Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Erdomed Muko

Przedkliniczne badania erdosteiny, substancji czynnej leku Erdomed Muko, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, oceniających bezpieczeństwo stosowania leku. Przedstawione poniżej dane dotyczą różnych aspektów toksyczności, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz rakotwórczego erdosteiny w warunkach laboratoryjnych.^{5000 mg/kg (doustnie: w badaniach na myszach, szczurach i dootrzewnowo na szczurach) do >3500 mg/kg (dożylnie w badaniach na myszach).”>1}

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej erdosteiny wykazały jej wyjątkowo niski profil toksyczny. Wartości LD50 (dawka letalna dla 50% badanej populacji) znacząco przekraczały standardowe dawki terapeutyczne i wynosiły powyżej 5000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym i dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz powyżej 3500 mg/kg masy ciała przy podaniu dożylnym u myszy.^{5000 mg/kg (doustnie: w badaniach na myszach, szczurach i dootrzewnowo na szczurach) do >3500 mg/kg (dożylnie w badaniach na myszach).”>2}

Toksyczność podostra

W badaniach toksyczności podostrej, erdosteina nie indukowała patologicznych zmian w organizmach zwierząt laboratoryjnych w następujących schematach dawkowania:

• U szczurów w zakresie dawek 100-1000 mg/kg/dobę przy podaniu doustnym przez okres 4 tygodni
• U psów w dawce 100 mg/kg/dobę przy podaniu doustnym przez okres 4 tygodni
• U szczurów w dawce 4500 mg/kg/dobę przy podaniu w formie aerozolu (2 godziny dziennie) przez 4 tygodnie

Jedynie przy najwyższej badanej dawce u psów (400 mg/kg/dobę) zaobserwowano nieznaczne zwiększenie masy wątroby oraz umiarkowane zmiany w obrazie histologicznym tego narządu.³

Długoterminowa toksyczność

Badania długookresowe, trwające 26 tygodni, również potwierdziły niski potencjał toksyczny erdosteiny. Nie zaobserwowano objawów toksycznych u szczurów przy dawkach doustnych do 1000 mg/kg/dobę oraz u psów przy dawkach do 200 mg/kg/dobę. Jedynie większe dawki u szczurów prowadziły do odwracalnego zmniejszenia masy ciała oraz stężenia białka w osoczu.⁴

Szczególnie istotny jest brak szkodliwego wpływu erdosteiny na kluczowe układy i narządy, w tym płuca, wątrobę, serce i nerki, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa substancji.⁵

Jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo u szczurów) obserwowano działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak: nadmierne uspokojenie, hipotermia i odrętwienie.⁶

Tolerancja miejscowa erdosteiny była dobra, co dodatkowo potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania.⁷

Wpływ na reprodukcję

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały, że erdosteina nawet w wysokich dawkach (1000 mg/kg/dobę, podanie doustne) nie wpływa negatywnie na płodność i ogólne zdolności rozrodcze u szczurów.⁸

Toksyczność dla zarodka i płodu

Erdosteina nie wykazała działania fetotoksycznego, embriotoksycznego ani teratogennego w zakresie następujących dawek:

• Do 1000 mg/kg/dobę u szczurów (podanie doustne)
• Do 700 mg/kg/dobę u królików (podanie doustne)

Co więcej, u szczurów nie zaobserwowano żadnego wpływu erdosteiny na parametry około- i poporodowe, nawet przy stosowaniu wysokich dawek.⁹

Potencjał mutagenny

Erdosteina została dokładnie przebadana pod kątem potencjału mutagennego w licznych modelach badawczych in vitro, w tym:

• Test mutacji genowej u bakterii (test Amesa) – wynik negatywny
• Test rekombinacji mitotycznych na drożdżach – wynik negatywny
• Test mutacji punktowych w hodowlach komórkowych eukariota – wynik negatywny
• Test aberracji chromosomowych u ssaków w ludzkich limfocytach – wynik negatywny
• Test aberracji chromosomowych u ssaków w limfocytach chomika chińskiego – wynik negatywny

Wyniki wszystkich przeprowadzonych testów były negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego erdosteiny.¹⁰

Obserwacje z badań mutagenności in vitro zostały potwierdzone negatywnymi wynikami testów przeprowadzonych w warunkach in vivo:

• Test mikrojądrowy u myszy – wynik negatywny
• Test na komórkach drożdży u myszy jako żywiciela – wynik negatywny
• Test na mutagenność moczu myszy – wynik negatywny

Powyższe wyniki jednoznacznie potwierdzają brak potencjału mutagennego erdosteiny.¹¹

Potencjał rakotwórczy

Ze względu na strukturę cząsteczkową erdosteiny, która jest pochodną naturalnego aminokwasu i nie wykazuje podobieństwa do żadnego znanego karcynogenu, nie przeprowadzano dedykowanych badań w kierunku działania rakotwórczego. Ta decyzja opiera się na dogłębnej analizie strukturalnej cząsteczki, która nie wskazuje na potencjalne ryzyko rakotwórcze.¹²

Przedkliniczny profil bezpieczeństwa erdosteiny

Całokształt badań przedklinicznych erdosteiny – substancji czynnej leku Erdomed Muko – wskazuje na wyjątkowo korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Erdosteina wykazuje niską toksyczność ostrą i przewlekłą, dobrą tolerancję miejscową, brak wpływu toksycznego na reprodukcję, brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego oraz brak potencjału mutagennego. Struktura chemiczna erdosteiny nie wskazuje również na potencjalne ryzyko działania rakotwórczego. Wszystkie te dane potwierdzają wysokie bezpieczeństwo erdosteiny w kontekście jej zastosowania klinicznego w lecznictwie.¹³