Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Promonta 10 mg 10 mg

Badania toksyczności montelukastu na różnych gatunkach zwierząt wykazały jedynie przemijające zmiany biochemiczne w surowicy krwi (wzrost aktywności ALT, stężenia glukozy, fosforu i triglicerydów) przy ekspozycji ogólnoustrojowej przekraczającej 17-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi. Objawy toksyczności ogólnej obejmowały zwiększone wydzielanie śliny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej. W badaniach na małpach toksyczność ujawniała się przy dawkach 150 mg/kg mc./dobę, co odpowiadało ekspozycji ponad 232-krotnie większej niż u pacjentów. W badaniach ostrej toksyczności nie odnotowano zgonów po jednorazowym podaniu dawek do 5000 mg/kg mc. u myszy i szczurów, co stanowiło około 25 000-krotność zalecanej dawki u dorosłych ludzi. Montelukast nie wykazywał działania mutagennego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie wykazał fototoksyczności przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę u myszy (ekspozycja >200-krotna).

Wpływ montelukastu na rozrodczość i rozwój płodowy był minimalny. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność i zdolność reprodukcyjną przy ekspozycji przekraczającej 24-krotność klinicznej. Jedynie u samic szczura poddanych dawce 200 mg/kg mc./dobę (ekspozycja >69-krotna) zaobserwowano niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa. W badaniach teratogenności u królików przy ekspozycji >24-krotnej odnotowano zwiększoną częstość niepełnego kostnienia, natomiast u szczurów nie stwierdzono nieprawidłowości rozwojowych. Montelukast przenika przez barierę łożyskową i jest wydzielany z mlekiem u zwierząt, co należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.

Pobierz ChPL PDF Promonta 10 mg – Tabletki powlekane – 10 mg
  1. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
    1. Toksyczność ogólna w badaniach na zwierzętach
    2. Toksyczność ostra
    3. Wpływ na rozrodczość i rozwój
    4. Genotoksyczność i rakotwórczość
    5. Fototoksyczność
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. astma oskrzelowa
  2. astma przewlekła łagodna
  3. astma przewlekła umiarkowana
  4. astma z dominującym objawem skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym
  5. sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa
Substancja czynna
  1. montelukast
Kategoria leku
  1. antagoniści receptora leukotrienowego
  2. leki przeciwastmatyczne

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Toksyczność ogólna w badaniach na zwierzętach

W badaniach dotyczących działania toksycznego montelukastu, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt, zaobserwowano niewielkie, przemijające zmiany parametrów biochemicznych w surowicy krwi. Zmiany te obejmowały głównie: aktywność aminotransferazy alaninowej, stężenie glukozy, fosforu i triglicerydów. Objawy te występowały po podaniu dawek, które powodowały ekspozycję ogólnoustrojową ponad 17-krotnie większą niż ekspozycja obserwowana po zastosowaniu dawki klinicznej u ludzi.1

Główne kliniczne objawy toksycznego działania leku u zwierząt obejmowały:

  • Zwiększone wydzielanie śliny
  • Zaburzenia żołądka i jelit
  • Luźne stolce
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej

W przypadku badań na małpach, działania niepożądane obserwowano po podaniu montelukastu w dawkach od 150 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiadało ekspozycji ogólnoustrojowej ponad 232 razy większej niż ekspozycja występująca po zastosowaniu dawki klinicznej u pacjentów.2

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej, po jednorazowym podaniu montelukastu myszom i szczurom w dawkach do 5000 mg/kg masy ciała (co odpowiada 15 000 mg/m² powierzchni ciała u myszy i 30 000 mg/m² powierzchni ciała u szczurów) nie stwierdzono żadnych przypadków zgonu. Zastosowana dawka była około 25 000 razy większa od zalecanej dawki dobowej u osób dorosłych o masie ciała 50 kg.3

Wpływ na rozrodczość i rozwój

W badaniach przedklinicznych montelukast nie wykazywał negatywnego wpływu na płodność ani na zdolność do reprodukcji podczas stosowania dawek, które powodowały ekspozycję ogólnoustrojową 24-krotnie większą niż po zastosowaniu dawki klinicznej. Jedynie w badaniach wpływu na płodność samic szczura, którym podawano montelukast w dawce 200 mg/kg masy ciała na dobę (ekspozycja ogólnoustrojowa ponad 69-krotnie większa niż po zastosowaniu dawki klinicznej), zaobserwowano niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa.4

W badaniach teratogenności wykazano, że:

  • U królików stwierdzono większą częstość występowania niepełnego kostnienia w porównaniu z równoległą grupą kontrolną – efekt ten obserwowano przy ekspozycji ponad 24-krotnie większej niż po zastosowaniu dawki klinicznej
  • U szczurów nie zaobserwowano żadnych nieprawidłowości rozwojowych płodu

Badania wskazują również, że montelukast przenika przez barierę łożyskową i jest wydzielany z mlekiem u zwierząt.5

Genotoksyczność i rakotwórczość

Montelukast nie wykazywał działania mutagennego w licznych testach zarówno in vitro, jak i in vivo. W przeprowadzonych badaniach nie wykazano również potencjału rakotwórczego tej substancji u gryzoni.6

Fototoksyczność

W badaniach fototoksyczności wykazano, że montelukast w dawkach do 500 mg/kg masy ciała na dobę u myszy (ekspozycja ponad 200 razy większa niż po zastosowaniu dawki klinicznej) nie wykazuje działania fototoksycznego podczas naświetlania promieniowaniem UVA, UVB lub światłem widzialnym.7

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Dawka/ekspozycja Zaobserwowane efekty
Toksyczność ogólna Różne gatunki Ekspozycja >17-krotnie większa niż kliniczna Zmiany biochemiczne (ALT, glukoza, fosfor, triglicerydy), zaburzenia GI, zwiększone wydzielanie śliny
Toksyczność ogólna Małpy 150 mg/kg mc./dobę (ekspozycja >232-krotnie większa niż kliniczna) Objawy toksyczności ogólnoustrojowej
Toksyczność ostra Myszy i szczury Do 5000 mg/kg mc. jednorazowo Brak przypadków zgonu
Wpływ na rozrodczość Różne gatunki Ekspozycja >24-krotnie większa niż kliniczna Brak wpływu na płodność i zdolność do reprodukcji
Wpływ na płodność samic Szczury 200 mg/kg mc./dobę (ekspozycja >69-krotnie większa niż kliniczna) Niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa
Teratogenność Króliki Ekspozycja >24-krotnie większa niż kliniczna Większa częstość niepełnego kostnienia
Teratogenność Szczury Ekspozycja >24-krotnie większa niż kliniczna Brak nieprawidłowości rozwojowych
Fototoksyczność Myszy Do 500 mg/kg mc./dobę (ekspozycja >200-krotnie większa niż kliniczna) Brak działania fototoksycznego
Genotoksyczność/Rakotwórczość Różne systemy in vitro i in vivo, gryzonie Różne dawki Brak działania mutagennego i rakotwórczego

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl