Dawkowanie i sposób podawania
Symamis 200 mg

Dawkowanie leku Symamis

Dawkowanie leku Symamis należy dostosować indywidualnie w zależności od rodzaju i nasilenia objawów psychotycznych oraz ogólnego stanu pacjenta. Amisulpryd, substancja czynna produktu Symamis, jest dostępny w tabletkach o mocy 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg, co umożliwia precyzyjne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.¹

Dawkowanie w ostrych zaburzeniach psychotycznych

W przypadku leczenia ostrych zaburzeń psychotycznych zalecane dawkowanie amisulprydu wynosi od 400 do 800 mg na dobę. W szczególnych przypadkach klinicznych dawkę można zwiększyć maksymalnie do 1200 mg na dobę. Należy podkreślić, że bezpieczeństwo stosowania dawek przekraczających 1200 mg na dobę nie zostało wystarczająco zbadane, dlatego nie zaleca się przekraczania tej granicy.²

Podczas rozpoczynania terapii amisulprydem nie jest wymagane specjalne dostosowywanie dawki początkowej. Dawkę należy modyfikować w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.³

Dawkowanie u pacjentów z przewagą objawów negatywnych

U pacjentów ze schizofrenią, u których dominują objawy negatywne, zalecane dawkowanie amisulprydu wynosi od 50 do 300 mg na dobę, podawane doustnie. Dawkę należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta.⁴

Dawkowanie u pacjentów z mieszanymi objawami

W przypadku pacjentów, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne schizofrenii, dawkę amisulprydu należy ustalić tak, aby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych. Leczenie podtrzymujące powinno być prowadzone przy zastosowaniu najmniejszej skutecznej dawki leku.⁵

Sposób podawania leku Symamis

Symamis jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego.⁶ Przy dawkowaniu do 400 mg na dobę, lek można podawać w jednorazowej dawce dobowej. Natomiast przy większych dawkach zaleca się podawanie w dawkach podzielonych.⁷

Tabletki Symamis są dostępne w różnych postaciach w zależności od dawki:

• Tabletki 50 mg: białe, okrągłe, płaskie o średnicy 7 mm⁸
• Tabletki 100 mg: białe, okrągłe, płaskie o średnicy 9,5 mm z wytłoczeniem MC na jednej stronie⁹
• Tabletki 200 mg: białe, okrągłe, płaskie o średnicy 11,5 mm z linią podziału na jednej stronie (linia podziału ułatwia tylko rozkruszenie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki)¹⁰
• Tabletki 400 mg: białe, obustronnie wypukłe tabletki w kształcie kapsułki, z linią podziału po obu stronach, o wymiarach 19 mm x 10 mm (linia podziału ułatwia tylko rozkruszenie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki)¹¹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u pacjentów geriatrycznych było badane na stosunkowo niewielkiej grupie osób. Ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia hipotonii oraz sedacji u osób w podeszłym wieku, amisulpryd należy stosować ze szczególną ostrożnością w tej grupie wiekowej. Dodatkowo, może być konieczne zmniejszenie dawki leku w związku z częstszym występowaniem niewydolności nerek w tej populacji pacjentów.¹²

Dzieci i młodzież

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u młodzieży w wieku od okresu dojrzewania płciowego do 18 lat nie zostały w pełni ustalone. Dane dotyczące stosowania leku u młodzieży ze schizofrenią są ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania amisulprydu w tej grupie wiekowej.¹³

Należy podkreślić, że stosowanie amisulprydu u dzieci przed okresem dojrzewania płciowego jest przeciwwskazane, ponieważ nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej populacji.¹⁴

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ amisulpryd jest eliminowany z organizmu przede wszystkim drogą nerkową, u pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Zalecenia dotyczące dostosowania dawki w zależności od klirensu kreatyniny są następujące:¹⁵

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem nerek (klirens kreatyniny <0,2 ml/sek, czyli <10 ml/min), ponieważ dla tej grupy pacjentów brak wystarczających danych klinicznych.¹⁶

Pacjenci z niewydolnością wątroby

W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania amisulprydu, ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu metabolizmowi wątrobowemu.¹⁷