Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Nebbud

Przedkliniczne badania budezonidu, substancji czynnej zawartej w leku Nebbud (0,25 mg/2 ml, zawiesina do nebulizacji), dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tej substancji przed wprowadzeniem jej do stosowania u ludzi. Dane te obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozwój płodu.¹

Toksyczność ostra budezonidu

Badania przedkliniczne wykazały, że budezonid charakteryzuje się małą toksycznością ostrą. Co istotne, nasilenie i rodzaj toksyczności ostrej budezonidu są porównywalne z profilem obserwowanym dla innych glikokortykosteroidów. Taki profil bezpieczeństwa jest korzystny z punktu widzenia terapeutycznego stosowania leku.²

Toksyczność podostra i przewlekła

Wyniki kompleksowych badań toksyczności podostrej i przewlekłej budezonidu nie ujawniły żadnych specyficznych zagrożeń dla ludzi stosujących ten lek w dawkach terapeutycznych. Jest to istotna informacja potwierdzająca bezpieczeństwo długotrwałego stosowania budezonidu w praktyce klinicznej.³

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzone badania genotoksyczności budezonidu nie wykazały potencjału do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego. Wyniki te wskazują na brak szczególnego zagrożenia genotoksycznego dla pacjentów przyjmujących budezonid w zalecanych dawkach terapeutycznych.⁴

Potencjał rakotwórczy

W badaniach nad potencjałem rakotwórczym budezonidu zaobserwowano początkowo zwiększoną częstość występowania glejaków mózgu u samców szczurów. Jednakże, co istotne, wyniki te nie zostały potwierdzone w kolejnych badaniach. Co więcej, wieloletnie doświadczenie kliniczne ze stosowaniem budezonidu nie wskazuje na zwiększone ryzyko rozwoju glejaków mózgu ani innych pierwotnych nowotworów u ludzi.⁵

Wpływ na rozwój płodu i teratogenność

Glikokortykosteroidy, w tym budezonid, wykazywały w badaniach na modelach zwierzęcych działanie teratogenne. Wśród obserwowanych wad rozwojowych wymienia się rozszczep podniebienia oraz wady rozwoju układu kostnego. Należy jednak podkreślić, że wystąpienie podobnych działań niepożądanych u ludzi stosujących zalecane dawki terapeutyczne budezonidu jest uważane za mało prawdopodobne.⁶

Wpływ prenatalnej ekspozycji na glikokortykosteroidy

Badania na zwierzętach dostarczyły również istotnych danych na temat konsekwencji ekspozycji na glikokortykosteroidy w okresie prenatalnym, nawet przy zastosowaniu dawek mniejszych niż teratogenne. Zaobserwowano zwiększone ryzyko następujących zaburzeń:⁷

• Opóźnienie wewnątrzmacicznego rozwoju płodu – ekspozycja na glikokortykosteroidy w okresie prenatalnym może prowadzić do spowolnienia rozwoju płodu
• Choroby układu krążenia w wieku dorosłym – zwiększone ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych w późniejszym okresie życia
• Trwałe zmiany w ilości receptorów glikokortykosteroidowych – modyfikacje w ekspresji i funkcjonowaniu receptorów dla hormonów steroidowych
• Zmiany w metabolizmie i działaniu neuroprzekaźników – zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego na poziomie molekularnym
• Zmiany w zachowaniu – możliwe długotrwałe konsekwencje behawioralne prenatalnej ekspozycji na glikokortykosteroidy

Powyższe obserwacje pochodzące z badań na modelach zwierzęcych podkreślają znaczenie ostrożnego stosowania glikokortykosteroidów, w tym budezonidu, u kobiet w ciąży oraz konieczność rozważenia stosunku korzyści do ryzyka w każdym indywidualnym przypadku.⁸