Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Egoropal 50 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej preparatu Egoropal, wykazały charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz wpływ na układ hormonalny, zwłaszcza związany z prolaktyną i jej działaniem na gruczoły sutkowe i narządy płciowe. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (miesięcznym) oraz doustnym na szczurach i psach zaobserwowano również reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, w tym sporadyczne ropnie. Badania reprodukcji z zastosowaniem rysperydonu, metabolizowanego do paliperydonu, wykazały zmniejszenie masy urodzeniowej i obniżoną przeżywalność potomstwa, jednak po podaniu palmitynianu paliperydonu ciężarnym szczurkom w dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg) nie stwierdzono embriotoksyczności ani wad rozwojowych. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Egoropal

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej preparatu Egoropal, dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku. Badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego.1

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym palmitynianu paliperydonu (w formie miesięcznej) oraz doustnym podaniu paliperydonu przeprowadzono na szczurach i psach. Zaobserwowano głównie efekty farmakologiczne, które obejmowały:

  • Sedację – jako typowy efekt działania leków przeciwpsychotycznych
  • Wpływ na układ hormonalny – szczególnie efekty związane z działaniem prolaktyny na gruczoły sutkowe i narządy płciowe

2

W miejscu wstrzyknięcia domięśniowego u zwierząt otrzymujących palmitynian paliperydonu zaobserwowano reakcję zapalną. W niektórych przypadkach dochodziło do sporadycznego tworzenia się ropni.3

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania wpływu na reprodukcję przeprowadzono z zastosowaniem rysperydonu podawanego doustnie, który zarówno u szczurów jak i u ludzi jest w znacznym stopniu metabolizowany do paliperydonu. W tych badaniach obserwowano niepożądane działania dotyczące:

  • Masy urodzeniowej potomstwa – zaobserwowano zmniejszenie masy urodzeniowej
  • Przeżywalności potomstwa – odnotowano obniżoną przeżywalność

4

Po domięśniowym podaniu palmitynianu paliperydonu ciężarnym samicom szczurów w dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (co odpowiada 4,1-krotności poziomu ekspozycji u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce 150 mg), nie zaobserwowano embriotoksyczności ani wad rozwojowych.5

Należy jednak zaznaczyć, że po podaniu ciężarnym zwierzętom innych antagonistów dopaminy stwierdzono negatywny wpływ na zdolność uczenia się i rozwój motoryczny potomstwa.6

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzone badania wykazały, że zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazują działania genotoksycznego, co stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa stosowania leku.7

Potencjał rakotwórczy

Potencjał rakotwórczy oceniano w dwóch typach badań:

  1. Badania na rysperydonie podawanym doustnie (u szczurów i myszy)
  2. Badania na palmitynianie paliperydonu podawanym domięśniowo (u szczurów)

8

W badaniach doustnego rysperydonu u szczurów i myszy obserwowano zwiększenie częstości występowania:

  • Gruczolaków przysadki mózgowej (u myszy)
  • Hormonalnie czynnych gruczolaków trzustki (u szczurów)
  • Gruczolaków gruczołu sutkowego (u obu gatunków)

9

W badaniach potencjału rakotwórczego domięśniowo podawanego palmitynianu paliperydonu u szczurów wykazano:

  • U samic szczurów – statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania gruczolakoraka gruczołu sutkowego po dawkach 10, 30 i 60 mg/kg mc./miesiąc
  • U samców szczurów – statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania gruczolaków i nowotworów złośliwych gruczołu sutkowego po dawkach 30 i 60 mg/kg/miesiąc (odpowiadających 1,2- oraz 2,2-krotności poziomu ekspozycji po najwyższej zalecanej u ludzi dawce 150 mg)

10

Guzy obserwowane w badaniach na gryzoniach mogą być związane z przedłużonym antagonizmem receptorów D2 oraz hiperprolaktynemią. Znaczenie tych wyników badań w odniesieniu do ryzyka u ludzi pozostaje nieznane.11

Dane przedkliniczne – zestawienie wyników

Rodzaj badania Badane gatunki Główne obserwacje Znaczenie kliniczne
Toksyczność po wielokrotnym podaniu Szczury i psy Sedacja, wpływ na gruczoły sutkowe i narządy płciowe, reakcja zapalna w miejscu wstrzyknięcia Obserwowane efekty są związane z działaniem farmakologicznym leku
Badania reprodukcji Szczury Brak embriotoksyczności i wad rozwojowych przy dawkach do 4,1-krotności ekspozycji u ludzi; wpływ na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa Potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu wymaga monitorowania
Genotoksyczność Modele in vitro i in vivo Brak działania genotoksycznego Korzystny profil bezpieczeństwa w aspekcie genotoksyczności
Rakotwórczość Szczury i myszy Zwiększona częstość występowania gruczolaków przysadki mózgowej, trzustki i gruczołu sutkowego oraz gruczolakoraka gruczołu sutkowego Związane z hiperprolaktynemią; znaczenie kliniczne dla ludzi nieznane
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl