Przeciwwskazania
Lafactin 75 mg

Lafactin, zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze, mogąca manifestować się od reakcji skórnych po zagrażające życiu reakcje ogólnoustrojowe. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może wywołać zespół serotoninowy – stan zagrożenia życia charakteryzujący się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. W celu minimalizacji ryzyka, należy zachować okres karencji: co najmniej 14 dni od zakończenia terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz co najmniej 7 dni przerwy po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO.

Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Podejmując decyzję o zastosowaniu leku Lafactin (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twarde (dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg), należy dokładnie przeanalizować potencjalne przeciwwskazania. Istnieją sytuacje kliniczne, w których stosowanie tego produktu leczniczego jest jednoznacznie przeciwwskazane, ze względu na poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.1

Nadwrażliwość na składniki leku

Podstawowym przeciwwskazaniem do zastosowania leku Lafactin jest nadwrażliwość pacjenta na substancję czynną – wenlafaksynę (występującą w postaci wenlafaksyny chlorowodorku) lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się różnorodnymi symptomami, od miejscowych reakcji skórnych do poważnych reakcji ogólnoustrojowych, które mogą zagrażać życiu pacjenta.2

Interakcje z inhibitorami MAO

Szczególnie istotnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Taka kombinacja leków niesie wysokie ryzyko wystąpienia groźnego dla życia zespołu serotoninowego, charakteryzującego się objawami takimi jak:

Zespół serotoninowy stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.3

Okresy karencji przy stosowaniu IMAO

Ze względu na ryzyko interakcji lekowych, należy bezwzględnie przestrzegać wymaganych okresów karencji pomiędzy stosowaniem wenlafaksyny a inhibitorów MAO:

  1. Przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną: Nie należy rozpoczynać leczenia lekiem Lafactin wcześniej niż po upływie 14 dni od zakończenia terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO. Jest to okres konieczny do eliminacji IMAO z organizmu, co minimalizuje ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.
  2. Przed rozpoczęciem terapii IMAO: Leczenie wenlafaksyną należy przerwać co najmniej 7 dni przed planowanym rozpoczęciem terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO. Ten okres karencji umożliwia odpowiednie oczyszczenie organizmu z wenlafaksyny i jej aktywnych metabolitów.

Nieprzestrzeganie tych okresów karencji może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań.4

Dodatkowe warunki odradzania stosowania leku

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieją również sytuacje kliniczne, w których zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności lub rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych:

W takich przypadkach decyzja o zastosowaniu leku Lafactin powinna być poprzedzona wnikliwą analizą stosunku korzyści do ryzyka i uwzględniać możliwość ścisłego monitorowania stanu pacjenta.5

Informacje dotyczące różnych dawek leku

Przedstawione przeciwwskazania dotyczą wszystkich dostępnych dawek leku Lafactin:

  • Lafactin 37,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
  • Lafactin 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
  • Lafactin 150 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde

Należy podkreślić, że przeciwwskazania są identyczne dla wszystkich mocy leku, niezależnie od zawartości substancji czynnej w kapsułce.6

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl