wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie jamy ustnej
Wskazanie

Wielokrotne krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błony śluzowej i sąsiadującej tkanki przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie jamy ustnej to postępowanie mające na celu redukcję liczby drobnoustrojów, zapobieganie zakażeniom i przyspieszenie procesu gojenia. Jest to szczególnie istotne przed takimi procedurami jak biopsje, zabiegi chirurgii stomatologicznej, endodoncja czy periodontologia, gdzie naruszenie ciągłości tkanek stwarza ryzyko infekcji.

W ramach takiego postępowania najczęściej stosuje się preparaty zawierające chlorheksydynę, która wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Na polskim rynku dostępne są takie produkty jak: Corsodyl, Eludril Classic, Dentosept A, Elugel czy Perio-Aid. Stosuje się również preparaty zawierające powidoniowany jod (Betadine), nadtlenek wodoru (Peroxygel) czy preparaty ziołowe o działaniu antyseptycznym (Dentosept).

Protokół leczenia antyseptycznego obejmuje zwykle płukanie jamy ustnej odpowiednim roztworem przed zabiegiem, dezynfekcję pola zabiegowego podczas procedury oraz stosowanie preparatów antyseptycznych po zabiegu przez określony czas, zwykle 7-14 dni, w zależności od rodzaju i inwazyjności procedury.

Największą trudnością w wielokrotnym leczeniu antyseptycznym jest utrzymanie odpowiedniej dyscypliny pacjenta w stosowaniu zaleconych preparatów. Dodatkowym wyzwaniem bywa dyskomfort związany z używaniem niektórych środków antyseptycznych – chlorheksydyna może powodować przebarwienia zębów i zaburzenia smaku, a preparaty jodowe mają nieprzyjemny smak. Problemem może być również ryzyko rozwoju oporności bakterii przy długotrwałym stosowaniu tych samych preparatów, dlatego istotne jest, aby leczenie antyseptyczne było krótkotrwałe i celowane.

W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością, chorych na cukrzycę czy z chorobami układu sercowo-naczyniowego, profilaktyka antyseptyczna nabiera szczególnego znaczenia ze względu na zwiększone ryzyko powikłań infekcyjnych. U tych pacjentów schemat leczenia antyseptycznego powinien być szczególnie skrupulatnie przestrzegany.