potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tarsime 250 mg
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej produktu leczniczego Tarsime, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie ujawniły ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu nie wskazała na ryzyko teratogenne ani negatywny wpływ na płodność i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest również dowodów na karcinogenność cefuroksymu aksetylu, choć specyficzne badania karcinogenności nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, test laboratoryjny, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MIGTAN 50 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej preparatu MIGTAN (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych), wykazały brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Testy in vitro oraz na modelach zwierzęcych potwierdziły, że sumatryptan nie powoduje uszkodzeń DNA ani transformacji nowotworowych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności i kancerogenności przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi.
badanie in vitro, działanie embrioletalne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, MIGTAN, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, sumatryptan, tabletka powlekana, transformacja nowotworowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kostarox 90 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu nie wykazały działania genotoksycznego, co wskazuje na brak potencjału do uszkodzenia materiału genetycznego. W ocenie rakotwórczości zaobserwowano różnice gatunkowe: u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów, przy dawkach przekraczających 90 mg/dobę (ponad dwukrotnie dawkę stosowaną u ludzi) przez około 2 lata, wystąpiły gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te przypisuje się indukcji enzymatycznej CYP specyficznej dla szczurów, przy czym u ludzi etorykoksyb nie indukuje CYP3A w wątrobie, co wskazuje na gatunkowo specyficzny mechanizm nowotworzenia. W badaniach toksyczności dawka i czas ekspozycji korelowały z uszkodzeniami przewodu pokarmowego; owrzodzenia pojawiały się przy dawkach przekraczających terapeutyczne u ludzi, a u szczurów nawet przy dawkach porównywalnych do klinicznych. U psów obserwowano zmiany w przewodzie pokarmowym i nerkach przy wyższych stężeniach leku.
badanie farmakokinetyczne, deformacja zewnętrzna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność etorykoksybu, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, Kostarox, laktacja, nieprawidłowości nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, stężenie osoczowe, toksyczność etorykoksybu, wada układu sercowo-naczyniowego, wczesne poronienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i psach, trwających 13 i 26 tygodni, zaobserwowano miejscowe reakcje niepożądane w miejscu infuzji, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość na dotyk. U psów stosujących dawki ≥ 300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze objawy, w tym zmniejszoną aktywność fizyczną, objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, luźne stolce), znaczne obrzęki oraz przypadki zgonów związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu w tej grupie wynosiło 7,85 ng/ml, co jest istotne klinicznie, gdyż podobne stężenia mogą występować u pacjentów leczonych dawkami powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu, jednak zakres tych badań był ograniczony.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, infuzja podskórna, luźne stolce, mutagenność, obrzęk tkanek, obrzęk w miejscu infuzji, potencjał rakotwórczy, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil sodowy, uszkodzenie genetyczne, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fixapost (50 mcg + 5 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Fixapost, zawierającego 50 μg/ml latanoprostu i 5 mg/ml tymololu maleinianu, wykazały brak toksyczności miejscowej i ogólnoustrojowej przy podawaniu dwukrotnym dziennie przez 28 dni u królików. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces przy dawkowaniu częstszym niż raz na dobę. W badaniach reprodukcyjnych latanoprost nie wykazywał wpływu na płodność szczurów ani działania teratogennego u szczurów i królików, choć przy dożylnych dawkach ≥5 μg/kg mc./dobę u królików stwierdzono toksyczność embrionalną. Tymolol nie wpływał na płodność i nie wykazywał działania teratogennego u myszy, szczurów i królików.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gojenie rogówki, latanoprost, latanoprost i tymolol, płodność, potencjał rakotwórczy, reprodukcja i rozwój, substancje czynne, toksyczność embrionalna, toksyczność miejscowa, toksyczność oczna, toksyczność ogólnoustrojowa, tymolol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroGastro 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące hioscyny butylobromku, substancji czynnej leku AuroGastro, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, w tym 39-tygodniowym badaniu na psach, ustalono poziom NOAEL na 30 mg/kg masy ciała, bez obserwacji działań niepożądanych. W toksyczności przewlekłej na szczurach, przy dawkach do 1000 mg/kg przez ponad 26 tygodni, nie stwierdzono właściwości nowotworowych. Ocena genotoksyczności obejmowała test Amesa, test mutacji genów in vitro na linii V79, test aberracji chromosomowych na ludzkich limfocytach oraz test mikrojądrowy in vivo na szpiku kostnym szczura, w których hioscyna butylobromek nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego.
aberracja chromosomowa, badanie pourodzeniowe, badanie prenatalne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hioscyna butylobromek, mutacja genów, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom NOAEL, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy szpiku kostnego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Krka 50 mg
Przedkliniczne badania sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność obejmującą przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy, przy klinicznie istotnych stężeniach leku w osoczu zwierząt. Zmiany takie jak zanik błony śluzowej macicy czy zgrubienie płytki wzrostowej kości są prawdopodobnie związane z mechanizmem działania farmakologicznego sunitynibu i w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Potencjał genotoksyczny leku oceniono jako nieistotny w testach mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo, choć stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów obserwowano wzrost częstości nowotworów, takich jak rak gruczołów Brunnera, rak żołądka i dwunastnicy oraz guzy chromochłonne nadnerczy, przy ekspozycjach ≥ 7-krotnie przekraczających AUC u ludzi, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie toksyczności, dysplazja chrząstki, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, krwotok z przewodu pokarmowego, LVEF, mysz transgeniczna, nadnercze, nudności i biegunka, opóźnienie kostnienia, organogeneza, pęcherzyk jajnikowy, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek ślinianek, przerost przysadki, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śmiertelność zarodkowa, śródbłoniak krwionośny, staw, sunitynib, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu, węzeł chłonny, wydłużenie QTc, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VinpoHasco 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne winpocetyny, substancji czynnej preparatu VinpoHasco, wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) po podaniu doustnym u szczurów wynosi 503 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą w porównaniu z dawkami terapeutycznymi stosowanymi u ludzi. Badania toksyczności podostrej (4 tygodnie) i przewlekłej (6 miesięcy) przy dawkach 25-100 mg/kg masy ciała nie wykazały istotnych działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu, co sugeruje brak działania teratogennego winpocetyny w warunkach eksperymentalnych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga doustna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, LD50, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, winpocetyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoloft 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność prawdopodobnie związaną z toksycznym działaniem leku na organizm matki. Wczesna umieralność okołoporodowa i zmniejszenie masy ciała potomstwa występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu, co sugeruje wpływ ekspozycji in utero po 15. dniu ciąży, jednak opóźnienia rozwojowe były raczej konsekwencją działania na organizm matki niż bezpośrednim efektem na płód, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, in utero, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, sertralina, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, umieralność okołoporodowa - Leksykon substancji czynnych
Moklobemid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Moklobemid, selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu A (MAO-A), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. W modelach zwierzęcych potwierdzono jego działanie przeciwdepresyjne poprzez odwracanie zespołu rezerpinowego, przeciwdziałanie katalepsji wywołanej haloperidolem oraz supresję stadium REM snu. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej wykazały brak hepatotoksyczności, co stanowi istotną przewagę nad nieselektywnymi inhibitorami MAO, takimi jak iproniazyd. W długoterminowych badaniach na szczurach stosowano dawki od 50 do 600 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi, gdzie zaobserwowano jedynie przemijającą i odwracalną ginekomastię.
dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, ginekomastia, hepatotoksyczność, inhibitor MAO-A, iproniazyd, kancerogenność, katalepsja, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, nieselektywny inhibitor MAO, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, schorzenie wątroby, terapia depresji, toksyczność ostra, wada wrodzona, zespół rezerpinowy - Leksykon substancji czynnych
Zolmitryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zolmitryptanu obejmowały ocenę toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki wskazują, że toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) nie potwierdziły zwiększonego ryzyka karcinogenezy związanej z zolmitryptanem. Dane dotyczące preparatów Zolmitriptan STADA oraz Zolmiles potwierdzają te obserwacje.
agonista receptora 5HT1B/1D, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dystrybucja leku, genotoksyczność, karcinogeneza, maksymalna dawka zalecana, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, terapia migreny, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie genetyczne, wiązanie z melaniną, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nakom Mite 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Nakom Mite, zawierającego 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Wielokrotne podawanie lewodopy i karbidopy nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych ani zmian w narządach wewnętrznych czy parametrach biochemicznych. Ocena genotoksyczności nie wykazała ryzyka uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu w długoterminowej terapii choroby Parkinsona.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, choroba Parkinsona, lewodopa i karbidopa, mutacja genowa, Nakom Mite, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie układu szkieletowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – neoFuragina 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne furazydyny, substancji czynnej leku neoFuragina (50 mg), wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania kancerogennego, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu furazydyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, funkcja rozrodcza, furazydyna, mutacja genowa, neoFuragina, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rostil max 500 mg
Przedkliniczne badania na modelach zwierzęcych dotyczące dobezylanu wapnia jednowodnego, substancji czynnej preparatu Rostil max (500 mg), wykazały brak działania teratogennego, co wskazuje na brak ryzyka wywołania wad rozwojowych płodu podczas stosowania w okresie ciąży. Dane te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym, podkreślając brak negatywnego wpływu na rozwój embrionalny i płodowy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące metylofenidatu chlorowodorku zawartego w Medikinet CR wskazują na zwiększoną częstość występowania złośliwych guzów wątroby u samców myszy w badaniach rakotwórczości prowadzonych przez całe życie zwierząt laboratoryjnych (szczury i myszy). Znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi pozostaje nieustalone i wymaga dalszych badań. W badaniach rozrodczości metylofenidat podawany w dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne nie wpływał istotnie na płodność ani zdolność rozrodczą zwierząt, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlorowodorek metylofenidatu, dawka toksyczna, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, Medikinet CR, płodność, populacja ludzka, potencjał rakotwórczy, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wada rozwojowa, zdolność rozrodcza, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Frisium 10 10 mg
Badania przedkliniczne klobazamu (Frisium 10) wykazały dawkozależne efekty toksyczności przewlekłej u szczurów (12-1000 mg/kg/dobę), psów (2,5-80 mg/kg/dobę) i małp (2,5-20 mg/kg/dobę). U szczurów przy najwyższej dawce zaobserwowano zmniejszenie aktywności spontanicznej, przyrostu masy ciała, zahamowanie ośrodka oddechowego oraz hipotermię. U psów i małp początkowo występowały objawy neurologiczne (uspokojenie, senność, ataksja, drżenia), które z czasem ustępowały. Klobazam nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego. W badaniach rakotwórczości u szczurów dawka 100 mg/kg/dobę spowodowała istotny wzrost liczby gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy, co wiąże się z aktywacją tarczycy typową dla benzodiazepin, jednak zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków.
aktywacja tarczycy, ataksja, badanie reprodukcyjne, benzodiazepina, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, hipotermia, klobazam, laktacja, N-demetyloklobazam, NOAEL, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, reprodukcja, śmiertelność zarodków, talidomid, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, wady rozwojowe płodu, zaburzenia płodności, zahamowanie ośrodka oddechowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny, stosowanej w preparacie Duomox w dawkach 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1 g, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy i wydalniczy w badanych dawkach. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie ujawniły zagrożeń toksykologicznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak potencjału mutagennego amoksycyliny. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, toksyczności dla zarodka i płodu oraz rozwoju prenatalnego i postnatalnego potomstwa, co uzasadnia względne bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, Duomox, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, substancja lecznicza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, toksyczność zarodkowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układ wydalniczy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Accord 25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru w formie koncentratu do infuzji (25 mg/ml) wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły zagrożeń genetycznych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów. Standardowe testy teratogenności na królikach, szczurach i myszach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego. W niestandardowych badaniach na szczurach, w dawkach toksycznych dla matek podawanych podskórnie, odnotowano wady płodów, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje niejasne.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, koncentrat do sporządzania roztworu, mutagenność, objawy toksyczne ogólnoustrojowe, podawanie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, roztwór do infuzji, spermatogeneza, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej (Raphanus sativus L., radix), będący głównym składnikiem produktu leczniczego Raphacholin C (150 mg wyciągu suchego, DER natywny 30-42:1, w połączeniu z węglem aktywnym w stosunku 1:1), nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z jego stosowaniem. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu, a nie na standardowych badaniach wymaganych dla nowych substancji leczniczych.
Produkt Raphacholin C zawiera również inne składniki aktywne, takie jak wyciąg gęsty z ziela karczocha (47 mg), kwas dehydrocholowy (40 mg) oraz olejek eteryczny miętowy (15 mg), dla których również brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak tych informacji utrudnia kompleksową ocenę profilu bezpieczeństwa całego preparatu. W związku z powyższym, lekarze powinni zachować ostrożność przy przepisywaniu Raphacholin C, uwzględniając ograniczenia w dostępnych danych toksykologicznych oraz opierając się na dotychczasowym doświadczeniu klinicznym.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, kwas dehydrocholowy, olejek miętowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, Raphacholin C, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, węgiel aktywny, wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z ziela karczocha - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwie rozwinięta przepona). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actusept 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku w stężeniu 1,5 mg/ml (preparat Actusept) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji życiowych, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na kumulację substancji w tkankach ani na efekty toksyczne przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania karcynogennego benzydaminy chlorowodorku.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, benzydamina, benzydamina chlorowodorek, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość onkogenna - Leksykon substancji czynnych
Walacyklowir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne walacyklowiru, składnika preparatów Vaciclor 500 mg i 1000 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły toksyczności ani negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u zwierząt, a badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. Walacyklowir, będący prolekiem acyklowiru, nie wykazywał właściwości teratogennych w modelach zwierzęcych (szczury, króliki), co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
acyklowir, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek jednowodny, działanie klastogenne, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, stężenie leku w osoczu, teratogenność, test toksykologiczny, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, walacyklowir, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Orifarm Forte 667 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności laktulozy, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt, wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu doustnym wynoszą 48,8 ml/kg masy ciała u myszy, 43 ml/kg u dorosłych szczurów oraz powyżej 15 ml/kg u świnek morskich, natomiast u noworodków szczurów po podaniu dootrzewnowym LD50 wynosi 30 ml/kg. Szczególną oporność na toksyczność wykazywały pawiany, które przeżywały dawkę 37 ml/kg. Objawy toksyczne u szczurów obejmowały biegunkę, depresję i śpiączkę, a badania histopatologiczne ujawniły krwotoczne zapalenie żołądka i jelit. Długotrwałe podawanie laktulozy w dawkach do 40 ml/kg u szczurów oraz do 20 ml/kg u pawianów powodowało jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu, bez innych istotnych efektów toksycznych. Podawanie laktulozy w stężeniach do 5% w paszy przez 21 tygodni nie wykazało toksyczności podostrej, a u prosiąt stosowanie roztworów 5-15% nie wpływało negatywnie na przyjmowanie pokarmu ani tempo wzrostu, mimo wystąpienia przemijającej biegunki.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka śmiertelna, genotoksyczność i mutagenność, krwotoczne zapalenie żołądka i jelit, laktuloza, LD50, mutagenność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Parafina ciekła – Avena
Produkt leczniczy Parafina ciekła – Avena, stosowany doustnie i zewnętrznie, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję. Dokumentacja nie zawiera wyników badań przedklinicznych, co oznacza, że ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych dotyczących stosowania parafiny ciekłej (Paraffinum liquidum) w praktyce medycznej. Substancja aktywna występuje w stężeniu 1 g parafiny ciekłej na 1 g płynu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pratyria 100 mg + 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paliperydonu palmitynianu, substancji czynnej preparatu Pratyria (75 mg, 100 mg, 150 mg), wykazały, że wielokrotne podanie domięśniowe u szczurów i psów powoduje głównie efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz zmiany związane z hiperprolaktynemią wpływające na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. Zaobserwowano również reakcje zapalne i ropnie w miejscu wstrzyknięcia. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy dawkach do 160 mg/kg/dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg), nie stwierdzono embriotoksyczności ani wad rozwojowych, choć u potomstwa zwierząt leczonych antagonistami receptorów dopaminowych odnotowano zaburzenia rozwoju motorycznego i zdolności uczenia się. Paliperydon i jego palmitynian nie wykazują działania genotoksycznego.
antagonista receptorów dopaminowych, antagonizm receptorów D2, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórczości, dysfagia, działanie prolaktyny, embriotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, hormonalnie czynny gruczolak trzustki, narząd płciowy, nowotwór złośliwy gruczołu sutkowego, paliperydon, paliperydonu palmitynian, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja zapalna w miejscu wstrzyknięcia, ropień, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada rozwojowa, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib SUN 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły układu pokarmowego (jelito jako narząd docelowy), krwiotwórczego (zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (zmniejszenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych), z odwracalnością tych efektów po przerwaniu leczenia. Zaobserwowano immunosupresję zależną od dawki, kontrolowaną przez modyfikację dawkowania. W długoterminowych badaniach u małp stwierdzono zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek bez innych istotnych zmian funkcjonalnych. Dodatkowo, dazatynib wpływał na agregację płytek i wydłużał czas krwawienia in vivo, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków, a badania EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT pomimo wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
aberracje chromosomowe, agregacja płytek krwi, brodawczak, dazatynib, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, limfocyty, mineralizacja śródmiąższowa, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Richter 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności abirateronu octanu wykazały znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów oraz zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne, ustępując w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Badania płodności u szczurów potwierdziły odwracalny wpływ na funkcje rozrodcze u obu płci, z powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po odstawieniu leku. W toksyczności rozwojowej odnotowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz wpływ na rozwój zewnętrznych narządów płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wskazuje na związek z farmakologicznym mechanizmem działania abirateronu.
działanie teratogenne, genotoksyczność, nadnercza, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przysadka, ryzyko środowiskowe, sutki, testosteron krążący, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zmiany histopatologiczne, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ultrapiryna Fast C 500 mg + 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ultrapiryna Fast C, zawierającego kwas acetylosalicylowy (500 mg) oraz kwas askorbowy (250 mg), wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności salicylanów są nerki, gdzie obserwowano zmiany patologiczne. Nie stwierdzono natomiast istotnych uszkodzeń innych narządów. Kwas acetylosalicylowy nie wykazał działania mutagennego ani rakotwórczego w standardowych modelach badawczych, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo pod tym kątem.
Badania na zwierzętach ujawniły jednak działanie teratogenne salicylanów, obejmujące zaburzenia implantacji zarodka, toksyczność zarodkowo-płodową oraz zaburzenia neurobehawioralne u potomstwa, w tym deficyty w uczeniu się. Te obserwacje mają kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka stosowania Ultrapiryny Fast C u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze, wskazując na konieczność zachowania ostrożności i unikania ekspozycji na kwas acetylosalicylowy w okresie rozrodczym.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, implantacja zarodka, kobieta w ciąży, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nefrotoksyczność, potencjał rakotwórczy, salicylan, toksyczność płodowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, trymestr ciąży, układ nerwowy, uszkodzenie narządowe, zaburzenie neurobehawioralne, zaburzenie sprawności uczenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Accord 40 mg
Esomeprazol Accord w dawce 40 mg, podawany dożylnie w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność oraz wpływ na różne układy organizmu. Badania nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksydynamiczne profile leku były zgodne z charakterystyką inhibitorów pompy protonowej, bez specyficznych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału, a badania reprodukcyjne nie wykazały ryzyka dla płodności, rozwoju płodu ani przebiegu ciąży. W badaniach dożylnej formy leku nie stwierdzono podrażnienia naczyń, choć podskórne podanie powodowało niewielkie reakcje zapalne, podkreślając konieczność prawidłowej techniki podawania.
działanie niepożądane, esomeprazol, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwas żołądkowy, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie dożylne, podrażnienie naczyń, potencjał rakotwórczy, przebieg ciąży, rakowiak, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sok żołądkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Areplex 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klopidogrelu wykazały, że podawanie dawek ≥25-krotnie wyższych niż kliniczna (75 mg/dobę) u szczurów i pawianów powodowało zmiany w wątrobie związane z wpływem na enzymy metabolizujące, jednak u pacjentów w dawkach terapeutycznych nie zaobserwowano takich efektów. Wysokie dawki indukowały również zapalenie i nadżerki błony śluzowej żołądka oraz wymioty, co nie występowało przy dawkach klinicznych. Długoterminowe badania na myszach (78 tygodni) i szczurach (104 tygodnie) przy dawkach do 77 mg/kg/dobę nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń genetycznych. Badania reprodukcyjne wskazały na brak wpływu na płodność i teratogenność u szczurów i królików, choć u szczurów karmiących obserwowano niewielkie opóźnienie rozwoju potomstwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, klopidogrel, nadżerka błony śluzowej żołądka, płodność, potencjał rakotwórczy, test in vitro, test in vivo, toksyczność wątrobowa, tolerancja żołądkowa, wada rozwojowa, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proficar 75 mg
Kwas acetylosalicylowy, będący substancją czynną leku PROFICAR 75 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym badaniami przedklinicznymi. W badaniach na zwierzętach wykazano potencjalną nefrotoksyczność salicylanów, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Poza nefrotoksycznością nie zaobserwowano innych istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych, co wskazuje na ograniczone ryzyko toksyczne przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczności, salicylan, tabletka dojelitowa, toksyczność narządowa, uszkodzenie nerki, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulfasalazin EN Krka 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sulfasalazyny wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów na poziomie 12500 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosowaniu terapeutycznym. Jednakże badania na modelach zwierzęcych ujawniły potencjalne negatywne efekty na funkcje rozrodcze, zwłaszcza u samców szczurów i królików, przy dawkach sześciokrotnie przekraczających standardowe dawki stosowane u ludzi, co sugeruje ryzyko zaburzeń płodności przy wysokich dawkach sulfasalazyny. Dodatkowo, testy in vitro na ludzkich limfocytach wykazały działanie genotoksyczne, związane z uszkodzeniami chromosomów w fazie G1 podziału mitotycznego, co wskazuje na konieczność ostrożności przy długotrwałym stosowaniu leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec 10 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, oparta na szerokim spektrum badań nieklinicznych, wykazała brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a monitorowane parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne nie wskazywały na zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, były negatywne, co potwierdza brak działania genotoksycznego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badania genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie teratogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ embriotoksyczny, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Tiosiarczan sodowy złota – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tiosiarczan sodowy złota, obecny w produkcie TRUE Test 36 w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek), jest stosowany w testach płatkowych do diagnostyki alergii kontaktowej. Dane przedkliniczne nie wykazują istotnego ryzyka toksyczności przy standardowym zastosowaniu diagnostycznym. Pomimo że niektóre alergeny z panelu TRUE Test 36 wykazują potencjał rakotwórczy w modelach zwierzęcych, tiosiarczan sodowy złota nie został jednoznacznie powiązany z takim ryzykiem. Niskie dawki, krótki czas ekspozycji oraz ograniczona powierzchnia kontaktu skóry minimalizują potencjalne zagrożenia dla pacjentów poddawanych testom.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvastatin Aurovitas 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, obejmujące farmakodynamikę, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, potwierdziły, że ryzyko działań niepożądanych wynika wyłącznie z mechanizmu działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych efektów farmakodynamicznych ani nietypowych efektów toksycznych, co wskazuje na stabilny i przewidywalny profil bezpieczeństwa leku. Badania genotoksyczności i rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały uszkodzeń DNA ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla długoterminowej terapii hipolipemizującej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, maksymalna tolerowana dawka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Przedkliniczne badania toksyczności cyklofosfamidu wykazały niską toksyczność ostrą, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny przy jednorazowym podaniu. Jednakże przewlekłe stosowanie w dawkach toksycznych prowadzi do istotnych zmian patologicznych w wątrobie, takich jak zwyrodnienie tłuszczowe i martwica tkanki wątrobowej, bez uszkodzeń błony śluzowej jelit. Progi hepatotoksyczności różnią się między gatunkami: u królików wynoszą 100 mg/kg masy ciała, a u psów 10 mg/kg masy ciała, co podkreśla międzygatunkową zmienność wrażliwości na działanie hepatotoksyczne cyklofosfamidu.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa jelit, cyklofosfamid, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, martwica tkanki wątrobowej, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, wada rozwojowa, zwyrodnienie tłuszczowe - Leksykon substancji czynnych
Cynk tlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego cynku tlenku, stosowanego w produkcie leczniczym Puder płynny, opiera się głównie na danych literaturowych, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań dedykowanych temu preparatowi. Cynk tlenek wykazuje niski poziom toksyczności, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. W produkcie Puder płynny stężenie cynku tlenku wynosi 180 mg/g zawiesiny do stosowania na skórę, co przy niskiej toksyczności substancji zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa podczas aplikacji zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Passminum MED LUNIS 183 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ekstraktu z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) w produkcie leczniczym Passminum MED LUNIS wskazują na relatywnie wysoki poziom bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i podprzewlekłej. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały brak objawów toksyczności przy dootrzewnowym podaniu ekstraktu w dawkach 500 mg/kg oraz 900 mg/kg masy ciała. W badaniach podprzewlekłych na samicach szczurów, którym podawano wodno-etanolowy ekstrakt w dawce 10 ml/kg masy ciała drogą podskórną i doustną przez 21 dni, nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych ani negatywnego wpływu na masę ciała, temperaturę ciała czy koordynację motoryczną, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu.
aberracje chromosomowe, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z passiflory, genotoksyczność, karcinogenność, męczennica cielista, parametry fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ekstraktu, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia motoryczne