Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna produktu leczniczego AuroBetina, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa stosowania. Badania te obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Przeprowadzono długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym betahistyny u różnych gatunków zwierząt. Badania trwające 6 miesięcy u psów oraz 18 miesięcy u szczurów albinosów wykazały dobrą tolerancję betahistyny w szerokim zakresie dawek – od 2,5 mg/kg masy ciała do 120 mg/kg masy ciała. W badaniach tych nie stwierdzono klinicznie istotnych, szkodliwych efektów działania substancji.²

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej stwierdzono, że betahistyna jest dobrze tolerowana. Badania prowadzone przez 18 miesięcy na szczurach z zastosowaniem betahistyny w dawce 500 mg/kg masy ciała oraz przez 6 miesięcy u psów w dawce 25 mg/kg masy ciała nie wykazały wyraźnego działania toksycznego.³

Należy jednak zaznaczyć, że obserwowano działania niepożądane ze strony układu nerwowego u psów i pawianów, ale tylko po dożylnym podaniu bardzo wysokich dawek – 120 mg/kg masy ciała i wyższych.⁴

Potencjał mutagenny

Przeprowadzone badania wykazały, że betahistyna nie posiada właściwości mutagennych. Oznacza to, że substancja nie indukuje mutacji genetycznych ani nie wpływa negatywnie na strukturę chromosomów.⁵

Potencjał rakotwórczy

Badania potencjału rakotwórczego przeprowadzone u szczurów nie dostarczyły dowodów na kancerogenne działanie betahistyny. W 18-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej u szczurów, którym podawano betahistynę w dawkach do 500 mg/kg masy ciała, nie zaobserwowano żadnych dowodów na potencjalne działanie rakotwórcze.⁶

Wpływ teratogenny

Badania przeprowadzone na ciężarnych samicach królików nie wykazały teratogennego działania betahistyny. Oznacza to, że substancja nie powoduje wad rozwojowych u płodów.⁷

Toksyczność reprodukcyjna

W badaniach dotyczących toksycznego wpływu betahistyny na reprodukcję zaobserwowano działania niepożądane jedynie przy zastosowaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ma to niewielkie znaczenie kliniczne w kontekście stosowania produktu leczniczego AuroBetina u pacjentów, ponieważ dawki stosowane w praktyce klinicznej są znacznie niższe.⁸

Bezpieczeństwo stosowania w kontekście badań przedklinicznych

Całość zgromadzonych danych przedklinicznych pozwala stwierdzić, że betahistyna dichlorowodorek wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja jest dobrze tolerowana po podaniu doustnym, nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych oraz nie powoduje działania teratogennego. Obserwowane działania niepożądane występowały jedynie przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających te stosowane w praktyce klinicznej u ludzi, co potwierdzają wyniki badań na różnych modelach zwierzęcych.⁹