potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebicard 10 mg
Ocena przedkliniczna bezpieczeństwa leku Nebicard, zawierającego 10 mg nebiwololu (odpowiadającego 10,90 mg nebiwololu chlorowodorku), opiera się na kompleksowych badaniach toksykologicznych, które nie wykazały genotoksyczności substancji czynnej. Standardowe testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA potwierdziły brak potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa farmakologicznego beta-adrenolityka. Wyniki te stanowią istotny element oceny ryzyka związanego ze stosowaniem leku u ludzi, podkreślając jego korzystny profil bezpieczeństwa na etapie przedklinicznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zarixa 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Zarixa 10 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały brak istotnego ryzyka przy jednorazowym podaniu oraz wskazały, że działania niepożądane po podaniu wielokrotnym wynikają głównie z farmakodynamicznego mechanizmu działania leku. U szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Badania fototoksyczności nie wskazały na ryzyko reakcji skórnych po ekspozycji na światło.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, kapsułka twarda, lek przeciwzakrzepowy, patologia łożyska, plamka wątrobowa, poronienie, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, reakcja skórna, rywaroksaban, toksyczność jednokrotna, toksyczność pediatryczna, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Fenytoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne fenytoiny wykazały toksyczność jedynie przy ekspozycji przekraczającej 3-4-krotnie maksymalne dawki stosowane u ludzi, co sugeruje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Dane wskazują na potencjalne działanie genotoksyczne, w tym mutagenne i indukujące mutacje chromosomalne, jednak ze względu na ograniczoną jakość badań nie można jednoznacznie ocenić ryzyka genotoksycznego u pacjentów. W długoterminowych badaniach na modelach mysich zaobserwowano rozwój łagodnych i złośliwych zmian rozrostowych w układzie chłonnym, choć ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardyferon-Fol 80 mg Fe2+ + 0,35 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tardyferon-Fol, zawierającego 80 mg jonów żelaza(II) w postaci siarczanu żelaza(II) oraz 0,35 mg kwasu foliowego, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne i toksykologiczne przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w dawkach odpowiadających terapii u ludzi, nie ujawniły istotnych efektów toksycznych ani niekorzystnych działań. Ocena genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazała ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworowego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa u ciężarnych zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w okresie ciąży.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, efekt toksyczny, kwas foliowy, parametry reprodukcyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, ryzyko nowotworowe, siarczan żelaza II, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików podczas organogenezy, choć u królików stwierdzono embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla matki. U szczurów ekspozycja na toksyczne dawki lidokainy w późnej ciąży i laktacji skutkowała skróconym czasem przeżycia potomstwa. Badania genotoksyczności nie potwierdziły uszkodzeń DNA przez lidokainę, natomiast jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazał potencjał genotoksyczny in vitro. W zakresie rakotwórczości, bezpośrednie badania lidokainy nie były prowadzone, ale 2,6-ksylidyna indukowała nowotwory w nozdrzach, tkance podskórnej i wątrobie szczurów narażonych od życia płodowego do końca życia. Znaczenie tych wyników dla krótkotrwałego stosowania lidokainy u ludzi pozostaje niejasne i wymaga ostrożnej interpretacji.
6-dimetyloanilina, 6-ksylidyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, laktacja, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, stosowanie krótkoterminowe, tkanka podskórna, toksyczność reprodukcyjna, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relenza 5 mg/dawkę
Przedkliniczne badania toksykologiczne zanamiwiru, substancji czynnej leku Relenza, wykazały brak istotnej toksyczności oraz negatywny wynik testów genotoksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego leku w terapii przeciwwirusowej. Długoterminowe badania na modelach szczurzych i mysich nie wykazały działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych ciąży, przy dożylnym podaniu dawki do 90 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono wad rozwojowych, embriotoksyczności ani toksyczności matczynej. Podskórne podanie wysokiej dawki 240 mg/kg mc./dobę u szczurów spowodowało wzrost częstości drobnych zmian szkieletowych i narządowych, jednak w granicach obserwowanych w populacji referencyjnej. Analiza farmakokinetyczna wykazała, że ekspozycja przy tej dawce jest około 1000-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce klinicznej wziewnej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
analiza farmakokinetyczna, AUC, badania toksykologiczne, dawka wziewna, działanie kancerogenne, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia przeciwwirusowa, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zanamiwir, zdolności rozrodcze, zmiany szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Banavin 15 mg
Wortioksetyna, substancja czynna leku Banavin, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności ogólnej na myszach, szczurach i psach zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic oraz epizody drgawek (u psów). Dawka bezobjawowa dla drgawek u psów miała margines bezpieczeństwa 5 względem maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej 20 mg/dobę. Zmiany narządowe dotyczyły nerek (zapalenie kłębuszków, niedrożność kanalików, obecność kryształków u szczurów) oraz wątroby (przerost i martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, obecność kryształków u myszy i szczurów), jednak występowały przy ekspozycji 2-10-krotnie wyższej niż u ludzi. Wortioksetyna nie wykazała działania genotoksycznego ani potencjału rakotwórczego w standardowych testach in vitro i 2-letnich badaniach na myszach i szczurach. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i teratogenności, choć przy ekspozycji przekraczającej 10-krotną dawkę terapeutyczną obserwowano zmniejszenie masy płodu i opóźnione kostnienie, a u królików nawet przy subterapeutycznej ekspozycji. W okresie przed- i pourodzeniowym u szczurów stwierdzono zwiększoną śmiertelność młodych, mniejszy przyrost masy ciała i opóźniony rozwój przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
badania in vitro, badania in vivo, drgawki, działanie genotoksyczne, hiperplazja przewodów żółciowych, kryształki w kanalikach nerkowych, kryształki w przewodach żółciowych, martwica hepatocytów, masa płodu, narządy rozrodcze, niedrożność kanalików nerkowych, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przerost hepatocytów, rozszerzenie źrenic, ruchliwość nasienia, śmiertelność młodych, teratogenność, wortioksetyna, zapalenie kłębuszków nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finpros 5 mg 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu (Finpros 5 mg) obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazując specyficznych zagrożeń dla ludzi. W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano farmakologicznie spodziewane efekty działania inhibitora 5-alfa-reduktazy, takie jak zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności. U ciężarnych szczurów stwierdzono feminizację męskich płodów, natomiast badania na modelu małp rezus wykazały brak zaburzeń rozwojowych u płodów męskich przy dożylnym podaniu dawki do 800 ng/dobę, co stanowi ekspozycję 60-120 razy wyższą niż potencjalna ekspozycja kobiet na finasteryd przez kontakt z nasieniem mężczyzny stosującego lek w dawce 5 mg/dobę.
działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, feminizacja płodu, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe dodatkowe, inhibitor 5-alfa-reduktazy, narażenie ogólnoustrojowe, narządy płciowe zewnętrzne, pęcherzyk nasienny, płodność, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wydzielanie gruczołowe - Leksykon substancji czynnych
Przestęp biały – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przestęp biały (Bryonia alba) stosowany w preparatach homeopatycznych, takich jak Homeovox (3CH, 0,091 mg/tabletkę) oraz Malia Kaszel (D6), nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. W charakterystykach produktów leczniczych (ChPL) obu preparatów brak jest informacji o standardowych badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym, wpływie na reprodukcję oraz badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa – sekcja 5.3 zawiera jedynie adnotację „Brak danych”. Taki stan wynika prawdopodobnie z zastosowania wysokich rozcieńczeń homeopatycznych, które zawierają minimalne ilości substancji czynnej, co ogranicza potrzebę przeprowadzania klasycznych badań przedklinicznych.
W praktyce klinicznej lekarze powinni mieć świadomość braku formalnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa przestępu białego w formie homeopatycznej. Decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania preparatów Homeovox i Malia Kaszel powinny być podejmowane z uwzględnieniem dostępnych danych klinicznych oraz doświadczenia w stosowaniu tych leków, z zachowaniem ostrożności i oceny potencjalnego ryzyka względem korzyści terapeutycznych. Brak danych przedklinicznych nie wyklucza stosowania, jednak wymaga świadomego podejścia i monitorowania efektów leczenia.
badanie przedkliniczne, Bryonia D6, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, farmakologiczne bezpieczeństwo, genotoksyczność, Homeovox, Malia Kaszel, postać homeopatyczna, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, przestęp biały, rozcieńczenie 3CH, składnik homeopatyczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 50 mg
Analiza danych z badań przedklinicznych amisulprydu, substancji czynnej leku Masultab, wykazała brak istotnej toksyczności ogólnej oraz specyficznej dla narządów, a także brak potencjału teratogennego, mutagennego i rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki (MTD) u zwierząt (szczury 200 mg/kg/dobę, psy 120 mg/kg/dobę) były 2-7-krotnie wyższe pod względem AUC niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, odpowiadające 1,5-4,5-krotnemu AUC u ludzi) nie stwierdzono działania rakotwórczego. Obserwowane zmiany u zwierząt były związane z farmakologicznym działaniem amisulprydu lub nie miały znaczenia toksykologicznego.
amisulpryd, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, maksymalna tolerowana dawka, Masultab, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność narządowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zinnat 500 mg
Przedkliniczne badania cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Zinnat, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie cefuroksymu w badaniach na zwierzętach nie spowodowało toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i aberracje chromosomowe in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, eliminując ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy drugiej generacji, badania hematologiczne, badania histopatologiczne, badanie karcinogenności, badanie laboratoryjne moczu, cefuroksym aksetyl, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zakażenie bakteryjne, Zinnat - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Envil kaszel, wykazały bardzo niski wskaźnik toksyczności po doustnym podaniu. W badaniach na myszach (150 mg/kg), szczurach (50 mg/kg), królikach (40 mg/kg) oraz psach (50 mg/kg) nie zaobserwowano objawów niepożądanych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Ambroksol nie wykazuje działania toksycznego na konkretne narządy, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, badania nad wpływem na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także braku wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 500 mg/kg.
ambroksol chlorowodorek, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Envil kaszel, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, substancja czynna leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Ranbaxy 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Sildenafil Ranbaxy, wykazały brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym w dawkach 50 mg i 100 mg. Kompleksowe analizy obejmowały ocenę farmakologiczną wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, a także badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, które nie wykazały istotnych objawów toksyczności ani przeciwwskazań do stosowania u ludzi. Parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne u zwierząt laboratoryjnych pozostawały w normie, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian syldenafilu, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Dane niekliniczne dotyczące lidokainy chlorowodorku wskazują, że ostra toksyczność leku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym drgawkami, które mogą prowadzić do śmierci. U ludzi toksyczne stężenia lidokainy wynoszą 5–10 mcg/l, przy których obserwuje się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i OUN. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego samej lidokainy, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał mutagenny w wysokich, toksycznych dawkach in vitro. W badaniach na szczurach wykazano również rakotwórczy potencjał 2,6-ksylidyny, objawiający się powstawaniem guzów jamy nosowej, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi przy krótkotrwałym stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluwoksaminy wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego maleinianu fluwoksaminy, co potwierdza jej bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu. Jednakże badania na modelach zwierzęcych ujawniły negatywny wpływ na rozrodczość i rozwój płodu, w tym zmniejszenie płodności, zwiększenie śmiertelności płodów oraz obniżenie masy ciała płodów, przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi. Dodatkowo, obserwowano wzrost śmiertelności okołoporodowej u potomstwa, co stanowi istotny czynnik ryzyka przy rozważaniu terapii fluwoksaminą u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
działanie rakotwórcze i mutagenne, ekspozycja lekowa, farmakoterapia, fluwoksamina, maleinian fluwoksaminy, nadużywanie substancji, potencjał rakotwórczy, potencjał uzależniający, rozrodczość, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodów, tolerancja lekowa, uzależnienie fizyczne, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Teva 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały ocenę toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów. Długoterminowe podawanie tadalafilu psom w dawkach ≥25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy skutkowało zmianami histopatologicznymi w postaci zaniku nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszeniem spermatogenezy, przy ekspozycji systemowej 3-18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg.
AUC, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowy i płodowy, stężenie leku we krwi, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie chromosomów, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazole Zentiva 40 mg
Ezomeprazol (Esomeprazole Zentiva, 40 mg) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego. Oceny farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zmian narządowych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń genomu. W badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano hiperplazję komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków żołądka, co jest związane z długotrwałą hipergastrynemią wynikającą z hamowania wydzielania kwasu solnego – mechanizmem charakterystycznym dla inhibitorów pompy protonowej.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie niepożądane, ezomeprazol, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, iniekcja podskórna, kwas żołądkowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakowiak, reakcja zapalna, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxydolor 10 mg
Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa oksykodonu, substancji czynnej produktu Oxydolor, wskazują na ograniczone dane w zakresie toksyczności reprodukcyjnej oraz brak kompleksowych badań obejmujących cały cykl reprodukcyjny zwierząt laboratoryjnych. W szczególności brakuje informacji dotyczących wpływu na płodność oraz efektów pourodzeniowych po ekspozycji w okresie ciąży. Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach, przy dawkach 1,5-2,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi (160 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg masy ciała), nie wykazały działania teratogennego oksykodonu, co sugeruje względne bezpieczeństwo w kontekście ryzyka wad rozwojowych płodu.
- Leksykon substancji czynnych
Krzemionka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna krzemionka (Silicea) w produkcie leczniczym Rexorubia, stosowana w rozcieńczeniu homeopatycznym D6, nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W charakterystyce produktu jednoznacznie wskazano na brak standardowych badań toksykologicznych, obejmujących ocenę toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Krzemionka występuje w stężeniu 4,0 g na 100 g granulatu, a produkt zawiera również inne substancje w rozcieńczeniach homeopatycznych, takie jak Natrium sulfuricum D6, Calcarea carbonica D8, Calcarea iodata D8, Calcarea phosphorica D4, Natrium phosphoricum D4, Magnesia phosphorica D4, Ferrum phosphoricum D4, Rubia tinctoria D6 oraz Juglans pulvis D6.
badanie toksykologiczne, Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, działanie niepożądane, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Juglans pulvis, Magnesia phosphorica, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, potencjał rakotwórczy, rozcieńczenie homeopatyczne, Rubia tinctoria, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Azatiopryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azatiopryna, stosowana w preparatach takich jak Azathioprine VIS czy Imuran, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał mutagenny, kancerogenny oraz teratogenny. Mutagenność substancji jest zmienna w zależności od modelu badawczego – niejednoznaczne wyniki w testach bakteryjnych kontrastują z istotnymi efektami genotoksycznymi u zwierząt, w tym uszkodzeniami chromosomów X i Y u Drosophila melanogaster oraz wpływem na męskie komórki płciowe myszy. W modelach zwierzęcych azatiopryna zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów przewodów słuchowych oraz chłoniaków grasicy, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem rozwoju chorób nowotworowych podczas długotrwałej terapii immunosupresyjnej.
- Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego przy dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi. Wystąpiło natomiast częstsze pojawianie się gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę, co nie zostało zaobserwowane u myszy ani u samic szczurów, sugerując specyficzność gatunkową i płciową. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania na bakteriach Salmonella typhimurium oraz komórkach mysich i ludzkich, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu. Ponadto, flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 20 mg/kg mc./dobę doustnie oraz do 75 mg/kg mc. pozajelitowo.
badanie cytogenetyczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, chłoniak myszy, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku, kostnienie, kostnienie twarzoczaszki, lek przeciwgrzybiczy, mutacja chromosomalna, płodność, poronienie, potencjał rakotwórczy, poziom narażenia, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy nerek, zaburzenie rozrodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Krka 30 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednej próbie in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W ocenie potencjału rakotwórczego stwierdzono brak efektu u szczurów, natomiast u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotności AUC0-24h obserwowanym u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej wywołało rozwój gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych, co wskazuje na efekt rakotwórczy jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano toksyczność dla płodu, zwolniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
Atorvastatin Krka, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF 1% w postaci kropli do oczu zawiera atropinę siarczanową w stężeniu 10 mg/ml. Dane toksykologiczne przedkliniczne są ograniczone, jednak dostępne badania na gryzoniach wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) po podaniu doustnym wynosi 75 mg/kg masy ciała u myszy oraz 500 mg/kg masy ciała u szczurów. Brakuje natomiast kompleksowych badań dotyczących toksyczności przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, toksyczności reprodukcyjnej oraz miejscowej tolerancji po aplikacji okulistycznej. W związku z tym, pełny profil bezpieczeństwa substancji czynnej nie został w pełni określony na etapie badań przedklinicznych.
aplikacja do oka, atropina siarczan, dawka letalna, działanie niepożądane, kancerogenność, krople do oczu, LD50, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka okulistyczna, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime AptaPharma 2 g
Cefepim, substancja czynna produktu leczniczego Cefepime AptaPharma (1 g i 2 g), został poddany ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących testy in vitro oraz in vivo. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań karcynogennych na modelach zwierzęcych, co oznacza brak danych dotyczących potencjalnego ryzyka rakotwórczości przy długotrwałej ekspozycji. Badania genotoksyczności wykazały brak działania genotoksycznego cefepimu, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia DNA podczas terapii. Ponadto, testy na szczurach dotyczące funkcji rozrodczych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania cefepimu w kontekście reprodukcji.
antybiotyk, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, cefepim, dichlorowodorek jednowodny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogeneza, osmolalność, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, rekonstytucja, uszkodzenie materiału genetycznego, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Capparis spinosa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna Capparis spinosa, obecna w preparacie Liv.52 w postaci kory (65 mg/tabletkę), wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej oraz brak działań niepożądanych w badaniach toksyczności przewlekłej. W badaniach na szczurach i królikach dawki jednorazowe sięgały 5000 mg/kg masy ciała bez osiągnięcia dawki śmiertelnej, a długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Ponadto, preparat nie wykazywał działania embriotoksycznego ani teratogennego w badaniach na szczurach, co potwierdza jego bezpieczeństwo w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badanie rakotwórczości, Capparis spinosa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kapar ciernisty, kora kapara ciernistego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ciążowa, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Ziele krwawnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących ziela krwawnika (Achillea millefolium L.) wykazuje istotne braki w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa tej substancji. W przypadku większości produktów leczniczych zawierających ziele krwawnika, takich jak Gastrobonisol, Gastrovit TraviComplex czy Hemorol, nie przeprowadzono szczegółowych badań toksyczności, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak jest również danych przedklinicznych dla preparatów zawierających wyłącznie ziele krwawnika, np. Ziele Krwawnika czy Krwawnik Fix. Dla złożonych preparatów, takich jak Salviasept, dostępne badania dotyczą jedynie innych składników (np. olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy), które wykazują niejednoznaczne lub ograniczone wyniki w testach genotoksyczności i mutagenności.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, eugenol, genotoksyczność, kancerogenność, medycyna tradycyjna, mentol, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, potencjał rakotwórczy, sok z ziela krwawnika, test Amesa, test Bacillus subtilis rec, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny złożony, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magvit B6 48 mg Mg 2+ + 5 mg
Produkt leczniczy Magvit B6 zawiera 48 mg jonów magnezu w postaci magnezu mleczanu dwuwodnego oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6). Przegląd danych przedklinicznych, obejmujący badania toksykologiczne ostre, podostre i przewlekłe, nie wykazał istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych, rakotwórczych ani wpływu na rozrodczość przy stosowaniu preparatu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Brak jest również danych wskazujących na konieczność modyfikacji dawkowania ze względu na bezpieczeństwo stosowania.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jon magnezu, magnez mleczan dwuwodny, Magvit B6, pirydoksyny chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, witamina B6, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprinol 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka po podaniu pojedynczej oraz wielokrotnej dawki, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tego antybiotyku. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję, co jest istotne w kontekście długoterminowego stosowania. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne przy klinicznie istotnym narażeniu na promieniowanie UV, co wymaga stosowania ochrony przed światłem podczas terapii. Działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze jest minimalne i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co wskazuje na efekt charakterystyczny dla całej klasy leków.
- Leksykon substancji czynnych
Klobazam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej klobazamu wykazały dawkozależne efekty u różnych gatunków zwierząt. U szczurów dawki 12-1000 mg/kg mc./dobę powodowały zmniejszenie aktywności spontanicznej, a przy najwyższej dawce obserwowano zahamowanie ośrodka oddechowego, hipotermię i spowolnienie przyrostu masy ciała. U psów (2,5-80 mg/kg mc./dobę) i małp (2,5-20 mg/kg mc./dobę) odnotowano początkowe objawy neurologiczne, takie jak senność i ataksja, które ustępowały z czasem, wskazując na rozwój tolerancji. Klobazam nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego. W badaniach rakotwórczości u szczurów przy dawce 100 mg/kg mc. stwierdzono wzrost liczby gruczolaków komórek pęcherzykowych tarczycy, co jest efektem specyficznym dla tego gatunku i związanym z aktywacją tarczycy przez benzodiazepiny.
aktywacja tarczycy, ataksja, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, hipotermia, klobazam, N-demetyloklobazam, organogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, tolerancja lekowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrozol 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące anastrozolu (substancji czynnej leku Atrozol) wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy dawkach zbliżonych do klinicznych. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) u gryzoni wynosiła >100 mg/kg mc./dobę (doustnie) oraz >50 mg/kg mc./dobę (dootrzewnowo), a u psów >45 mg/kg mc./dobę. W badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano zmian zwyrodnieniowych ani istotnej toksyczności ogólnoustrojowej przy dawkach 1–5 mg/kg mc./dobę. Anastrozol nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u zwierząt laboratoryjnych był dawko-zależny i odwracalny: u samców szczurów dawki 50 i 400 mg/l w wodzie pitnej (średnie stężenia w osoczu 44,4 ±14,7 ng/ml i 165 ±90 ng/ml) powodowały przejściowe obniżenie płodności, natomiast u samic dawka 1 mg/kg mc./dobę indukowała znaczną niepłodność oraz zwiększone niepowodzenie implantacji już przy 0,02 mg/kg mc./dobę. Efekty te ustępowały po 5–9 tygodniach od odstawienia leku.
anastrozol, bezpieczeństwo farmakologiczne, chłoniak, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczolak tarczycy, implantacja zarodka, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, łagodny nowotwór jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, nowotwór wątroby, polip zrębowy macicy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powiększenie łożyska, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zaburzenie zdolności rozrodczej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny 75 mcg/h
Przeprowadzone badania przedkliniczne systemu transdermalnego Matrifen zawierającego fentanyl, uwalniającego substancję czynną w dawce 75 µg/h, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy wielokrotnym podaniu. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój wykazała, że fentanyl nie wywołuje teratogenności u szczurów i królików, choć u samic szczurów zaobserwowano zmniejszoną płodność oraz zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Ponadto, pomimo znamiennego zmniejszenia przeżywalności potomstwa przy dawkach nieznacznie obniżających masę ciała matek, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy i pourodzeniowy, śmiertelność zarodkowa, stężenie terapeutyczne, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron ASA 10 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Zahron ASA, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, przeszedł szczegółową ocenę bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, choć brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczny wpływ na jądra (małpy, psy) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W zakresie rozrodczości u szczurów stwierdzono zmniejszenie liczby miotów, redukcję masy miotu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa, jednak przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających wielokrotnie poziom terapeutyczny u ludzi.
anomalia układu sercowo-naczyniowego, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozuwastatyna i kwas acetylosalicylowy, salicylany, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, wada kośćca, wada serca, wytrzewienie, zaburzenie implantacji, zaburzenie uczenia się, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego ACTISEPT MED, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), potwierdzają korzystny profil toksykologiczny substancji czynnych. Toksyczność ostra wykazała dawkę LD50 wynoszącą 45-50 mL/kg po podaniu doustnym oraz 10-12 mL/kg po podaniu dootrzewnowym u szczurów, przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywołało reakcji toksycznych ani miejscowych podrażnień, a doustne podawanie oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni skutkowało jedynie poszerzeniem jelita z powodu gazów, typowym dla antybiotyków. Zaobserwowano podwyższoną śmiertelność przy dawkach ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami płuc o niejasnej etiologii. Badania reprodukcyjne i teratologiczne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a wielopokoleniowe testy u szczurów potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozrodczość.
aberracja chromosomowa, aktywność antybakteryjna, aktywność rakotwórcza, badanie wielopokoleniowe, błona śluzowa jamy ustnej, dawka śmiertelna, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórka nowotworowa, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rana skórna, reakcja toksyczna, resorpcja zwrotna, rozwój płodu, substancja antybakteryjna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, uszkodzenie krwotoczne, właściwość uczulająca, worek spojówkowy, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alneta 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny, substancji czynnej preparatu Alneta, wykazały jej wpływ na procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych. U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi (10 mg/dobę, przeliczone na mg/kg masy ciała). W badaniach na szczurach amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy większa niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, natomiast podawanie samcom dawki porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, model szczurzy, mutacja genetyczna, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, przeżywalność potomstwa, toksyczny wpływ na płodność, wpływ na płodność, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardioas 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej leku Cardioas, wykazały, że nefrotoksyczność jest jedynym istotnym działaniem niepożądanym w modelach zwierzęcych, co może mieć znaczenie przy długotrwałym stosowaniu u pacjentów. W badaniach na szczurach zaobserwowano działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak tylko przy dawkach co najmniej 7-krotnie wyższych niż maksymalne dawki kliniczne stosowane w profilaktyce sercowo-naczyniowej (75 mg). Znaczenie kliniczne tych efektów pozostaje niejednoznaczne, zwłaszcza w kontekście różnic dawkowania między modelami zwierzęcymi a praktyką kliniczną.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kwas acetylosalicylowy, nefrototoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, salicylan, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,25 mg
Badania przedkliniczne alprazolamu wykazały, że długotrwałe podawanie leku w dawkach zależnych u szczurów (do 30 mg/kg/dobę, co stanowi 150-krotność maksymalnej dawki u ludzi 10 mg/dobę) prowadziło do rozwoju zaćmy i rozrostu naczyń w rogówce. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów (duże dawki doustne przez 12 miesięcy) zaobserwowano drgawki, które w niektórych przypadkach były śmiertelne, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Badania karcynogenności na szczurach i myszach (odpowiednio do 30 mg/kg/dobę i 10 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym test mikrojądrowy u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg (500-krotność dawki ludzkiej), nie potwierdziły potencjału mutagennego alprazolamu.
alprazolam, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, benzodiazepina, drgawka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja płodu, obumarcie płodu, potencjał rakotwórczy, rozrost naczyń rogówki, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnych dawek, wada wrodzona, zaburzenia zachowania, zaburzenie płodności, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Ryboflawina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryboflawina (witamina B2) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Vitaminum B2 Teva (3 mg/tabletka), Juvit Multi (0,8 mg/ml ryboflawiny sodu fosforanu) czy Soluvit N (4,9 mg ryboflawiny sodu fosforanu, odpowiadające 3,6 mg witaminy B2 w fiolce). Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ryboflawiny są jednak ograniczone lub niekompletne. W przypadku preparatu Viantan (3,60 mg ryboflawiny w postaci 4,58 mg ryboflawiny sodu fosforanu) dostępne badania przedkliniczne odnoszą się do całego produktu, a nie wyłącznie do ryboflawiny. Toksyczność po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki jest niska, a działania toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną dawkę u człowieka. Brak jest danych przedklinicznych dotyczących mutagenności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, choć nie przewiduje się takich efektów w warunkach klinicznych.
badanie embriotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dawka pojedyncza, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, kwas glikocholowy, lecytyna, mieszane micele, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat wielowitaminowy, ryboflawina, ryboflawiny sodu fosforan, śmiertelność potomstwa, spontaniczne poronienie, tabletka drażowana, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozród, witamina B2, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artemisol
Produkt leczniczy Artemisol, będący płynem do stosowania na skórę i zawierający mieszaninę nalewki piołunowo-wrotyczowej (Absinthi et Tanaceti herbae tinctura) w stosunku 1:5 z kwasem octowym 80%, charakteryzuje się brakiem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Preparat zawiera 60-65% V/V etanolu oraz 2-3,2% kwasu octowego. Nie przeprowadzono badań na modelach zwierzęcych, co skutkuje brakiem formalnych danych dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksyczności reprodukcyjnej oraz farmakologii bezpieczeństwa, w tym wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy.
badanie przedkliniczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, kwas octowy, LD50, nalewka piołunowo-wrotyczowa, nalewka ziołowa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, test mutagenności, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA