potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 12 mcg/h
Przedkliniczne badania toksyczności wielokrotnej, reprodukcji, genotoksyczności oraz rakotwórczości fentanylu, substancji czynnej systemu transdermalnego Durogesic, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co przypisano toksyczności matczynej, a nie bezpośredniemu działaniu fentanylu. Nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików. Pomimo zmniejszonej przeżywalności potomstwa przy dawkach obniżających masę ciała matek, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i behawioralny potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, chlorowodorek fentanylu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, genotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność męska, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny fentanylu, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystapol 100 000 j.m./ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa nystatyny, stosowanej w produkcie leczniczym NYSTAPOL w formie zawiesiny doustnej o stężeniu 100 000 j.m./ml, są ograniczone i wykazują istotne luki. Brak jest długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy tej substancji czynnej, co uniemożliwia pełną ocenę jej działania karcynogennego. Ponadto, nie przeprowadzono badań mutagenności, co oznacza brak danych dotyczących genotoksyczności nystatyny i jej wpływu na zmiany genetyczne w komórkach somatycznych lub rozrodczych.
- Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu E – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne antytoksyny botulinowej typu E, składnika produktu Antytoksyna botulinowa ABE (500 j.m. + 500 j.m. + 100 j.m./ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena bezpieczeństwa obejmowała wielokrotne podawanie, które nie wywołało efektów toksycznych ograniczających zastosowanie kliniczne, a także standardowe testy genotoksyczności i rakotwórczości, które nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani nowotworowego. Wyniki te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa produktu w kontekście terapii długoterminowej i powtarzanej.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu E, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucoplant na kaszel bluszcz forte 33 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa wyciągu suchego z liści bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) są ograniczone, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania w zalecanych dawkach terapeutycznych. Test Amesa nie wykazał mutagenności preparatu, co eliminuje obawy dotyczące bezpieczeństwa genetycznego. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodu, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa preparatów zawierających wyciąg z liści bluszczu, w tym syropu Mucoplant na kaszel bluszcz forte.
- Leksykon substancji czynnych
Butokonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan butokonazolu, substancja czynna kremu dopochwowego Gynazol (20 mg/g), nie wykazuje działania mutagennego ani negatywnego wpływu na płodność w badaniach przedklinicznych na królikach i szczurach. Doustne podawanie substancji w dawkach do 30 mg/kg mc/d u królików oraz do 100 mg/kg mc/d u szczurów nie powodowało zaburzeń reprodukcyjnych. W badaniach na ciężarnych szczurach, dopochwowe stosowanie w dawce 6 mg/kg mc/d (3-7-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna u ludzi) nie wywołało teratogenności, choć zaobserwowano wzrost resorpcji płodów i zmniejszenie liczebności miotów. Doustne podawanie w dawkach do 50 mg/kg mc/d nie powodowało działań niepożądanych, natomiast wyższe dawki (100-750 mg/kg mc/d) skutkowały wadami rozwojowymi i toksycznością systemową u samic szczurów.
azotan butokonazolu, badania przedkliniczne, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Gynazol, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczny, organogeneza, pochodne azolowe, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodów, różnice międzygatunkowe, toksyczność systemowa, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amorolak 50 mg/ml
Przeprowadzone badania toksykologiczne amorolfiny w postaci lakieru do paznokci leczniczego (Amorolak 50 mg/ml) wykazały bardzo słabe podrażnienie skóry po miejscowym zastosowaniu, co wskazuje na dobry profil tolerancji miejscowej. Efekty ogólnoustrojowe pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie terapeutyczne u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych systemowych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach nie odnotowano istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania amorolfiny w dawce 50 mg/ml.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dagrafors 10 mg
Ocena bezpieczeństwa dapagliflozyny w badaniach przedklinicznych wykazała brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały indukcji guzów u myszy i szczurów. Jednakże, ekspozycja młodocianych szczurów na dapagliflozynę (od 21 do 90 doby życia) powodowała zależne od dawki rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych, makroskopowy rozrost nerek oraz zwiększenie ich masy, przy ekspozycji do 15-krotności maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Zmiany te nie ulegały pełnej regresji po około miesiącu okresu zdrowienia. Podobne zmiany obserwowano u potomstwa szczurów narażonych in utero i podczas laktacji, jednak tylko przy najwyższych dawkach, gdzie ekspozycja matki wynosiła 1415-krotność, a młodych 137-krotność maksymalnej dawki ludzkiej.
badanie farmakologiczne, dapagliflozyna, dawka NOAEL, dawka terapeutyczna, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, in utero, makroskopowy rozrost nerek, organogeneza, potencjał rakotwórczy, powstawanie guzów, rozwój przed- i poporodowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność macierzyńska, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamoptim 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamoptim, obejmowały ocenę po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnym dawkowaniu na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Wyniki wskazują, że profil toksyczności odpowiada farmakologicznemu działaniu antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. U psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, jednak zmiany te nie mają znaczenia klinicznego. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona in vitro i in vivo, nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tamsulosyny.
aberracja chromosomowa, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 0,9% Sodium Chloride-BRAUN 9 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu 0,9% chlorku sodu (Sodium Chloride-Braun) wykazały brak specjalnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając korzystny profil farmakologiczny produktu. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła istotnych niekorzystnych efektów. Badania toksyczności wielokrotnego dawkowania nie wykazały klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na reprodukcję, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i rozwoju potomstwa.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, kwasowość miareczkowa, ocena histopatologiczna, osmolarność osocza, osmolarność teoretyczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, pH płynów ustrojowych, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, równowaga elektrolitowa, roztwór chlorku sodu, roztwór soli fizjologicznej, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność wielokrotnego dawkowania, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia osmotyczne - Leksykon substancji czynnych
Fentanyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, obejmujące toksykologię, farmakologię oraz genotoksyczność, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach wielokrotnego podawania różnych postaci fentanylu (parenteralnie, transdermalnie, przez błony śluzowe) nie stwierdzono niepokojących efektów wykraczających poza znany profil opioidowy. Wyniki badań genotoksyczności były zróżnicowane: brak mutagenności in vivo, natomiast in vitro wykazano działanie mutagenne przy stężeniach znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach oraz 26-tygodniowy test na transgenicznych myszach Tg.AC nie potwierdziły onkogennego potencjału fentanylu, nawet przy dawkach do 33 µg/kg mc./dobę u samców i 100 µg/kg mc./dobę u samic. Obserwowane zmiany histologiczne mózgu przy dużych dawkach wymagają dalszej analizy, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fentanylu, cytrynian fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, hodowla komórkowa, mutagenność, opioidowy lek przeciwbólowy, organogeneza, podanie parenteralne, podanie transdermalne, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystatyna VP 100 000 j.m.
Produkt leczniczy Nystatyna VP w postaci tabletek dopochwowych o dawce 100 000 j.m. charakteryzuje się brakiem istotnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji nie przedstawiono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na reprodukcję ani szczegółowych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Taki stan wskazuje, że producent nie dostarczył wymaganych danych lub badania te nie zostały przeprowadzone w zakresie obowiązującym dla tego preparatu.
Mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych, nystatyna jest substancją leczniczą o długotrwałym i szerokim zastosowaniu klinicznym, co pozwala na ocenę jej profilu bezpieczeństwa głównie na podstawie doświadczenia klinicznego. Decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Nystatyny VP powinny opierać się na aktualnych wytycznych klinicznych, wskazaniach rejestracyjnych oraz indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka dla pacjenta. Brak danych przedklinicznych nie wyklucza stosowania preparatu, jednak wymaga ostrożności i monitorowania efektów terapii.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, nystatyna, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tabletka dopochwowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wskazanie rejestracyjne, zalecenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xancodal 40 mg
Przedkliniczne badania leku Xancodal (chlorowodorek oksykodonu) nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, obejmując ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic oraz wczesny rozwój zarodków. U szczurów nie obserwowano wad rozwojowych przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała, a u królików do 125 mg/kg masy ciała. W przypadku królików, przy dawce 125 mg/kg masy ciała, odnotowano zwiększoną częstość występowania 27 kręgów przedkrzyżowych, co było jedyną istotną statystycznie anomalią po uwzględnieniu całych miotów. Dawka ta wywoływała jednak ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych samic, co ogranicza interpretację efektów teratogennych.
