Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etoxam 100 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania etofenamatu

Podczas analizy danych toksykologicznych etofenamatu stosowanego miejscowo na skórę należy uwzględnić ilość substancji podlegającą absorpcji. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa substancji czynnej produktu Etoxam, które obejmują badania toksyczności ostrej, subchronicznej i przewlekłej, a także badania mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej etofenamatu przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na szczurach, myszach, świnkach morskich i królikach, stosując różne postaci farmaceutyczne produktu leczniczego. Na podstawie uzyskanych wyników oszacowano margines bezpieczeństwa w odniesieniu do stosowania na skórę u ludzi jako współczynnik przekraczający 100, co wskazuje na niskie ryzyko wystąpienia objawów toksyczności ostrej przy zalecanym stosowaniu miejscowym.²

Toksyczność subchroniczna i przewlekła

Badania toksyczności subchronicznej etofenamatu prowadzono na różnych gatunkach zwierząt doświadczalnych. Przeprowadzono roczne badania przy podaniu doustnym na dwóch głównych modelach zwierzęcych:³

• Szczury – zastosowano dawki 7, 27 i 100 mg/kg/dobę. U zwierząt otrzymujących najwyższą dawkę (100 mg/kg/dobę) zaobserwowano poważne działania niepożądane w postaci krwawień z przewodu pokarmowego oraz owrzodzeń powikłanych zapaleniem otrzewnej, co prowadziło do zwiększonej śmiertelności w tej grupie badanej.⁴
• Ssaki naczelne – zastosowano dawki 7, 26 i 100 mg/kg/dobę. W grupie otrzymującej wysokie dawki etofenamatu zaobserwowano zmniejszenie masy ciała, masy grasicy oraz obniżenie poziomu hemoglobiny.⁵

Właściwości mutagenne i rakotwórcze

Przeprowadzono szereg badań in vitro oraz in vivo mających na celu ocenę potencjału mutagennego etofenamatu, w tym badania dotyczące indukcji mutacji genowych i chromosomowych. Wszystkie przeprowadzone testy dały wyniki negatywne, co pozwoliło na wykluczenie z wystarczającą pewnością możliwości działania mutagennego etofenamatu.⁶

W celu oceny potencjalnych właściwości kancerogennych przeprowadzono długookresowe badania na dwóch gatunkach gryzoni przy podaniu doustnym:⁷

• Szczury – badanie z zastosowaniem dawek 7, 21, 63 mg/kg/dobę
• Myszy – badanie z zastosowaniem dawek 15, 45, 140 mg/kg/dobę

W żadnym z tych badań nie wykazano zdolności etofenamatu do stymulacji zwiększania liczby guzów, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego tej substancji.⁸

Toksyczny wpływ na reprodukcję

W badaniach przedklinicznych stwierdzono, że etofenamat przenika przez barierę łożyskową. Istotną obserwacją z badań na zwierzętach jest fakt, że dawka toksyczna dla płodu była mniejsza niż dawka toksyczna dla organizmu samicy, co wskazuje na wyższą wrażliwość organizmów rozwijających się na toksyczne działanie substancji.⁹

Zaobserwowano następujące efekty teratogenne w badaniach na zwierzętach:¹⁰

• U potomstwa szczurów – po doustnym podaniu ciężarnym samicom etofenamatu w dawkach od 21 mg/kg/dobę (przez okres od 6 do 15 dni ciąży) zaobserwowano zwiększenie częstości występowania poszerzenia miedniczek nerkowych
• U szczeniąt – po doustnym podaniu sukom etofenamatu w dawkach od 7 mg/kg/dobę (przez okres od 6 do 15 dni ciąży) stwierdzono zwiększenie częstości występowania dodatkowej, 14. pary żeber

Badania wykazały również, że etofenamat przenika do mleka matki w postaci metabolitu – kwasu flufenamowego. Jednak stężenia substancji w mleku są bardzo niskie, dlatego krótkotrwałe miejscowe leczenie przy zastosowaniu etofenamatu na małych powierzchniach ciała nie jest uznawane za podstawę do przerwania karmienia piersią.¹¹