potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fypalan 4 mg
Badania przedkliniczne perampanelu wykazały, że u szczurów podawanie maksymalnej tolerowanej dawki 30 mg/kg masy ciała powodowało wydłużenie i nieregularność cykli rujowych u samic, jednak bez negatywnego wpływu na płodność czy wczesny rozwój embrionalny. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców. Perampanel przenika do mleka matki, osiągając stężenie 3,65-krotnie wyższe niż w osoczu w ciągu godziny od podania. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego zaobserwowano zaburzenia porodu i laktacji przy dawkach toksycznych, wzrost odsetka martwych urodzeń oraz niewielkie opóźnienie rozwoju fizycznego potomstwa, bez zaburzeń rozwoju behawioralnego i reprodukcyjnego. Przenikanie przez łożysko było minimalne (≤0,09% dawki).
badania przedkliniczne, cykl rujowy, ekspozycja płodu, genotoksyczność, histopatologia, maksymalna tolerowana dawka, ośrodkowy układ nerwowy, patologia kliniczna, perampanel, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozwój behawioralny, rozwój embrionalny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, rozwój reprodukcyjny, sekrecja leku do mleka, stężenie w osoczu, toksyczność dla matki, toksyczność tkankowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussal Expectorans 30 mg
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna leku Tussal Expectorans, wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na zwierzętach laboratoryjnych, gdzie dawki do 50 mg/kg u szczurów i psów oraz 40 mg/kg u królików nie wywoływały istotnych działań niepożądanych. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających 6 miesięcy, ambroksol nie wykazał toksyczności narządowej, co wskazuje na dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania teratogenności i wpływu na rozrodczość nie wykazały negatywnego wpływu przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także przy dawkach do 500 mg/kg nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci.
ambroksol chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, Tussal Expectorans, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cetyryzyna, jako lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na funkcje życiowe organizmów doświadczalnych przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały brak klinicznie istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, tj. do 40 mg/kg mc./dobę u małp (11-krotnie wyższa dawka) oraz do 30 mg/kg mc./dobę u szczurów (8-krotnie wyższa dawka). Genotoksyczność cetyryzyny została wykluczona, co eliminuje ryzyko mutagenności i klastogenności, a także sugeruje brak potencjału rakotwórczego. Badania rakotwórczości nie wykazały zagrożeń związanych z długotrwałym stosowaniem substancji, również w przypadku preparatów złożonych, takich jak połączenie cetyryzyny z pseudoefedryną (np. Cirrus).
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania farmakologiczne i toksykologiczne, cetyryzyna, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, karmienie piersią, małpa cynomolgus, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, preparat złożony, przeciwhistaminowy drugiej generacji, pseudoefedryna, schorzenie alergiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, wapnia chlorek dwuwodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Aurovitas 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny (Levofloxacin Aurovitas) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu wynikające z toksycznego działania na organizm matki. Ocena genotoksyczności wykazała brak indukcji mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II. Testy in vivo, takie jak test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA oraz test dominacji letalnej, nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, chrząstka stawowa, działanie mutagenne, fluorochinolon, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, Levofloxacin Aurovitas, lewofloksacyna, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycor 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Profil farmakologiczny bisoprololu jest zgodny z charakterystyką selektywnych antagonistów receptorów beta-1 adrenergicznych, a toksyczność obserwowana w badaniach dotyczyła głównie efektów farmakologicznych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły zdolności bisoprololu do uszkodzeń DNA ani zwiększenia ryzyka nowotworów.
antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toralis 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Toralis zawiera dwie substancje czynne: lizynopryl, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACEI), oraz torasemid, diuretyk pętlowy. Dane przedkliniczne wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa obu składników przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania torasemidu u psów i szczurów obserwowano odwracalne zmiany nerkowe (poszerzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, co wiązało się z nasilonym działaniem moczopędnym, a nie bezpośrednią toksycznością narządową. Lizynopryl nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach, jednak jego stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obumarcia płodu, wad wrodzonych (szczególnie czaszki), działania fetotoksycznego, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwałego przewodu tętniczego, wynikające z wpływu na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwienia łożyska.
działanie farmakodynamiczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt moczopędny, inhibitor ACE, kreatynina i mocznik, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, układ renina-angiotensyna, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranozek 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranolazyny wykazały, że przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę kliniczną (2 g/dobę) u ludzi, u szczurów i psów obserwowano drgawki oraz zwiększoną śmiertelność. Toksyczność przewlekła u szczurów przy dawkach nieznacznie wyższych niż kliniczne wiązała się ze zmianami w nadnerczach i podwyższonym stężeniem cholesterolu, jednak u ludzi nie stwierdzono podobnych efektów ani wpływu na oś korowo-nadnerczową. Badania rakotwórczości na myszach (do 50 mg/kg/dobę, 0,1x dawki ludzkiej) i szczurach (do 150 mg/kg/dobę, 0,8x dawki ludzkiej) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W zakresie płodności, doustne podawanie ranolazyny szczurzym samcom i samicom przy ekspozycji odpowiednio 3,6- i 6,6-krotnie wyższej niż u ludzi nie wpłynęło na zdolności rozrodcze.
badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, drgawka, działanie niepożądane, ekspozycja AUC, maksymalna zalecana dawka, nadnercze, neurotoksyczność, opóźnienie kostnienia, oś korowo-nadnerczowa, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, ranolazyna, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie cholesterolu w osoczu, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linezolid Eugia 2 mg/ml
Linezolid Eugia (2 mg/ml roztwór do infuzji) wykazuje wpływ na płodność i reprodukcję w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. U samców szczurów zaobserwowano przemijające zmniejszenie płodności i nieprawidłowości morfologiczne nasienia, przerost i hiperplazję nabłonka najądrza oraz zaburzenia dojrzewania plemników przy stężeniach w osoczu zbliżonych do ludzkich. Podanie testosteronu nie modyfikowało tych efektów. U psów zmiany dotyczyły masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy, bez przerostu nabłonka. W badaniach teratogenności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego przy ekspozycji do 4-krotnej (myszy) lub porównywalnej (szczury) do ludzkiej, jednak odnotowano toksyczne efekty na ciężarne samice, zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność zarodków oraz opóźnienie dojrzewania potomstwa. U królików toksyczność płodowa występowała przy niskim poziomie narażenia (0,06 AUC ludzkiego), związana z toksycznością matczyną.
działanie teratogenne, genotoksyczność, linezolid, mielosupresja, morfologia nasienia, neuropatia nerwu wzrokowego, onkogenność, parametr AUC, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, śmiertelność zarodkowa, spermatogeneza, testosteron, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, utrata przedimplantacyjna, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową głównie w obrębie wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia klinicznego u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych stwierdzono przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów zaobserwowano zmiany w uzębieniu przy ekspozycji >67×, jednak nie potwierdzono ich przy 58×. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły objawy neurotoksyczności (atakksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6× nie stwierdzono wpływu na te parametry. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał rakotwórczy był negatywny u myszy; u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na rozrodczość i rozwój był minimalny – brak negatywnego wpływu na płodność szczurów, niewielkie zniekształcenia żeber u płodów przy >29× dawce oraz toksyczność matczyna u królików przy >29× dawce. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza, co może mieć znaczenie kliniczne u kobiet karmiących piersią.
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogeniczne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, nowotwory wątroby, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku, przewlekłe działanie hepatotoksyczne, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie nerwów, wątroba i nerki, wpływ na rozrodczość, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber u płodów, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały toksykologię ostrą i przewlekłą, toksyczność reprodukcyjną, mutagenność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach ostrej toksyczności u myszy i szczurów średnie dawki śmiertelne wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. U psów dawki doustne do 100 mg/kg mc. były tolerowane, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. Przewlekłe podawanie olanzapiny (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Warto podkreślić, że u psów z cytopenią AUC olanzapiny było 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg, a mimo zmian hematologicznych nie stwierdzono toksyczności szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, jadłowstręt, liczba leukocytów, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, śpiączka, szpik kostny, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena zawiera 52 mg lewonorgestrelu, uwalniając średnio 20 µg substancji czynnej na dobę. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obejmowały farmakologię, farmakokinetykę, toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Testy na samicach małp wykazały miejscową aktywność farmakologiczną i dobrą tolerancję, bez objawów toksyczności ogólnoustrojowej po 9-12 miesiącach stosowania. Badania na królikach nie wykazały toksycznego wpływu na płód po domacicznym podaniu, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aktywność farmakologiczna, badanie rentgenowskie, bezpieczeństwo biologiczne, farmakokinetyka, farmakologia, genotoksyczność, lewonorgestrel, odpowiedź ogólnoustrojowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, progestagen, reakcja tkankowa, system terapeutyczny domaciczny, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność genetyczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, tolerancja miejscowa, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkoflav Med 80 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) stosowanego w preparacie Ginkoflav Med wykazały niski profil toksyczności. Badania na szczurach i psach, trwające 6 miesięcy, obejmowały dawki od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała, z współczynnikami bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 46,3 u psów. Tolerancja ekstraktu była dobra, a jedynie u psów poddanych najwyższym dawkom zaobserwowano nieznaczne objawy toksyczności. Dane dotyczące wpływu na reprodukcję są niejednoznaczne – starsze i nowsze badania na różnych modelach zwierzęcych nie wykazały jednoznacznych efektów teratogennych czy embriotoksycznych, jednak niektóre badania wskazują na potencjalne zaburzenia płodności i krwawienia z pochwy. W modelu embryonalnym kury odnotowano zaburzenia rozwojowe, takie jak krwawienia podskórne, zmniejszona pigmentacja skóry, zahamowanie wzrostu oraz anoftalmię, co wymaga dalszej ostrożności w ocenie bezpieczeństwa stosowania w ciąży.
anoftalmia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz tarczycy, hipopigmentacja skóry, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, miłorząb japoński, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, rak wątrobowokomórkowy, suchy wyciąg z miłorzębu japońskiego, test mikrojądrowy, toksyczność ciążowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, współczynnik bezpieczeństwa, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Veinofytil 21 mg glikozydów triterpenowych w przeliczeniu na protoescygeninę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z nasienia kasztanowca, stosowanego w leku Veinofytil (192-258 mg wyciągu suchego, odpowiadające 21 mg glikozydów triterpenowych w przeliczeniu na protoescygeninę), wskazują na niski poziom toksyczności zarówno przy ostrej, jak i przewlekłej ekspozycji doustnej. Długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Wyniki testu Amesa dotyczące potencjału genotoksycznego są niejednoznaczne, co przypisuje się obecności kemferolu – flawonoidu o różnorodnych działaniach biologicznych, jednak brak jednoznacznych dowodów na genotoksyczność w kontekście klinicznym.
badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, flawonoid, glikozydy triterpenowe, kancerogenność, kemferol, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, protoescygenina, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z nasienia kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Salaza, zawierającego mesalazynę w dawce 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a badania toksykologiczne dotyczące funkcji rozrodczych i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego nie wskazały na istotne zagrożenia dla płodności i rozwoju potomstwa.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, mutacja genowa, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, Salaza, tabletki dojelitowe, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SILDEROS 25 mg
Przedkliniczne badania syldenafilu, substancji czynnej produktu SILDEROS 25 mg, obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych zagrożeń bezpieczeństwa. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły negatywnych efektów przy długotrwałej ekspozycji, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Dodatkowo, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z syldenafilem stosowanym w dawce 25 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Maruna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące Tanacetum parthenium (L.) Schulz Bip., herba (ziele maruny) wykazały brak działania mutagennego w trzech testach Amesa z różnymi wyciągami z suszonego ziela, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego w tym modelu. Jednakże dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone do jednego badania na ciężarnych szczurach, gdzie podawano dawki około 58,7-krotnie wyższe niż zalecane dla ludzi, co skutkowało toksycznością zarówno u samic, jak i płodów. Brak jest kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele maruny, złocień maruna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 30 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zaranta, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. W ramach oceny farmakologicznej nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, choć nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia pewną lukę w ocenie ryzyka kardiologicznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, jednak te efekty nie występowały u małp. Ekspozycja zwierząt była zbliżona do klinicznej, co wskazuje na potencjalne, ale ograniczone ryzyko tych zmian u ludzi.
badanie farmakologiczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, ocena genotoksyczności, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, rozwój embrionalny, ryzyko kardiologiczne, toksyczność dawek wielokrotnych, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Pączki sosny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Pączki Sosny (Pini gemmae) zawiera 100% pączków sosny jako substancję czynną, jednak w dostępnej dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania. Nie przeprowadzono badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, ani badań genotoksyczności, rakotwórczości czy wpływu na reprodukcję. W związku z tym ocena ryzyka opiera się głównie na tradycyjnym, wieloletnim doświadczeniu klinicznym, a nie na systematycznych badaniach laboratoryjnych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania, pączki sosny, Pini gemmae, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, surowiec zielarski, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana), będący substancją czynną preparatu Poldanen w dawce 46 mg/tabletkę powlekaną, charakteryzuje się istotnym brakiem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani toksyczności reprodukcyjnej dla ekstraktu uzyskanego metodą ekstrakcji chlorkiem metylenu w stosunku 200:1. Pomimo tego, produkt został dopuszczony do obrotu na podstawie danych klinicznych oraz wieloletniej historii terapeutycznego stosowania wyciągów z kory Prunus africana. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (82,5 mg) oraz żółcień pomarańczowa lak E 110 (1,1 mg), które mają własne profile bezpieczeństwa i mogą wpływać na ocenę ryzyka stosowania leku.
chlorek metylenu, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, proces ekstrakcji, profil bezpieczeństwa, Prunus africana, sacharoza, śliwa afrykańska, stosunek ekstrakcji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Majamil PPH 25 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Majamil PPH (25 mg), wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, obejmujące hamowanie owulacji u królików, rozszczep podniebienia u myszy oraz zaburzenia implantacji i tworzenia łożyska u szczurów. W toksycznych dawkach u szczurów zaobserwowano dystocję, wydłużenie ciąży, zmniejszenie masy i zahamowanie wzrostu płodów oraz obniżoną przeżywalność. Mechanizm działania diklofenaku opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do przetrwania przewodu tętniczego Botalla u płodu, szczególnie istotne w trzecim trymestrze ciąży.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, dystocja, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, hamowanie syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy Botalla, rozszczep podniebienia, trzeci trymestr, tworzenie łożyska, układ sercowo-naczyniowy płodu, zagnieżdżenie jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Synthon 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu na szczurach i małpach wykazały wpływ leku na wiele narządów, w tym przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2–6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro; nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego. W badaniach rakotwórczości u zwierząt stwierdzono występowanie nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji ≥ 0,9 do 7,8 razy większej niż u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyka jajnikowego, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, implantacja zarodka, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, martwica komórek, odstęp QTc, oligospermia, opóźnione kostnienie, pęcherzyk jajnikowy, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, rakotwórczość, resorpcja, rozrost błony śluzowej, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, śmiertelność zarodkowo-płodowa, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa szkieletu, właściwość mutagenna, zanik macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopiryna 300 mg + 100 mg + 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Etopiryna, zawierającego 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu oraz 50 mg kofeiny, opierają się głównie na badaniach kwasu acetylosalicylowego. W badaniach toksyczności ostrej stwierdzono, że dawki powyżej 10 g u dorosłych oraz 4 g u dzieci mogą prowadzić do zatrucia zagrażającego życiu. Stężenia kwasu salicylowego w osoczu na poziomie 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, natomiast 400-500 μg/ml mogą prowadzić do śpiączki i zgonu. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności w teście Amesa, jednak obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjalne działanie genotoksyczne w specyficznych warunkach. W modelach zwierzęcych kwas acetylosalicylowy nie wykazywał działania rakotwórczego przy dawce 0,5% karmy przez 68 tygodni.
aberracja chromosomalna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etenzamid, Etopiryna, fetotoksyczność, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, osocze, owulacja, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, śpiączka, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wrzód przewodu pokarmowego, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egoropal 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej preparatu Egoropal, wykazały charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz wpływ na układ hormonalny, zwłaszcza związany z prolaktyną i jej działaniem na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (miesięcznym) oraz doustnym na szczurach i psach zaobserwowano również reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, w tym sporadyczne ropnie. Badania reprodukcji z zastosowaniem rysperydonu, metabolizowanego do paliperydonu, wykazały zmniejszenie masy urodzeniowej i obniżoną przeżywalność potomstwa, jednak po podaniu palmitynianu paliperydonu ciężarnym szczurkom w dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg) nie stwierdzono embriotoksyczności ani wad rozwojowych. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolak trzustki, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, nowotwór złośliwy gruczołu sutkowego, palmitynian paliperydonu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, reakcja zapalna, ropień, rysperydon, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ hormonalny, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Abrea dostępnego w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych jedynym istotnym działaniem toksycznym było uszkodzenie nerek, bez wpływu na inne narządy. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach wskazały na potencjalne działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak obserwacje te dotyczyły dawek co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi w schorzeniach sercowo-naczyniowych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie kardiologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lernidum 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lerkanidypiny wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek nie wywiera istotnych negatywnych efektów na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy, potwierdzając selektywność działania na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach zaobserwowano działania toksyczne związane z nasileniem farmakodynamicznym przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i kancerogennego lerkanidypiny.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek lerkanidypiny, dawka przeciwnadciśnieniowa, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, utrata zarodka przed zagnieżdżeniem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juvit C 100 mg/ml
Produkt leczniczy Juvit C zawiera kwas askorbinowy (witaminę C) w stężeniu 100 mg/ml w postaci kropli doustnych. W dokumentacji produktu brak jest dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Brak tych danych wynika z decyzji producenta, co jest uzasadnione długą historią stosowania witaminy C oraz jej powszechnym występowaniem w diecie i organizmie ludzkim jako substancji rozpuszczalnej w wodzie o dobrze znanym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalofree 50 mcg/ml
Latanoprost, substancja czynna Xalofree (50 μg/ml), wykazuje bardzo dobry profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Tolerancja ogólnoustrojowa jest wysoka, z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 1000-krotnym między dawką miejscową (~1,5 μg/oko/dobę) a dawką toksyczną. Podanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych u małp powodowało jedynie przejściowe zwiększenie częstości oddechów, prawdopodobnie związane ze skurczem oskrzeli. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach nie wykazały toksyczności przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, choć u małp obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki bez zmian proliferacyjnych, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego. Dawki 6 μg/oko/dobę powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej, efekt niezaobserwowany u ludzi. Latanoprost nie wykazuje właściwości alergizujących ani mutagennych, co potwierdzają negatywne wyniki testów mutacji powrotnych u bakterii, mutacji genowej chłoniaka mysiego oraz testu mikrojąderkowego u myszy. Aberracje chromosomowe obserwowane in vitro są charakterystyczne dla całej grupy prostaglandyn i nie mają potwierdzenia w testach nieplanowanej syntezy DNA.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, latanoprost, melanina, melanocyty tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, płodność, potencjał rakotwórczy, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, test mutacji genowej, test mutacji powrotnych, toksyczność embrionalna, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólna, tolerancja ogólnoustrojowa, właściwości alergizujące, właściwości kancerogenne, Xalofree, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 300 300 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad gabapentyną (Neurontin) wykazały, że lek nie posiada istotnego potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzono w standardowych testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, podawano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 5-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (3600 mg/dobę, przeliczonej na mg/m²). U samców szczurów zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Ponadto, badania na szczurach wykazały brak wpływu gabapentyny na płodność i zdolności rozrodcze przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²).
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, gabapentyna, kostnienie, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, stopień złośliwości nowotworu, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ból i gorączka baby 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu, zawartego w produkcie Efferalgan 80 mg (czopki doodbytnicze), wykazały brak działania genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych. Efekty genotoksyczne pojawiały się jedynie po zastosowaniu dawek znacznie przekraczających zalecane limity, co wiązało się z toksycznością wątroby i szpiku kostnego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy stężeniach 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm przez 2 lata, nie potwierdziły działania rakotwórczego u większości badanych grup, z wyjątkiem niejednoznacznych oznak u samic szczurów, gdzie zaobserwowano zwiększoną częstość białaczki z komórek jednojądrzastych. Warto podkreślić, że dawki cytotoksyczne stosowane w tych badaniach znacznie przekraczały poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, białaczka z komórek jednojądrzastych, czopek doodbytniczy, dawka cytotoksyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, paracetamol, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, szpik kostny, toksyczność paracetamolu, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranxene 10 mg
Klorazepat dwupotasowy, zawarty w produkcie leczniczym Tranxene w dawkach 5 mg oraz 10 mg w postaci kapsułek, charakteryzuje się ograniczoną dokumentacją przedkliniczną dotyczącą bezpieczeństwa stosowania. Niemniej jednak, brak dodatkowych danych przedklinicznych nie budzi szczególnych zastrzeżeń ze względu na długą historię klinicznego stosowania benzodiazepin oraz dobrze poznany profil farmakologiczny i toksykologiczny tej grupy leków. Standardowe badania przedkliniczne dla benzodiazepin obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na reprodukcję, co stanowi podstawę oceny bezpieczeństwa klorazepatu dwupotasowego.
- Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dibenzotiazylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Disiarczek dibenzotiazylu jest składnikiem mieszaniny pochodnych merkaptanowych (substancja nr 22) w preparacie TRUE Test 36, gdzie występuje wraz z morfolinylomerkaptobenzotiazolem i N-cykloheksylobenzotiazylosufonamidem w równych proporcjach wagowych. Całkowita dawka mieszaniny wynosi 75 µg/cm² lub 61 µg/płatek, co oznacza, że dawka samego disiarczku dibenzotiazylu jest proporcjonalnie niższa. Przeprowadzone badania toksykologiczne przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy zastosowaniu w testach płatkowych, a ograniczony czas ekspozycji dodatkowo minimalizuje potencjalne zagrożenia.
Pomimo doniesień o potencjalnym działaniu rakotwórczym niektórych alergenów z preparatu TRUE Test 36 w badaniach na zwierzętach, nie ma bezpośrednich danych wskazujących na takie działanie disiarczku dibenzotiazylu. Całościowa ocena bezpieczeństwa uwzględniająca dawki stosowane w testach, czas ekspozycji oraz dotychczasowe doświadczenia kliniczne potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji. W związku z tym preparaty diagnostyczne zawierające disiarczek dibenzotiazylu, takie jak TRUE Test 36, mogą być bezpiecznie stosowane w diagnostyce alergii kontaktowej, pod warunkiem przestrzegania standardowych procedur klinicznych.
alergia kontaktowa, badanie toksykologiczne, diagnostyka alergii, disiarczek dibenzotiazylu, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja, morfolinylomerkaptobenzotiazol, N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid, ocena bezpieczeństwa, plaster testowy, pochodne merkaptanowe, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test płatkowy, TRUE Test - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu, substancji czynnej produktu Cefuroxim-MIP, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co potwierdza możliwość stosowania leku w terapii długoterminowej. Testy genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a brak danych o karcinogenności uzupełnia wieloletnie doświadczenie kliniczne bez dowodów na ryzyko nowotworowe. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały teratogenności ani innych zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefalosporyna, cefuroksym, Cefuroxim-MIP, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, GGTP, mutacja genowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchicum T 100 mg
Produkt leczniczy Bronchicum T zawiera jako substancję czynną płynny ekstrakt z ziela tymianku (Thymi extractum fluidum) w dawce 100 mg na tabletkę do ssania. Nie przeprowadzono przedklinicznych badań bezpieczeństwa dotyczących ostrej i przewlekłej toksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa dla tego ekstraktu. Ekstrakt jest otrzymywany przy użyciu specyficznego ekstrahenta, będącego mieszaniną roztworu wodnego amoniaku 10%, glicerolu 85%, etanolu 90% (V/V) i wody w proporcji 1:20:70:109, co może mieć znaczenie dla profilu bezpieczeństwa preparatu.
badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, ekstrahent, ekstrakt płynny z tymianku, ekstrakt z ziela tymianku, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, roztwór wodny amoniaku, rozwój potomstwa, sacharoza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tradycyjne stosowanie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Oxyduo, zawierającego oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek, nie wykazały istotnego potencjału teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon nie wpływał negatywnie na płodność i wczesny rozwój zarodkowy szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz nie indukował wad rozwojowych u szczurów i królików (do 125 mg/kg). W badaniach rozwojowych odnotowano jedynie zmniejszenie masy ciała potomstwa F1 przy dawce 6 mg/kg/dobę, z NOAEL na poziomie 2 mg/kg. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć wysokie dawki powodowały zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych z powodu toksyczności u ciężarnych samic. Badania rakotwórczości oksykodonu (do 6 mg/kg/dobę) i naloksonu (do 200 mg/kg/dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, produkt złożony, rozwój zarodkowy, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada rozwojowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna preparatu CORR 20/40, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały oczekiwane efekty hipolipemizujące bez nieoczekiwanych działań. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach nie ujawniły istotnych zagrożeń toksykologicznych, a profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej został oceniony jako akceptowalny dla zastosowań klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego symwastatyny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie hipolipemizujące, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon substancji czynnych
Fenylefryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fenylefryna, sympatykomimetyk stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy oraz w preparatach pozajelitowych, wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą około 120 mg/kg u myszy i 350 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania przedkliniczne nie wykazały specyficznych objawów toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, choć w bardzo wysokich dawkach obserwowano zapalenie i rozrost prostaty u zwierząt, bez wzrostu ryzyka nowotworów. Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy fenylefryny jest niejednoznaczny, jednak testy mutagenności, takie jak test Amesa, nie potwierdziły działania mutagennego, a badania na modelach gryzoni nie wykazały kancerogenności.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, dawkowanie u ludzi, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie sympatykomimetyczne, embriogeneza, LD50, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat pozajelitowy, preparat złożony, prostata, przeziębienie i grypa, rozrost prostaty, situs inversus, test mutagenności, toksyczność leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zaburzenia rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyrdanax 20 mg/ml
Badania toksykologiczne przedkliniczne deksrazoksanu, substancji czynnej Cyrdanax, wykazały toksyczność głównie w tkankach o szybkim podziale komórkowym, takich jak szpik kostny, tkanka limfatyczna, jądra oraz błona śluzowa przewodu pokarmowego. Atrofia jąder obserwowana była u szczurów przy dawce dożylnej 25 mg/kg oraz u psów przy dawce 20 mg/kg podawanej raz w tygodniu. Stopień toksyczności zależy od schematu dawkowania – pojedyncza duża dawka jest lepiej tolerowana niż ta sama dawka rozłożona na kilka infuzji w ciągu doby. Deksrazoksan wykazuje właściwości mutagenne i genotoksyczne potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo, jednak brak jest bezpośrednich danych dotyczących jego rakotwórczości. Dane dotyczące mieszaniny racemicznej razoksanu wskazują na rozwój nowotworów krwiotwórczych i limfocytarnych u myszy oraz gruczolakoraków macicy u szczurów po długotrwałym podawaniu dużych dawek.
aktywność genotoksyczna, atrofia jąder, błona śluzowa przewodu pokarmowego, deksrazoksan, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, enancjomer, gruczolakorak macicy, mieszanina racemiczna, oddziaływanie toksyczne, pojedyncza dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, tkanka limfatyczna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Sandoz 50 mg
Badania przedkliniczne mykafunginy (Micafungin Sandoz) wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza hepatotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze u szczurów. W dawkach 32 mg/kg m.c./dobę obserwowano rozwój ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, które utrzymywały się i rozwijały nawet po 13-tygodniowym okresie odstawienia leku. Stężenia leku wywołujące te zmiany mieściły się w zakresie stężeń klinicznych u ludzi, co rodzi istotne pytania dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Ponadto, toksyczność obejmowała zmiany w układzie wątrobowym, moczowym, krwinkach czerwonych oraz męskich narządach płciowych, przy czym NOAEL mieścił się w zakresie stężeń klinicznych lub był od nich niższy. W badaniach farmakologicznych wykazano również wpływ na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy, zależny od dawki i czasu ekspozycji, z możliwością zmniejszenia działań niepożądanych przez wydłużenie czasu wlewu dożylnego.
badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym wątrobowy, hemoliza krwi, hepatocyt szczura, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, hiperplazja nabłonka przejściowego, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, nowotwór wątroby, ocena toksykologiczna, ognisko zmienionych hepatocytów, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przerost zrazików, stężenie kliniczne, toksyczność dróg moczowych, toksyczność narządów płciowych, toksyczność wątrobowa, toksyczność wielonarządowa, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka najądrza, wakuolizacja nabłonka nasiennego, zanik kanalików nasiennych, zwyrodnienie hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku ambroksolu potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz brakiem specyficznej organotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono poziomy NOAEL dla myszy (150 mg/kg mc./dobę, 4 tygodnie), szczurów (50 mg/kg mc./dobę, 52 i 78 tygodni), królików (40 mg/kg mc./dobę, 26 tygodni) oraz psów (10 mg/kg mc./dobę, 52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, Ambroksol Hasco, badanie histopatologiczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, NOAEL, organotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Retrovir 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zydowudyny, substancji czynnej leku Retrovir (250 mg, kapsułki twarde), wykazały zróżnicowany profil mutagenności i genotoksyczności. Test Amesa nie potwierdził działania mutagennego, natomiast badania na komórkach chłoniaka myszy wykazały słabe działanie mutagenne, a test transformacji komórek in vitro dał wyniki pozytywne. W badaniach na limfocytach ludzkich in vitro oraz w testach jąderkowych u myszy i szczurów in vivo stwierdzono uszkodzenia chromosomów, choć badania cytogenetyczne u szczurów nie potwierdziły tych uszkodzeń. U pacjentów z AIDS leczonych Retrovirem zaobserwowano zwiększoną częstość pęknięć chromosomów. Ponadto wykazano włączanie zydowudyny do DNA leukocytów u dorosłych pacjentów, kobiet ciężarnych oraz noworodków, co potwierdza ekspozycję przezłożyskową. Badania na małpach wykazały, że terapia skojarzona zydowudyny i lamiwudyny powoduje większą liczbę skróceń telomerów w narządach płodu niż sama zydowudyna, choć kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje nieznane.
badanie cytogenetyczne, chłoniak myszy, dawkowanie w ciąży, DNA leukocytów, działanie karcinogenne przezłożyskowe, genotoksyczność przezłożyskowa, karcinogen przezłożyskowy, lamiwudyna, limfocyty krwi obwodowej, limfocyty ludzkie, mutagenność, nowotwór nabłonkowy pochwy, pęknięcie chromosomu, potencjał rakotwórczy, skrócenie telomerów, test Amesa, test jąderkowy, transmisja wertykalna wirusa, układ rozrodczy żeński, zakażenie HIV u dzieci, zakażenie HIV-1, zydowudyna