Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasometin Control 50 mcg/dawkę

Badania przedkliniczne mometazonu furoinianu, substancji czynnej Nasometin Control (50 μg/dawkę, aerozol do nosa), wykazały brak specyficznej toksyczności charakterystycznej dla tej substancji. Wysokie dawki doustne (56 i 280 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania androgennego, przeciwandrogennego, estrogennego ani przeciwestrogennego, choć zaobserwowano wpływ na macicę i opóźnienie rozwierania szyjki macicy, typowe dla glikokortykosteroidów. W badaniach in vitro wykazano potencjał uszkodzenia chromosomów przy wysokich stężeniach, jednak przy dawkach terapeutycznych nie przewiduje się działania mutagennego. Podskórne podanie dawki 15 μg/kg mc. skutkowało wydłużeniem ciąży, trudnym porodem, zmniejszoną przeżywalnością potomstwa oraz zmianami masy ciała potomstwa, bez wpływu na płodność zwierząt doświadczalnych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa mometazonu furoinianu, substancji czynnej produktu leczniczego Nasometin Control (50 mikrogramów/dawkę, aerozol do nosa, zawiesina). Dane te obejmują ocenę toksyczności ogólnej, potencjalnego działania mutagennego, wpływu na reprodukcję oraz badania karcinogenności.1

Toksyczność ogólna i działanie hormonalne

W badaniach przedklinicznych nie wykazano żadnego specyficznego działania toksycznego dla mometazonu furoinianu. Wszystkie obserwowane efekty farmakologiczne są charakterystyczne dla grupy glikokortykosteroidów i związane są z nasilonym działaniem farmakologicznym tych związków.2

Badania niekliniczne, w których zwierzętom podawano duże dawki doustne mometazonu furoinianu (56 mg/kg mc./dobę i 280 mg/kg mc./dobę) wykazały, że substancja nie wykazuje działania androgennego, przeciwandrogennego, estrogennego ani przeciwestrogennego. Należy jednak podkreślić, że podobnie jak inne glikokortykosteroidy, mometazonu furoinian wykazuje pewien wpływ na macicę oraz powoduje opóźnienie rozwierania szyjki macicy.3

Działanie mutagenne

Badania wykazały, że mometazonu furoinian w dużych stężeniach może powodować uszkodzenia chromosomów w warunkach in vitro. Istotne jest jednak podkreślenie, że przy zastosowaniu odpowiednich dawek terapeutycznych nie przewiduje się wystąpienia działania mutagennego.4

Wpływ na reprodukcję i działanie teratogenne

W badaniach dotyczących wpływu na reprodukcję zaobserwowano, że mometazonu furoinian podawany podskórnie w dawce 15 mikrogramów/kg mc. powodował:

  • Wydłużenie okresu ciąży
  • Przedłużony i trudny poród
  • Zmniejszoną przeżywalność potomstwa
  • Zmiany masy ciała potomstwa (zmniejszenie lub zwiększenie)

Nie stwierdzono natomiast wpływu substancji na płodność zwierząt doświadczalnych.5

Podobnie jak inne substancje z grupy glikokortykosteroidów, mometazonu furoinian wykazuje działanie teratogenne u gryzoni i królików. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano następujące wady rozwojowe:6

  • U szczurów: przepuklina pępkowa
  • U myszy: rozszczepienie podniebienia
  • U królików: brak pęcherzyka żółciowego, przepuklina pępkowa oraz zniekształcenie przednich kończyn

Dodatkowo zaobserwowano:7

  • Zmniejszenie przyrostu masy ciała samic
  • Wpływ na rozwój płodu w postaci:
    • Zmniejszenia masy ciała płodu
    • Opóźnienia procesu kostnienia
  • Zmniejszenie przeżywalności potomstwa u myszy

Badania rakotwórczości

Przeprowadzono 24-miesięczne badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze mometazonu furoinianu podawanego wziewnie myszom i szczurom. Substancję podawano w postaci aerozolu (z freonem jako gazem nośnym i substancją powierzchniowo czynną) w stężeniach od 0,25 do 2,0 mikrogramów/l. W trakcie badań obserwowano działania typowe dla glikokortykosteroidów, w tym liczne zmiany niebędące nowotworami.8

Szczególnie istotne jest, że nie stwierdzono istotnej statystycznie zależności między podaną dawką mometazonu furoinianu a występowaniem jakiegokolwiek rodzaju nowotworu, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego w badanym zakresie dawek.9

Rodzaj badania Dawki/Stężenia Obserwowane efekty
Ocena działania hormonalnego 56 mg/kg mc./dobę
280 mg/kg mc./dobę
Brak działania androgennego, przeciwandrogennego, estrogennego lub przeciwestrogennego.
Pewien wpływ na macicę i opóźnienie rozwarcia szyjki.
Badania wpływu na reprodukcję 15 μg/kg mc. (podskórnie) Wydłużenie okresu ciąży
Trudny poród
Zmniejszona przeżywalność potomstwa
Zmiana masy ciała potomstwa
Brak wpływu na płodność
Badanie teratogenności Różne dawki, zależne od gatunku Szczury: przepuklina pępkowa
Myszy: rozszczepienie podniebienia
Króliki: brak pęcherzyka żółciowego, przepuklina pępkowa, zniekształcenia kończyn
Badania rakotwórczości (24 miesiące) 0,25-2,0 μg/l (wziewnie) Brak zależności dawka-odpowiedź w odniesieniu do nowotworów
Zmiany typowe dla glikokortykosteroidów
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl