza niską biodostępność i toksyczność przy stosowaniu miejscowym. Badania na szczurach z dawką 38 mg/kg w wodzie do picia nie wykazały działania rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spirytus hibitanowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania tramadolu chlorowodorku (50 mg/mL lub 100 mg/2 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wykazały brak istotnych zmian hematologicznych, klinicznych, biochemicznych i histologicznych po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów, zarówno pozajelitowo, jak i doustnie, w okresie od 6 do 26 tygodni, a także w długoterminowym badaniu doustnym u psów przez 12 miesięcy. Objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie, ślinotok, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Tolerancja leku była dobra przy dawkach doustnych do 20 mg/kg u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność matczyną, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zaburzenia rozwojowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnione wykształcenie ujścia pochwy i opóźnione otwarcie oczu, natomiast płodność samców i samic nie była negatywnie dotknięta. U królików toksyczność pojawiała się przy dawkach ≥125 mg/kg, również z zaburzeniami rozwoju kości potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie tolerancji, drgawki, efekt toksyczny, gruczolak komórek wątroby, guz płuc, królik, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, substancja niemutagenna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, tramadol, tramadol chlorowodorek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Horus Pharma 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały korzystny profil toksykologiczny z wysokim marginesem bezpieczeństwa, wynoszącym co najmniej 1000 między dawką terapeutyczną (~1,5 μg/oko/dobę) a dawką toksyczną ogólnoustrojowo. W badaniach na małpach podawano dożylnie dawki około 100-krotnie wyższe niż terapeutyczne, co skutkowało jedynie przejściowym zwiększeniem częstości oddechów, prawdopodobnie związanym ze skurczem oskrzeli. Nie stwierdzono działania alergizującego ani miejscowej toksyczności przy dawkach do 100 μg/oko/dobę u królików i małp. U małp obserwowano natomiast trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki, wynikające ze stymulacji melanogenezy w melanocytach zrębu tęczówki, bez zmian proliferacyjnych. Dawki 6 μg/oko/dobę powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej, efekt niezaobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie teratogenne, latanoprost, melanina, melanocyt zrębu tęczówki, mutacja genowa, mutacja powrotna, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Lycopodium clavatum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lycopodium clavatum, stosowany w homeopatycznych preparatach leczniczych takich jak Alvia Zaparcia czy Nux vomica-Homaccord, występuje w rozcieńczeniach D3, D4, D6, D10, D30, D200 oraz D1000. Analiza Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) wykazała całkowity brak danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Brak ten obejmuje standardowe badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród i rozwój oraz lokalnej tolerancji. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, charakteryzujące się niską lub zerową zawartością cząsteczek substancji czynnej, mogą tłumaczyć brak przeprowadzonych badań przedklinicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, decyzja terapeutyczna, genotoksyczność, homeopatyczny produkt leczniczy, lokalna tolerancja, Lycopodium clavatum, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, widłak goździsty - Leksykon substancji czynnych
Amitryptylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania amitryptyliny wykazały istotny wpływ na funkcje elektrofizjologiczne serca, w szczególności hamowanie kanałów jonowych hERG w górnym mikromolarnym zakresie stężenia terapeutycznego w osoczu, co może zwiększać ryzyko arytmii serca już przy standardowych dawkach terapeutycznych. Potencjał genotoksyczny amitryptyliny pozostaje niejednoznaczny, z rozbieżnymi wynikami badań in vitro i in vivo, jednak nie można wykluczyć możliwości wywoływania aberracji chromosomowych. Brak jest natomiast długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, amitryptylina, arytmia serca, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, kanał hERG, kanał jonowy, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, wskaźnik ciąż, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teseda 10 mg
Przedkliniczne badania temazepamu, substancji czynnej leku Teseda 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych efektów toksycznych przy ekspozycji terapeutycznej. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły niepokojących działań na kluczowe układy organizmu, a toksyczność przewlekła po wielokrotnym podaniu nie wykazała klinicznie istotnych skutków ubocznych. Efekty toksyczne obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku Teseda.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój zarodka, temazepam, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 200 mg
Ocena bezpieczeństwa amisulprydu, substancji czynnej preparatu Symamis, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które wykazały korzystny profil toksykologiczny. Maksymalne tolerowane dawki w badaniach na szczurach (200 mg/kg/dobę) i psach (120 mg/kg/dobę) odpowiadały ekspozycji 2-7-krotnie wyższej (AUC) niż u ludzi, nie wykazując istotnej toksyczności narządowej. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi) nie potwierdziły potencjału rakotwórczego amisulprydu. Testy genotoksyczności również nie wykazały mutagenności, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
amisulpryd, AUC, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, ekspozycja u ludzi, funkcja reprodukcyjna, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lortanda 2,5 mg
Badania przedkliniczne leku Lortanda (letrozol 2,5 mg) wykazały niski poziom toksyczności ostrej, z dawkami do 2000 mg/kg u gryzoni oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg. W badaniach przewlekłych (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustalono poziom NOAEL na 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wykazywał działania farmakologiczne typowe dla inhibitora aromatazy, wpływając negatywnie na rozrodczość samic szczurów, m.in. zmniejszając liczbę ciąż i zwiększając utratę zarodków przed implantacją. W toksyczności rozwojowej u szczurów stwierdzono wady rozwojowe płodów, takie jak kopulasta głowa oraz zrośnięcie kręgów szyjnych i trzonów kręgów, natomiast u królików nie zaobserwowano zwiększonej częstości wad rozwojowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, biosynteza estrogenów, działanie karcynogenne, hamowanie syntezy estrogenu, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, ziarniszczak jajnika, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detimedac 100 mg 100 mg
Dakarbazyna, substancja czynna leku Detimedac, wykazuje w badaniach przedklinicznych istotne właściwości mutagenne, kancerogenne oraz teratogenne. Mutagenność potwierdzono w różnych modelach doświadczalnych, co wskazuje na ryzyko indukcji mutacji genetycznych. Działanie kancerogenne substancji wiąże się z jej mechanizmem cytotoksycznym, ingerującym w procesy podziału komórkowego, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem rozwoju wtórnych nowotworów w długoterminowej obserwacji. Ponadto, dakarbazyna wykazuje działanie teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie ciąży oraz nakłada obowiązek stosowania skutecznej antykoncepcji u pacjentów w wieku rozrodczym podczas terapii i po jej zakończeniu.
badanie przedkliniczne, dakarbazyna, Detimedac, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, przeciwwskazanie stosowania leku, replikacja DNA, substancja czynna, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wtórny nowotwór - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dentocaine (40 mg + 0,005 mg)/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące preparatu Dentocaine, zawierającego artykainę i adrenalinę, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej wykazały działania niepożądane u zwierząt przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz ≥80 mg/kg mc./dobę u psów podawanych podskórnie przez 4 tygodnie, jednakże mają one ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na doraźny sposób stosowania leku. Artykaina w dawkach supraterapeutycznych wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia, natomiast adrenalina wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne. Badania embriotoksyczności nie wykazały istotnych wad rozwojowych przy dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 12,5 mg/kg mc. u królików, a teratogenność adrenaliny obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi. Kompleksowe badania reprodukcyjne preparatu z wyższym stężeniem adrenaliny (40 mg/ml artykainy i 10 µg/ml adrenaliny) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani potomstwa przy dawkach do 80 mg/kg mc./dobę podawanych podskórnie.
artykaina i adrenalina, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka supraterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie kardiodepresyjne, działanie sympatykomimetyczne, embriotoksyczność, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego, obecny w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 jako zamiennik formaldehydu (pozycja 21 w panelu nr 2), jest stosowany w dawce 180 µg/cm² (146 µg/płatek) podczas testu płatkowego. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy klinicznym zastosowaniu, uwzględniając ograniczony czas ekspozycji (zazwyczaj 48 godzin) oraz miejscowe, ograniczone zastosowanie na skórze. Całkowita ekspozycja systemowa jest minimalna, co potwierdza bezpieczeństwo tej substancji w diagnostyce alergii kontaktowej.
alergen testowy, alergia kontaktowa, badanie przedkliniczne, diagnostyka alergii kontaktowej, działanie karcinogenne, ekspozycja kliniczna, ekspozycja systemowa, formaldehyd, N-hydroksymetyloimid kwasu bursztynowego, plaster do prób prowokacyjnych, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksykologiczne, test płatkowy, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 4 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexii, wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych dawkach tolerowanych. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wskazały na potencjał rakotwórczy. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność zarodków, bez jednoznacznego ustalenia przyczyny. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów i królików, choć dawki przekraczające zakres terapeutyczny wywoływały opóźnienia rozwojowe i embriotoksyczność, prawdopodobnie związane z aktywnością agonisty receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie opioidowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia, parametry neurobehawioralne, potencjał rakotwórczy, przeżywalność zarodków, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finamlox 5 mg
Badania przedkliniczne amlodypiny wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) u gryzoni powodowało istotne zaburzenia w przebiegu ciąży, takie jak opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach nad płodnością u szczurów, amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższych niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, jednak w innym badaniu podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg) skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także zmniejszeniem liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, spermatyda, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neocitec 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny (Neocitec) wykazały jej genotoksyczny potencjał, manifestujący się aneuploidią i poliploidią, co jest prawdopodobnie związane z jej działaniem na mikrotubule i wrzeciono podziałowe. Badania rakotwórczości na myszy i szczurach, przeprowadzone przy relatywnie niskich dawkach, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, jednak ograniczenia metodologiczne mogą wpływać na interpretację tych wyników. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, winorelbina wykazała działanie teratogenne i embriotoksyczne, powodując opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, zaburzenia kostnienia oraz anomalie anatomiczne (np. zrastanie kręgów, braki w obrębie żeber) przy dawkach niższych niż terapeutyczne u ludzi. U samic ciężarnych obserwowano toksyczność, a u samców zaburzenia spermatogenezy oraz zmniejszenie wydzielania gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, choć płodność szczurów pozostawała zachowana.
aneuploidia, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczoł krokowy, mikrotubula, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pęcherzyk nasienny, płyn nasienny, poliploidia, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, winorelbina, wrzeciono podziałowe, zaburzenie chromosomalne, zaburzenie procesu kostnienia, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenox 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, składnika aktywnego leku Tenox, wykazały, że przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) obserwowano toksyczny wpływ na rozród u szczurów i myszy, objawiający się opóźnieniem porodu, wydłużeniem czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniach płodności na szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych niż maksymalna dawka dla ludzi w mg/m²), nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże w innym modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) podawanej przez 30 dni, zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także redukcję parametrów nasienia, co sugeruje zależność efektów od formy soli amlodypiny oraz czasu ekspozycji.
aberracja chromosomowa, amlodypina, badanie kancerogenności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna dawka zalecana, maleinian amlodypiny, model doświadczalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ból i gorączka kids 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa paracetamolu w leku Efferalgan 300 mg obejmują badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz oceny potencjału rakotwórczego. Długoterminowe badania na gryzoniach, z dawkami 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm przez 2 lata, nie wykazały działania rakotwórczego u samców szczurów i myszy obu płci, natomiast u samic szczurów zaobserwowano niejednoznaczne oznaki zwiększonej częstości białaczki z komórek jednojądrzastych, co sugeruje możliwą specyficzną odpowiedź płciową i gatunkową. Efekty genotoksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających zalecane limity terapeutyczne, związane z toksycznością wątroby i szpiku kostnego, natomiast dawki terapeutyczne nie osiągały progu genotoksyczności. Starsze badania potwierdzają, że rakotwórczość występuje wyłącznie przy bardzo wysokich, cytotoksycznych dawkach paracetamolu.
badanie genotoksyczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo paracetamolu, białaczka z komórek jednojądrzastych, dawka cytotoksyczna, dawka terapeutyczna paracetamolu, działanie genotoksyczne, Efferalgan, genotoksyczność paracetamolu, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, szpik kostny, toksyczne działanie na wątrobę, toksyczność wątrobowa