Cyrdanax
Proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera deksrazoksan w postaci chlorowodorku, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Substancja czynna jest rozpuszczana w wodzie do wstrzykiwań przed podaniem. Lek stosuje się w celu zapobiegania przewlekłym powikłaniom kardiotoksycznym wywołanym przez leki antracyklinowe, takie jak doksorubicyna lub epirubicyna. Jest przeznaczony dla pacjentów z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi, którzy już otrzymali wysokie dawki tych leków i wymagają dalszej terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Cyrdanax (deksrazoksan) w stężeniu 20 mg/ml jest stosowany jako kardioprotektor podczas terapii antracyklinami, takimi jak doksorubicyna i epirubicyna. Dawkowanie opiera się na 10-krotności dawki antracykliny: 500 mg/m² pc. dla doksorubicyny (50 mg/m² pc.) oraz 600 mg/m² pc. dla epirubicyny (60 mg/m² pc.). Lek podaje się dożylnie w 15-minutowym wlewie, rozpoczynając około 30 minut przed podaniem antracykliny, co umożliwia optymalną ochronę mięśnia sercowego. Preparat wymaga rekonstytucji z wodą do wstrzykiwań, uzyskując stężenie 20 mg/ml, dostępny jest w fiolkach 250 mg i 500 mg deksrazoksanu.
U pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) dawkę deksrazoksanu należy zmniejszyć o 50%, czyli do 5-krotności dawki antracykliny. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawka deksrazoksanu powinna być proporcjonalnie zmniejszona do zmniejszonej dawki antracykliny, zachowując 10-krotną proporcję. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów pediatrycznych (0-18 lat), dlatego nie ustalono zaleceń dawkowania w tej grupie. Podawanie leku wyłącznie dożylnie i odpowiednie przygotowanie roztworu są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Cyrdanax 20 mg/ml
antracyklina, chlorowodorek, Cyrdanax, deksrazoksan, doksorubicyna, droga dożylna, działanie przeciwnowotworowe, epirubicyna, klirens kreatyniny, ochrona mięśnia sercowego, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, rekonstytucja, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Lek Cyrdanax (deksrazoksan) stosowany jest w skojarzeniu z chemioterapią opartą na antracyklinach, co komplikuje jednoznaczną ocenę udziału poszczególnych składników w wywoływaniu działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu krwiotwórczego i przewodu pokarmowego, w tym niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, osłabienie oraz łysienie. Działania te występują bardzo często (≥ 1/10) lub często (≥ 1/100 do < 1/10). W badaniach klinicznych u pacjentów z rakiem piersi (76%) i innymi zaawansowanymi nowotworami (24%) stosowano średnie dawki deksrazoksanu wynoszące około 1000 mg/m² powierzchni ciała, w skojarzeniu z doksorubicyną (50 mg/m²) lub epirubicyną (60-90 mg/m²). W grupie kontrolnej stosowano wyłącznie chemioterapię, co pozwoliło na ocenę profilu bezpieczeństwa leku.
Poza hematologicznymi i gastroenterologicznymi działaniami niepożądanymi, zgłaszano również rzadziej występujące powikłania, takie jak ostra białaczka szpikowa (niedostatecznie często), reakcje anafilaktyczne, neuropatie obwodowe, zmniejszenie frakcji wyrzutowej serca, zapalenie żył, duszności, zapalenie spojówek oraz zmiany skórne. Maksymalna tolerowana dawka (MTD) deksrazoksanu w monoterapii nie została jednoznacznie ustalona, jednak w badaniach cytotoksyczności wynosiła od 3750 do 7420 mg/m², z ograniczeniami wynikającymi z mielosupresji i zaburzeń czynności wątroby. U dzieci obserwowano występowanie wtórnych nowotworów złośliwych, w tym AML i MDS, jednak różnice między grupami leczonymi i kontrolnymi nie były statystycznie istotne. Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Cyrdanax 20 mg/ml
5-fluorouracyl, antracykliny, aplazja szpiku kostnego, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, cyklofosfamid, deksrazoksan, doksorubicyna, duszność, eozynofilia, epirubicyna, granulocytopenia, kostniakomięsak, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, obrzęk limfatyczny, ostra białaczka szpikowa, parestezje, podwyższone aminotransferazy, posocznica, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, zakrzepica żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie spojówek, zapalenie żył, zator, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmniejszenie frakcji wyrzutowej -
Profil bezpieczeństwa leku
Lek Cyrdanax jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u niemowląt, co wymaga zaprzestania karmienia podczas terapii. U pacjentów prowadzących pojazdy zaleca się zachowanie ostrożności z uwagi na umiarkowany wpływ leku na zdolność prowadzenia, szczególnie w przypadku wystąpienia zmęczenia. Brak jest danych dotyczących interakcji deksrazoksanu z alkoholem, co wskazuje na konieczność ostrożności w tej kwestii. U seniorów, ze względu na brak badań klinicznych oraz potencjalne choroby współistniejące i osłabienie funkcji narządów, również zaleca się ostrożność.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie umiarkowanymi i ciężkimi, konieczne jest zmniejszenie dawki leku o 50% oraz monitorowanie funkcji nerek. Podobnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymagana jest kontrola funkcji wątroby i dostosowanie dawki, z zaleceniem regularnego monitorowania. Te środki ostrożności mają na celu minimalizację ryzyka toksyczności i zapewnienie bezpieczeństwa terapii u pacjentów z upośledzoną funkcją narządów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Cyrdanax 20 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Deksrazoksan w postaci produktu leczniczego Cyrdanax (20 mg/ml, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku 0-18 lat, jeśli planowana dawka skumulowana doksorubicyny jest mniejsza niż 300 mg/m² lub równoważna dawka innej antracykliny, ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka w tej grupie. Lek dostępny jest w fiolkach zawierających 250 mg lub 500 mg chlorowodorku deksrazoksanu i nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, u kobiet karmiących piersią oraz u osób, które otrzymują szczepionkę przeciw żółtej febrze, ze względu na ryzyko powikłań immunologicznych. Przerwanie karmienia piersią jest konieczne przed rozpoczęciem terapii deksrazoksanem.
Przed wdrożeniem terapii produktem Cyrdanax należy szczegółowo rozważyć wszystkie przeciwwskazania, w tym reakcje alergiczne w wywiadzie oraz potencjalne interakcje z żywymi szczepionkami atenuowanymi. Produkt występuje jako biały lub prawie biały liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do infuzji i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i przygotowania roztworu. W przypadku obecności przeciwwskazań konieczne jest rozważenie alternatywnych metod terapeutycznych lub odstąpienie od podania leku, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Cyrdanax 20 mg/ml
antracyklina, chlorowodorek, Cyrdanax, dawka skumulowana, deksrazoksan, doksorubicyna, kardioprotekcja, karmienie piersią, nadwrażliwość, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, proszek liofilizowany, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, szczepionka atenuowana, szczepionka przeciw żółtej febrze, układ immunologiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie deksrazoksanu (Cyrdanax 20 mg/ml) wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych objawów hematologicznych, takich jak leukopenia i małopłytkowość, które zwiększają podatność na infekcje oraz ryzyko krwawień. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) prowadzące do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, a także reakcje skórne i łysienie, wskazujące na toksyczny wpływ leku. Monitorowanie morfologii krwi, stanu nawodnienia oraz funkcji nerek i wątroby jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stopnia zatrucia.
Leczenie przedawkowania deksrazoksanu ma charakter objawowy, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Postępowanie obejmuje profilaktykę i terapię zakażeń, w tym ewentualne zastosowanie G-CSF w ciężkich przypadkach leukopenii, utrzymanie prawidłowego nawodnienia i równowagi elektrolitowej, a także wsparcie żywieniowe. Konieczne jest stosowanie leków przeciwwymiotnych i przeciwbiegunkowych oraz ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych i klinicznych, aby zapobiec powikłaniom i zapewnić odpowiednią opiekę pacjentowi po przedawkowaniu preparatu Cyrdanax.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Cyrdanax 20 mg/ml
antidotum, antybiotykoterapia, Cyrdanax, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, deksrazoksan, funkcja nerek, funkcja wątroby, G-CSF, górny odcinek przewodu pokarmowego, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, reakcja skórna, rozmaz krwi, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksykologiczne przedkliniczne deksrazoksanu, substancji czynnej Cyrdanax, wykazały toksyczność głównie w tkankach o szybkim podziale komórkowym, takich jak szpik kostny, tkanka limfatyczna, jądra oraz błona śluzowa przewodu pokarmowego. Atrofia jąder obserwowana była u szczurów przy dawce dożylnej 25 mg/kg oraz u psów przy dawce 20 mg/kg podawanej raz w tygodniu. Stopień toksyczności zależy od schematu dawkowania – pojedyncza duża dawka jest lepiej tolerowana niż ta sama dawka rozłożona na kilka infuzji w ciągu doby. Deksrazoksan wykazuje właściwości mutagenne i genotoksyczne potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo, jednak brak jest bezpośrednich danych dotyczących jego rakotwórczości. Dane dotyczące mieszaniny racemicznej razoksanu wskazują na rozwój nowotworów krwiotwórczych i limfocytarnych u myszy oraz gruczolakoraków macicy u szczurów po długotrwałym podawaniu dużych dawek.
Wpływ deksrazoksanu na reprodukcję jest słabo poznany, jednak obserwacje atrofii jąder u szczurów i psów po wielokrotnym podawaniu substancji wskazują na potencjalne ryzyko. Badania z użyciem razoksanu wykazały działanie embriotoksyczne u myszy, szczurów i królików oraz teratogenne u myszy i szczurów. Te wyniki mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście terapii u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży, gdzie należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć ryzyko toksyczności oraz potencjalnych efektów mutagennych i teratogennych podczas planowania leczenia produktem Cyrdanax.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyrdanax 20 mg/ml
aktywność genotoksyczna, atrofia jąder, błona śluzowa przewodu pokarmowego, deksrazoksan, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, enancjomer, gruczolakorak macicy, mieszanina racemiczna, oddziaływanie toksyczne, pojedyncza dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, tkanka limfatyczna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwość mutagenna -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Cyrdanax zawiera deksrazoksan w postaci chlorowodorku, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml. Dostępne są fiolki 250 mg (rozpuszczane w 12,5 ml wody do wstrzykiwań) oraz 500 mg (rozpuszczane w 25 ml wody do wstrzykiwań). Po rozpuszczeniu roztwór ma pH około 1,8 i wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym, aby zmniejszyć ryzyko zakrzepowego zapalenia żył. Do rozcieńczenia zaleca się stosowanie roztworu Ringera z mleczanami lub 0,16 M mleczanu sodu (uzyskanego przez rozcieńczenie mleczanu sodu 11,2% w stosunku 1:6). Końcowa objętość rozcieńczonego roztworu powinna wynosić od 12,5 ml do 100 ml na fiolkę, co wpływa na podwyższenie pH roztworu do wartości od 2,4 do 4,6 w zależności od zastosowanego płynu i objętości.
Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30°C, z okresem ważności 2 lata dla fiolek 250 mg i 4 lata dla fiolek 500 mg. Po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 8 godzin w temperaturze 4ºC, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty natychmiast lub przechowywany maksymalnie 4 godziny w 2–8ºC bez dostępu światła. Przy przygotowywaniu leku należy stosować środki ochrony osobistej, a czynności te powinny być wykonywane przez przeszkolony personel w warunkach aseptycznych, z zachowaniem szczególnej ostrożności ze względu na właściwości cytotoksyczne deksrazoksanu. Niewykorzystane resztki i odpady należy usuwać zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Cyrdanax 20 mg/ml
aspekt mikrobiologiczny, chlorowodorek deksrazoksanu, deksrazoksan, fiolka z brunatnego szkła, guma bromobutylowa, lek cytotoksyczny, mleczan sodu, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, roztwór do infuzji, roztwór Ringera z mleczanami, środki ostrożności, stabilność chemiczna i fizyczna, stan hemodynamiczny, szkło typu I, uszczelnienie aluminiowe, woda do wstrzykiwań, zakrzepowe zapalenie żył, zamknięcie flip-off -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Cyrdanax (deksrazoksan) wykazuje działanie mielosupresyjne, które może nasilać hematologiczne toksyczności chemioterapii, co wymaga systematycznego monitorowania parametrów krwi obwodowej. Leukopenia i małopłytkowość zazwyczaj ustępują po zakończeniu terapii. Ze względu na hamowanie topoizomerazy II, stosowanie deksrazoksanu w skojarzeniu z chemioterapią zwiększa ryzyko wtórnych nowotworów złośliwych, w tym ostrej białaczki szpikowej (AML) i zespołu mielodysplastycznego (MDS), szczególnie u pacjentów onkologicznych oraz dzieci i młodzieży. Chociaż częstość występowania wtórnych nowotworów w badaniach klinicznych jest porównywalna z danymi historycznymi, długoterminowe skutki pozostają nieznane. Deksrazoksan może wpływać na skuteczność antracyklin, jednak większość badań nie wykazała istotnych różnic w odpowiedzi na leczenie i przeżyciu całkowitym, z wyjątkiem jednego badania u pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi, gdzie odnotowano obniżoną odpowiedź guza.
Farmakokinetyka deksrazoksanu ulega zmianie u pacjentów z upośledzonym klirensem kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki. Zaleca się rutynowe monitorowanie funkcji wątroby i serca podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami tych narządów. Stosowanie deksrazoksanu jest przeciwwskazane u pacjentów z niedawno przebytym zawałem serca, niewydolnością serca, niestabilną dusznicą bolesną lub objawową wadą zastawkową. Leczenie może zwiększać ryzyko choroby zakrzepowo-zatorowej, dlatego konieczne jest monitorowanie objawów. Ze względu na cytotoksyczność, pacjenci powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu. U osób starszych należy zachować szczególną ostrożność ze względu na współistniejące choroby i możliwe upośledzenie funkcji narządów. Reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, mogą wystąpić podczas leczenia, a wcześniejsze reakcje alergiczne na deksrazoksan stanowią przeciwwskazanie do jego stosowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Cyrdanax
antracyklina, chłoniak Hodgkina, choroba zakrzepowo-zatorowa, dusznica bolesna, działanie cytotoksyczne, inhibitor topoizomerazy, klirens leku, małopłytkowość, mielosupresja, monitorowanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, parametry hematologiczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, utrata świadomości, wada zastawkowa serca, zaburzenia wątroby, zawał serca, zespół mielodysplastyczny -
Właściwości farmakodynamiczne
Deksrazoksan, będący chelatorem jonów metali i analogiem EDTA, pełni funkcję kardioprotekcyjną u pacjentów leczonych antracyklinami, zapobiegając powstawaniu reaktywnych form tlenu poprzez hamowanie cyklu utleniania i redukcji kompleksów Fe3+-antracyklina. W badaniach klinicznych stosowano stosunek dawki deksrazoksanu do doksorubicyny 10:1 lub 20:1, przy czym wyższe stosunki wiązały się z wyższą śmiertelnością, co doprowadziło do preferowanego stosunku 10:1 bez wpływu na przeżycie. Dane pediatryczne, głównie z badań Children’s Oncology Group, potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo deksrazoksanu u dzieci z ostrą białaczką limfoblastyczną T-komórkową i chłoniakiem nieziarniczym, gdzie podawanie deksrazoksanu zmniejszało ryzyko podwyższonego stężenia troponiny sercowej (iloraz szans 0,23; p=0,067) oraz poprawiało parametry echokardiograficzne (frakcja skracania lewej komory, grubość ściany lewej komory) po 3 latach obserwacji (p ≤ 0,01). Nie stwierdzono różnic w 5-letnim przeżyciu wolnym od zdarzeń (76,7% vs 76,0%, p=0,9) ani w częstości poważnej toksyczności hematologicznej i infekcji między grupami z i bez deksrazoksanu.
W badaniu P9754 u pacjentów z kostniakomięsakiem otrzymujących doksorubicynę w dawkach 450-600 mg/m² wraz z deksrazoksanem (stosunek 10:1) odnotowano niskie ryzyko ostrej kardiomiopatii, z zaburzeniami pracy lewej komory 1. lub 2. stopnia u 5 pacjentów, z których większość miała charakter przejściowy, bez przypadków kardiomiopatii stopnia 3-5. Analiza zmian frakcji skracania lewej komory (FSZ) wykazała istotne statystycznie zmniejszenie wartości FSZ o około 0,9 jednostki rocznie, niezależnie od dawki doksorubicyny. Wyniki te wskazują na skuteczność deksrazoksanu w ochronie przed kardiotoksycznością antracyklin, szczególnie przy stosowaniu dawki kumulacyjnej doksorubicyny do 600 mg/m², bez negatywnego wpływu na wyniki leczenia przeciwnowotworowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Cyrdanax 20 mg/ml
arytmia, chemioterapia, deksrazoksan, doksorubicyna, drobnokomórkowy rak płuca, działanie kardioprotekcyjne, frakcja skracania lewej komory, kardiomiopatia, kompleks chelatowy, kwas etylenodiaminotetraoctowy, limfoblastyczny chłoniak nieziarniczy, napromienianie czaszki, niewydolność serca, ostra białaczka limfoblastyczna, parametry echokardiograficzne, rak piersi, reaktywne formy tlenu, stres oksydacyjny, toksyczność hematologiczna, troponina sercowa, wolne rodniki -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Cyrdanax, zawierający 20 mg/ml deksrazoksanu w postaci chlorowodorku, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Kluczowym objawem niepożądanym, który może zaburzać funkcje psychomotoryczne, jest zmęczenie. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zachowania szczególnej ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn, zwłaszcza w przypadku wystąpienia tego objawu. Lekarz ma obowiązek przekazać tę informację w sposób jasny i zrozumiały, a także zalecić monitorowanie samopoczucia pacjenta w trakcie terapii preparatem w dawce 20 mg/ml, dostępnym w fiolkach 250 mg lub 500 mg do sporządzania roztworu do infuzji.
W praktyce klinicznej istotne jest indywidualne podejście do oceny ryzyka u pacjenta, uwzględniające wiek, choroby współistniejące, stosowane leki oraz charakter wykonywanej pracy wymagającej pełnej sprawności psychomotorycznej. Lekarz powinien również rozważyć dodatkowe zalecenia dotyczące organizacji pracy u pacjentów wykonujących czynności o wysokim ryzyku. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania pacjentowi informacji o wpływie Cyrdanax na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co ma znaczenie zarówno dla ciągłości opieki, jak i odpowiedzialności prawnej w przypadku zdarzeń drogowych związanych z terapią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cyrdanax 20 mg/ml
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, ciągłość opieki medycznej, Cyrdanax, deksrazoksan, dokumentacja medyczna, historia choroby, objawy niepożądane, obsługa maszyn, ocena ryzyka, produkt leczniczy, przepisanie leku, roztwór do infuzji, sprawność psychomotoryczna, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Cyrdanax, zawierający deksrazoksan w stężeniu 20 mg/ml (chlorowodorek), jest wskazany do profilaktyki przewlekłych powikłań kardiotoksycznych indukowanych antracyklinami, takimi jak doksorubicyna i epirubicyna. Wskazania obejmują pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi, którzy wymagają kontynuacji terapii antracyklinami pomimo osiągnięcia skumulowanych dawek granicznych: ≥300 mg/m² dla doksorubicyny oraz ≥540 mg/m² dla epirubicyny. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których korzyści z dalszego leczenia antracyklinami przewyższają ryzyko kardiotoksyczności, co jest szczególnie istotne w przypadku rozsianego procesu nowotworowego, gdzie antracykliny pozostają kluczową opcją terapeutyczną.
Cyrdanax dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, w fiolkach zawierających 250 mg lub 500 mg deksrazoksanu, rozpuszczanych odpowiednio w 12,5 ml lub 25 ml wody do wstrzykiwań, co daje końcowe stężenie 20 mg/ml. Mechanizm działania deksrazoksanu opiera się na chelatowaniu jonów żelaza i redukcji stresu oksydacyjnego, co pozwala na zmniejszenie ryzyka przewlekłej niewydolności serca i innych powikłań sercowo-naczyniowych związanych z antracyklinami, bez utraty ich aktywności przeciwnowotworowej. Stosowanie Cyrdanax umożliwia bezpieczniejsze kontynuowanie terapii antracyklinami u pacjentów z wysokim ryzykiem kardiotoksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Cyrdanax 20 mg/ml
antracykliny, chelatowanie żelaza, cytostatyk, deksrazoksan, doksorubicyna, epirubicyna, kardiotoksyczność, kardiotoksyczność antracyklin, niewydolność serca, podanie dożylne, powikłania sercowo-naczyniowe, rak piersi z przerzutami, roztwór do infuzji, stres oksydacyjny, zaawansowany rak piersi, zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego