potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Płyn Ringera Fresenius (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Płyn Ringera Fresenius to roztwór do infuzji zawierający chlorek sodu (8,6 g/1000 ml, Na+ 147,2 mmol/l), chlorek potasu (0,3 g/1000 ml, K+ 4,0 mmol/l) oraz chlorek wapnia dwuwodny (0,33 g/1000 ml, Ca2+ 2,25 mmol/l), a także jony chlorkowe (Cl- 155,7 mmol/l). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 309 mOsmol/l i pH w zakresie 5,0-7,5, co odpowiada fizjologicznym stężeniom elektrolitów w osoczu. Fizycznie jest to przezroczysty, bezbarwny płyn do infuzji, stosowany w celu uzupełnienia elektrolitów i płynów ustrojowych.
chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, elektrolit osocza, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, osmolarność, płyn Ringera, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z ziela tymianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt gęsty z ziela tymianku (Thymi herba) jest składnikiem aktywnym preparatu Mucosit, dostępnego w formie żelu do aplikacji na dziąsła, w stężeniu 10,0 g/100 g żelu jako część złożonego ekstraktu (6-12:1) ekstrahowanego metanolem 90% v/v i wodą. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na tradycyjnym, długoterminowym stosowaniu klinicznym, bez dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych, takich jak badania toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności czy wpływu na rozrodczość. Preparat zawiera również ekstrakty z rumianku, nagietka, podbiału, kory dębu i szałwii oraz substancje pomocnicze (bronopol, sodu benzoesan, etylu parahydroksybenzoesan), które mogą wykazywać potencjał alergizujący lub drażniący.
benzoesan sodu, bronopol, ekstrakt gęsty złożony, ekstrakt z ziela tymianku, genotoksyczność, kora dębu, koszyczek nagietka, koszyczek rumianku, liść podbiału, liść szałwii, parahydroksybenzoesan etylu, potencjał rakotwórczy, preparat Mucosit, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, wpływ na rozrodczość, żel do dziąseł, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Torvacard neo, obejmowała badania genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi (AUC0-24h) zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie, w tym gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak dawki toksyczne indukowały toksyczność płodową oraz u szczurów opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie leku, teratogenność, toksyczność płodowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardilopin 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności amlodypiny wykazały, że stosowanie substancji w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowało u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz obniżoną przeżywalność potomstwa. Wpływ amlodypiny na płodność był zróżnicowany: w jednym badaniu u szczurów nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy dawce do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność maksymalnej dawki dla ludzi przeliczonej na mg/m²), natomiast w innym badaniu podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego u samców.
amlodypina, bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczny wpływ na płodność, wydłużenie porodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib SUN 20 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, małpy, króliki), które wykazały toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. W szczurach i małpach dawkę ograniczała toksyczność jelitowa, odwracalna po zakończeniu leczenia. Obserwowano zmiany w parametrach erytrocytów i szpiku kostnym oraz zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych, również odwracalne. U małp po 9 miesiącach leczenia stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Dazatynib wpływał na hemostazę – hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak bez samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego, badania in vivo nie wykazały wydłużenia odstępu QT.
agregacja płytek krwi, czas krwawienia, dysfagia, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, gruczolak prostaty, hematopoeza, hemostaza, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd docelowy, odstęp QT, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewodnictwo sercowe, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór serca, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sastium 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, substancji czynnej preparatu Sastium, wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka w standardowych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ocena genotoksyczności i kancerogenności potwierdziła brak mutagenności oraz zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność manifestującą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała potomstwa po ekspozycji in utero od 15. dnia ciąży, co wiązano z toksycznym działaniem na organizm matki, bez istotnego ryzyka dla ludzi.
badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, funkcja nerek, funkcja reprodukcyjna, funkcja wątroby, ocena histopatologiczna, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, parametr hematologiczny, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko genotoksyczne, sertralina, substancja czynna, test farmakologiczny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność sertraliny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna, wydzielina z nosa, zmiana nowotworowa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oflodinex 3 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne ofloksacyny, substancji czynnej leku Oflodinex (3 mg/ml), wykazały brak działania toksycznego po miejscowym podaniu w dawkach klinicznie istotnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania kropli do oczu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a także brak jest dowodów na działanie teratogenne oraz negatywny wpływ na płodność i rozwój okołourodzeniowy i pourodzeniowy. Nie stwierdzono również ryzyka indukcji zaćmy, co jest kluczowe dla preparatu okulistycznego. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego ofloksacyny, co pozostawia lukę w ocenie kancerogenności przy długotrwałym stosowaniu.
badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, in vitro, in vivo, kancerogeneza, krople do oczu, leczenie okulistyczne, mutacja genów, neurotoksyczność, ofloksacyna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, uszkodzenie chrząstki, wada rozwojowa, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Metyloetyloketon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloetyloketonon (MEK) jest stosowany jako środek denaturujący w preparacie desderman, zawierającym 0,99 g MEK na 100 g etanolu 96% (v/v), gdzie etanol stanowi 78,2 g/100 g produktu. Ocena bezpieczeństwa opiera się na danych przedklinicznych dotyczących stosowania MEK w połączeniu z etanolem w produktach do stosowania miejscowego. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu MEK w podanych stężeniach. Wyniki te potwierdzają, że preparat desderman może być stosowany regularnie zgodnie z zaleceniami, bez istotnego ryzyka toksycznego czy genotoksycznego. Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa metyloetyloketononu jako substancji denaturującej w produktach zawierających etanol do stosowania miejscowego. Brak jest dowodów na istotne ryzyko toksyczne, genotoksyczne, rakotwórcze czy reprodukcyjne związane z obecnością MEK w stężeniu 0,99 g na 100 g etanolu 96%. W kontekście klinicznym preparat desderman, zawierający MEK i etanol, może być bezpiecznie stosowany u pacjentów, w tym u kobiet w wieku rozrodczym, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących stosowania. Dane te wspierają dalsze stosowanie MEK jako skutecznego środka denaturującego w produktach antyseptycznych do użytku miejscowego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, ciąża, etanol, lek antyseptyczny, metyloetyloketon, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, środek denaturujący, środek dezynfekujący, stosowanie miejscowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, właściwość genotoksyczna, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tinctura Salviae Herbapol w Krakowie SA –
Produkt leczniczy TINCTURA SALVIAE Herbapol w Krakowie SA, będący koncentratem do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej, nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Zawiera nalewkę z liścia szałwii w proporcji 1:5, ekstraktowaną 70% etanolem, a końcowa zawartość etanolu wynosi 60-70% (v/v). Istotnym składnikiem jest tujon, monoterpenowy związek olejku szałwiowego, który w wysokich stężeniach wykazuje działanie neurotoksyczne. Jednakże, przy zalecanym stosowaniu do płukania jamy ustnej, ryzyko działań niepożądanych jest minimalne ze względu na niską ekspozycję ogólnoustrojową.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Accord 100 mg
Przedkliniczne badania karmustyny wykazały istotne działanie teratogenne i embriotoksyczne u szczurów i królików przy dawkach równoważnych stosowanym u ludzi, co wskazuje na wysokie ryzyko uszkodzenia płodu podczas ekspozycji w ciąży. U samców szczurów zaobserwowano zaburzenia płodności przy dawkach wyższych niż terapeutyczne, co sugeruje potencjalne ryzyko upośledzenia funkcji rozrodczych u pacjentów męskich. Ponadto karmustyna wykazuje działanie kancerogenne u szczurów i myszy przy dawkach klinicznie istotnych, co podkreśla konieczność monitorowania ryzyka rozwoju nowotworów wtórnych u leczonych pacjentów, zwłaszcza przy długoterminowej terapii.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmustyna, nowotwór wtórny, ocena przedkliniczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetix 400 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące cefiksymu wskazują na brak przeprowadzonych badań toksyczności przewlekłej, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku. Badania mutagenności, przeprowadzone zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak zdolności cefiksymu do indukowania mutacji genetycznych. Brak jest natomiast długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy, co stanowi istotny element do rozważenia w dalszych etapach oceny bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penester 5 mg
Przedkliniczne badania finasterydu, substancji czynnej produktu Penester, obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki nie wskazały na istotne ryzyko dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych (5 mg). W badaniach na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, osłabienie czynności wydzielniczej gruczołów płciowych dodatkowych oraz obniżenie współczynnika płodności, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem inhibitora 5-alfa-reduktazy. Badania na małpach Rhesus wykazały, że dożylne podanie finasterydu w dawce do 800 ng/dobę (60-120 razy wyższej niż ekspozycja na nasienie partnera przyjmującego 5 mg) nie powodowało nieprawidłowości u płodów płci męskiej.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, biotransformacja leku, czynność wydzielnicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, feminizacja płodu, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, nieprawidłowość narządów płciowych, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, toksyczność wielokrotnego podania, wpływ na reprodukcję, współczynnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroUrso 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu ursodeoksycholowego, substancji czynnej produktu AuroUrso, wykazały niski potencjał toksyczności ostrej oraz brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności podprzewlekłej na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność przy wysokich dawkach, objawiającą się zmianami czynnościowymi i morfologicznymi wątroby, jednak efekt ten przypisano metabolitowi kwasu litocholowemu, który u ludzi ulega skutecznemu rozkładowi, co potwierdzają dane kliniczne. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, wskazując na bezpieczeństwo genetyczne substancji. Wpływ kwasu ursodeoksycholowego na rozrodczość i rozwój potomstwa oceniano na różnych gatunkach zwierząt. U szczurów przy dawce 2000 mg/kg masy ciała stwierdzono aplazję ogona, natomiast u królików dawka 100 mg/kg wywołała działanie embriotoksyczne, bez efektu teratogennego. Produkt nie wpływał na płodność szczurów ani na rozwój okołoporodowy potomstwa. Wyniki te, uzyskane przy dawkach znacznie przekraczających stosowane u ludzi, sugerują brak istotnego ryzyka dla rozrodczości i rozwoju płodu przy stosowaniu terapeutycznym kwasu ursodeoksycholowego.
aplazja ogona, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica komórek wątroby, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrost dróg żółciowych, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpoven Forte 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny, substancji czynnej Vinpoven Forte, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach. W toksyczności ostrej nie ustalono LD50 u psów przy podaniu doustnym, gdyż dawki >400 mg/kg mc. wywoływały nietolerancję objawiającą się wymiotami. W toksyczności podostrej dożylne podawanie winpocetyny w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 5 mg/kg mc. u psów przez 14-28 dni nie wykazało objawów toksycznych. Wyższe dawki dożylne (>5 mg/kg mc.) u psów indukowały objawy autonomiczne (ślinienie, tachykardia, tachypnoe). Doustne podawanie do 25 mg/kg mc. przez 28 dni u szczurów było dobrze tolerowane. W badaniach przewlekłych (do 6 miesięcy) nie stwierdzono układowych działań toksycznych przy dawce doustnej 100 mg/kg mc. u szczurów, natomiast u psów dawki doustne >45 mg/kg mc. powodowały obniżenie łaknienia i wymioty, a dożylne >5 mg/kg mc. przez 90 dni wywoływały objawy neurologiczne i kardiopulmonalne, które były odwracalne i nie towarzyszyły zmianom laboratoryjnym ani histopatologicznym.
anoreksja, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, krwawienie łożyskowe, LD50, poronienie, potencjał rakotwórczy, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, winpocetyna, wzmożone ślinienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Binatta 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Binatty, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (test aberracji chromosomowej oraz test nieplanowanej syntezy DNA przy maksymalnej dawce tolerowanej). Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność wewnątrzmaciczną oraz opóźnienie rozwoju płodów i embriotoksyczność, związane z działaniem na receptor opioidowy μ. Nie stwierdzono działania teratogennego w modelach szczurów i królików, mimo że efekty toksyczne pojawiały się przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, model badawczy, mutacja genowa, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność wewnątrzmaciczna, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, ryzyko rakotwórcze, tapentadol, teratogenność, test Amesa - Leksykon substancji czynnych
Klindamycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klindamycyna wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym w zakresie 1800-2620 mg/kg masy ciała oraz po podaniu dożylnym 245-820 mg/kg. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach, dawki do 300 mg/kg/dobę (1,6-5,4-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie wywoływały istotnych działań niepożądanych, natomiast dawki 600 mg/kg/dobę u psów (10,8-krotność dawki ludzkiej) powodowały objawy takie jak wymioty, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała oraz zmiany w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego. Klindamycyna w preparatach miejscowych, w tym Acnatac, wykazuje minimalne działanie drażniące i brak działania uczulającego. Badania genotoksyczności (test mikrojądrowy, test Amesa) nie wykazały mutagenności, a badania karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego przy stosowaniu miejscowym i doustnym. Fotokokarcynogenność wykazała niewielkie zmniejszenie mediany czasu do powstania guza, jednak znaczenie kliniczne tego wyniku pozostaje niejasne.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, drgawki, działanie niepożądane, fosforan klindamycyny, fotokokarcynogenność, genotoksyczność, globulki dopochwowe, nadtlenek benzoilu, pęcherzyk żółciowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, podrażnienie miejscowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie słoneczne, stan zapalny, substancja przeciwbakteryjna, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Lamotrygina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania lamotryginy wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych i rakotwórczych przy ekspozycjach odpowiadających dawkom klinicznym. W badaniach reprodukcyjnych na gryzoniach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć odnotowano zmniejszoną masę ciała płodów oraz opóźnione kostnienie szkieletu przy dawkach zbliżonych do klinicznych. W badaniach na szczurach zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach niższych niż kliniczne, a u młodych zwierząt wpływ na zdolności uczenia się, opóźnienia rozwojowe i zmniejszony przyrost masy ciała. Lamotrygina nie upośledzała płodności, jednak powodowała obniżenie stężenia kwasu foliowego, co może mieć znaczenie w kontekście ryzyka wad rozwojowych.
choroba serca, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, farmakologia bezpieczeństwa, kanał hERG, kanał sodowy, kostnienie szkieletu, lamotrygina, niedobór kwasu foliowego, odstęp QT, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proarytmia, przewodzenie komorowe, śmiertelność płodów, toksyczność dla matek, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, właściwości przeciwarytmiczne, wrodzona wada rozwojowa, zespół QRS - Leksykon substancji czynnych
żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa, obecna w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 (panel nr 2, substancja testowa nr 13) w stężeniu 45 μg/cm² (36 μg na płatek), jest istotnym alergenem kontaktowym stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej. Badania przedkliniczne nie wykazały znaczącego ryzyka toksycznego związanego z jej stosowaniem, mimo że na modelach zwierzęcych odnotowano potencjalne działanie rakotwórcze. Jednakże, ze względu na niską dawkę alergenu, krótkotrwały czas ekspozycji skóry (około 48 godzin) oraz ograniczone wchłanianie systemowe przez drogę dermalną, ryzyko to jest minimalizowane w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 50 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3), aktywny składnik produktu leczniczego Devikap, posiada dobrze udokumentowany i ugruntowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi oraz wieloletnim doświadczeniem klinicznym. W dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Główne ryzyko toksykologiczne wiąże się z przewlekłym przedawkowaniem, prowadzącym do hiperkalcemii, co jest zgodne z mechanizmem regulacji gospodarki wapniowej przez witaminę D3. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że teratogenne efekty, takie jak zniekształcenia kostne, małogłowie oraz wady serca, pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
- Leksykon substancji czynnych
Wapń dobesylan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne wapnia dobesylanu, substancji czynnej preparatu Doxium 500, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano zmiany histologiczne w tkance nerkowej jedynie przy dawkach około 13,5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Ponadto, w badaniach teratogenności i fetotoksyczności na myszach, szczurach (do 30-krotnej dawki terapeutycznej) oraz królikach (do 13,5-krotnej dawki terapeutycznej) nie stwierdzono działania teratogennego ani fetotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży.
Ocena genotoksyczności wapnia dobesylanu nie wykazała działania mutagennego, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa klinicznego preparatu Doxium 500. Należy jednak podkreślić brak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej substancji, gdyż nie przeprowadzono badań kancerogenności. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa wapnia dobesylanu, zwłaszcza w kontekście braku efektów teratogennych i genotoksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne.
- Leksykon substancji czynnych
Lilia tygrysia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W preparacie Pascofemin, zawierającym Lilium lancifolium D3 w stężeniu 0,75 g/10 g produktu (rozcieńczenie D3), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Pascofemin zawiera również 34% (V/V) etanolu, co może mieć istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu u wybranych grup pacjentów. Preparat dostępny jest w formie kropli doustnych, co może wpływać na jego profil farmakologiczny i bezpieczeństwo terapii.
Aletris farinosa, badanie toksykologiczne, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, Fraxinus americana, genotoksyczność, krople doustne, lilia tygrysia, Lilium lancifolium, Pascofemin, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, Pulsatilla pratensis, Senecio aureus, składnik homeopatyczny, Strychnos ignatii, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Vitex agnus-castus - Leksykon substancji czynnych
Cefiksym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania cefiksymu, substancji czynnej dostępnej w preparatach Cetix (tabletki powlekane 400 mg oraz granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 100 mg/5 ml), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W zakresie toksyczności przewlekłej nie stwierdzono nowych działań niepożądanych, a testy mutagenności in vivo i in vitro nie potwierdziły potencjału mutagennego. Brak długoterminowych badań rakotwórczości stanowi pewne ograniczenie, jednak negatywne wyniki testów mutagenności sugerują niskie ryzyko karcynogenności. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) przeprowadzono przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (do 400-krotnie u gryzoni i 4-krotnie u królików). Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, rozwój płodu ani działania teratogennego. W badaniach na królikach odnotowano zwiększoną częstość poronień i zgonów matek, co wiązano z wrażliwością tego gatunku na zmiany flory bakteryjnej jelit wywołane antybiotykami, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym cefiksymu. Całościowo dane przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania cefiksymu w praktyce klinicznej.
antybiotyk, badania przedkliniczne, badanie in vitro, cefiksym, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, flora bakteryjna jelit, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, model in vivo, model zwierzęcy, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, tabletka powlekana, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agrocia 50 mg/ml
Minoksydyl, substancja czynna produktu leczniczego Agrocia 50 mg/ml, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ogólnoustrojowej na modelach zwierzęcych wykazały brak toksycznego działania na główne narządy nawet przy dawkach znacznie przekraczających stężenia osiągane w osoczu po standardowym miejscowym podaniu. Ponadto, testy mutagenności i genotoksyczności nie wykazały działania uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Również badania dotyczące potencjału rakotwórczego nie potwierdziły kancerogenności minoksydylu, co dodatkowo podkreśla jego bezpieczeństwo w terapii przewlekłej.
dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja systemowa, margines bezpieczeństwa, minoksydyl, potencjał mutagenny i genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 10 mg + 5 mg
Ramipryl wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w badaniach toksyczności ostrej u gryzoni i psów, bez istotnych działań niepożądanych przy pojedynczych dawkach. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach tolerowane dawki wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę, 2,5 mg/kg/dobę oraz 8 mg/kg/dobę. Zaobserwowano farmakodynamiczne zmiany w stężeniach elektrolitów i obrazie krwi, a także powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i małp, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co wskazuje na ryzyko stosowania u kobiet w ciąży i młodych pacjentów. Badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego ramiprylu.
amlodypiny bezylan, aparat przykłębuszkowy, badania mutagenności, dojrzała spermatyda, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, gęstość nasienia, gospodarka elektrolitowa, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórki Sertoliego, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxodi 15 200 j.m. AXa/0,8 ml
Przedkliniczne dane dotyczące nadroparyny wapniowej, zawartej w produkcie leczniczym Fraxodi (15 200 j.m. AXa/0,8 ml), nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmowała konwencjonalne badania farmakologiczne, które nie wykazały klinicznie istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu kluczowych układów organizmu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłej. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co podkreśla bezpieczeństwo genetyczne leku.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania reprodukcyjne, badanie toksyczności, Fraxodi, genotoksyczność, heparyna drobnocząsteczkowa, nadroparyna wapniowa, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor Reddy 60 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru oraz jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. Zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego u kilku gatunków zwierząt przy narażeniu odpowiadającym warunkom klinicznym, co koreluje z obserwacjami klinicznymi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni zwiększenie aktywności enzymatycznej wątroby) sugerują niskie prawdopodobieństwo istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów i królików odnotowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5, a także zmniejszoną masę urodzeniową i opóźnienie wzrostu potomstwa, co wymaga monitorowania w praktyce klinicznej.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dane przedkliniczne, dojrzewanie wątroby, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, guz macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, substancja czynna, tikagrelor, tikagrelor znakowany radioaktywnie, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, układ szkieletowy, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z boczni piłkowanej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Fitoprost zawiera 160 mg wyciągu z Serenoa repens (boczni piłkowanej), odpowiadającego 1040-1440 mg owoców tej rośliny, pozyskiwanego metodą ekstrakcji nadkrytycznym dwutlenkiem węgla. W dostępnej dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu w formie zastosowanej w Fitoprost, w tym ocen toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej. Brak tych danych ogranicza możliwość pełnej oceny profilu bezpieczeństwa produktu na etapie przedklinicznym.
bocznie piłkowana, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, dwutlenek węgla w warunkach nadkrytycznych, Fitoprost, genotoksyczność, owoc boczni piłkowanej, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wyciąg z Serenoa repens - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adepend 50 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku naltreksonu wykazały ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, jednak zidentyfikowano istotne działanie hepatotoksyczne zależne od dawki. U pacjentów stosujących dawki terapeutyczne lub wyższe obserwowano odwracalne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Badania toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku naltreksonu w standardowych dawkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek naltreksonu, ciąża rzekoma, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, enzym wątrobowy, funkcja rozrodcza, funkcja wątroby, genotoksyczność, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Krka 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały akceptowalny profil farmakologiczny bez istotnego ryzyka dla głównych układów organizmu. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, a badania karcinogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórcze, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia, co odzwierciedla mechanizm działania leku na układ renina-angiotensyna.
azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, kreatynina w surowicy, lek przeciwnadciśnieniowy, Losartan Krka, losartan potasowy, obumarcie płodu, parametry krwinek czerwonych, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, ryzyko karcinogenne, stężenie hemoglobiny, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linola –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nienasyconych kwasów tłuszczowych C18:2, w tym kwasu linolowego i 9,11-oktadekadienowego zawartych w maści Linola, wykazały ich nietoksyczność oraz brak działania drażniącego na skórę. Test Amesa przeprowadzony na szczepach Salmonella typhimurium potwierdził brak mutagenności tych substancji. Długotrwała aplikacja na rozległe powierzchnie skóry nie wiązała się z ryzykiem zatrucia, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Brak jest również dowodów klinicznych na działanie rakotwórcze tych kwasów tłuszczowych u ludzi, mimo braku bezpośrednich badań karcynogenności.
11-oktadekadienowy, aplikacja miejscowa, badanie przedkliniczne, działanie drażniące, działanie teratogenne, kwas 9, kwas linolowy, kwas tłuszczowy C18:2, mutacja genetyczna, nienasycony kwas tłuszczowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolpidem Vitabalans 10 mg
Badania przedkliniczne zolpidemu winianu, substancji czynnej leku Zolpidem Vitabalans, wykazały, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, tj. 10 mg na dobę. Eksperymenty na zwierzętach potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa, gdyż toksyczne efekty występowały dopiero przy wielokrotnym przekroczeniu tej dawki. Ocena wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz funkcje wątroby i nerek wskazała na niskie ryzyko toksyczności układowej przy ekspozycji terapeutycznej. Ponadto, brak dowodów na potencjał genotoksyczny i rakotwórczy w standardowych testach laboratoryjnych pozwala wykluczyć istotne zagrożenia mutagenne i kancerogenne przy stosowaniu zolpidemu w dawkach terapeutycznych.
agonista receptorów benzodiazepinowych, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, funkcje wątroby i nerek, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptor benzodiazepinowy omega-1, receptor BZ1, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, układ sercowo-naczyniowy, winian zolpidemu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tialera 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa soli sodowej tianeptyny, substancji czynnej leku Tialera, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksyczności ani działania rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W standardowych testach na różnych modelach zwierzęcych nie zaobserwowano uszkodzeń genetycznych ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Badania teratogenności na szczurach i królikach potwierdziły brak działania teratogennego. Natomiast w badaniach dotyczących płodności i okresu okołoporodowego, przy dawce 45 mg/kg mc./dobę (około 12-krotnie wyższej niż dawka stosowana u ludzi w przeliczeniu na powierzchnię ciała), zaobserwowano zwiększoną utratę zarodków przed implantacją, zaburzenia wydzielania mleka, podwyższoną częstość poronień oraz zwiększoną śmiertelność noworodków. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach toksycznych dla samic, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
badanie genotoksyczne, badanie teratogenne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, okres okołoporodowy, okres poporodowy, poronienie, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodka, rozwój zarodkowy, sól sodowa tianeptyny, teratogenność, toksyczność, utrata zarodka przedimplantacyjna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acurenal 40 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chinaprylu wykazały relatywnie niską toksyczność ostrą przy podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi 1739-1840 mg/kg u myszy oraz 3541-4280 mg/kg u szczurów, natomiast podanie dożylne charakteryzowało się niższymi wartościami LD50: 504-523 mg/kg u myszy i 107-158 mg/kg u szczurów. Wielokrotne podanie doustne w dawkach do 200 mg/kg/dobę u szczurów i 125 mg/kg/dobę u psów przez 2 tygodnie było dobrze tolerowane, choć dawki ≥400 mg/kg u szczurów i ≥125 mg/kg u psów powodowały podrażnienie przewodu pokarmowego oraz umiarkowane zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi. Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały istotnych zaburzeń płodności ani rozwoju płodów przy dawkach 10-100 mg/kg/dobę, jednak podanie w późnej ciąży (25-150 mg/kg) skutkowało zmniejszeniem masy ciała potomstwa, a u królików stwierdzono toksyczny wpływ na płód. Chinapryl przenika do mleka samic w stężeniu 3-5% stężenia we krwi po 3-5 godzinach od podania.
Acurenal, azot mocznikowy we krwi, badania przedkliniczne, chinapryl, chinaprylat, chłoniako-naczyniaki krezki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, LD50, podanie doustne, podanie dożylne, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, stężenie w mleku, test Amesa, tłuszczak, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnego podania, wpływ na płodność, współczynnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Treprostynil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Treprostynil, stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego, był przedmiotem szeroko zakrojonych badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu (13 i 26 tygodni) u szczurów i psów zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu infuzji, takie jak obrzęk, rumień, opuchlizna oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg/min (odpowiadającym stężeniu w osoczu 7,85 ng/ml) wystąpiły poważniejsze objawy niepożądane, w tym zmniejszona aktywność, wymioty, luźne stolce oraz zgony związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Warto podkreślić, że stężenia te są porównywalne do tych osiąganych u pacjentów otrzymujących infuzję treprostynilu w dawce powyżej 50 ng/kg mc./min.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, infuzja podskórna, infuzja treprostynilu, nadciśnienie płucne, obrzęk i rumień, potencjał rakotwórczy, stężenie treprostynilu w osoczu, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon substancji czynnych
Saponina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne saponiny, będącej składnikiem preparatu Tussipect (1,43 mg/5 ml syropu oraz 12 mg w tabletce drażowanej), wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zalecanym dawkowaniem. Analizy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne. Nie stwierdzono toksyczności kumulacyjnej ani uszkodzeń genetycznych, a także nie wykazano zwiększonego ryzyka nowotworzenia czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa. Całościowa ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych niekorzystnych efektów na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy czy oddechowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dane toksykologiczne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko nowotworzenia, saponina, substancja czynna, toksyczność kumulacyjna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampres 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chloroprokainy chlorowodorku (Ampres 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnej. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Testy genotoksyczności in vitro nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego komórek w warunkach laboratoryjnych. Te wyniki wspierają bezpieczeństwo molekularne chloroprokainy przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Niemniej jednak, w danych przedklinicznych brak jest długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze chloroprokainy oraz badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój płodu i okres pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Podsumowując, chloroprokaina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnej i genotoksyczności, jednak konieczne są dalsze badania dotyczące potencjału rakotwórczego i wpływu na układ rozrodczy.
aberracja chromosomowa, chloroprokainy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, maksymalne stężenie, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego wykazały istotne reakcje miejscowe w miejscu infuzji u szczurów i psów, takie jak obrzęk, rumień, opuchnięcie oraz bolesność. U psów otrzymujących dawki ≥300 ng/kg/min zaobserwowano poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki, a w skrajnych przypadkach zgony związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi 50 ng/kg mc./min, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy wysokich dawkach u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodka, jednak ich zakres jest niewystarczający do pełnej oceny ryzyka rozwojowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, infuzja podskórna, obrzęk, opuchnięcie, potencjał rakotwórczy, rumień, stężenie osoczowe treprostynilu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jaxteran 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fumaranu dimetylu (JAXTERAN) obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na rozrodczość, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności zarówno in vitro (test Amesa, aberracje chromosomalne), jak i in vivo (test mikrojąderkowy u szczurów). W badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek (myszy przy dawce 75 mg/kg m.c./dobę, szczury przy 100 mg/kg m.c./dobę), brodawczaka płaskonabłonkowego i raka przedżołądka, przy czym u ludzi brak odpowiednika przedżołądka gryzoni ogranicza znaczenie kliniczne tych obserwacji. Toksyczność nerkowa była obserwowana u wszystkich gatunków, z regeneracją nabłonka kanalików nerkowych, a zmiany takie jak zanik kory nerek i włóknienie śródmiąższowe występowały przy dawkach 2-6 razy wyższych niż zalecana dawka u ludzi (AUC). Zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego w jądrach stwierdzono u szczurów przy dawce odpowiadającej dawce klinicznej oraz u psów przy dawce trzykrotnie wyższej (AUC).
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, błona łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, demineralizacja kości, działanie mutagenne, fumaran dimetylu, fumaran diroksymel, fumaran monometylu, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, martwica komórek, okres międzyrujowy, opóźnienie dojrzałości płciowej, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak komórek kanalikowych nerek, regeneracja nabłonka kanalików nerkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, test Amesa, test mikrojąderkowy in vivo, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory nerki, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon substancji czynnych
Fenofibrat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania fenofibratu wykazały niską toksyczność ostrą przy bardzo wysokich dawkach (3200-24000 mg/kg m.c. przez 7 dni) bez zgonów zwierząt. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach (0-1000 mg/kg m.c./dobę) zaobserwowano wzrost aktywności AspAT, powiększenie wątroby oraz rozrost peroksysomów przy dawkach >30 mg/kg. Trzymiesięczne podawanie kwasu fenofibrynowego skutkowało toksycznym działaniem na mięśnie szkieletowe typu I, degeneracją mięśnia sercowego, niedokrwistością i spadkiem masy ciała, przy czym toksyczność mięśniowa nie występowała do dawki 30 mg/kg (około 17-krotność maksymalnej dawki dla ludzi). U psów obserwowano zmniejszenie masy ciała, kamicę żółciową, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym przy dawkach 25 mg/kg m.c./dobę (długoterminowo) i 50-100 mg/dobę (krótkoterminowo). Fenofibrat nie wykazał mutagenności w testach Amesa, aberracji chromosomowych ani innych testach genotoksyczności.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza asparaginianowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fenofibrat, gruczolak trzustki, hipospermia, kamica żółciowa, kwas fenofibrynowy, mutagenność, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór komórek śródmiąższowych jąder, nowotwór wątroby, opóźnienie porodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, rozrost peroksysomów, rozszczep kręgosłupa, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wakuolizacja jąder, włókno mięśniowe typu I, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paliperidone Teva 75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące palmitynianu paliperydonu obejmują badania toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (raz w miesiącu) oraz doustnym paliperydonu u szczurów i psów. Zaobserwowano efekty farmakologiczne, takie jak sedacja, zmiany hormonalne wpływające na gruczoły sutkowe i narządy płciowe, a także reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, w tym sporadyczne ropnie. W badaniach reprodukcyjnych, przy dawkach do 160 mg/kg/dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg), nie stwierdzono embriotoksyczności ani wad rozwojowych, choć inne antagoniści dopaminy wykazywali negatywny wpływ na rozwój potomstwa. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolak trzustki, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, nowotwór złośliwy gruczołu sutkowego, palmitynian paliperydonu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prekursor, prolaktyna, reakcja zapalna, ropień, rysperydon, wada rozwojowa