bardzo ciężkie zapalenie krtani
Wskazanie

Bardzo ciężkie zapalenie krtani to stan chorobowy charakteryzujący się znacznym obrzękiem, stanem zapalnym i zwężeniem górnych dróg oddechowych, co może prowadzić do niewydolności oddechowej. Najczęściej występuje jako powikłanie infekcji wirusowych (szczególnie wirusem paragrypy, RSV, grypy) lub bakteryjnych (Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae). W przypadku dzieci może przybierać formę ostrego podgłośniowego zapalenia krtani (krupu) lub nagłośniowego zapalenia krtani (epiglottitis).

Leczenie bardzo ciężkiego zapalenia krtani obejmuje tlenoterapię, nebulizacje z adrenaliną (Adrenalina WZF) i kortykosteroidów (Pulmicort, Flixotide). W warunkach szpitalnych stosuje się dożylne kortykosteroidy, takie jak Dexaven (deksametazon) lub Solu-Medrol (metyloprednizolon). W przypadku infekcji bakteryjnych niezbędna jest antybiotykoterapia, np. Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Cedax (ceftibuten) lub Tazocin (piperacylina z tazobaktamem) w cięższych przypadkach.

Największym wyzwaniem w leczeniu bardzo ciężkiego zapalenia krtani jest zapewnienie drożności dróg oddechowych. W przypadkach zagrożenia życia może być konieczna intubacja dotchawicza lub tracheotomia. Monitorowanie saturacji krwi tlenem i stanu klinicznego pacjenta musi odbywać się w sposób ciągły. Trudnością terapeutyczną jest również szybka progresja choroby, szczególnie u dzieci, gdzie stan pacjenta może gwałtownie się pogorszyć w ciągu kilku godzin.

W leczeniu ambulatoryjnym łagodniejszych postaci zapalenia krtani stosuje się doustne glikokortykosteroidy (Encorton), inhalacje z budesonidem (Pulmicort, Nebbud) oraz leki przeciwzapalne (Nurofen, Ibufen). Ważnym elementem terapii jest również zapewnienie odpowiedniego nawodnienia, nawilżenie powietrza oraz podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak Paracetamol czy Pyralgin, gdy występuje gorączka.