anomalia rozwojowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek oksykodonu, działanie niepożądane, efekt transgeneracyjny, farmakologia bezpieczeństwa, farmakotoksyczność, genotoksyczność, NOAEL, oksykodon, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Hioscyna butylobromek (butylobromek skopolaminy) została poddana badaniom przedklinicznym, które wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików. W badaniach tych nie zaobserwowano efektów teratogennych przy dawkach do 200 mg/kg podawanych doustnie u szczurów oraz do 200 mg/kg doustnie i 50 mg/kg podskórnie u królików. Ponadto, w badaniach na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności przy dawkach do 200 mg/kg podawanych w diecie, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne tego gatunku.
badanie przedkliniczne, butylobromek skopolaminy, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, hioscyna butylobromek, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie płodności, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvastatin Genoptim 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej preparatu Simvastatin Genoptim, wykazały, że jej profil toksykologiczny jest zgodny z mechanizmem działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA. Badania wielokrotnych dawek nie ujawniły dodatkowych zagrożeń dla ludzi, a efekty obserwowane u zwierząt były przewidywalne i związane z farmakodynamiką leku. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania symwastatyny. Warto podkreślić, że nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i funkcje rozrodcze w badaniach na szczurach i królikach, nawet przy podawaniu maksymalnych tolerowanych dawek.
badanie farmakodynamiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mechanizm farmakologiczny, płodność, potencjał rakotwórczy, reduktaza HMG-CoA, rozwój noworodka, symwastatyna, teratogenność, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 60 Retard 60 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających do 78 tygodni u szczurów i 52 tygodni u psów, pierwsze objawy toksyczności pojawiły się dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (90 mg/kg u psów i 405 mg/kg u szczurów), co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa i wysokim indeksie terapeutycznym izosorbidu monoazotanu. Badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój perinatalny i postnatalny u szczurów i królików, nie wykazały działania teratogennego, nawet przy dużych dawkach powodujących toksyczność u samic, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
Analizy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności izosorbidu monoazotanu do indukowania zmian mutagennych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne u pacjentów. Ponadto, długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez okres do 138 tygodni oraz badania toksyczności przewlekłej u psów i szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji. Całość danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu, charakteryzujący się niską toksycznością ostrą i przewlekłą oraz brakiem działania teratogennego, mutagennego i rakotwórczego, co uzasadnia jego bezpieczne stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności przewlekłej, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, okres perinatalny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, zmiana mutagenna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acopair 18 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna preparatu Acopair, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych zaobserwowano działania typowe dla leków o działaniu przeciwcholinergicznym, takie jak zmniejszenie łaknienia, spowolnienie przyrostu masy ciała, suchość błon śluzowych, zmniejszenie wydzielania łez i śliny, mydriaza oraz tachykardia. Wielokrotne podawanie bromku tiotropiowego wywołało łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany w nabłonku jamy nosowej i krtani) oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego, złogi i kamica pęcherza moczowego u szczurów). Efekty te pojawiały się przy ekspozycji pięciokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa stosowania leku.
błona śluzowa nosa, bromek tiotropiowy, drogi oddechowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, kamica pęcherza moczowego, mydriaza, nabłonek jamy nosowej, płyn łzowy, potencjał rakotwórczy, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości przeciwcholinergiczne, złogi białkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Deflegmin Baby, wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu, co potwierdzają badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach wielotygodniowych stosowano dawki do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie), nie obserwując toksyczności narządowej ani istotnych działań niepożądanych (NOAEL). Dodatkowe badania toksyczności dożylnej u szczurów i psów również nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych, a wszelkie działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, Deflegmin Baby, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dożylna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność samicza, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roticox 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu wykazały brak genotoksyczności oraz gatunkowo swoisty mechanizm indukcji gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy u szczurów, nieistotny klinicznie dla ludzi ze względu na brak indukcji CYP3A w wątrobie człowieka. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego stwierdzono owrzodzenia jelitowe u szczurów przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną 90 mg/dobę, a w długotrwałych ekspozycjach także przy stężeniach terapeutycznych, co wskazuje na ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem. U psów toksyczność przewodu pokarmowego i nerek pojawiała się jedynie przy dawkach wyższych niż terapeutyczne.
CYP3A, deformacja układu kostnego płodu, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie, toksyczność etorykoksybu, toksyczność jelitowa, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum A Hasco 12000 j.m.
Produkt leczniczy Vitaminum A Hasco w postaci kapsułek miękkich zawierających 12000 j.m. retynolu palmitynianu nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Dostępne dane dotyczące substancji czynnej – witaminy A – wskazują na brak istotnego zagrożenia toksykologicznego przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały mutagenności, genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego witaminy A, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa w różnych modelach eksperymentalnych.
Istotnym aspektem jest działanie teratogenne witaminy A wykazane w badaniach na modelach zwierzęcych, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania preparatu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Brak specyficznych badań przedklinicznych dla Vitaminum A Hasco powoduje, że ocena bezpieczeństwa opiera się na ogólnych danych dotyczących witaminy A oraz doświadczeniu klinicznym. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami minimalizuje ryzyko, jednak nadmierna ekspozycja może prowadzić do wad rozwojowych płodu.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, nadmierna ekspozycja, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, retynol palmitynian, test in vitro, test in vivo, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, witamina A - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Pokrzywy
Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE art. 16c (1) (a) (iii) oraz jej późniejszymi zmianami, dla produktu leczniczego zawierającego liść pokrzywy (Urtica dioica L., Urtica urens L. lub ich mieszaninę) nie jest wymagane przeprowadzanie pełnych standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, o ile nie występują szczególne okoliczności wskazujące na taką potrzebę. W przypadku liścia pokrzywy w postaci ziół do zaparzania (1 g/1 g) nie wykonano badań oceniających potencjał genotoksyczny, rakotwórczy ani wpływ na funkcje rozrodcze, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest danych wskazujących na mutagenność, zdolność do indukcji aberracji chromosomowych, uszkodzeń DNA czy nowotworów wywoływanych przez składniki pokrzywy.
Brak konieczności przeprowadzania pełnych badań przedklinicznych wynika z długotrwałego, tradycyjnego stosowania liścia pokrzywy w medycynie oraz kwalifikacji produktu do grupy tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych. Zgodnie z przepisami dyrektywy 2001/83/WE, wymagania dotyczące bezpieczeństwa dla takich produktów mogą być ograniczone, co uzasadnia odstąpienie od standardowych badań toksykologicznych. W praktyce klinicznej oznacza to, że liść pokrzywy może być stosowany bez konieczności dodatkowej oceny toksykologicznej, o ile nie pojawią się nowe dane wskazujące na potencjalne ryzyko.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, funkcja rozrodcza, liść pokrzywy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Urtica dioica, Urtica urens, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Treosulfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące treosulfanu obejmują kompleksowe badania toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosiła 3360 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz >2500 mg/kg po dożylnym, natomiast u szczurów LD50 wynosiła 2575 mg/kg doustnie i >2860 mg/kg dootrzewnowo. Badania podostrej toksyczności na małpach wykazały uszkodzenia układu krwiotwórczego przy dawkach 56–111 mg/kg/dobę oraz poważniejsze objawy, takie jak biegunka i spadek masy ciała, przy dawkach 222–445 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (7 miesięcy) zaobserwowano istotne zaburzenia funkcji rozrodczych, w tym zmniejszenie spermiogenezy u samców oraz zaburzenia cyklu u samic, bez patologii innych narządów, co wskazuje na ukierunkowane działanie toksyczne treosulfanu na układ rozrodczy.
antykoncepcja, białaczka nielimfatyczna, ciałko żółte, cytostatyk alkilujący, dawka śmiertelna, leczenie onkologiczne, opóźniona spermiogeneza, pęcherzyki jajnikowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermiogeneza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, treosulfan, układ krwiotwórczy, zaburzenia cyklu miesiączkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glypvilo 50 mg
Przedkliniczne badania wildagliptyny wykazały, że lek jest stosunkowo bezpieczny przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, z dawkami NOAEL znacznie przekraczającymi ekspozycję kliniczną. U psów stwierdzono opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji względem Cmax u ludzi. W modelach gryzoni zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach NOAEL 25 mg/kg u szczurów (5-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz 750 mg/kg u myszy (142-krotna ekspozycja). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały biegunkę i krwawienia, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka, z dawkami NOAEL dla toksyczności zarodkowo-płodowej wynoszącymi 50-75 mg/kg mc. (9-10-krotna ekspozycja względem ludzi). Działania toksyczne na potomstwo obserwowano jedynie przy dawkach ≥150 mg/kg mc. z towarzyszącą toksycznością matki.
badania płodności, badania toksyczności, badanie genotoksyczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, objawy przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, toksyczność dla zarodka, toksyczność płucna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna, właściwości mutagenne, zmiany histopatologiczne, zmiany martwicze - Leksykon substancji czynnych
Luffa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W preparacie Euphorbium S aerozol do nosa, zawierającym Luffa operculata w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 (1 g/100 g produktu), brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjną, teratogenność ani interakcje z innymi lekami. Preparat zawiera również inne substancje czynne w stężeniu 1 g/100 g: Euphorbium D4, Pulsatilla pratensis D4, Hydrargyrum biiodatum D12 oraz Argentum nitricum D10, a także substancję pomocniczą chlorek benzalkoniowy, która może wpływać na profil bezpieczeństwa produktu.
aerozol do nosa, Argentum nitricum, badanie toksykologiczne, chlorek benzalkoniowy, dane przedkliniczne, Euphorbium, Euphorbium S, genotoksyczność, Hydrargyrum biiodatum, interakcje lekowe, Luffa operculata, pacjent pediatryczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, teratogenność, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib wykazuje wielonarządową toksyczność w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym (zanik tkanki limfoidalnej, zmniejszenie komórek szpiku), trzustce zewnątrzwydzielniczej (degranulacja, martwica), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układzie rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak obserwowano poliploidię in vitro. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono występowanie nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny, guzy chromochłonne nadnerczy) przy ekspozycjach ≥ 7-krotnie wyższych niż u pacjentów, choć znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, degranulacja komórek pęcherzykowych, dwunastnica, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, mysz transgeniczna rasH2, nadnercza, odstęp QTc, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak żołądka, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozszczep wargi, rozszczep wargi i podniebienia, rozwój prenatalny i postnatalny, sunitynib, szpik kostny, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalium hypermanganicum Galena 100 mg
Produkt leczniczy Kalium hypermanganicum Galena zawierający 100 mg nadmanganianu potasu (Kalii permanganas) przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksykologicznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak wpływu na kluczowe układy życiowe, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności, a badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Ponadto, standardowe testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) nie wykazały potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie karcynogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, Kalii permanganas, Kalium hypermanganicum, nadmanganian potasu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valimar 500 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Valimar w dawce 500 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, opiera się na kompleksowych badaniach przedklinicznych. Dane niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, toksyczność po wielokrotnym podaniu nie ujawniła istotnych objawów toksycznych, co wskazuje na akceptowalny margines bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedłużone uwalnianie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimestra 10 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Olimestra, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE. W toksyczności przewlekłej u szczurów i psów zaobserwowano podwyższone stężenia azotu mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). Histopatologicznie stwierdzono zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można było ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Charakterystyczne dla tej klasy leków były również neurohormonalne zmiany, takie jak wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy, azot mocznika, badanie genotoksyczności, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie teratogenne, erytrocyty, inhibitor ACE, miedniczka nerkowa, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametr hematologiczny, pęknięcie chromosomu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przerost komórek, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, wskaźnik czerwonokrwinkowy, zmiany nerkowe, zmiany sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej produktu Adoben, nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na zwierzętach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego, co jest istotne dla przewlekłego stosowania leku. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów, jednak przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów i opóźnienie rozwoju embriotoksycznego, związane z działaniem na receptor opioidowy μ. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał rakotwórczy, przewlekły ból, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Synteza 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum E Synteza w dawce 200 mg w postaci kapsułek miękkich zawiera all-rac-α-tokoferylu octan jako substancję czynną, jednakże brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania. Nie przedstawiono wyników badań toksykologicznych, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na płodność i rozwój embrionalny, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z terapią tym preparatem. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (60 mg/kapsułkę), etylu parahydroksybenzoesan (0,285 mg/kapsułkę) oraz koszenila (E 120, 0,152 mg/kapsułkę), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych na te składniki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu z argininą, substancji czynnej Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na działanie leku są nerki, przy czym obserwowane uszkodzenia miały charakter odwracalny po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, inhibitor ACE, peryndopryl z argininą, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku benazeprylu, substancji czynnej preparatu Lotensin, wykazały brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania teratogenności i rozwoju embrionalnego przeprowadzone na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego chlorowodorku benazeprylu, co jest istotnym elementem profilu bezpieczeństwa tej substancji.
badanie przedkliniczne, benazepryl, chlorowodorek benazeprylu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, Lotensin, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozrodczość, rozwój płodowy, substancja czynna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Naratryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naratryptanu, substancji czynnej leku Naramig, wykazały, że toksyczność ostra i przewlekła pojawia się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę dobową (MRDD) 5 mg stosowaną u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego. W badaniach teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego, jednak obserwowano toksyczność rozwojową potomstwa, związana z toksycznością matczyną, objawiającą się m.in. poronieniami poimplantacyjnymi, zmianami szkieletowymi i trzewiowymi oraz zahamowaniem wzrostu potomstwa.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, maksymalna ekspozycja, maksymalna zalecana dawka, naratryptan, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom narażenia, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hygroton 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlortalidonu w dawce do 50 mg, stosowanego w preparacie Hygroton, wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na myszach, szczurach, chomikach i królikach nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych, choć w pojedynczym badaniu na myszach odnotowano zwiększoną liczbę resorpcji przy dawce 50-krotnej. Zwiększona toksyczność dla zarodka i płodu obserwowana była jedynie przy dawkach ≥19-krotnych dawki klinicznej i wyłącznie w warunkach toksyczności matczynej, co wskazuje na pośredni mechanizm uszkodzenia płodu. Wyniki te sugerują niskie ryzyko teratogenności chlortalidonu w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, chlortalidon, cytotoksyczność, działanie teratogenne, hepatocyt szczura, Hygroton, karcynogenność, komórki jajnika chomika chińskiego, mutacja genowa, mutagenność, naprawa DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin prolongatum 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Polfilin prolongatum, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego i mutagennego oraz wpływu na procesy rozrodcze. Toksyczność ostra wykazała, że dawki toksyczne u ludzi wynoszą około 80 mg/kg mc. drogą doustną, natomiast u myszy i szczurów dawki toksyczne zależą od drogi podania: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg, doustna ponad 1,2-2,1 g/kg. W badaniach długoterminowych nie stwierdzono istotnych uszkodzeń narządowych przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 100 mg/kg mc./dobę u psów przez okres roku. Jednak dawki ≥320 mg/kg mc./dobę u psów wywołały działania niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w tkankach.
dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie przeciwpłytkowe, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolakowłókniak sutka, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, ostre zatrucie, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix), będący składnikiem leku Hemorol w postaci czopków, występuje w formie wyciągu gęstego 4:1 w ilości 11,12–20 mg na czopek, co odpowiada 0,20 mg atropiny. Mimo obecności atropiny, alkaloidu tropanowego o działaniu przeciwcholinergicznym, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności tego wyciągu oraz całego preparatu Hemorol. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjną ani teratogenność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego leku.
alkaloid tropanowy, atropa belladonna, atropina, badanie toksyczności, działanie przeciwcholinergiczne, etanol, genotoksyczność, korzeń pokrzyku, potencjał rakotwórczy, receptor muskarynowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, standaryzacja leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg gęsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Polfarmex 500 mg
Przedkliniczne badania naproksenu w dawce 500 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony kompleksowymi testami zgodnymi z obowiązującymi standardami. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych klinicznie odchyleń w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały specyficznych efektów toksycznych w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w badaniach histopatologicznych narządów, co wskazuje na brak istotnego ryzyka klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, mutacja genowa, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ocena bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodu, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N, zawierający tiaminę chlorowodorek (50 mg/ml), pirydoksynę chlorowodorek (50 mg/ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml), charakteryzuje się niską toksycznością i dobrym profilem tolerancji. Badania toksykologiczne wykazały, że doustne podawanie pirydoksyny w dawkach 150-200 mg/kg mc./dobę przez 100-107 dni u psów powodowało neurotoksyczne objawy, takie jak ataksja, osłabienie mięśniowe, zaburzenia równowagi oraz zmiany degeneracyjne aksonów i osłonek mielinowych. Tiamina nie wykazywała działania mutagennego w teście Amesa, a także nie stwierdzono jej potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego. Cyjanokobalamina nie posiada jednoznacznych danych dotyczących mutagenności, choć istnieją niepewne dowody na jej możliwe właściwości promujące rozwój nowotworów u ludzi. Lidokaina, substancja pomocnicza, może metabolizować się do 2,6-ksylidyny, która w badaniach in vitro wykazywała efekt mutagenny w wysokich stężeniach, a w badaniach na szczurach indukowała nowotwory jamy nosowej przy długotrwałej ekspozycji wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, ataksja, badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, cyjanokobalamina, działanie mutagenne, efekt mutagenny, hamowanie wytwarzania mleka, lidokaina, nowotwór łagodny, nowotwór złośliwy, osłabienie mięśniowe, osłonka mielinowa, pirydoksyna chlorowodorek, płodność męska, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, Salmonella typhimurium, test Amesa, tiamina chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, transport przez łożysko, upośledzenie spermatogenezy, witamina B1, witamina B12, witamina B6, występowanie nowotworów, zaburzenie równowagi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 500 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych in vitro przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały działania karcynogennego. Wpływ na płodność oceniano u szczurów przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25x dawka ludzka) bez negatywnych efektów. Jednakże długotrwałe podawanie wysokich dawek (3-30 mg/kg mc./dobę, 15-150x dawka ludzka) wiązało się z występowaniem zaćmy u samic oraz wrastaniem naczyń w rogówkę u samców, co wskazuje na potencjalne ryzyko okulistyczne przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie niepożądane układu nerwowego, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, maksymalna dawka zalecana, napad drgawkowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Bromek ipratropiowy przeszedł szerokie badania toksykologiczne przedkliniczne obejmujące różne drogi podania (wziewną, doustną, dożylną) i gatunki zwierząt laboratoryjnych. W badaniach ostrej toksyczności po podaniu wziewnym LD50 u samców świnek morskich wynosiła 199 mg/kg, natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy dawkach do 0,05 mg/kg przez 4 godziny lub 160 rozpyleniach (każde 0,02 mg). Po podaniu doustnym LD50 wynosiły: myszy 1585 mg/kg, szczury 1925 mg/kg, króliki 1920 mg/kg, a po dożylnym: myszy 13,6 mg/kg, szczury 15,8 mg/kg, psy około 18,2 mg/kg. Objawy toksyczności ostrej obejmowały mydriazę, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię, typowe dla działania przeciwcholinergicznego. W badaniach wielokrotnego podawania wziewnego NOAEL wynosiły odpowiednio 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów oraz 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus, bez istotnych zmian histopatologicznych w układzie oddechowym i innych narządach, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, CFC, drżenie, duszność, działanie genotoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, HFA-134a, LD50, lek przeciwcholinergiczny, mydriaza, NOAEL, potencjał guzotwórczy, potencjał rakotwórczy, proszek do inhalacji, skurcz, suchość błony śluzowej, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność zarodkowa, układ oskrzelowo-płucny, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 200 ZK 190 mg
Przedkliniczne badania metoprololu bursztynianu, substancji czynnej leku Beto ZK, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne potwierdziły typowy profil działania selektywnego antagonisty receptorów beta-1-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów farmakologicznych w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksyczności w dawkach klinicznych, a dawki toksyczne były znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania uszkadzającego DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badania farmakologiczne, badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, beta-adrenolityk, dawka toksyczna, genotoksyczność, klastogenność, metoprolol bursztynian, mutagenność, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia kostnienia, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 90 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu (substancji czynnej Egidonu) nie wykazały genotoksyczności, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego i wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. W badaniach rakotwórczości u myszy nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad 2-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Efekt ten jest związany z indukcją enzymu CYP w wątrobie szczurów, mechanizmem specyficznym dla tego gatunku, nieobserwowanym u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych zmian. Toksyczność przewodu pokarmowego była dawko- i czasowo-zależna, z owrzodzeniami obserwowanymi przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi w badaniach trwających do 106 tygodni. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających poziomy terapeutyczne.
badanie niekliniczne, CYP3A, deformacja układu kostnego, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, narażenie układowe, onkogeneza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, wada wrodzona, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego