Właściwości farmakokinetyczne
Nebbud 0,25 mg/2 ml

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Budezonid zawarty w produkcie leczniczym Nebbud (zawiesina do nebulizacji) wykazuje charakterystyczne cechy farmakokinetyczne, które warunkują jego skuteczność terapeutyczną i profil bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych z uwzględnieniem różnic między populacją osób dorosłych a dziećmi.

Wchłanianie

Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu za pomocą nebulizatora pneumatycznego u osób dorosłych wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40% do 70% dawki dostarczonej pacjentowi. Należy zaznaczyć, że niewielka ilość leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części leku. Maksymalne stężenie budezonidu w osoczu po jednorazowym podaniu dawki 2 mg występuje stosunkowo szybko, bo już po 10-30 minutach od rozpoczęcia nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/l.¹

Dystrybucja

Budezonid charakteryzuje się stosunkowo dużą objętością dystrybucji, która u osób dorosłych wynosi około 3,0 l/kg masy ciała. Jest to związane m.in. z jego właściwościami fizykochemicznymi oraz zdolnością do dystrybucji w różnych tkankach. Ważną cechą wpływającą na jego dystrybucję jest znaczny stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi od 85% do 90%.²

Metabolizm

Budezonid podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu w ramach efektu pierwszego przejścia. Proces ten odbywa się głównie przy udziale enzymu CYP3A4 z rodziny cytochromu P450. W wyniku tego procesu około 90% budezonidu ulega przemianie do metabolitów o znacznie zmniejszonej aktywności glikokortykosteroidowej. Należy podkreślić, że aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów – 6-β-hydroksybudezonidu i 16-α-hydroksyprednizolonu – jest bardzo niska i wynosi mniej niż 1% aktywności wyjściowej cząsteczki budezonidu.³

Eliminacja

Metabolity budezonidu są wydalane z organizmu głównie przez nerki, w postaci wolnej lub sprzężonej. Co istotne, budezonid w postaci niezmienionej nie jest wykrywany w moczu, co potwierdza jego intensywny metabolizm. U zdrowych osób dorosłych budezonid charakteryzuje się dużym klirensem układowym, wynoszącym około 1,2 l/min. Średni okres półtrwania budezonidu w fazie eliminacji po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godzin.⁴

Liniowość

Istotną cechą farmakokinetyki budezonidu jest jej proporcjonalność do stosowanej dawki w zakresie dawek terapeutycznych. Oznacza to, że wraz ze zwiększeniem dawki leku, parametry farmakokinetyczne, takie jak stężenie maksymalne czy pole pod krzywą zależności stężenia od czasu, zmieniają się w sposób proporcjonalny.⁵

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu u dzieci wykazują istotne różnice w porównaniu z populacją osób dorosłych. U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowy klirens budezonidu wynosi około 0,5 l/min. W przeliczeniu na kilogram masy ciała klirens u dzieci jest aż o 50% większy niż u dorosłych, co wskazuje na szybszy metabolizm leku w tej grupie wiekowej.⁶

Okres półtrwania budezonidu po inhalacji u dzieci chorych na astmę wynosi w przybliżeniu 2,3 godziny, co jest wartością zbliżoną do obserwowanej u zdrowych osób dorosłych. Natomiast ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu u dzieci z astmą w wieku 4-6 lat po podaniu za pomocą nebulizatora pneumatycznego (Pari LC Jet Plus® z kompresorem Pari Master®) wynosi tylko około 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Jest to wartość w przybliżeniu o połowę mniejsza niż biodostępność obserwowana u dorosłych.⁷

U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje po 20 minutach od rozpoczęcia nebulizacji dawki 1 mg i wynosi około 2,4 nmol/l. Co istotne, pomimo różnic w biodostępności, ekspozycja na budezonid (wyrażona parametrami Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4-6 lat po jednorazowej nebulizacji dawki 1 mg jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych otrzymujących taką samą dawkę dostarczoną za pomocą identycznego zestawu do nebulizacji.⁸

Porównanie parametrów farmakokinetycznych

Wnioski kliniczne

Przedstawione dane farmakokinetyczne mają istotne znaczenie dla praktyki klinicznej przy stosowaniu budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji Nebbud 0,25 mg/2 ml. Mniejsza biodostępność ogólnoustrojowa u dzieci w porównaniu z dorosłymi, przy jednoczesnym zachowaniu porównywalnej ekspozycji na lek (Cmax i AUC), wskazuje na konieczność dostosowania dawkowania do wieku pacjenta. Szybszy klirens budezonidu u dzieci w przeliczeniu na kilogram masy ciała może wpływać na czas utrzymywania się działania terapeutycznego, co należy uwzględnić przy ustalaniu schematu dawkowania.⁹