potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vratizolin 30 mg/g
Vratizolin w postaci kremu o stężeniu 30 mg/g zawiera substancję czynną denotywir (Denotivirum). Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa tego preparatu jest ograniczona, a w Charakterystyce Produktu Leczniczego brak jest danych dotyczących standardowych badań przedklinicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W skład kremu wchodzą również substancje pomocnicze, m.in. alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan oraz sodu laurylosiarczan.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Denotivirum, denotywir, działanie niepożądane, glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, propylu parahydroksybenzoesan, rozwój płodu, sodu laurylosiarczan, toksyczność ostra i przewlekła, Vratizolin, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stepcil 100 mg
Badania przedkliniczne cylostazolu, substancji czynnej leku Stepcil, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co stanowi podstawę jego działania farmakologicznego. U psów zaobserwowano zmiany chorobowe w układzie sercowo-naczyniowym, jednak nie występowały one u szczurów i małp, co sugeruje gatunkowo swoistą toksyczność sercową. Nie stwierdzono wydłużenia odstępu QTc w badaniach na psach i małpach. Testy mutagenności (m.in. mutacje genów bakterii, aberracje chromosomalne in vivo) były negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału kancerogennego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie embriofetotoksyczne, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, inhibitor fosfodiesterazy III, komórki jajnika chomika chińskiego, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, szpik kostny, toksyczność sercowo-naczyniowa, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Lipa wielkolistna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna pochodząca z kwiatów lipy wielkolistnej (Tilia platyphyllos Scop.), lipy drobnolistnej (Tilia cordata Miller) lub ich mieszaniny, zawarta w produkcie leczniczym LIPA Fix (1,5 g kwiatów lipy w każdej saszetce do zaparzania), nie została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w zakresie toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności. Dokumentacja wskazuje na brak danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, potencjał mutagenny oraz długoterminowe ryzyko rakotwórcze. Forma farmaceutyczna to zioła do zaparzania, a przeprowadzenie szczegółowych badań przedklinicznych nie jest obligatoryjne, o ile nie jest to konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa stosowania produktu.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane epidemiologiczne, działanie mutagenne, forma farmaceutyczna, genotoksyczność, kancerogenność, kwiat lipy, lipa drobnolistna, lipa wielkolistna, medycyna tradycyjna, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zdarzenie niepożądane, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine (Teva Pharmaceuticals) wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, co wskazuje na potencjalną nefrotoksyczność, ustępującą po zaprzestaniu terapii. Badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagenności peryndoprylu ani amlodypiny, a długoterminowe testy rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego obu substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, jednak inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, są przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzeń nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dla ludzi, powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
amlodypina, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, nefrotoksyczność, nerka płodu, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clemastinum Hasco 1 mg/10 ml
Preparat Clemastinum HASCO w postaci syropu zawiera klemastynę fumaranu w dawce 1 mg/10 ml, będącą substancją czynną z grupy leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Producent nie przeprowadził dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu, co oznacza brak danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Ocena bezpieczeństwa opiera się zatem na ogólnej wiedzy klinicznej dotyczącej klemastyny oraz doświadczeniu z lekami przeciwhistaminowymi pierwszej generacji. W składzie syropu znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (E 965), glikol propylenowy (E 1520), metylu parahydroksybenzoesan (E 218) i propylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać działania niepożądane u niektórych pacjentów.
badanie przedkliniczne, dawkowanie, działanie niepożądane, fumaran, glikol propylenowy, interakcja lekowa, klemastyna, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, propylu parahydroksybenzoesan, przeciwwskazanie, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Selgres 5 mg
Selegilina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Selgres, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały potencjału rakotwórczego ani mutagennego. Testy mutagenności potwierdziły brak wpływu na materiał genetyczny, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych, w tym szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście rozwoju płodu.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, karcynogenność, laktoza jednowodna, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutagenność, nietolerancja laktozy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, selegilina chlorowodorek, Selgres, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Hasco 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego ACIDUM FOLICUM HASCO, zawierającego 15 mg kwasu foliowego uwodnionego, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani farmakologicznego przy stosowaniu dawki terapeutycznej 15 mg. Badania obejmowały standardowe protokoły oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności in vitro i in vivo oraz potencjalnego działania embriotoksycznego i teratogennego. Wyniki wskazują na brak efektów toksycznych, uszkodzeń genetycznych oraz negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, co jest szczególnie istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas foliowy, kwas foliowy uwodniony, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solifenacin US Pharmacia 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Dodatkowo, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy nie wykazała istotnych zagrożeń w kontekście stosowania terapeutycznego.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, farmakokinetyka solifenacyny, laktacja, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko genotoksyczne, solifenacyna bursztynian, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxydyna 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxydyna, wykazały brak działania genotoksycznego oraz różnorodne wyniki w zakresie rakotwórczości zależne od gatunku zwierząt. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym dwukrotnie dawkę ludzką (90 mg/dobę) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla szczurów i nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami obserwowanymi przy stężeniach przekraczających lub porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu (53-106 tygodni). U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek przy stężeniach przekraczających dawkę terapeutyczną, co wskazuje na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności.
Coxydyna, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, funkcje nerek, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP w wątrobie, indukcja CYP3A w wątrobie, narażenie układowe, nefrotoksyczność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, powikłanie żołądkowo-jelitowe, toksyczność przewodu pokarmowego, wada rozwojowa płodu, wczesne poronienie, właściwości genotoksyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loxon 2% 20 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa minoksydylu, substancji czynnej produktu leczniczego Loxon 2% (20 mg/ml), obejmowała badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz potencjału kancerogennego. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału minoksydylu.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, Loxon 2%, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna produktu leczniczego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myfortic 180 mg
Mykofenolan sodu (MPA) wykazuje specyficzny profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, głównie dotyczący układu krwiotwórczego i limfatycznego. U gryzoni obserwowano regeneratywną niedokrwistość aplastyczną z istotnym zmniejszeniem liczby erytroblastów i normoblastów w szpiku kostnym oraz powiększenie śledziony i hematopoezę pozaszpikową. Objawy te pojawiały się przy ekspozycji na poziomie równym lub niższym niż kliniczna dawka 1,44 g/dobę stosowana u pacjentów po przeszczepieniu nerki. U psów dominowały objawy ze strony układu pokarmowego przy podobnych poziomach ekspozycji. Testy genotoksyczności wykazały potencjał do wywoływania aberracji chromosomowych zarówno in vitro (komórki chłoniaka myszy, mikrojądrowy test na komórkach V79) jak i in vivo (mikrojądrowy test na komórkach szpiku myszy), co wiąże się z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów. Jednakże inne testy in vitro nie potwierdziły genotoksyczności.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie fototoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, farmakodynamika leku, genotoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, kwas mykofenolowy, mykofenolan sodu, niedokrwistość aplastyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, przepuklina pępkowa, rozwój prenatalny i postnatalny, synteza nukleotydów, szpik kostny, teratogenność, test in vitro, test mikrojądrowy, toksyczność powtarzanych dawek, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miravil 50 mg
Przedkliniczne badania sertraliny, substancji czynnej leku Miravil, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości. W badaniach reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u samców. Zaobserwowano jednak fetotoksyczność, prawdopodobnie wtórną do toksycznego działania na organizm matki, co skutkowało skróceniem czasu przeżycia i zmniejszeniem masy ciała młodych osobników w pierwszych dniach po urodzeniu. Ekspozycja płodu na sertralinę in utero po 15. dniu ciąży była kluczowa dla tych efektów, które nie przekładają się na istotne ryzyko u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie odwracalne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja płodu, fetotoksyczność, in utero, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwojowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, punkt końcowy, sertralina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marvelon 0,15 mg + 0,03 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Marvelon, zawierającego 0,15 mg dezogestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy wielokrotnym podawaniu. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkadzającego materiał genetyczny. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka karcynogennego, a ocena wpływu na rozrodczość nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój zarodkowy oraz przed- i pourodzeniowy, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście przedklinicznym.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dezogestrel i etynyloestradiol, hormon płciowy, Marvelon, mutacja genowa, nowotwór, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost tkanki, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, ryzyko karcynogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anturin 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa solifenacyny bursztynianu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Jednak badania prenatalne na myszach wykazały, że podawanie solifenacyny samicom w okresie laktacji powodowało istotne klinicznie zmiany u potomstwa, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, redukcję masy urodzeniowej oraz spowolnienie rozwoju fizycznego, a efekty te były zależne od dawki.
badanie prenatalne, badanie reprodukcyjne, działanie farmakologiczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w osoczu, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, masa urodzeniowa, objaw kliniczny, okres laktacji, okres pourodzeniowy, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna bursztynianu, stosunek korzyści do ryzyka, test farmakologiczny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, znaczenie kliniczne, żywe urodzenie - Leksykon substancji czynnych
Kalafonia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kalafonia, obecna w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w dawce 1200 mikrogramów/cm² (972 mikrogramy/płatek), została poddana szczegółowej ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego związanego z jej zastosowaniem diagnostycznym w testach płatkowych. Analizy toksykologiczne potwierdziły, że kalafonia posiada dopuszczalny profil bezpieczeństwa przy ekspozycji stosowanej w diagnostyce alergologicznej, a potencjalne zagrożenia obserwowane w badaniach na zwierzętach nie przekładają się na klinicznie istotne ryzyko dla pacjentów.
alergen testowy, analiza toksykologiczna, badanie przedkliniczne, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja diagnostyczna, kalafonia, plaster do prób prowokacyjnych, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test płatkowy, TRUE Test, zastosowanie diagnostyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Vitabalans 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tramadolu chlorowodorku, obejmujące okres od 6 do 26 tygodni u szczurów i psów oraz 12-miesięczne badanie u psów, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych przy dawkach terapeutycznych. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie psychoruchowe, nasilone ślinienie, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Psy tolerowały dawki doustne i doodbytnicze do 20 mg/kg masy ciała, a koty dawki doustne do 10 mg/kg bez działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zahamowanie rozwoju potomstwa, objawiające się zaburzeniami kostnienia i opóźnieniami rozwojowymi, natomiast płodność samic i samców nie ulegała zmianie. U królików toksyczność samic występowała od dawki 125 mg/kg, z zaburzeniami rozwoju kostnego u młodych.
badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki, działanie niepożądane, działanie toksyczne, gruczolak wątroby, guz płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, pobudzenie psychoruchowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, wpływ na rozród, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosert 52 mg (20 mcg/24 h)
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa systemu terapeutycznego domacicznego Levosert, zawierającego 52 mg lewonorgestrelu z początkową dawką uwalnianą około 20 mikrogramów/24 h, opiera się na szerokim spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych ani toksycznych przy wielokrotnym podawaniu substancji czynnej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa lewonorgestrelu. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów, a testy karcinogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co jest szczególnie istotne w kontekście długotrwałego stosowania systemu przez okres do 8 lat, podczas którego dawka uwalnianego lewonorgestrelu stopniowo zmniejsza się do około 6,5 mikrogramów/24 h.
badania farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie karcinogenne, działanie niepożądane, funkcja reprodukcyjna, lewonorgestrel, mutacja genowa, ocena przedkliniczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, progestagen, rozwój nowotworów, toksyczność, toksyczny wpływ, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glukoza 10 Braun 100 mg/ml
Roztwór glukozy 10% (100 mg/ml) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani toksyczności, a testy genotoksyczności (test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) potwierdziły brak działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, infuzja dożylna, karcynogenność, ocena histopatologiczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorista 25 mg
Badania przedkliniczne losartanu potasowego wykazały, że lek ten nie niesie ze sobą istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. Analizy farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu ujawniły wpływ na parametry hematologiczne, w tym istotne zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu. Ponadto, obserwowano zmiany biochemiczne związane z funkcją nerek, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych, natomiast w przewodzie pokarmowym stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki oraz krwawienia.
azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, błona śluzowa, erytrocyt, filtracja kłębuszkowa, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, losartan potasowy, mutacja genetyczna, nadżerka, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rozwój płodowy, toksyczność wielokrotnego podania, transformacja nowotworowa, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wskaźnik czerwonokrwinkowy, zmiana histologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej leku Pirolam (10 mg/g, zawiesina na skórę), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych wskazujących na ryzyko przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i genotoksyczności, a badania karcynogenności nie wykazały potencjału rakotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, działanie teratogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, Pirolam, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sintrom 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acenokumarolu wykazały zróżnicowany profil toksyczności zależny od gatunku zwierząt. Po jednorazowym podaniu doustnym lub dożylnym toksyczność była niska u myszy, szczurów i królików, natomiast u psów odnotowano wyższą toksyczność. W badaniach przewlekłych głównym narządem docelowym była wątroba, co jest charakterystyczne dla pochodnych kumaryny. Podanie dawek znacznie przekraczających terapeutyczne może prowadzić do krwotoków. Brak specyficznych badań dotyczących wpływu na reprodukcję i teratogenności, jednak na podstawie danych dla innych kumaryn wiadomo, że interferencja z witaminą K może powodować nieprawidłowości rozwojowe zarodka i płodu oraz krwotoki u noworodków narażonych in utero.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolutris 80 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Tolutris, zawierającego telmisartan, hydrochlorotiazyd i amlodypinę, wykazały, że jednoczesne podawanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach odpowiadających klinicznym nie powoduje dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy monoterapii. Telmisartan wykazuje charakterystyczne zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny), oraz zmiany w układzie renina-angiotensyna (wzrost aktywności reniny) i strukturze nerek (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka można zapobiegać przez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. Telmisartan nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, natomiast hydrochlorotiazyd wykazuje niejednoznaczne działanie genotoksyczne i rakotwórcze w niektórych modelach. W badaniach teratogennych telmisartan nie wykazał jednoznacznych efektów, choć dawki toksyczne wpływały na zmniejszenie masy ciała noworodków i opóźnienie otwarcia oczu.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie mutagenności, błona śluzowa żołądka, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, komórka Sertoliego, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, telmisartan i hydrochlorotiazyd, testosteron, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan Reddy 160 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa walsartanu wskazują, że podawanie dawek znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg, co odpowiada dawkom 6-18-krotnie wyższym w mg/kg mc./dobę) prowadzi do istotnych zmian hematologicznych i nefrologicznych u szczurów oraz małp szerokonosych. U dorosłych szczurów obserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, zaburzenia hemodynamiki nerek z niewielkim wzrostem stężenia mocznika oraz zmiany strukturalne w nerkach, takie jak rozrost kanalików i bazofilia. U małp zmiany te były bardziej nasilone, obejmując pełnoobjawową nefropatię z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny w surowicy. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, będący efektem farmakologicznym obniżania ciśnienia tętniczego, występował u obu gatunków, jednak prawdopodobnie nie pojawia się u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
antagonista receptora angiotensyny, bazofilia kanalików nerkowych, ciężarna samica szczura, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, nefropatia, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie nerek, zmniejszona przeżywalność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cezarius 1000 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku CEZARIUS, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, bez istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na gryzoniach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie (zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe, podwyższenie enzymów wątrobowych), które nie występowały w badaniach klinicznych. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję szczurów przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w przeliczeniu na mg/m²). W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL dla samic wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę (12x MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę (4x MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych, bez wpływu na śmiertelność zarodków.
badanie przedkliniczne, Cezarius, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karmienie mlekiem matki, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, NOAEL, płodność, potencjał rakotwórczy, przerost zrazika, przeżywalność, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmiles 2,5 mg
Przedkliniczne badania zolmitryptanu, substancji czynnej leku Zolmiles, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u pacjentów z migreną (2,5 mg i 5 mg). Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa, co jest istotne w kontekście potencjalnej toksyczności ogólnoustrojowej. Ponadto, kompleksowa ocena genotoksyczności przeprowadzona in vitro i in vivo nie wykazała zdolności zolmitryptanu do uszkadzania materiału genetycznego, eliminując ryzyko genotoksyczne przy stosowaniu w zalecanych dawkach.
agonista receptora 5HT 1B/1D, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakoterapia migreny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tryptan, wiązanie z melaniną, Zolmiles, zolmitryptan - Leksykon substancji czynnych
Alprazolam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alprazolam nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro (test Amesa) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u szczurów) przy dawkach sięgających 100 mg/kg mc./dobę, czyli 500-krotności maksymalnej dawki u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały działania onkogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25x dawka ludzka), jednak prenatalna ekspozycja wiązała się z opóźnieniami rozwojowymi i zwiększoną śmiertelnością płodów oraz potencjalnymi zmianami behawioralnymi u potomstwa gryzoni.
aberracje chromosomowe, alprazolam, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, benzodiazepiny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja prenatalna, mutageneza bakteryjna, mutagenność bakteryjna, napady drgawek, neowaskularyzacja rogówki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, wady wrodzone, wpływ na narząd wzroku, wpływ na płodność, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Megalia 40 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu megestrolu, substancji czynnej leku Megalia (40 mg/ml zawiesiny doustnej), wykazały specyficzne ryzyko kancerogenne u samic psów do 7 lat, manifestujące się istotnym statystycznie wzrostem częstości łagodnych i złośliwych nowotworów gruczołu sutkowego. W przeciwieństwie do tego, badania na szczurach i małpach nie potwierdziły takiego efektu, co wskazuje na gatunkową specyfikę działania rakotwórczego. Brak jednoznacznej możliwości ekstrapolacji tych wyników na populację ludzką wymaga ostrożnej analizy stosunku korzyści do ryzyka przy zalecaniu Megalii. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach ujawniły odwracalne feminizujące działanie octanu megestrolu na płody męskie, co podkreśla konieczność szczególnej ostrożności w stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
- Leksykon substancji czynnych
Siarka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W ocenie przedklinicznego bezpieczeństwa stosowania siarki (sulfur) jako substancji czynnej w preparatach homeopatycznych, takich jak Engystol i Paragrippe, stwierdzono istotny brak kompleksowych danych dotyczących jej profilu bezpieczeństwa. Preparaty te zawierają siarkę w rozcieńczeniach homeopatycznych: Engystol – D4 i D10 (po 37,5 mg na tabletkę), Paragrippe – 5CH (0,6 mg na tabletkę). W charakterystykach produktów leczniczych brak jest udokumentowanych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na rozród i rozwój oraz interakcje z innymi substancjami. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, zwłaszcza powyżej D12/12CH, mogą teoretycznie oznaczać znikome lub nieobecne ilości substancji czynnej, co może tłumaczyć brak danych toksykologicznych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek, choroba wątroby, ciąża, działanie niepożądane, genotoksyczność, karmienie piersią, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, siarka, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bazetham Retard 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej Bazetham Retard, przeprowadzono na myszach, szczurach i psach, obejmując zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki. Profil toksyczności odpowiada farmakologicznemu działaniu antagonistów receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak nie mają one znaczenia klinicznego dla dawek terapeutycznych (0,4 mg). Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA przy stosowaniu leku.
antagonista receptora adrenergicznego alfa1, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, EKG, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, karcynogenność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, stężenie prolaktyny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum PP 50 mg Polfarmex 50 mg
Produkt leczniczy Vitaminum PP 50 Polfarmex zawiera nikotynamid jako substancję czynną w dawce 50 mg na tabletkę oraz laktozę jednowodną w ilości 36 mg jako substancję pomocniczą. W ocenie przedklinicznej nie przeprowadzono dedykowanych badań bezpieczeństwa dla tego preparatu, jednak na podstawie dostępnych danych literaturowych nie wykazano potencjału rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego nikotynamidu. Analizy piśmiennictwa nie potwierdzają zdolności nikotynamidu do indukcji procesów nowotworowych, mutacji genetycznych, aberracji chromosomowych ani negatywnego wpływu na rozwój embrionalny i płodowy w modelach zwierzęcych. Podsumowując, brak jest udokumentowanych dowodów na szkodliwe działanie nikotynamidu w kontekście karcinogenności, mutagenności i teratogenności, co przemawia za bezpieczeństwem stosowania Vitaminum PP 50 Polfarmex w dawce 50 mg nikotynamidu na tabletkę. Należy jednak uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (36 mg/tabletka) w ocenie ryzyka u pacjentów z nietolerancją tego składnika. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla tego preparatu, dostępne dane literaturowe wskazują na brak przeciwwskazań związanych z wymienionymi działaniami niepożądanymi nikotynamidu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, laktoza jednowodna, mutacja genetyczna, nietolerancja laktozy, nikotynamid, ocena przedkliniczna bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, rozwój embrionalny, uszkodzenie materiału genetycznego, Vitaminum PP, wada wrodzona, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioxetin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fluoksetyny, substancji czynnej Bioxetinu, wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Szczegółowe analizy toksykologiczne na młodych szczurach wykazały, że podawanie chlorowodorku fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia powodowało nieodwracalne zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zwyrodnienie i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zahamowanie rozwoju żeńskich narządów rozrodczych oraz zmniejszenie płodności. Opóźnienie dojrzewania płciowego obserwowano u samców już przy dawce 10 mg/kg/dobę, natomiast u samic tylko przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, najwyższa dawka (30 mg/kg) indukowała zmiany w układzie kostno-mięśniowym, w tym skrócenie kości udowej oraz zwyrodnienie i martwicę mięśni szkieletowych. Stężenia fluoksetyny i jej metabolitu norfluoksetyny w osoczu zwierząt były porównywalne lub wyższe niż u dzieci, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa pediatrycznego.
badanie in vitro, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluoksetyna, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, martwica jąder, norfluoksetyna, opóźnione dojrzewanie płciowe, potencjał rakotwórczy, przyrost masy kostnej, spermatogeneza, stężenie osoczowe, teratogenność, toksyczność, transporter serotoniny, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan glatirameru, poddany szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń genotoksycznych czy rakotwórczych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano działania toksyczne w miejscu wstrzyknięcia oraz sporadyczne reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne u zwierząt uprzednio uczulonych. W modelach zwierzęcych stwierdzono obecność złogów kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych po co najmniej 6 miesiącach ekspozycji, jednakże badania 2-letnie na szczurach nie potwierdziły utrzymywania się tego efektu, sugerując jego odwracalny charakter. Brak szczegółowych danych farmakokinetycznych u ludzi ogranicza precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa między ekspozycją zwierzęcą a ludzką.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka podskórna, działania toksyczne, genotoksyczność, kłębuszki nerkowe, laktacja, nadwrażliwość, octan glatirameru, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, rozwój behawioralny, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simlerid 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały istotny margines bezpieczeństwa w odniesieniu do ekspozycji klinicznej u ludzi. Hepatotoksyczność i nefrotoksyczność pojawiły się u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotność ekspozycji klinicznej, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano działań toksycznych. U szczurów nieprawidłowości w budowie siekaczy wystąpiły przy 67-krotnym narażeniu, ale nie przy 58-krotnym. U psów objawy neurotoksyczności (m.in. otwarte oddychanie, ślinienie, ataksja, drżenie) oraz miotoksyczność pojawiły się przy 23-krotnym narażeniu, natomiast przy 6-krotnym nie stwierdzono wpływu. Sytagliptyna nie wykazała potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy 58-krotnym narażeniu, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi.
ataksja, drżenie, dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego, dysfunkcja neurologiczna, działanie hepatotoksyczne, farmakokinetyka sytagliptyny, hepatokarcynogenność, hepatotoksyczność, LOAEL, margines bezpieczeństwa, miotoksyczność, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, NOAEL, ośrodek wymiotny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na płodność, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ristidic 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy (substancji czynnej leku Ristidic) wykazały, że toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów, myszy i psów była związana wyłącznie z nasilonym działaniem farmakologicznym, bez wykrycia toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, przeprowadzone in vitro i in vivo, potwierdziły brak mutagenności w dawkach terapeutycznych, mimo pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomalnych przy dawkach 104-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego przy maksymalnych tolerowanych dawkach, które odpowiadały około 6-krotnej dawce maksymalnej stosowanej u ludzi (12 mg/dobę). W zakresie toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów i królików, mimo przenikania substancji przez łożysko i do mleka matki.
aberracja chromosomalna, badania przedkliniczne, błona śluzowa, droga doustna, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, limfocyty obwodowe, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zalecana dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotylek Max 10 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne biotyny, substancji czynnej preparatu Biotylek Max, wykazały wyjątkowo niski profil toksyczności. Dawki toksyczne w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności były wielokrotnie wyższe – rzędu kilku tysięcy razy – niż terapeutyczna dawka stosowana u ludzi, wynosząca 10 mg. Tak wysoki margines bezpieczeństwa wskazuje na bezpieczne stosowanie biotyny w dawce terapeutycznej. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania kancerogenności nie potwierdziły właściwości rakotwórczych biotyny, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście długoterminowego stosowania.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genetyczna, nowotwór, poronienie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, właściwość rakotwórcza