Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena profilu bezpieczeństwa amisulprydu (substancji czynnej preparatu Symamis) opiera się na kompleksowych badaniach przedklinicznych, które pozwoliły scharakteryzować potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem tego leku w zakresie ogólnego bezpieczeństwa, toksyczności narządowej, teratogenności, mutagenności i potencjału rakotwórczego.¹

Badania toksyczności ogólnej

Eksperymenty toksykologiczne przeprowadzone na modelach zwierzęcych wskazują na dobry profil bezpieczeństwa amisulprydu. W badaniach na szczurach i psach zaobserwowano pewne zmiany przy dawkach niższych niż maksymalna tolerowana dawka, jednak miały one charakter efektów farmakologicznych lub nie wykazywały istotnego znaczenia toksykologicznego w warunkach eksperymentalnych.²

Maksymalne tolerowane dawki w badaniach na zwierzętach

W porównaniu z maksymalnymi zalecanymi dawkami dla ludzi, maksymalne tolerowane dawki w badaniach przedklinicznych były znacząco wyższe:

• U szczurów – 200 mg/kg/dobę, co odpowiada 2-7-krotnie wyższym wartościom AUC (pole pod krzywą stężenia leku w osoczu w czasie) w porównaniu do ekspozycji u ludzi³
• U psów – 120 mg/kg/dobę, również odpowiadające 2-7-krotnie wyższym wartościom AUC w porównaniu do ekspozycji u ludzi⁴

Badania potencjału rakotwórczego

Przeprowadzone długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały istotnego dla ludzi ryzyka działania rakotwórczego amisulprydu. Badania te obejmowały:

• Badania na myszach przy dawkach do 120 mg/kg/dobę – nie stwierdzono potencjału rakotwórczego⁵
• Badania na szczurach przy dawkach do 240 mg/kg/dobę – brak potencjału rakotwórczego. Należy podkreślić, że dawki stosowane u szczurów odpowiadały ekspozycji 1,5-4,5 razy większej (pod względem AUC) niż spodziewana ekspozycja u ludzi⁶

Badania teratogenności i wpływ na rozrodczość

Ocena potencjalnego wpływu amisulprydu na rozwój płodu i funkcje reprodukcyjne została przeprowadzona na kilku gatunkach zwierząt. Badania teratogenności wykonane na trzech modelach zwierzęcych (szczury, króliki, myszy) nie wykazały potencjału teratogennego amisulprydu.⁷ Oznacza to, że w badaniach przedklinicznych nie stwierdzono, aby lek powodował wady rozwojowe płodu przy stosowaniu w okresie ciąży.

Badania mutagenności

Przeprowadzone testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego amisulprydu, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu tego leku.⁸

Kompleksowa ocena przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa amisulprydu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Nie stwierdzono istotnego, mającego znaczenie kliniczne, ryzyka ogólnego, teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Obserwowane w badaniach zmiany miały charakter efektów farmakologicznych lub nie wykazywały istotnego znaczenia toksykologicznego przy zastosowanych dawkach.⁹