Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine (Teva Pharmaceuticals) wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, co wskazuje na potencjalną nefrotoksyczność, ustępującą po zaprzestaniu terapii. Badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagenności peryndoprylu ani amlodypiny, a długoterminowe testy rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły działania kancerogennego obu substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, jednak inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, są przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzeń nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dla ludzi, powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dostarcza cennych informacji na temat potencjalnego działania toksycznego produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals przed wprowadzeniem go do stosowania klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę przedklinicznych danych dotyczących zarówno peryndoprylu, jak i amlodypiny, które są składnikami aktywnymi omawianego produktu leczniczego.1

Dane toksykologiczne dotyczące peryndoprylu

Toksyczność przewlekła peryndoprylu była oceniana w badaniach po podaniu doustnym u szczurów i małp. Głównym organem docelowym w tych badaniach była nerka, gdzie obserwowano cechy uszkodzenia, które miały charakter odwracalny. Jest to istotna informacja z punktu widzenia klinicznego, ponieważ wskazuje na potencjalną nefrotoksyczność, która jednak ustępuje po zaprzestaniu podawania leku.2

W zakresie potencjału genotoksycznego, przeprowadzono kompleksowe badania zarówno in vitro, jak i in vivo, które nie wykazały mutagennego działania peryndoprylu. Wskazuje to na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu tego składnika.3

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na kilku gatunkach zwierząt (szczurach, myszach, królikach i małpach) nie dostarczyły dowodów na potencjał embriotoksyczny ani teratogenny peryndoprylu. Ta obserwacja jest kluczowa dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.4

Należy jednak zwrócić uwagę, że inhibitory konwertazy angiotensyny jako grupa farmakologiczna, do której należy peryndopryl, wykazują działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego. W badaniach na gryzoniach i królikach zaobserwowano zmiany w nerkach płodów oraz zwiększoną umieralność około- i poporodową. Informacja ta jest zgodna z danymi klinicznymi i uzasadnia przeciwwskazanie do stosowania inhibitorów ACE w drugim i trzecim trymestrze ciąży.5

Długoterminowe badania potencjału rakotwórczego peryndoprylu, przeprowadzone na szczurach i myszach, nie wykazały właściwości kancerogennych, co stanowi istotną informację w kontekście długotrwałego stosowania leku.6

Dane toksykologiczne dotyczące amlodypiny

Wpływ na rozrodczość amlodypiny badano u szczurów i myszy. Wykazano opóźniony termin porodu, wydłużony czas jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność młodych przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dawki dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg). Obserwacje te sugerują potencjalne ryzyko dla płodu przy ekspozycji na znacznie podwyższone dawki amlodypiny.7

Badania wpływu na płodność szczurów leczonych amlodypiną (samce przez 64 dni i samice 14 dni przed kryciem) nie wykazały negatywnego wpływu przy dawkach do 10 mg/kg/dobę, co stanowi 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg) w przeliczeniu na mg/m². Ta obserwacja wskazuje na istnienie znacznego marginesu bezpieczeństwa w zakresie wpływu na płodność.8

W innym badaniu samcom szczurów podawano amlodypiny bezylan przez 30 dni w dawce porównywalnej do dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg). Zaobserwowano zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w osoczu, a także obniżenie gęstości spermy oraz liczby dojrzałych plemników i komórek Sertoliego. Te wyniki sugerują potencjalny wpływ amlodypiny na układ rozrodczy samców.9

Długoterminowe badania potencjału rakotwórczego amlodypiny przeprowadzono na szczurach i myszach, którym przez dwa lata podawano lek w pokarmie w stężeniach odpowiadających dawkom dobowym 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę. Badania te nie dostarczyły dowodów na rakotwórcze działanie substancji. Największa badana dawka była zbliżona do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej 10 mg na dobę dla myszy (w przeliczeniu na mg/m²), a dla szczurów była dwukrotnie większa. Dawki te były bliskie maksymalnej tolerowanej dawce dla myszy, ale nie dla szczurów.10

Badania mutagenności amlodypiny nie wykazały skutków związanych ze stosowaniem leku, zarówno na poziomie genów, jak i chromosomów. Ta obserwacja, podobnie jak w przypadku peryndoprylu, wskazuje na brak genotoksyczności amlodypiny.11

Podsumowanie danych przedklinicznych

Całościowa ocena danych przedklinicznych dla obu substancji aktywnych produktu Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Najważniejsze obserwacje obejmują:

  • Odwracalne uszkodzenie nerek w badaniach toksyczności przewlekłej peryndoprylu12
  • Brak potencjału mutagennego dla obu substancji aktywnych13
  • Brak potencjału rakotwórczego dla obu substancji aktywnych14
  • Potencjalne ryzyko stosowania w ciąży, szczególnie w późnym okresie, związane z klasowym działaniem inhibitorów ACE15
  • Wpływ amlodypiny na parametry rozrodcze przy dawkach znacząco przewyższających dawki terapeutyczne16

Dane przedkliniczne nie ujawniły dodatkowego ryzyka przy stosowaniu połączenia peryndoprylu i amlodypiny w porównaniu do ryzyka związanego ze stosowaniem poszczególnych substancji czynnych oddzielnie. Margines bezpieczeństwa dla większości obserwowanych efektów niepożądanych jest wystarczająco duży w odniesieniu do dawek stosowanych w praktyce klinicznej.17

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl