potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin TZF 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (nerki, wątroba) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, bez efektów przy 19-krotnym narażeniu. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, natomiast u psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiły się przy 23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i kancerogennego u myszy, a u szczurów zwiększenie częstości guzów wątroby wiązało się z hepatotoksycznością przy 58-krotnym narażeniu. Wpływ na reprodukcję był minimalny, z nieistotnym klinicznie wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej oraz toksycznością dla matek królików przy podobnym poziomie narażenia. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza.
ataksja, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kliniczne, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie toksyczne sytagliptyny, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ayupil 12,5 mg
Przedkliniczne badania klozapiny, substancji czynnej preparatu Ayupil w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Standardowe testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły tolerancję organizmu na długotrwałe stosowanie, a testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału klozapiny. Długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko karcynogenności.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karmienie piersią, klozapina, monitorowanie kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, test in vitro, test in vivo, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symibace 5 mg
Symibace (cylazapryl), jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki tych badań nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi poza charakterystycznymi dla klasy inhibitorów ACE efektami, zwłaszcza dotyczącymi rozwoju płodowego. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ cylazaprylu na płód, gdzie zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów, wady wrodzone (szczególnie czaszki), fetotoksyczność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w ciąży.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cylazapryl, fetotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, niedokrwienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi przez łożysko, przetrwały przewód tętniczy, śmiertelność płodowa, układ renina-angiotensyna płodu, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenności, zwłaszcza w modelu małp, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, obserwowano anomalie rozwojowe, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, co wskazuje na toksyczny wpływ leku na rozwój zarodkowo-płodowy. Minimalne dawki letalne po podaniu doustnym u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co świadczy o relatywnie niskiej ostrej toksyczności. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75, 150 i 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada przepony, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, wykazuje profil toksyczności związany głównie z jego mechanizmem działania farmakologicznego, obejmujący hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz zmiany behawioralne. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, uznane za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na dawko-zależne efekty teratogenne u szczurów przy dawkach od 60 do 150 mg/kg m.c./dobę, znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (MRHD: 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg, 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy monoterapii do 20 mg/kg, jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał potasowy, L-DOPA, mięsień sercowy, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, repolaryzacja komórek, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 80 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu OxyContin, wykazały brak istotnych negatywnych efektów na płodność samców i samic szczurów oraz na wczesny rozwój zarodkowy przy dawkach do 8 mg/kg mc. Nie stwierdzono również teratogenności u szczurów (do 8 mg/kg/dobę) i królików (do 5 mg/kg/dobę). Ocena genotoksyczności wykazała działanie klastogenne in vitro, jednak badania in vivo nie potwierdziły tych efektów, nawet przy dawkach toksycznych, co sugeruje obecność mechanizmów ochronnych organizmu. Brak jest natomiast danych dotyczących poporodowych skutków prenatalnej ekspozycji oraz długoterminowych badań kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenia w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
badania długoterminowe, badania farmakologiczne, badania kancerogenności, badania toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja prenatalna, oksykodonu chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avenoc –
Preparat Avenoc w postaci maści zawiera substancje czynne: Ficaria verna TM (0,01 g/100 g), Paeonia officinalis TM (0,01 g/100 g), Adrenalinum 3DH (0,05 g/100 g) oraz chlorowodorek amyleiny (0,50 g/100 g). Dokumentacja przedkliniczna tego leku nie obejmuje standardowych badań bezpieczeństwa, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję. Brak tych danych nie przesądza o braku bezpieczeństwa, jednak wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania preparatu.
Adrenalinum, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek amyleiny, czynnik ryzyka, działanie niepożądane, Ficaria verna, genotoksyczność, Paeonia officinalis, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Sticta pulmonaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Sticta pulmonaria, obecna w leku Stodal w potencji 3CH (rozcieńczenie 1:100 powtórzone trzykrotnie), występuje w ilości 0,0044 ml na 4 g granulek. W dokumentacji produktu leczniczego Stodal brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji. Nie przedstawiono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój, ani danych dotyczących tolerancji miejscowej czy farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych informacji dotyczy również pozostałych substancji czynnych zawartych w preparacie, takich jak Pulsatilla 3CH, Rumex crispus 6CH czy Bryonia 3CH.
Antimonium tartaricum, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bryonia, Coccus cacti, Ipeca, kancerogenność, mutagenność, Myocardium, płucnica islandzka, potencja 3CH, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Pulsatilla, Rumex crispus, Spongia tosta, Sticta pulmonaria, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clazicon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego gliklazydu, co pozostaje istotnym ograniczeniem w pełnej ocenie ryzyka. W badaniach teratogenności nie stwierdzono wad rozwojowych u płodów, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co wskazuje na możliwe ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekty toksyczne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gliklazyd, hipotrofia płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Sód siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód siarczan, obecny w produkcie leczniczym Sal Vichy factitium w dawce 24,0 mg sodu siarczanu bezwodnego na tabletkę musującą, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnej toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych, co potwierdza brak ryzyka przy długotrwałym stosowaniu preparatu. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego sodu siarczanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Sal Vichy factitium, siarczan sodu, siarczan sodu bezwodny, toksyczność kumulacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukofemin One 150 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego u myszy oraz szczurów przy dawkach doustnych 2,5, 5 i 10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, choć u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc. zaobserwowano częstsze występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, w tym na czterech szczepach Salmonella typhimurium oraz w modelu mysim chłoniaka L5178Y, a także w badaniach cytogenetycznych na ludzkich limfocytach (do 1000 μg/ml) i mysich komórkach szpiku kostnego. Nie stwierdzono wpływu flukonazolu na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5, 10, 20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5, 25, 75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenu, szpik kostny, układ kostny, układ moczowy płodu, wada płodu - Leksykon substancji czynnych
Streptodornaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptodornaza, enzym proteolityczny pochodzenia bakteryjnego, jest najczęściej stosowana w preparatach łączonych ze streptokinazą, np. w produktach Biostrepta i Distreptaza (zawierających odpowiednio 1250 j.m. streptodornazy i 15000 j.m. streptokinazy). Przedkliniczne badania toksykologiczne, obejmujące testy ostrej i przewlekłej toksyczności na modelach zwierzęcych (świnki morskie, białe myszy), nie wykazały toksyczności ani specyficznych objawów uszkodzenia narządowego. Konwencjonalne badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, czopek doodbytniczy, enzym proteolityczny, genotoksyczność, kancerogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat leczniczy, streptodornaza, streptokinaza, substancja czynna, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina jest jednym z trzech składników mieszaniny czarnej gumy (płatek testowy nr 16) stosowanej w plastrach TRUE Test 36 do diagnostyki alergicznego wyprysku kontaktowego. W mieszaninie tej, o stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek), N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina stanowi 2/12 części, pozostałe to N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina (5/12) oraz N,N’-difenylo-parafenylenodiamina (5/12). Dane przedkliniczne, obejmujące standardowe badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani rakotwórczego związanego z ekspozycją na dawki porównywalne do stosowanych w testach płatkowych.
alergen testowy, alergiczny wyprysk kontaktowy, badanie toksykologiczne, diagnostyczny test płatkowy, działanie rakotwórcze, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, plaster TRUE Test, płatek testowy, potencjał rakotwórczy, ryzyko kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulofor 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co jest istotne dla długoterminowego stosowania leku Dulofor. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez towarzyszących zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, profil toksyczności, rozwój zarodka, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenia cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Cichorium intybus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cichorium intybus, stanowiący 65 mg w każdej tabletce preparatu Liv.52, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W testach toksyczności ostrej na szczurach i królikach podawano dawki do 5000 mg/kg masy ciała bez obserwacji zgonów, co uniemożliwiło określenie maksymalnej dawki tolerowanej i minimalnej dawki śmiertelnej. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej trwające 9 miesięcy, z dawkami od 1000 do 3000 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na masę ciała zwierząt. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały działań teratogennych ani embriotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji w okresie ciąży i laktacji.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, cykoria podróżnik, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete D 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorku benzalkoniowego, substancji czynnej w produkcie Septolete D, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością DL50 wynoszącą 467,7 mg/kg u samic myszy oraz 806 mg/kg u samców. W badaniach reprodukcyjnych dopochwowe podawanie wysokich dawek (50-200 mg/kg) samicom szczurów po kopulacji powodowało zwiększoną resorbcję i umieralność płodów, jednak dawki te były około 143-krotnie wyższe niż stosowane w antykoncepcji dopochwowej u kobiet. Nie zaobserwowano natomiast wzrostu częstości wad okołoporodowych, co wskazuje na brak istotnego potencjału teratogennego. Podawanie do 100 mg/kg/dobę ciężarnym myszom nie powodowało zwiększenia nieprawidłowości płodów, potwierdzając bezpieczeństwo teratogenne substancji.
analiza toksykologiczna, antykoncepcja dopochwowa, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, chlorek benzalkoniowy, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test Amesa, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, umieralność płodów, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorowodorek klomipraminy, substancja czynna preparatów Anafranil (tabletki powlekane 10 mg i 25 mg) oraz Anafranil SR 75 (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu 75 mg), został poddany szerokim badaniom przedklinicznym w celu oceny profilu bezpieczeństwa. Testy mutagenności, obejmujące standardowe metody wykrywania zmian genetycznych na poziomie genowym i chromosomowym, nie wykazały właściwości mutagennych tej substancji. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych potwierdziły brak potencjału rakotwórczego, co eliminuje ryzyko zwiększonego rozwoju nowotworów w związku ze stosowaniem klomipraminy.
Anafranil, badania przedkliniczne, chlorowodorek klomipraminy, działanie teratogenne, embriogeneza, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko rozwoju nowotworów, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, test mutagenności, wady rozwojowe, właściwości mutagenne, zmiany w materiale genetycznym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol Forte 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona z powodu nietolerancji dawek powyżej 400 mg/kg m.c., objawiającej się wymiotami. W toksyczności podostrej dożylne podawanie dawek do 8 mg/kg u szczurów (14 dni) oraz do 5 mg/kg u psów (28 dni) nie wywołało objawów toksyczności. Wyższe dawki dożylne indukowały objawy autonomiczne, takie jak ślinienie, tachykardia i tachypnoe. Doustne podawanie winpocetyny szczurzym w dawce do 25 mg/kg przez 28 dni było dobrze tolerowane. W badaniach przewlekłych, doustne podawanie 100 mg/kg przez 6 miesięcy u szczurów nie wykazało toksyczności układowej, natomiast u psów dawka 45 mg/kg wywołała obniżenie łaknienia i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów skutkowało objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, mimo prawidłowych wyników badań laboratoryjnych i histologicznych.
dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, krwawienie łożyskowe, podanie doustne, podanie dożylne, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, winpocetyna - Leksykon substancji czynnych
Pantetonian wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pantetonian wapnia (Calcii pantothenas), będący solą wapniową kwasu pantotenowego (witamina B5), jest składnikiem preparatów Sylimarol Vita 150 oraz Sylimarol Vita 80, gdzie występuje w dawce 4 mg na kapsułkę jako uzupełnienie witaminowe do głównego składnika roślinnego – wyciągu z ostropestu plamistego. Dokumentacja tych produktów, w części dotyczącej danych przedklinicznych (punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego), nie zawiera szczegółowych informacji na temat bezpieczeństwa pantetonianu wapnia, ograniczając się do stwierdzenia „Brak danych”. Mimo to, pantetonian wapnia jest substancją o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa, stosowaną klinicznie od wielu lat, co sugeruje, że producenci opierają się na powszechnie dostępnej wiedzy bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań przedklinicznych dla tej formy witaminy B5.
badanie bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dzienna dawka spożycia, genotoksyczność, kwas pantotenowy, pantetonian wapnia, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, witamina B5, witaminy z grupy B, wpływ na reprodukcję, wyciąg z łuski ostropestu plamistego, wyciąg z ostropestu plamistego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ecomer 250 mg
Produkt leczniczy Ecomer zawiera 250 mg oleju z wątroby rekinów pochodzących z rodzin Somniosidae, Squalidae, Centrophoridae, Etmopteridae oraz Cetorhinidae (Selachiorum hepatis oleum). W dostępnej dokumentacji brak jest wyników badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Brak tych danych oznacza, że bezpieczeństwo produktu nie zostało zweryfikowane na standardowych modelach zwierzęcych, co jest istotne z punktu widzenia oceny ryzyka farmakologicznego i toksykologicznego. Ocena bezpieczeństwa Ecomer opiera się zatem głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu po wprowadzeniu produktu do obrotu, a nie na wynikach badań przedklinicznych, które są standardem dla nowych substancji aktywnych. Olej z wątroby rekinów jest substancją naturalnego pochodzenia, co może tłumaczyć brak kompleksowych badań przedklinicznych, typowych dla syntetycznych leków. W praktyce klinicznej należy zatem zachować ostrożność i monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych, zważywszy na ograniczone dane toksykologiczne.
badanie przedkliniczne, dane kliniczne, genotoksyczność, model przedkliniczny, ocena bezpieczeństwa stosowania, olej z wątroby rekina, potencjał rakotwórczy, substancja aktywna, substancja pochodzenia naturalnego, syntetyczna substancja lecznicza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silandyl 100 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Silandyl w formie lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych działań niepożądanych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Syldenafil nie wykazał działania mutagennego ani klastogennego w standardowych testach genotoksyczności in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń DNA.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie mutagenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, lamelki doustne, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navirel 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne winorelbiny wykazały, że głównym ograniczeniem dawkowania jest mielosupresja, stanowiąca kluczowy efekt toksyczny u zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności potwierdziły indukcję aneuploidii i poliploidii, co wskazuje na potencjalne ryzyko destabilizacji genetycznej u ludzi. W testach kancerogenności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, jednakże ocena dotyczyła jedynie niskich dawek, co ogranicza interpretację wyników.
aneuploidia, dawka subterapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, mielosupresja, model zwierzęcy, opóźnienie kostnienia, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pęcherzyk nasienny, poliploidia, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie chromosomalne, zrost kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edolox 30 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Edolox, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są wynikiem indukcji enzymu CYP specyficznej dla szczurów, co nie ma przełożenia klinicznego u ludzi, u których nie stwierdzono indukcji CYP3A. Toksyczność przewodu pokarmowego była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami obserwowanymi u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych od terapeutycznych, a u psów przy dawkach przekraczających terapeutyczne stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego.
CYP3A, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie osoczowe, substancja czynna, toksyczność przewodu pokarmowego, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Vabinxo, zawierającego 160 mg walsartanu i 1,5 mg indapamidu, opierają się na badaniach obu substancji czynnych prowadzonych oddzielnie. Walsartan wykazał brak istotnego ryzyka mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozród przy dawkach terapeutycznych, jednak w badaniach na szczurach dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg/dobę, około 18-krotnie wyższe niż maksymalna dawka u ludzi) powodowały zmniejszone przeżycie potomstwa, opóźniony rozwój i zmniejszenie przyrostu masy ciała. Dodatkowo, dawki walsartanu od 200 do 600 mg/kg/dobę (6-18 razy większe niż u ludzi) indukowały u szczurów i małp zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię z przerostem komórek aparatu przykłębuszkowego, co wiązano z farmakologicznym działaniem leku i utrzymującym się niedociśnieniem tętniczym. Przerost ten nie jest jednak uważany za klinicznie istotny przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi.
aparat przykłębuszkowy, działanie farmakologiczne, działanie moczopędne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, indapamid, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, obwodowy rozkurcz naczyń, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód słuchowy, rozrost kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Spiolto Respimat, zawierającego bromek tiotropium i olodaterol, wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy stosowane u ludzi. Zarówno tiotropium, jak i olodaterol nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w dawkach terapeutycznych (2,5 µg + 2,5 µg). W badaniach reprodukcyjnych bromek tiotropium nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, a toksyczne efekty obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Podobnie olodaterol nie wykazał teratogenności przy dawkach do 1054 µg/kg/dobę u szczurów, natomiast u królików dawka 2489 µg/kg/dobę wywołała toksyczne zmiany rozwojowe, w tym nierówne skostnienie i rozszczep podniebienia, co jest związane ze stymulacją beta-adrenergiczną.
beta2-mimetyk, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, mięsak gładkokomórkowy, mięśniak gładki krezki jajnika, mięśniak macicy, nierówne skostnienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, Spiolto Respimat, stymulacja beta-adrenergiczna, toksyczność, toksyczność płodowa, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, wpływ na reprodukcję, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Noridem 6 mg/6 ml
Badania przedkliniczne kwasu ibandronowego wykazały, że substancja ta charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, co wskazuje na niski potencjał toksyczności w warunkach terapeutycznych. Nerki zostały zidentyfikowane jako główny narząd narażony na toksyczne działanie kwasu ibandronowego, co jest zgodne z charakterystyką całej grupy bisfosfonianów. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału tej substancji, co potwierdza jej bezpieczeństwo na poziomie molekularnym i komórkowym.
badanie toksykologiczne, bisfosfonian, choroba kości, dystocja, działanie kancerogenne, działanie toksyczne ogólnoustrojowe, efekt teratogenny, genotoksyczność, kwas ibandronowy, mineralizacja zębów, nerka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, toksyczność dla płodu, utrata zarodka, zagnieżdżenie w macicy, zespół miedniczkowo-moczowodowy, zmniejszona liczba plemników, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan. Badania przedkliniczne bisoprololu wykazały brak działania teratogennego, mimo obserwacji toksyczności przy dużych dawkach, takich jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu u matek, zwiększone ryzyko resorpcji oraz opóźniony rozwój potomstwa. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na szczurach podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie więcej niż dawka terapeutyczna) nie wpływało na płodność, jednak dawki porównywalne do ludzkich wywołały istotne zmiany hormonalne i morfologiczne u samców, w tym obniżenie stężenia FSH, testosteronu, gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego i dojrzałych spermatyd.
beta-adrenolityk, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran bisoprololu, funkcja rozrodcza, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatyda, testosteron, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, zaburzenie procesu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antytoksyna botulinowa A B E nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu B i nie mniej niż 100 j.m. antytoksyny botulinowej typu E/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Antytoksyna botulinowa ABE, zawierającego co najmniej 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, 500 j.m. typu B oraz 100 j.m. typu E/ml, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na kluczowe układy: nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów kumulacyjnych ani długoterminowych skutków toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności ani zdolności indukowania nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu na poziomie genetycznym i onkologicznym.
antytoksyna botulinowa, antytoksyna botulinowa ABE, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt kumulacyjny, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisplatin – Ebewe 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cisplatyny wykazały istotne działania toksyczne, w tym nefrotoksyczność, mielosupresję, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz ototoksyczność. Lek wykazuje wyraźny potencjał mutagenny potwierdzony w testach in vitro i in vivo, a długoterminowe badania na myszach i szczurach potwierdziły jego działanie rakotwórcze. Wpływ na układ rozrodczy obejmuje zahamowanie czynności gruczołów płciowych, manifestujące się brakiem miesiączki u samic oraz azoospermią u samców, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności. W modelach zwierzęcych stwierdzono również embriotoksyczność i teratogenność, a ekspozycja w okresie ciąży wiązała się z rozwojem nowotworów u potomstwa w wieku dorosłym.
azoospermia, Cisplatin-Ebewe, cisplatyna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, koncentrat do sporządzania roztworu, mielosupresja, nefrotoksyczność, niepłodność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie gruczołów płciowych, zahamowanie szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atazanavir Accord 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atazanawiru wykazały hepatotoksyczność manifestującą się minimalnym do umiarkowanego wzrostem bilirubiny i enzymów wątrobowych, wakuolizacją oraz hipertrofią hepatocytów u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji co najmniej równej terapeutycznej dawce 400 mg/dobę u ludzi. Martwica hepatocytów występowała jedynie u samic myszy przy ekspozycji 12-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach kardiologicznych odnotowano hamowanie kanału potasowego hERG o 15% przy stężeniu 30 μM (30-krotność Cmax wolnego leku u ludzi), wydłużenie APD90 o 13% w włóknach Purkinjego oraz zmiany EKG (bradykardia zatokowa, wydłużenie PR, QT i QRS) w krótkoterminowych badaniach u psów, jednak bez potwierdzenia w długoterminowych badaniach 9-miesięcznych. Potencjalny wpływ na przewodnictwo elektryczne serca u ludzi, zwłaszcza ryzyko wydłużenia odstępu PR przy przedawkowaniu, pozostaje nie do końca poznany.
aberracje chromosomalne, badanie toksyczności, bilirubina w surowicy, bradykardia zatokowa, działanie drażniące, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, gruczolak wątroby, kanał potasowy hERG, martwica hepatocytów, mikrojądra w szpiku, naprawa DNA, odstęp PR, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, stężenie cholesterolu, test Amesa, wakuolizacja hepatocytów, wątroba, zespół QRS, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Ipeca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza charakterystyk produktów leczniczych zawierających ipeca, takich jak Santaherba (potencja D4, 3,33 ml ipeca na 100 ml kropli) oraz Stodal (potencja 3CH, 0,0044 ml ipeca na 4 g granulek), wykazała istotne braki w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W dokumentacji obu preparatów jednoznacznie wskazano na brak kompleksowych badań obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na reprodukcję oraz funkcje fizjologiczne układów narządowych. Takie ograniczenia uniemożliwiają pełną ocenę profilu bezpieczeństwa ipeca w tych formach homeopatycznych.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Ipeca, konwencjonalny produkt leczniczy, krople doustne, potencja 3CH, potencja D4, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Santaherba, Stodal, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinatan 1 mg/g
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej emulsji Skinatan (1 mg/g), wykazały profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Ocena tolerancji ogólnoustrojowej po wielokrotnym podaniu miejscowym i podskórnym nie ujawniła działań niepożądanych wykraczających poza typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a analiza farmakologiczna i toksykologiczna nie wskazała na ryzyko rakotwórczości. Tolerancja miejscowa na skórę i błony śluzowe była dobra, bez występowania nietypowych działań niepożądanych, a testy na świnkach morskich wykluczyły potencjał uczulający.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, błona śluzowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja immunosupresyjna, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon aceponin, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, opatrunek okluzyjny, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, śmierć zarodka, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężeń testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce oraz sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne, z normalizacją w ciągu 4 tygodni po zakończeniu ekspozycji. W badaniach na szczurach odnotowano przejściowe obniżenie płodności u obu płci, z pełnym powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. Wpływ na rozwój prenatalny obejmował zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co jest zgodne z farmakologicznym profilem abirateronu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi poza zmianami w narządach rozrodczych wynikającymi z mechanizmu działania leku.
abirateron octan, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, masa narządów, mechanizm działania leku, nadnercza, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, przysadka, sutki, testosteron krążący, toksyczność rozwojowa, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vertisan 24 24 mg
Badania przedkliniczne betahistyny dichlorowodorku wykazały toksyczność zależną od drogi podania i dawki. Dożylne podanie dawki ≥120 mg/kg u psów i pawianów powodowało niekorzystne efekty neurologiczne. W badaniach przewlekłych doustnych tolerancja była dobra przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów (18 miesięcy) oraz 25 mg/kg u psów (6 miesięcy), bez istotnych zmian klinicznych, chemicznych, hematologicznych i histologicznych. Dawka 300 mg/kg u psów wywoływała wymioty, wskazując na próg toksyczności. Ograniczone dane sugerują przekrwienie tkanek u szczurów przy dawkach ≥39 mg/kg przez 6 miesięcy, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Betahistyna nie wykazuje właściwości mutagennych, a badania toksyczności przewlekłej u szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Hasco 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa klozapiny, oparta na szerokim spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły dobrą tolerancję leku oraz brak kumulacji toksycznego działania. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego wpływu klozapiny, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, farmakologia bezpieczeństwa, klastogenność, klozapina, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, toksyczność dawek wielokrotnych, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olopatadine UNIMED PHARMA 1 mg/ml
Olopatadyna, substancja czynna preparatu Olopatadine UNIMED PHARMA w stężeniu 1 mg/ml (około 30 µg na pojedynczą kroplę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających stosowaniu miejscowemu w okulistyce, a potencjał genotoksyczny i rakotwórczy olopatadyny został wykluczony w standardowych testach. Wchłanianie ogólnoustrojowe po aplikacji do oka jest minimalne, co dodatkowo zwiększa margines bezpieczeństwa preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, ekspozycja na lek, olopatadyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka matki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa moksyfloksacyny, stosowanej w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml, wykazały, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Ocena toksyczności ogólnej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz fototoksyczności potwierdziła szeroki margines bezpieczeństwa leku. W badaniach in vitro wykazano genotoksyczność moksyfloksacyny na poziomie interakcji z gyrazą bakteryjną i topoizomerazą II komórek ssaków, jednak w badaniach in vivo, nawet przy dużych dawkach, nie stwierdzono działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania terapeutycznego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chinolon, działanie genotoksyczne, fotogenotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gyraza bakteryjna, komórka ssaka, krople do oczu, moksyfloksacyna, Moxifloxacinum Stulln, podanie oczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ogólna, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Kabi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu w postaci roztworu do infuzji 10 mg/ml wykazały dobrą tolerancję miejscową na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) bez istotnych objawów nietolerancji lub działań niepożądanych w miejscu podania. Testy alergizujące na świnkach morskich nie wykazały opóźnionej nadwrażliwości kontaktowej, co wskazuje na niski potencjał alergizujący. Brak jest jednak aktualnych badań klinicznych dotyczących wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w tym zakresie.
bezpieczeństwo przedkliniczne, białaczka z komórek jednojądrzastych, genotoksyczność, genotoksyczność paracetamolu, paracetamol w roztworze do infuzji, płodność, potencjał alergizujący, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlopin 5 mg 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała) powodowały u szczurów i myszy zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg mc./dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie wpływało na płodność, natomiast w innym badaniu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej, zaobserwowano obniżenie stężenia hormonów płciowych (FSH, testosteron), gęstości nasienia oraz liczby spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy przy dłuższej ekspozycji.
amlodypina, amlodypiny bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt rakotwórczy, efekt teratogenny, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, opóźniony poród, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diaprel MR 30 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej produktu DIAPREL MR, obejmuje kompleksowe badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Powtarzane dawki leku nie indukowały genotoksyczności ani mutagenności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii cukrzycy typu 2. Pomimo braku długoterminowych badań rakotwórczych, dostępne dane toksykologiczne nie wskazują na potencjalne ryzyko karcinogenne, co wymaga jednak dalszego monitorowania w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, Diaprel MR, działanie teratogenne, farmakoterapia, genotoksyczność, gliklazyd, karcynogenność, margines bezpieczeństwa leku, materiał genetyczny, niska masa urodzeniowa, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność leku, wada wrodzona, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ralik 500 mg
Badania przedkliniczne ranolazyny, substancji czynnej leku Ralik, wykazały, że przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie wyższych niż po maksymalnej dawce klinicznej (2 g/dobę) u ludzi, u szczurów i psów obserwowano drgawki oraz zwiększoną śmiertelność, co nie występowało w badaniach klinicznych. Przewlekłe podawanie ranolazyny w dawkach nieznacznie przekraczających kliniczne u szczurów powodowało zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak bez wpływu na oś korowo-nadnerczową u ludzi. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach przy dawkach do 50 mg/kg/dobę (150 mg/m²/dobę) i 150 mg/kg/dobę (900 mg/m²/dobę) nie wykazały istotnego wzrostu częstości nowotworów, co odpowiadało do 0,8-krotności maksymalnej dawki u ludzi.
badanie toksyczności, dawka kliniczna, dawka tolerowana, drgawki, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, ekspozycja terapeutyczna, guz nowotworowy, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, objawy neurologiczne, opóźnienie kostnienia, oś korowo-nadnerczowa, ostre działanie toksyczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie leku do mleka, rakotwórczość, ranolazyna, rozwój płodu, śmiertelność, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie cholesterolu, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wpływ toksyczny, zmiany w nadnerczach