Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Wenlafaksyna, składnik aktywny produktu leczniczego Lafactin (dostępnego w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu), została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej potencjalnego ryzyka dla pacjentów. Poniżej przedstawiono kompletne dane dotyczące bezpieczeństwa przedklinicznego tej substancji czynnej.¹

Potencjał rakotwórczy i mutagenny

Przeprowadzone badania na modelach zwierzęcych z wykorzystaniem szczurów i myszy nie dostarczyły dowodów na potencjalne działanie rakotwórcze wenlafaksyny. Jest to istotna informacja z perspektywy długotrwałego stosowania produktu leczniczego Lafactin. Dodatkowo, przeprowadzono szereg badań mających na celu ocenę potencjału mutagennego wenlafaksyny, zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki tych badań nie potwierdziły działania mutagennego substancji czynnej, co wskazuje na brak potencjału do indukowania zmian genetycznych.²

Wpływ na rozród i rozwój potomstwa

Badania przedkliniczne skupiały się również na ocenie potencjalnego wpływu wenlafaksyny na funkcje rozrodcze oraz rozwój potomstwa. W tych modelach eksperymentalnych zaobserwowano następujące efekty:³

• Zmniejszenie masy ciała potomstwa – u szczurów narażonych na działanie wenlafaksyny zaobserwowano niższą masę urodzeniową potomstwa
• Zwiększenie liczby płodów martwo urodzonych – wykazano wyższą częstość występowania poronień i martwo urodzeń
• Zwiększona śmiertelność potomstwa – w ciągu pierwszych 5 dni laktacji odnotowano podwyższony wskaźnik śmiertelności wśród nowo narodzonych osobników

Należy podkreślić, że dokładna przyczyna zwiększonej śmiertelności potomstwa nie została ustalona w ramach przeprowadzonych badań. Powyższe efekty obserwowano przy dawkowaniu wenlafaksyny wynoszącym 30 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 4-krotności dobowej dawki wenlafaksyny stosowanej u ludzi wynoszącej 375 mg (w przeliczeniu na mg/kg). W toku badań ustalono również dawkę nie wykazującą działania w odniesieniu do opisanych zdarzeń niepożądanych, która wynosiła 1,3-krotność dawki stosowanej u ludzi.⁴

Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych należy zauważyć, że potencjalne ryzyko wystąpienia podobnych efektów u ludzi nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszej oceny.⁵

Wpływ na płodność

W badaniach na szczurach zaobserwowano istotny wpływ na płodność związany z ekspozycją na ODV (O-demetylowenlafaksyna) – główny aktywny metabolit wenlafaksyny. Zmniejszenie płodności stwierdzono u szczurów obojga płci poddanych działaniu ODV. Siła działania ODV była od 1 do 2 razy większa niż działanie wenlafaksyny w dawce stosowanej u ludzi, wynoszącej 375 mg na dobę.⁶

Należy podkreślić, że kliniczne znaczenie tego zjawiska dla stosowania wenlafaksyny u ludzi nie zostało ostatecznie ustalone i wymaga dalszej ewaluacji w kontekście bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Lafactin.⁷