Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Vertisan 24

Toksyczność przewlekła

Badania przedkliniczne dotyczące betahistyny dichlorowodorku wykazały określone efekty toksyczne w zależności od drogi podania i dawki. Zaobserwowano niekorzystny wpływ na układ nerwowy u psów i pawianów przy dawkach powyżej 120 mg/kg podawanych drogą dożylną. ¹

W badaniach toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym prowadzono długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych:

• U szczurów – okres badania wynosił 18 miesięcy
• U psów – okres badania wynosił 6 miesięcy

²

Analizując tolerancję dawek ustalono, że dawka 500 mg/kg u szczurów oraz 25 mg/kg u psów były dobrze tolerowane i nie powodowały istotnych zmian w parametrach klinicznych, chemicznych i hematologicznych. W wyniku stosowania tych dawek nie zaobserwowano również zmian histologicznych w badanych tkankach. ³

Zwiększenie dawki do 300 mg/kg u psów prowadziło do wystąpienia wymiotów, co wskazuje na osiągnięcie progu toksyczności. ⁴

Istnieją ograniczone dane literaturowe wskazujące na występowanie przekrwienia niektórych tkanek u szczurów otrzymujących betahistynę przez 6 miesięcy w dawce 39 mg/kg i wyższych. Jednak ze względu na ograniczony zakres przedstawionych danych, kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne. ⁵

Właściwości mutagenne i rakotwórcze

W dostępnych badaniach przedklinicznych stwierdzono, że betahistyna nie wykazuje właściwości mutagennych. ⁶

Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających potencjał rakotwórczy betahistyny. Jednakże wyniki uzyskane podczas 18-miesięcznego badania toksyczności przewlekłej u szczurów nie dostarczyły dowodów na działanie rakotwórcze substancji. ⁷

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Wpływ betahistyny i jej soli na reprodukcję nie został dotychczas kompleksowo zbadany. ⁸

W badaniu fetotoksyczności przeprowadzonym na królikach obserwowano zwiększoną utratę embrionów i płodów w grupach otrzymujących substancję czynną w porównaniu do grupy kontrolnej. Badanie przeprowadzono z zastosowaniem dwóch dawek: 10 i 100 mg/kg/dzień, a zwiększona utrata embrionów i płodów wystąpiła w obu badanych grupach dawkowych. ⁹

Na podstawie dostępnych danych nie można wykluczyć wpływu związanego z substancją na rozwój płodu. ¹⁰

Należy podkreślić, że brak jest wystarczających danych klinicznych i doświadczenia dotyczącego bezpiecznego stosowania betahistyny w ciąży i podczas karmienia piersią. Nie określono również, czy substancja przenika do mleka kobiecego. ¹¹