potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Invisipatch 10 mg/16 h
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa systemu transdermalnego Nicorette Invisipatch potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa nikotyny oraz substancji pomocniczych zawartych w plastrach. Analiza nie wykazała genotoksyczności ani mutagenności nikotyny, co jest istotne w kontekście długoterminowej terapii zastępczej nikotynowej (NTZ). W przeciwieństwie do dymu tytoniowego, który zawiera liczne substancje rakotwórcze powstające podczas spalania tytoniu, Nicorette Invisipatch nie zawiera tych kancerogenów, co znacząco poprawia jego profil bezpieczeństwa.
badanie niekliniczne, dane przedkliniczne, dym tytoniowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutagenność, nikotynowa terapia zastępcza, palenie tytoniu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozkład termiczny tytoniu, substancja kancerogenna, system transdermalny, uzależnienie od nikotyny, wyrób tytoniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych, histopatologicznych ani behawioralnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania metforminy w zalecanych dawkach.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa substancji, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała istotnych efektów niepożądanych. U ciężarnych szczurów wartość AUC dla tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanalik nasienny, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, tadalafil, test farmakologiczny, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych toksycznych efektów ostrego podania oraz brak zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego, genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wykazano działania karcynogennego w modelach długoterminowych. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność rozwojowa obejmowała poronienia, zaburzenia kostnienia, plamki wątrobowe oraz wady rozwojowe przy stężeniach o znaczeniu klinicznym.
antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, mechanizm działania leku, patologia łożyska, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, testy in vitro i in vivo, toksyczność ostra, toksyczność prenatalna i postnatalna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform 850 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform 850, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych na modelach zwierzęcych. Badania te nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani centralny układ nerwowy. Długotrwała ekspozycja na wielokrotne dawki metforminy nie powodowała istotnej toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe oraz testy mikrojądrowe in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania karcynogenności na gryzoniach, obejmujące dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, centralny układ nerwowy, farmakologia bezpieczeństwa, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sermion 30 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad bezpieczeństwem stosowania nicergoliny (Sermion) obejmowały analizę farmakologiczną, ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania genotoksyczności oraz wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy i pourodzeniowy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Należy jednak zaznaczyć, że formalne badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie zostały przeprowadzone, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa przedklinicznego. W badaniach nad płodnością u zwierząt doświadczalnych, samce szczurów poddane dawkom do 50 mg/kg mc./dobę (około 8-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi 60 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na parametry płodności.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciałko żółte, cięcie cesarskie, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nicergolina, parametry płodności, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, Sermion, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych dotyczących skojarzenia kandesartanu, amlodypiny oraz hydrochlorotiazydu (HCT) nie przeprowadzono dedykowanych testów toksyczności, jednak dane dotyczące poszczególnych składników i kombinacji kandesartanu z HCT nie wykazały nowych efektów toksycznych. Kandesartan w dużych dawkach wpływał na parametry erytrocytów (zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu), funkcję nerek (śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików, wzrost mocznika i kreatyniny) oraz powodował rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakologicznym. Wykazano fetotoksyczność kandesartanu w późnej ciąży, brak mutagenności i rakotwórczości. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków, natomiast w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wpływała na płodność, choć obserwowano obniżenie hormonów gonadotropowych i testosteronu oraz zmniejszenie gęstości nasienia u szczurów. Nie wykazano działania rakotwórczego ani genotoksycznego amlodypiny.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, aparat przykłębuszkowy, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, karcynogenność, komórka Sertoliego, kreatynina, mocznik, mutagenność, obniżenie ciśnienia krwi, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, przeżywalność noworodków, rozrost komórek, spermatyda, testosteron, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, zapalenie śródmiąższowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tlen medyczny Linde
Dokumentacja przedkliniczna tlenu medycznego Linde wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa, jednakże tlen jako naturalny składnik organizmu o wysokiej czystości (≥99,5%) posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu. Brak szczegółowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, rakotwórczości czy wpływu na reprodukcję jest uzasadniony wieloletnim doświadczeniem klinicznym oraz naturalnym występowaniem tlenu w organizmie ludzkim.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pangrol 10 000 10 000 j. Ph. Eur. lipazy
Produkt leczniczy Pangrol 10 000 zawiera pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 10 000 j. Ph. Eur., amylazy 9 000 j. Ph. Eur. oraz proteaz 500 j. Ph. Eur. Nie dysponuje rozbudowanymi danymi z badań przedklinicznych, w tym brakiem informacji dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Enzymy zawarte w preparacie działają głównie w świetle przewodu pokarmowego i ulegają strawieniu, co minimalizuje ryzyko układowych działań toksycznych po doustnym podaniu. Kapsułki zawierają minitabletki odporne na działanie soku żołądkowego, co umożliwia uwalnianie enzymów w dwunastnicy, zapewniając skuteczne wsparcie procesów trawiennych.
amylaza, badanie przedkliniczne, dwunastnica, działanie toksyczne układowe, enzym trzustkowy, karcynogeneza, lipaza, pankreatyna wieprzowa, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proteazy, rozwój płodu, tabletka dojelitowa, terapia substytucyjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trawienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej Requip-Modutab, obejmują szeroki zakres oceny bezpieczeństwa, w tym wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz farmakologię bezpieczeństwa. W badaniach na szczurach wykazano, że ropinirol może wpływać na implantację zarodka poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie. Teratogenność obserwowano przy dawkach toksycznych dla matki: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC około 2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC około 3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC około 5x MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4x MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Skojarzone podawanie ropinirolu z L-dopą u królików zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
agonista receptorów dopaminergicznych, AUC, badanie in vitro, badanie teratogenności, Cmax, degeneracja siatkówki, fotoekspozycja, gen HERG, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanały potasowe, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone 40 mg/ml, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka, choć brak pełnych danych farmakokinetycznych u ludzi uniemożliwia precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa w porównaniu do zwierząt. W badaniach na szczurach i małpach obserwowano złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych po 6 miesiącach podawania, jednak w długoterminowym badaniu 2-letnim u szczurów nie potwierdzono tego efektu, co sugeruje jego przejściowy charakter. Ponadto, u zwierząt uczulonych odnotowano reakcje anafilaktyczne, a wielokrotne podawanie powodowało toksyczność miejscową w miejscu wstrzyknięcia, co ma znaczenie kliniczne dla potencjalnych reakcji u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Copaxone, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, nefrotoksyczność, octan glatirameru, potencjał rakotwórczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, test genotoksyczności, toksyczny wpływ na rozrodczość, właściwość farmakokinetyczna, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axipio 5 mg
Przedkliniczne badania apiksabanu, substancji czynnej leku Axipio, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, w tym ocenę bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego, a także wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz toksyczności u dzieci i młodzieży. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, choć w badaniach toksyczności dawki powtórzonej zaobserwowano efekty farmakodynamiczne związane z mechanizmem działania apiksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, manifestujące się tendencją do nieznacznego krwawienia. Należy jednak uwzględnić różnice międzygatunkowe, gdyż zwierzęta badane mogą mieć niższą wrażliwość na apiksaban niż ludzie, co wpływa na interpretację ryzyka klinicznego.
aktywny transport, apiksaban, badania farmakologiczne i toksykologiczne, badania genotoksyczności, inhibitor czynnika Xa, maksymalne stężenie leku, parametry krzepnięcia krwi, pole pod krzywą stężenia, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dawki powtórzonej, toksyczność pediatryczna, toksyczny wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsiger 0,4 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tamsulozyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamsiger 0,4 mg, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach, potencjał genotoksyczny, wpływ na reprodukcję oraz działanie rakotwórcze. Wyniki wskazują, że toksyczność tamsulozyny jest zgodna z farmakologicznym profilem leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne, a działania niepożądane są przewidywalne i związane z mechanizmem działania. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG po bardzo dużych dawkach, jednak bez klinicznego znaczenia, co sugeruje bezpieczeństwo kardiologiczne przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały istotnych właściwości mutagennych, co potwierdza niski potencjał genotoksyczny leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, funkcja reprodukcyjna, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, prolaktyna, receptor adrenergiczny alfa, substancja lecznicza, tamsulozyny chlorowodorek, toksyczność ostra i przewlekła, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amol –
Produkt leczniczy Amol, dostępny w formie płynu doustnego oraz płynu na skórę, nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Preparat zawiera substancje czynne pochodzenia naturalnego, w tym mentol (17,23 mg/g) oraz olejki eteryczne: cytronelowy (1,00 mg/g), goździkowy (1,00 mg/g), cynamonowy (2,40 mg/g), cytrynowy (5,70 mg/g), mięty pieprzowej (2,40 mg/g) i lawendowy (2,40 mg/g). Brak jest informacji dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję poszczególnych składników i ich interakcji w zastosowanych stężeniach.
Amol, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, etanol, genotoksyczność, interakcja lekowa, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Reddy 240 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fumaranu dimetylu obejmują szeroki zakres analiz genotoksyczności, rakotwórczości, toksykologii ogólnej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Testy genotoksyczności (Ames, aberracje chromosomalne, test mikrojąderkowy in vivo) nie wykazały działania mutagennego. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach 75 mg/kg m.c./dobę u myszy (ekspozycja AUC porównywalna z dawką terapeutyczną u ludzi) oraz 100 mg/kg m.c./dobę u szczurów (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi). Dodatkowo u myszy i szczurów stwierdzono zmiany nowotworowe w przedżołądku, jednak brak odpowiednika anatomicznego u ludzi ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. W badaniach toksyczności przewlekłej u różnych gatunków zwierząt obserwowano uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka kanalików nerkowych oraz rozrost kanalików, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną (np. u psów dawka graniczna zanik kory nerki była 3-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, u małp martwica komórek przy dawce 2-krotnie wyższej, a włóknienie i zanik kory przy dawce 6-krotnie wyższej). W jądrach szczurów i psów obserwowano zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego przy dawkach od poziomu terapeutycznego do 3-krotnie wyższego, bez jasnego znaczenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, błona łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, densytometria kości, fumaran dimetylu, fumaran diroksymel, fumaran monometylu, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, martwica pojedynczych komórek, nabłonek kanalików nerkowych, NOAEL, opóźnione kostnienie, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedżołądek, rak komórek kanalikowych nerek, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, test mikrojąderkowy, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory nerki, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek eteryczny z owocni pomarańczy (Citrus aurantium L.) jest składnikiem mieszanki roślinnej stanowiącej 13,96% surowca wykorzystywanego do destylacji w preparacie Melisana Klosterfrau. Produkt zawiera łącznie 62 mg olejków lotnych rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu, a olejek z owocni pomarańczy nie jest stosowany jako substancja samodzielna, lecz jako element złożonej kompozycji. W Charakterystyce Produktu Leczniczego brak jest szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania substancji, charakterystyka produktu leczniczego, Citrus aurantium, destylacja olejków eterycznych, genotoksyczność, mieszanka roślinna, monitorowanie pacjentów, olejek eteryczny z owocni pomarańczy, olejek lotny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, składnik roślinny, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy, wpływ na reprodukcję, złożony preparat - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juzimette 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Juzimette, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (1000 mg), nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako połączenie, jednak dostępne dane z badań monoterapii i skojarzeń wskazują na brak dodatkowej toksyczności terapii łączonej. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano działań niepożądanych przy narażeniu do 6-krotności dla sytagliptyny i 2,5-krotności dla metforminy w stosunku do ekspozycji klinicznej. Toksyczność sytagliptyny u gryzoni ujawniała się przy ekspozycjach ≥58-krotnych (hepato- i nefrotoksyczność) oraz ≥67-krotnych (nieprawidłowości siekaczy u szczurów), natomiast neurotoksyczność i zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy ≥23-krotnym narażeniu. Poziom NOEL dla tych efektów wynosił odpowiednio 19x, 58x i 6x narażenia klinicznego. Metformina wykazała dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń toksykologicznych w badaniach przedklinicznych.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, rak wątroby, sytagliptyna z metforminą, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe, wpływ na płodność, wzmożone ślinienie, zaburzenia oddychania, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viru-Merz 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku tromantadyny, substancji czynnej w produkcie Viru-Merz 10 mg/g, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa zarówno po aplikacji miejscowej, jak i ogólnoustrojowej. Wielokrotne podanie na modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnej toksyczności, a badania embriotoksyczności na szczurach i królikach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego po dożylnym podaniu substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności chlorowodorku tromantadyny do wywoływania mutacji genetycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku w warunkach klinicznych.
aplikacja miejscowa, badanie embriotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tromantadyny, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały brak toksyczności ostrej w różnych modelach zwierzęcych, co wskazuje na niski potencjał ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych na małpach, przy dużych dawkach UDCA zaobserwowano hepatotoksyczność objawiającą się zmianami enzymatycznymi i morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne oraz martwica hepatocytów. Efekty te przypisuje się metabolitowi – kwasowi litocholowemu, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co potwierdza brak klinicznego znaczenia tych zmian u pacjentów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego UDCA, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku Ursofalk.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, karcynogeneza, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, mutagenność, potencjał rakotwórczy, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesisol 10 mg
Przedkliniczne badania solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Vesisol, potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało klinicznie istotnych efektów niepożądanych, a margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych był odpowiedni. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe testy rakotwórczości nie potwierdziły potencjału kancerogennego solifenacyny.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie prenatalne i pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, ciąża, karmienie piersią, laktacja, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, masa urodzeniowa, onkogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna, solifenacyna bursztynian, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, żywe urodzenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranozek 375 mg
Dane przedkliniczne ranolazyny, uzyskane w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, wskazują na specyficzne działania niepożądane, takie jak drgawki i zwiększona śmiertelność u szczurów i psów, obserwowane przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie wyższych niż po maksymalnej dawce klinicznej. W toksyczności przewlekłej u szczurów odnotowano zmiany w nadnerczach przy dawkach nieznacznie przekraczających kliniczne, powiązane ze wzrostem cholesterolu w osoczu, jednak bez potwierdzenia wpływu na oś korowo-nadnerczową u ludzi. Długoterminowe badania rakotwórczości przy dawkach do 50 mg/kg/dobę u myszy i 150 mg/kg/dobę u szczurów (odpowiednio 0,1- i 0,8-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 2 g) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie przedkliniczne, drgawka, działanie niepożądane, ekspozycja AUC, ekspozycja matki, kostnienie, królik, maksymalna dawka kliniczna, nadnercze, oś korowo-nadnerczowa, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, ranolazyna, rozwój pourodzeniowy, stężenie cholesterolu, stężenie w osoczu, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Midazolam hameln 2 mg/ml
Midazolam hameln, dostępny w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, został poddany standardowym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologiczną mechanizmu działania, toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozród, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz tolerancji miejscowej. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny, o pH 2,9-3,7 i osmolalności 275-305 mOsmol/kg, zawierając mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej. Badania nie wykazały dodatkowych zagrożeń bezpieczeństwa poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek midazolamu, dieta niskosodowa, mechanizm działania, midazolam, osmolalność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gribero 150 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Gribero (150 mg, kapsułki twarde), przeszedł szeroką ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Badania nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne wiązały się głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny. Wpływ na płodność samic zaobserwowano przy dawce 70 mg/kg m.c., co odpowiada 5-krotnie wyższej ekspozycji w osoczu niż u pacjentów, manifestujący się zmniejszeniem liczby implantacji i zwiększoną utratą przedimplantacyjną. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików wystąpiła przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotnie wyższa ekspozycja), objawiając się zmniejszeniem masy ciała płodu, obniżeniem żywotności zarodka oraz wzrostem wad rozwojowych.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, kapsułka twarda, mezylan, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, trombina, umieralność płodowa, utrata przedimplantacyjna, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Kabi obejmowała badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Profil bezpieczeństwa wskazuje na akceptowalny stosunek korzyści do ryzyka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawano tazobaktam lub kombinację piperacyliny z tazobaktamem drogą dootrzewnową (ip.), gdzie zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz anomalie strukturalne (np. zmiany w żebrach), jednak efekty te współwystępowały z toksycznością u samic, co sugeruje ich wtórny charakter. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długotrwałych konsekwencji reprodukcyjnych.
anomalia strukturalna, badanie potencjału rakotwórczego, badanie teratogenności, efekt teratogenny, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność i reprodukcja, podanie dootrzewnowe, poronienie, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, zaburzenia rozwojowe płodu, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat łączący lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Brak jest specyficznych badań przedklinicznych dla samego połączenia tych substancji, a bezpieczeństwo opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Lizynopryl wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza w późnym okresie ciąży, obejmujące obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), toksyczność płodową, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz możliwym niedokrwieniem płodu spowodowanym niedociśnieniem u matki. Amlodypina w badaniach na zwierzętach, podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi (10 mg), wykazała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, jednak nie wpłynęła na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi).
Badania toksykologiczne amlodypiny wykazały wpływ na parametry hormonalne i spermatogenezę u szczurów przy dawkach porównywalnych do ludzkich, w tym obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na myszach i szczurach przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego. Najwyższe stosowane dawki odpowiadały maksymalnej zalecanej dawce klinicznej 10 mg (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) u myszy oraz dwukrotności tej dawki u szczurów. Testy mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego amlodypiny. Podsumowując, preparat wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z danymi poszczególnych składników, jednak należy zachować ostrożność w okresie ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej związane z lizynoprylem.
amlodypina, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, lizynopryl, łożysko, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, spermatyda, testosteron, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sotalol Aurovitas 80 mg
Przedkliniczne badania sotalolu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, nie ujawniając istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały negatywnych efektów związanych z długotrwałą ekspozycją, co potwierdza bezpieczeństwo przewlekłej terapii. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, nie wskazała na potencjał uszkodzeń materiału genetycznego. Dodatkowo, badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla długoterminowego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, długotrwała ekspozycja, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, sotalol chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Molsidomina WZF 2 mg
Molsydomina wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 wynoszącymi 700-930 mg/kg mc. u myszy, 760-1400 mg/kg mc. u szczurów oraz 400 mg/kg mc. u królików, co jest znacząco wyższe niż dawka terapeutyczna około 0,1 mg/kg mc. (2 mg trzy razy dziennie). Długotrwałe badania toksyczności na szczurach (40 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy), psach (10 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) i małpach (16 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jedynie zwiększenie rezerwy krwi w śledzionie, co potwierdza farmakodynamiczne działanie leku. Badania rakotwórczości wskazały na brak zwiększonego ryzyka nowotworów u myszy i szczurów, z wyjątkiem specyficznego dla szczurów nowotworu małżowiny kości sitowej przy bardzo wysokich dawkach (16-22 mg/kg mc./dobę).
badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, LD50, małżowina kości sitowej, molsydomina, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, potencjał rakotwórczy, rezerwa krwi w śledzionie, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie narządów wewnętrznych, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzacne Duo (10 mg + 50 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Benzacne Duo, zawierającego klindamycynę (10 mg/g) i nadtlenek benzoilu (50 mg/g), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Dwuletnie badania karcynogenności na myszach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, a badania toksyczności skórnej po wielokrotnym podaniu (do 90 dni) ujawniły jedynie niewielkie miejscowe podrażnienie skóry. Produkt wykazuje bardzo lekkie działanie drażniące na oczy, co jest istotne przy stosowaniu w okolicy oczu. Dane toksykologiczne wskazują, że nadtlenek benzoilu jest dobrze tolerowany miejscowo, mimo że wysokie dawki mogą powodować uszkodzenia DNA, jednak brak jest dowodów na jego karcynogenność, mutagenność czy fotorakotwórczość. Klindamycyna nie wykazała potencjału mutagennego ani toksycznego wpływu na reprodukcję, choć brak jest długoterminowych badań karcynogennych.
badanie in vitro, badanie in vivo, Benzacne Duo, działanie drażniące, fotokokarcynogenność, karcynogenność, klindamycyna, nadtlenek benzoilu, podrażnienie skóry, potencjał fotorakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, promieniowanie słoneczne, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność skórna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dazatynib, oceniany w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, małpach i królikach, wykazuje toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. U szczurów i małp jelito było głównym narządem docelowym toksyczności przewodu pokarmowego, a zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. W układzie krwiotwórczym obserwowano nieznaczne do umiarkowanych zmiany parametrów erytrocytów oraz zmiany w szpiku kostnym, a w układzie limfatycznym zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. U małp stwierdzono także zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek po długotrwałym stosowaniu. Dazatynib hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Badania kardiotoksyczności wykazały brak wydłużenia odstępu QT w badaniach in vivo na małpach, pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
agregacja płytek krwi, badanie przedkliniczne, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, ekspozycja w osoczu, gruczolak prostaty, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa, obumarcie płodu, odstęp QT, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, selektywna toksyczność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność pierwotna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg czosnkowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg czosnkowy (Allii sativi extractum) stosowany w preparatach leczniczych Cepasmel i Cepastil występuje w stężeniu 2 g/100 g syropu, pozyskiwany jest w ekstrakcji etanolem 70% (v/v) w stosunku 1:5. Pomimo udokumentowanej aktywności bakteriostatycznej na poziomie ≥ 20 I.U./ml preparatu, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji. W szczególności nie przeprowadzono testów genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej ani badań kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa wyciągu czosnkowego. Preparaty zawierają również etanol w stężeniach 4-6% (v/v) w Cepasmel oraz 5-7% (v/v) w Cepastil, co należy uwzględnić w kontekście bezpieczeństwa stosowania.
aktywność bakteriostatyczna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, etanol, genotoksyczność, jednostka międzynarodowa, kancerogeneza, kancerogenność, monitorowanie bezpieczeństwa, ocena bezpieczeństwa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg cebulowy, wyciąg czosnkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cyclo-Progynova, zawierającego estradiol walerianian oraz lewonorgestrel, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani potencjału rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Badania wielokrotnego podania oraz ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania obu składników aktywnych. Szczególnie istotne jest, że lewonorgestrel nie wykazał działania teratogennego ani wirylizującego na płody żeńskie, a estradiol walerianian nie wpływał na fizjologiczne stężenia estradiolu w osoczu, co wskazuje na niski profil ryzyka dla płodu przy jednoczesnym zachowaniu zasady ostrożności w stosowaniu produktu w ciąży.
17β-estradiol, badanie in vitro, badanie in vivo, Cyclo-Progynova, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enancjomer aktywny farmakologicznie, estradiol walerianian, hormon płciowy, lewonorgestrel, norgestrel, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie estradiolu, toksyczność podania wielokrotnego, wirylizacja płodu, wpływ androgenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iluvien 190 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluocynolonu acetonidu, substancji czynnej implantu ILUVIEN, wykazały działanie teratogenne po podaniu ogólnoustrojowym u myszy i królików, co jest charakterystyczne dla glikokortykosteroidów. Jednakże podanie do ciałka szklistego znacząco zmienia profil bezpieczeństwa, co potwierdzają badania farmakokinetyczne wskazujące na praktycznie niewykrywalne stężenia leku w krążeniu ogólnoustrojowym, minimalizując ryzyko działań systemowych. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego oraz rakotwórczego fluocynolonu acetonidu w kontekście podania do ciała szklistego, a także pełnej dokumentacji wpływu na rozwój organizmów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego w badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach przy dawkach doustnych 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę, odpowiadających 2-7-krotności dawki ludzkiej. Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg. Badania mutagenności, przeprowadzone na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach chłoniaka L5178Y oraz ludzkich limfocytach (stężenie 1000 μg/ml), nie wykazały działania mutagennego ani mutacji chromosomalnych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5, 10, 20 mg/kg oraz pozajelitowych 5, 25, 75 mg/kg mc./dobę.
badanie cytogenetyczne, chłoniak L5178Y, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58× narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko kliniczne ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakokinetyka, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bozentanu wykazały potencjalne ryzyko rakotwórcze jedynie przy stężeniach osoczowych znacznie przekraczających zakres terapeutyczny stosowany u ludzi (2-4-krotnie u myszy i 9-14-krotnie u szczurów). Nie stwierdzono działania genotoksycznego, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego. U szczurów zaobserwowano łagodne zaburzenia hormonalne tarczycy, jednak bez wpływu na poziomy tyroksyny i TSH u ludzi. Działanie teratogenne bozentanu ujawniono przy stężeniach 1,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, obejmujące wady rozwojowe głowy, twarzoczaszki oraz dużych naczyń, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora endotelinowego. W badaniach płodności nie zaobserwowano istotnych negatywnych efektów przy ekspozycjach 21- i 43-krotnie wyższych niż u ludzi, choć odnotowano nieznaczne zmiany w kanalikach nasiennych przy dawce 125 mg/kg mc./dobę (około 4-krotność MRHD).
badanie toksyczności, czynność mitochondriów, czynność tarczycy, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rak pęcherzykowy tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, teratogenność, tętnicze nadciśnienie płucne, tyroksyna, układ hormonalny, wady twarzoczaszki, zaburzenie hormonalne tarczycy, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Titlodine 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tolterodyny, substancji czynnej leku Titlodine, wykazały brak klinicznie istotnych działań niepożądanych poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły ryzyka mutagennego, klastogennego ani kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych, jednak przy ekspozycji 20-krotnie (Cmax) i 7-krotnie (AUC) wyższej niż u ludzi zaobserwowano śmierć zarodków i wady wrodzone. U królików, przy ekspozycji 20-krotnie (Cmax) i 3-krotnie (AUC) wyższej niż terapeutyczna, nie wykazano wad rozwojowych.
działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja w osoczu, elektrokardiogram, farmakologia bezpieczeństwa, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ogólna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, tolterodyna, wady wrodzone, włókna Purkinjego, wpływ na reprodukcję