Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tenox 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, składnika aktywnego leku Tenox, wykazały, że przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) obserwowano toksyczny wpływ na rozród u szczurów i myszy, objawiający się opóźnieniem porodu, wydłużeniem czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniach płodności na szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych niż maksymalna dawka dla ludzi w mg/m²), nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże w innym modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) podawanej przez 30 dni, zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także redukcję parametrów nasienia, co sugeruje zależność efektów od formy soli amlodypiny oraz czasu ekspozycji.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tenox

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, składnika aktywnego leku Tenox, obejmują kompleksową ocenę potencjalnego wpływu na rozród, płodność, rakotwórczość oraz genotoksyczność. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis dostępnych danych przedklinicznych z zakresu bezpieczeństwa stosowania tego leku, które stanowią istotne informacje dla personelu medycznego.1

Toksyczny wpływ na rozród i poród

W badaniach przeprowadzonych na gryzoniach (szczury i myszy) zaobserwowano istotny wpływ amlodypiny na przebieg rozrodu po zastosowaniu dawek około 50-krotnie przewyższających maksymalną dawkę zalecaną dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Zidentyfikowano następujące efekty:2

  • Opóźnienie daty porodu
  • Wydłużenie czasu trwania porodu
  • Zmniejszona przeżywalność potomstwa

Należy podkreślić, że efekty te wystąpiły przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje istnienie odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym.3

Badania płodności

Wpływ amlodypiny na płodność badano w dwóch różnych modelach doświadczalnych na szczurach:4

  1. Pierwsze badanie: Amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (co odpowiada dawce ośmiokrotnie większej od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi wynoszącej 10 mg, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała negatywnego wpływu na płodność szczurów. W tym badaniu:
    • Samcom podawano lek przez 64 dni przed parowaniem
    • Samicom podawano lek przez 14 dni przed parowaniem
  2. Drugie badanie: W innym modelu doświadczalnym, samcom szczurów podawano amlodypinę w postaci bezylanu przez 30 dni w dawce porównywalnej do dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg). W tym przypadku zaobserwowano:
    • Zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego (FSH) w osoczu
    • Redukcję poziomu testosteronu w osoczu
    • Zmniejszenie gęstości nasienia
    • Spadek liczby dojrzałych spermatyd
    • Redukcję liczby komórek Sertoliego

Wyniki te wskazują, że wpływ amlodypiny na płodność może zależeć od konkretnej soli związku (maleinian vs bezylanu) oraz czasu ekspozycji na lek.5

Potencjał rakotwórczy

Długoterminowe badania kancerogenności przeprowadzono na szczurach i myszach, którym podawano amlodypinę w karmie przez okres dwóch lat. Stosowano trzy poziomy dawkowania: 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę. Najważniejsze wnioski z tych badań:6

  • Nie wykazano działania rakotwórczego amlodypiny w żadnej z badanych dawek
  • Największa stosowana dawka (2,5 mg/kg/dobę) była:
    • U myszy – zbliżona do maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg) w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała
    • U szczurów – dwukrotnie większa od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg) w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała
  • Dawka 2,5 mg/kg/dobę była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, lecz nie dla szczurów

Powyższe dane wskazują, że amlodypina nie wykazuje potencjału rakotwórczego w zakresie badanych dawek, co stanowi istotną informację dotyczącą bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.7

Potencjał mutagenny

Przeprowadzono kompleksowe badania potencjału mutagennego amlodypiny. Wyniki tych badań nie wykazały działań mutagennych związanych z podawaniem amlodypiny, zarówno na poziomie genów, jak i chromosomów. Oznacza to, że lek nie powoduje zmian w materiale genetycznym, które mogłyby prowadzić do mutacji czy aberracji chromosomowych.8

Parametr badany Gatunek Dawka amlodypiny Czas ekspozycji Wyniki
Toksyczny wpływ na rozród Szczury i myszy ~50x dawka maksymalna dla ludzi (mg/kg) Okres ciąży i porodu Opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania porodu, zmniejszona przeżywalność potomstwa
Płodność (badanie 1) Szczury Do 10 mg/kg/dobę (8x dawka maksymalna dla ludzi w mg/m²) Samce: 64 dni
Samice: 14 dni przed parowaniem
Brak wpływu na płodność
Płodność (badanie 2) Szczury Dawka porównywalna do ludzkiej (mg/kg) 30 dni Zmniejszenie stężenia FSH i testosteronu, redukcja parametrów nasienia
Rakotwórczość Szczury i myszy 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę 2 lata Brak działania rakotwórczego
Mutagenność Modele in vitro i in vivo Różne stężenia Zgodnie z protokołami badań Brak działań mutagennych na poziomie genów i chromosomów

Wszystkie przedstawione powyżej dane przedkliniczne zostały obliczone w oparciu o masę ciała pacjenta wynoszącą 50 kg, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników i ich odnoszeniu do konkretnych sytuacji klinicznych.9

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl