Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Cyrdanax

Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania deksrazoksanu, substancji czynnej produktu leczniczego Cyrdanax, dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję.

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych wykazano, że przy wielokrotnym podawaniu deksrazoksanu główne narządy docelowe, w których obserwowano efekty toksyczne, to tkanki charakteryzujące się szybkimi podziałami komórkowymi. Obejmują one: szpik kostny, tkankę limfatyczną, jądra oraz błonę śluzową przewodu pokarmowego. ¹

Szczególnie istotne jest zaobserwowanie atrofii jąder u gryzoni (szczurów) już przy poziomie dawki dożylnej wynoszącej 25 mg/kg, natomiast u psów efekt ten wystąpił przy dawce 20 mg/kg podawanej raz w tygodniu. ²

Istotną obserwacją jest fakt, że stopień toksycznego oddziaływania na tkanki jest silnie zależny od schematu dawkowania produktu Cyrdanax. Badania wykazały, że pojedyncza duża dawka jest przez organizm tolerowana lepiej niż ta sama dawka całkowita rozdzielona na kilka mniejszych infuzji podawanych w ciągu doby. ³

Potencjał mutagenny

Przeprowadzone badania wykazały, że deksrazoksan posiada właściwości mutagenne oraz aktywność genotoksyczną. Efekty te zostały potwierdzone zarówno w testach przeprowadzonych w warunkach in vitro (na komórkach), jak i in vivo (na żywych organizmach). ⁴

Potencjał rakotwórczy

Należy podkreślić, że nie przeprowadzono bezpośrednich badań nad rakotwórczym działaniem samego deksrazoksanu. ⁵ Jednak dostępne są dane dotyczące razoksanu – mieszaniny racemicznej, w której deksrazoksan występuje jako S-(+) enancjomer. Długotrwałe podawanie dużych dawek razoksanu prowadziło do rozwoju:

• Nowotworów krwiotwórczych u samic myszy
• Nowotworów limfocytarnych u samic myszy
• Gruczolakoraków macicy u samic szczurów ⁶

Toksyczny wpływ na reprodukcję i teratogenność

Dane dotyczące wpływu deksrazoksanu na płodność są ograniczone w dostępnych badaniach na zwierzętach. Istotną obserwacją są jednak zmiany w jądrach zaobserwowane zarówno u szczurów, jak i psów po wielokrotnym podawaniu substancji. ⁷

Badania nad wpływem na reprodukcję wykazały, że razoksan (mieszanina racemiczna zawierająca deksrazoksan) wykazuje:

• Działanie embriotoksyczne – zaobserwowane u myszy, szczurów i królików
• Działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe) – potwierdzone u szczurów i myszy ⁸

Te obserwacje z badań przedklinicznych mają istotne znaczenie kliniczne i należy je uwzględnić podczas planowania terapii produktem Cyrdanax, szczególnie u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży.