Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego ACTISEPT MED, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), potwierdzają korzystny profil toksykologiczny substancji czynnych. Toksyczność ostra wykazała dawkę LD50 wynoszącą 45-50 mL/kg po podaniu doustnym oraz 10-12 mL/kg po podaniu dootrzewnowym u szczurów, przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywołało reakcji toksycznych ani miejscowych podrażnień, a doustne podawanie oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni skutkowało jedynie poszerzeniem jelita z powodu gazów, typowym dla antybiotyków. Zaobserwowano podwyższoną śmiertelność przy dawkach ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami płuc o niejasnej etiologii. Badania reprodukcyjne i teratologiczne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a wielopokoleniowe testy u szczurów potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozrodczość.

Wskazania
  1. dezynfekcja jamy ustnej
  2. dezynfekcja skóry przed zabiegiem niechirurgicznym
  3. odkażanie i wspomagające leczenie małej powierzchownej rany
  4. ograniczone czasowo wspomagające leczenie antyseptyczne grzybicy międzypalcowej
  5. stosowanie w pediatrii do pielęgnacji kikuta pępowinowego
  6. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej przed cewnikowaniem pęcherza moczowego
  7. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie jamy ustnej
  8. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie narządu płciowego
  9. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie odbytu
  10. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie pochwy
  11. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie sromu
  12. wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie żołędzi prącia
  13. wspomagające leczenie stanu zapalnego pochwy
  14. wspomagające leczenie stanu zapalnego żołędzi prącia
  15. wspomagające postępowanie antyseptyczne w obrębie zamkniętej powłoki skórnej po zabiegu

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego ACTISEPT MED, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) i fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wskazują na dobry profil bezpieczeństwa substancji czynnych, co zostało potwierdzone w licznych badaniach na modelach zwierzęcych. Przedstawione poniżej wyniki badań obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozrodczość, potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz tolerancji miejscowej.1

Toksyczność ostra i przewlekła

Toksyczność po podaniu jednorazowym produktu leczniczego ACTISEPT MED została określona w badaniach na szczurach. Dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wyniosła 45-50 mL/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym (i.p.) – 10-12 mL/kg masy ciała. Warto podkreślić, że dawka 0,45 mL/kg przy podaniu dootrzewnowym była dobrze tolerowana i nie wywoływała żadnych objawów toksycznych.2

W badaniach na ranach skórnych zwierząt, po wielokrotnym naniesieniu preparatu nie obserwowano żadnych negatywnych objawów, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową produktu.3

Toksyczność po podaniu wielokrotnym oceniano w różnych modelach zwierzęcych:

  • Wielokrotne miejscowe zastosowanie oktenidyny dichlorowodorku na błony śluzowe jamy ustnej psów przez okres 4 tygodni nie wywołało żadnych reakcji toksycznych4
  • U szczurów i psów po zastosowaniu doustnym przez okres 2-6 tygodni dawki 650 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku stwierdzono jedynie poszerzenie jelita wskutek tworzenia się gazów, co jest typowym zjawiskiem dla substancji antybakteryjnych5
  • W badaniach nad toksycznością po podaniach wielokrotnych zaobserwowano podwyższoną śmiertelność przy dawkach: od 2 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku u myszy i psów oraz 8 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku u szczurów. Zaobserwowano zapalne i krwotoczne uszkodzenia w obrębie płuc, choć przyczyna tych zmian pozostaje niejasna6

Toksyczny wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa

Oktenidyny dichlorowodorek był badany pod kątem potencjalnego wpływu na rozwój płodu i reprodukcję w różnych modelach zwierzęcych:

  • U królików otrzymujących pojedyncze dawki 300 mg/kg (podawanie skórne) przez okres 13 dni nie stwierdzono żadnych objawów toksyczności ani u matek, ani u płodów7
  • Dla oktenidyny dichlorowodorku u szczurów określono dawkę LD50 = 800 mg/kg przy jednorazowym podaniu doustnym oraz dawkę LD50 = 10 mg/kg przy jednorazowym podaniu dożylnym (i.v.)8
  • Doświadczenia na ciężarnych szczurach i królikach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogennego działania oktenidyny dichlorowodorku lub fenoksyetanolu9
  • W badaniu wielopokoleniowym u szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu oktenidyny dichlorowodorku na rozrodczość zwierząt10

Potencjał rakotwórczy

Badania potencjału rakotwórczego wykazały:

  • W dwuletnim badaniu na szczurach stwierdzono podwyższoną liczbę rozsianych komórek nowotworowych trzustki. Podwyższony wskaźnik komórek nowotworowych przypisano niewłaściwym zjawiskom wtórnym wywoływanym przez aktywność antybakteryjną oktenidyny dichlorowodorku11
  • U myszy, które otrzymywały preparat przez okres 18 miesięcy, nie stwierdzono żadnych dowodów na aktywność rakotwórczą, zarówno miejscową (związaną z miejscem zastosowania produktu), jak i ogólnoustrojową12
  • Nie zaobserwowano objawów zatrucia związanych z ewentualną resorpcją zwrotną13

Potencjał mutagenny

Przeprowadzono kompleksową ocenę potencjału mutagennego substancji czynnych produktu. Nie stwierdzono właściwości mutagennych w następujących testach:

  • Test Amesa
  • Test na obecność komórek chłoniakowych u myszy
  • Test oceniający aberracje chromosomowe
  • Test mikrojądrowy oceniający zaburzenia genetyczne

Wszystkie powyższe testy dały negatywne wyniki, co potwierdza brak potencjału mutagennego substancji czynnych produktu leczniczego ACTISEPT MED.14

Tolerancja miejscowa

Badania tolerancji miejscowej wykazały:

  • W teście Bühlera nie stwierdzono właściwości uczulających oktenidyny dichlorowodorku15
  • Nie wykazano działań fotoalergizujących tej substancji czynnej16
  • Produkt leczniczy stosowany na skórę nie wywoływał efektów pierwotnie drażniących czy uczulających17
  • Po zakropleniu do worka spojówkowego oka królika zaobserwowano jedynie lekkie podrażnienia18
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl