zapalenie trzustki
Zapalenie trzustki to stan zapalny narządu, który może występować w postaci ostrej lub przewlekłej. Ostre zapalenie trzustki charakteryzuje się nagłym początkiem, silnym bólem brzucha, często promieniującym do pleców, oraz podwyższonym poziomem enzymów trzustkowych w surowicy. Główne przyczyny to kamica żółciowa i nadużywanie alkoholu, które odpowiadają za około 70-80% przypadków.
Przewlekłe zapalenie trzustki rozwija się stopniowo i prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia miąższu narządu, włóknienia oraz upośledzenia funkcji zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczej. Skutkuje to zaburzeniami trawienia, niedożywieniem i cukrzycą. Długotrwałe nadużywanie alkoholu pozostaje główną przyczyną tej postaci choroby.
Diagnostyka zapalenia trzustki opiera się na badaniach laboratoryjnych (lipaza, amylaza), obrazowych (USG, tomografia komputerowa, MRI) oraz ocenie klinicznej. Leczenie ostrego zapalenia jest głównie objawowe i obejmuje nawodnienie, leczenie przeciwbólowe oraz czasowe wstrzymanie żywienia doustnego. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii. Leczenie przewlekłego zapalenia koncentruje się na łagodzeniu objawów, suplementacji enzymów trzustkowych oraz modyfikacji stylu życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ristidic 3 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, wykazuje profil działań niepożądanych istotny w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego oraz chorobą Parkinsona. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (38%) i wymioty (23%), nasilone szczególnie w okresie ustalania dawki. Kobiety są bardziej podatne na te objawy oraz na spadek masy ciała. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, z koniecznością szczególnego monitorowania pacjentów z chorobą Parkinsona ze względu na ryzyko nasilenia objawów parkinsonowskich, takich jak drżenie (10,2% vs 3,9% placebo), upadki, dyskineza i nadmierne wydzielanie śliny. Poważne działania niepożądane obejmują drgawki, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, migotanie przedsionków), krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zapalenie wątroby, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak łaknienia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadmierne wydzielanie śliny, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, profil bezpieczeństwa, senność, splątanie, system transdermalny, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Holoxan 1 g
Ifosfamid stosowany w dawkach od 4 do 12 g/m² na cykl wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość – bardzo często, ≥1/10), toksyczność urologiczną (krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, hematuria – bardzo często, ≥1/10), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności i wymioty – bardzo często, ≥1/10). Mielosupresja jest szczególnie istotna klinicznie, manifestując się m.in. gorączką neutropeniczną i ryzykiem krwawień z powodu trombocytopenii. Toksyczność nerek obejmuje ostre i przewlekłe uszkodzenia, w tym ostrą martwicę kanalików nerkowych i niewydolność nerek, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych (kreatynina, azot mocznikowy) oraz ogólnego badania moczu. Neurotoksyczność, manifestująca się encefalopatią, zaburzeniami pamięci i sennością (bardzo często, ≥1/10), oraz hepatotoksyczność (często, ≥1/100 do <1/10) z podwyższeniem enzymów wątrobowych i ryzykiem niewydolności wątroby, stanowią dodatkowe istotne zagrożenia.
agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego, arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, białaczka promielocytowa, częstoskurcz komorowy, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hematuria, hepatotoksyczność, ifosfamid, immunosupresja, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, methemoglobinemia, mielosupresja, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, napad drgawkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka szpikowa, ostra martwica kanalików nerkowych, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, wstrząs septyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół Fanconiego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół mielodysplastyczny, zespół móżdżkowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asbima 10 mg + 160 mg
Lek Asbima, będący połączeniem amlodypiny i walsartanu, został przebadany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało to skojarzenie. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych klinicznych oraz doświadczeniach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, osłabienie i uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej przy stosowaniu Asbimy (średnia częstość 5,1%). Walsartan może powodować zmniejszenie hemoglobiny, hematokrytu, neutropenię i małopłytkowość, natomiast amlodypina bardzo rzadko leukopenię i małopłytkowość. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipokaliemię (często), hiperkalcemię, hiperlipidemię, hiperurykemię i hiponatremię (niezbyt często).
amlodypina, bradykardia, cholestaza, choroba posurowicza, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, plamica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, tachykardia komorowa, walsartan, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ezoleta 10 mg
Ezetymib (Ezoleta 10 mg) stosowany w leczeniu hiperlipidemii wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi o częstości porównywalnej do placebo, najczęściej łagodnymi i przemijającymi. W monoterapii i terapii skojarzonej ze statynami obserwowano działania niepożądane takie jak bóle głowy (często), ból brzucha i biegunka (często), bóle mięśni i stawów (często), zmęczenie (często), a także rzadziej miopatię/rabdomiolizę, zapalenie wątroby, nadwrażliwość, małopłytkowość i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. W badaniach klinicznych, w tym IMPROVE-IT i SHARP, częstość miopatii wynosiła 0,2% w terapii skojarzonej, a rabdomioliza 0,1%, z podwyższeniem aktywności aminotransferaz (≥3x GGN) u 2,5% pacjentów. W populacji pediatrycznej obserwowano podwyższenie AlAT/AspAT u 1,1–3% pacjentów, bez przypadków miopatii. Wskaźnik cholecystektomii w terapii skojarzonej z fenofibratem wynosił 1,7%.
aminotransferazy, anafilaksja, biegunka, ból głowy, cholecystektomia, choroba refluksowa przełyku, choroba wieńcowa, duszność, działanie niepożądane ezetymibu, ezetymib w monoterapii, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia nierodzinna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hiperlipidemia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, małopłytkowość, mieszana hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, parestezja, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, terapia skojarzona, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asikreba
Sunitynib (Asikreba) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje skórne (np. SJS, TEN, EM), krwotoki (zwłaszcza z nosa i guzów), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), nadciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe >200 mmHg, rozkurczowe >110 mmHg), kardiomiopatię z obniżeniem LVEF, wydłużenie QT i ryzyko torsade de pointes. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami lub induktorami CYP3A4 ze względu na zmiany stężenia leku w osoczu. Przed terapią i w trakcie leczenia należy wykonywać badania morfologii krwi, czynności tarczycy, parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT, bilirubina) oraz monitorować ciśnienie tętnicze i funkcję serca (LVEF). W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak SJS, TEN, niewydolność serca, ciężkie krwotoki, zapalenie trzustki czy mikroangiopatia zakrzepowa, konieczne jest przerwanie leczenia. U pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego lub wcześniejszymi incydentami sercowymi sunitynib stosować ze szczególną ostrożnością, a u wszystkich pacjentów zaleca się okresowe badania kardiologiczne i kontrolę elektrolitów.
czynnik krzepnięcia, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok płucny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutrofil, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rozwarstwienie tętnicy, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Terbinafine Aurobindo 250 mg
Terbinafina chlorowodorek (Terbinafine Aurobindo 250 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (≥1/10) takie jak wzdęcia, niestrawność, nudności, bóle brzucha i biegunka oraz zmniejszenie apetytu. Rzadkie, ale poważne działania to zapalenie trzustki, niewydolność wątroby (≥1/10000 do <1/1000), zapalenie wątroby, żółtaczka i cholestaza. Reakcje skórne, w tym wysypka i pokrzywka, występują bardzo często (≥1/10), natomiast ciężkie reakcje skórne jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka są bardzo rzadkie (<1/10000). Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (≥1/100 do <1/10), zaburzenia smaku (hipogeuzja, ageuzja) oraz bardzo rzadko zawroty głowy i parestezje. Ponadto, terbinafina może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość, pancytopenia) oraz reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i toczeń rumieniowaty.
ageuzja, anosmia, chlorowodorek terbinafiny, cholestaza, choroba posurowicza, CYP2D6, cytochrom P450, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipogeuzja, induktory enzymów wątrobowych, inhibitory cytochromu P450, inhibitory MAO, kinaza kreatynowa, łuszczyca, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SSRI, szum w uszach, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Cezarius, wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, występujące bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10). Profil bezpieczeństwa jest spójny u dorosłych i dzieci, choć u dzieci w wieku 4-16 lat częściej notuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%), drażliwość (11,7% u niemowląt i dzieci <4 lat) oraz zaburzenia zachowania. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię i neutropenię, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami hematologicznymi. Ponadto, należy zwrócić uwagę na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
ataksja, drgawki, dyspepsja, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, myśli samobójcze, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, splątanie, topiramat, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Działania niepożądane
Cytarabina, stosowana głównie w terapii białaczek i nowotworów układu krwiotwórczego, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, silnie zależnych od dawki i schematu podawania. Kluczowym efektem toksycznym jest mielosupresja, manifestująca się leukopenią, małopłytkowością, niedokrwistością (w tym megaloblastyczną) oraz retikulocytopenią. Po 5 dniach ciągłego wlewu dożylnego lub wstrzyknięć w dawce 50-600 mg/m² pc. obserwuje się dwufazowe zmniejszenie liczby leukocytów z maksymalnym spadkiem po 7-9 i 15-24 dniach, a także zahamowanie produkcji płytek z maksimum między 12. a 15. dniem. Duże dawki cytarabiny mogą wywołać ciężką pancytopenię utrzymującą się 15-25 dni. Immunosupresja zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych (w tym posocznicy), grzybiczych i pasożytniczych, które mogą mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Charakterystycznym zespołem jest zespół cytarabinowy (Ara-C), objawiający się gorączką, bólami mięśni, kości, wysypką i zapaleniem spojówek, pojawiający się 6-12 godzin po podaniu leku i skutecznie leczony kortykosteroidami.
aplazja szpiku kostnego, ataksja, białaczka, bradykardia zatokowa, cytarabina, dysfagia, dyzartria, działanie immunosupresyjne, hamowanie szpiku kostnego, hepatomegalia, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie spojówek, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicza encefalopatia białaczkowa, martwicza leukoencefalopatia, martwicze zapalenie okrężnicy, mielopatia, mielosupresja, neuropatia ruchowa i czuciowa, niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, nowotwór układu krwiotwórczego, oczopląs, odporność komórkowa i humoralna, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przełyku, pancytopenia, paraplegia, posocznica, reakcja anafilaktyczna, retikulocytopenia, śródmiąższowe zapalenie płuc, tetraplegia, zaburzenia rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie pajęczynówki, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zespół Budda-Chiariego, zespół cytarabinowy, zespół erytrodysestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nagłych zaburzeń oddechowych, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etiagen
Kwetiapina (Etiagen) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa, który wymaga indywidualnej oceny w zależności od diagnozy i dawki. Nie jest zalecana u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany w funkcji tarczycy. U dorosłych obserwuje się ryzyko objawów pozapiramidowych, akatyzji, senności, niedociśnienia ortostatycznego, zespołu bezdechu sennego, neutropenii (granulocyty <1,0 x 10⁹/l wymagają przerwania terapii), zaburzeń metabolicznych (wzrost masy ciała, hiperglikemia, dyslipidemia) oraz potencjalnego wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami serca lub stosujących inne leki wydłużające QT. Należy monitorować parametry metaboliczne (masa ciała, glikemia, profil lipidowy) oraz liczbę granulocytów, a także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
agranulocytoza, akatyzja, bezdech senny, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, działania niepożądane skórne, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia, jaskra, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, mania dwubiegunowa, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nieżyt nosa, objawy pozapiramidowe, późne dyskinezy, przerost prostaty, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sylvie 30 30 mcg + 75 mcg
Lek Sylvie 30, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym w formie tabletek drażowanych. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z aktywną lub przebytą żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), a także u osób z genetycznymi lub nabytymi predyspozycjami do zakrzepicy, takimi jak oporność na aktywowane białko C (APC), niedobory antytrombiny III, białka C i białka S. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek planujących rozległe zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem oraz u tych z wieloma czynnikami ryzyka VTE. Przeciwwskazania obejmują także aktywne i przebyte tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne (TIA), a także predyspozycje genetyczne lub nabyte, takie jak hiperhomocysteinemia i obecność przeciwciał antyfosfolipidowych. Wysokie ryzyko tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych występuje także u pacjentek z cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz ciężką dyslipoproteinemią.
antykoagulant toczniowy, białko C aktywowane, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, gestoden, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, powikłania naczyniowe cukrzycy, predyspozycje genetyczne, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, welpataswir, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytarabina Accord 20 mg/ml
Cytarabina Accord (20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie zależy od dawki i drogi podania. Najczęstsze objawy to nudności, wymioty, biegunka, gorączka, wysypka, zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej oraz odbytu, a także zaburzenia czynności wątroby. Mielosupresja jest istotnym efektem cytarabiny, manifestującym się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią, megaloblastozą i zmniejszeniem retikulocytów, z głęboką pancytopenią trwającą 15-25 dni po wysokich dawkach. Neurotoksyczność, szczególnie przy dawkach wysokich (8-37% pacjentów), obejmuje objawy OUN i neuropatie obwodowe, z ryzykiem wzrostu u osób powyżej 55 lat, z zaburzeniami wątroby, nerek, wcześniejszym leczeniem OUN lub nadużywaniem alkoholu. Podanie dokanałowe wiąże się z ryzykiem martwiczej leukoencefalopatii, mielopatii i ślepoty. Działania niepożądane ze strony oka obejmują odwracalne krwotoczne zapalenie spojówek i zapalenie rogówki, które można łagodzić kortykosteroidami w kroplach do oczu.
anafilaksja, aplazja szpiku kostnego, ataksja, azoospermia, cytarabina, dysfagia, dyzartria, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie spojówek, małopłytkowość, martwica jelit, martwicza leukoencefalopatia, martwicze zapalenie okrężnicy, megaloblastoza, mielopatia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, oczopląs, pancytopenia, paraplegia, posocznica, rabdomioliza, retikulocyty, rozedma pęcherzykowa jelit, rozmaz krwi obwodowej, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpik kostny, wysokie dawki cytarabiny, zaburzenia rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zespół Budda-Chiariego, zespół cytarabinowy, zespół erytrodysestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profenid 100 mg
Ketoprofen, substancja czynna Profenid 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują różne układy i narządy. W zakresie hematologicznym rzadko występuje niedokrwistość z krwawienia, a z częstością nieznaną obserwuje się agranulocytozę, trombocytopenię, zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość hemolityczną oraz leukopenię. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, również należą do działań o nieznanej częstości, stanowiąc zagrożenie życia. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, omamy, stan splątania i zaburzenia nastroju, oraz neurologiczne (bóle i zawroty głowy, senność, parestezje, jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki) występują z różną częstością. W obrębie układu sercowo-naczyniowego odnotowano niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń i zapalenie naczyń. Ze strony układu oddechowego rzadko pojawia się duszność i napad astmy, a z częstością nieznaną skurcz oskrzeli i zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego jest wysoka i obejmuje niestrawność, nudności, bóle brzucha i wymioty, a także zaparcia, biegunkę, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenia i poważne powikłania jak krwawienia, perforacje i zapalenie trzustki. Doustne stosowanie ketoprofenu w dawce 200 mg/dobę zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, które rośnie wraz z dawką.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Crohna, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Demezon 1 mg
Demezon, zawierający deksametazon w dawkach 1 mg i 4 mg, wykazuje profil działań niepożądanych ściśle zależny od dawki i czasu terapii. W dawkach stosowanych w hormonalnej terapii zastępczej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w terapii farmakologicznej obserwuje się szerokie spektrum powikłań. Deksametazon może maskować objawy infekcji i sprzyjać ich ujawnieniu lub zaostrzeniu, w tym ryzyko aktywacji strongyloidozy. Immunosupresja może prowadzić do reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji z objawami kardiologicznymi i oddechowymi. W morfologii krwi obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz nadkrwistość. Długotrwałe stosowanie może indukować supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz zespół Cushinga, a także zaburzenia hormonalne płciowe manifestujące się nieregularnymi miesiączkami, hirsutyzmem czy impotencją.
aseptyczna martwica kości, atrofia skóry, bakteryjne zapalenie rogówki, centralna retinopatia surowicza, eozynopenia, guz rzekomy mózgu, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, jaskra, leukocytoza, limfopenia, maskowanie infekcji, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadkrwistość, osłabienie układu odpornościowego, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, strongyloidoza, trądzik steroidowy, utrata potasu, węgorzyca, wrzód żołądka i jelit, zaburzenia gojenia ran, zaburzenie psychiczne, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celbic 100 mg
Lek Celbic zawierający celekoksyb w dawce 100 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Dane pochodzą z 12 badań kontrolowanych placebo i/lub substancją czynną, obejmujących pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i reumatoidalnym zapaleniem stawów, z dawkami celekoksybu od 100 mg do 800 mg/dobę, a także z długoterminowych badań profilaktyki polipów gruczolakowatych (400 mg/dobę). Analiza 38 102 pacjentów wykazała działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), obejmujących m.in. zakażenia, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, pancytopenia), reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne, neurologiczne, sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu), żołądkowo-jelitowe (krwawienia, wrzody, perforacje), wątrobowe (niewydolność, zapalenie), skórne (zespół Stevensa-Johnsona), nerkowe (ostra niewydolność, zapalenie) oraz inne powikłania.
celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieselektywny NLPZ, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja jelit, polipy gruczolakowate, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, uszkodzenie wątroby, wrzód dwunastnicy, wrzód przełyku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Reltebon
Preparat Reltebon (oksykodonu chlorowodorek) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami oddechowymi, w tym ciężkimi dysfunkcjami układu oddechowego oraz centralnym bezdechem sennym, gdzie oksykodon może nasilać depresję oddechową i hipoksemię. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u osób w podeszłym wieku i osłabionych. Ponadto, preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z urazami głowy, zaburzeniami układu krążenia, padaczką, chorobami wątroby i nerek, zaburzeniami endokrynologicznymi, przerostem gruczołu krokowego, a także u osób z chorobami układu pokarmowego i moczowego. W tych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki. Reltebon zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 31,6 mg do 63,2 mg w zależności od dawki (5 mg do 80 mg), co wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
benzodiazepina, bezdech senny, centralny bezdech senny, choroba Addisona, choroba alkoholowa, choroba dróg żółciowych, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, delirium tremens, depresja oddechowa, hipoksemia, hipowolemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kolka żółciowa, laktoza jednowodna, majaczenie alkoholowe, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, obrzęk śluzowaty, oksykodonu chlorowodorek, padaczka, porażenna niedrożność jelit, przerost gruczołu krokowego, psychoza toksyczna, sedacja, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja lekowa, uzależnienie, zaburzenie czynności układu oddechowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie oddychania podczas snu, zaburzenie osobowości, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie trzustki, zapalna choroba jelit, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren 25 mg/ml
Voltaren (diklofenak sodowy) w formie roztworu do iniekcji i infuzji wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze reakcje miejscowe to podrażnienie, ból i stwardnienie w miejscu podania, natomiast rzadziej obserwuje się obrzęk, zanik tkanki czy ropnie. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze, zwłaszcza przy dawkach ≥150 mg/dobę i długotrwałym stosowaniu. Ponadto, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), powikłania żołądkowo-jelitowe (krwawienia, perforacje wrzodów), wątrobowe (piorunujące zapalenie, martwica) oraz nerkowe (ostra niewydolność, zespół nerczycowy). Rzadko, ale istotnie, mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anzorin 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Anzorin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami metabolicznymi, neurologicznymi i hematologicznymi. Szczególnie istotne jest bardzo częste zwiększenie masy ciała, obserwowane u 22,2% pacjentów po około 47 dniach leczenia (≥7% wzrost masy ciała) oraz u 64,4% po 48 tygodniach terapii. Towarzyszą temu zaburzenia lipidowe (wzrost cholesterolu całkowitego ≥6,2 mmol/l, LDL, triglicerydów) oraz glikemii (wzrost glukozy ≥7 mmol/l), co wymaga regularnego monitorowania i prewencji, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do cukrzycy. Wśród działań neurologicznych dominują senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm i dyskineza, z rzadkim, ale poważnym ryzykiem złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, bradykardię oraz wydłużenie odstępu QTc, a także rzadkie przypadki częstoskurczu komorowego i nagłej śmierci.
akatyzja, aminotransferazy, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotermia, kwasica ketonowa, małopłytkowość, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, priapizm, prolaktyna, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia profilu lipidowego, zakrzep z zatorami, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zdarzenia naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine Chrono 500 333 mg + 145 mg
Walproinian sodu, zawarty w lekach Depakine Chrono 500 (333 mg sodu walproinianu i 145 mg kwasu walproinowego) oraz Depakine Chrono 300 (200 mg sodu walproinianu i 87 mg kwasu walproinowego), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, nerwowy, metaboliczny, wątrobowy oraz przewód pokarmowy. Najczęstsze działania hematologiczne to niedokrwistość i trombocytopenia, z rzadszymi, ale poważnymi powikłaniami jak pancytopenia, zespół mielodysplastyczny czy niewydolność szpiku. Monitorowanie parametrów krzepnięcia jest kluczowe, gdyż często obserwuje się zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia oraz wydłużenie PT, APTT, TT i INR. W zakresie metabolizmu często występuje hiponatremia i zwiększenie masy ciała, które może być związane z zespołem policystycznych jajników. Istotne jest także ryzyko hiperamonemii, zarówno izolowanej, jak i z objawami neurologicznymi, oraz hipokarnitynemii.
agranulocytoza, aplazja krwinek czerwonych, ataksja, Depakine Chrono, drżenie, encefalopatia, halucynacje, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hipokarnitynemia, hiponatremia, kwas walproinowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość makrocytowa, nietrzymanie moczu, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, parkinsonizm, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Asparaginaza – Działania niepożądane
Asparaginaza, w tym preparat Crisantaspase Porton Biopharma zawierający 10 000 IU L-asparaginazy z Erwinia chrysanthemi, jest kluczowym enzymem w terapii ostrej białaczki limfoblastycznej. Terapia ta wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, głównie reakcji nadwrażliwości (pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny) oraz zaburzeń krzepnięcia krwi, które mogą prowadzić do zakrzepicy i krwotoków. Zaburzenia te wynikają z obniżenia poziomów czynników krzepnięcia i inhibitorów (antytrombina III, białko C i S), hipofibrynogenemii oraz wydłużenia czasu protrombinowego i częściowej tromboplastyny. Działania niepożądane, choć często odwracalne, wymagają ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak stosowanie steroidów czy centralne cewniki żylne.
afazja, anafilaksja, antytrombina III, asparaginaza, białaczka limfoblastyczna, białkomocz, biegunka, centralny cewnik żylny, cukrzycowa kwasica ketonowa, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, duszność, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, hipoproteinemia, jadłowstręt, kryzantaspaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, omam, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała przeciwlekowe, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, stłuszczenie wątroby, trudności w połykaniu, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, wtórna niedoczynność tarczycy, wymioty, zaburzenia krzepnięcia krwi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica naczyń krwionośnych, zapalenie błony śluzowej, zapalenie trzustki, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu składników. Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, osłabienie i zmęczenie. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim uporczywym suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię lub agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z uwzględnieniem częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pemfigoid, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchy kaszel, zaburzenia przewodzenia, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ristidic 1,5 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w postaci wodorowinianu, jest stosowany w terapii otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (38% pacjentów), wymioty (23%) oraz biegunka, szczególnie nasilone w fazie dostosowywania dawki. U kobiet obserwuje się większą wrażliwość na zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zmniejszenie masy ciała. Istotne jest ryzyko poważnych powikłań, w tym pęknięcia przełyku w wyniku nasilonych wymiotów. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (koszmary senne, pobudzenie, splątanie, lęk, bezsenność, depresja, omamy, agresja), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność, drżenie, omdlenia, rzadko drgawki) oraz kardiologiczne (rzadko dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wrzodowa, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pokrzywka, rywastygmina, senność, splątanie, tachykardia, wodorowinian rywastygminy, wymioty, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy, w tym ciężkie powikłania takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Hipoglikemia jest istotnym efektem ubocznym, szczególnie podczas terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7%–13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania niepożądane to ból głowy (często), zawroty głowy i zaparcia (niezbyt często), a także liczne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i pemfigoid pęcherzowy, które mogą stanowić zagrożenie dla życia. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, z nieznacznym wzrostem zapalenia trzustki (0,3% vs. 0,2%) oraz ciężkiej hipoglikemii u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik (2,7% vs. 2,5%).
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, farmakonadzór, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proxacin 1% 10 mg/ml
Proxacin 1% zawiera cyprofloksacynę w stężeniu 10 mg/ml i może powodować szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Najczęstsze objawy to nudności, biegunka, wymioty, przemijające podwyższenie aktywności aminotransferaz oraz wysypka i reakcje w miejscu podania. Szczególnie niebezpieczne są długotrwałe i nieodwracalne powikłania obejmujące zapalenie i zerwanie ścięgien, neuropatie, zaburzenia psychiczne (depresja, omamy, reakcje psychotyczne), a także poważne zdarzenia kardiologiczne, takie jak tętniak i rozwarstwienie aorty. U pacjentów leczonych dożylnie lub sekwencyjnie częściej obserwuje się wymioty, małopłytkowość, splątanie, napady padaczkowe, zaburzenia słuchu i widzenia oraz niewydolność nerek. W populacji pediatrycznej istotne jest ryzyko artropatii, z częstym występowaniem bólu i zapalenia stawów.
agranulocytoza, aminotransferazy, ból stawów, Clostridioides difficile, cyprofloksacyna, fluorochinolon, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, komorowe zaburzenia rytmu, krystaluria, leukocytoza, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, polineuropatia, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak aorty, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zerwanie ścięgna, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liberelle 0,25 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Liberelle, zawierający 250 µg norgestimatu i 35 µg etynyloestradiolu, jest przeciwwskazany u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno- i tętniczo-zakrzepową chorobą, w tym z zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, zawałem mięśnia sercowego, udarem mózgu oraz z dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do tych stanów (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych). Dodatkowo, preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z wysokim ryzykiem zakrzepowo-zatorowym wynikającym z wielu czynników ryzyka, takich jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze czy ciężka dyslipoproteinemia. Należy również unikać stosowania Liberelle u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, guzami wątroby, żółtaczką cholestatyczną w ciąży, nowotworami zależnymi od hormonów płciowych, przerostem endometrium, nieustalonym krwawieniem z dróg rodnych oraz powikłaniami sercowymi i zapaleniem trzustki z ciężką hipertriglicerydemią.
antykoagulant toczniowy, choroba naczyń mózgowych, ciężka choroba wątroby, ciężka dyslipoproteinemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, etynyloestradiol, glekaprewir z pibrentaswirem, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, norgestimat, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, przeciwciało antyfosfolipidowe, przeciwciało antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, przerost endometrium, rytonawir, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas 600 mg, stosowany w terapii HIV w połączeniu z rytonawirem, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których ponad połowa pacjentów (51,3%) doświadczyła co najmniej jednego zdarzenia niepożądanego podczas terapii trwającej średnio 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), wysypkę oraz bóle głowy. Profil bezpieczeństwa jest podobny zarówno u pacjentów wcześniej leczonych, jak i nieleczonych, z wyjątkiem częstszego występowania łagodnych nudności u tych ostatnich. Długoterminowa terapia (do 192 tygodni) nie wykazała nowych zagrożeń. Wśród ciężkich działań niepożądanych wymagających szczególnej uwagi klinicznej wymienia się ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby oraz ciężką biegunkę prowadzącą do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
darunawir, darunawir z rytonawirem, enzymy wątrobowe, inhibitor proteazy, kreatynina, krystalopatia nerkowa, lek przeciwwirusowy, małopłytkowość, martwica kości, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, neutropenia, ostra niewydolność nerek, terapia HIV, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krwi, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elecoxel 200 mg
Elecoxel, zawierający celekoksyb, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony danymi z 12 badań klinicznych (do 12 tygodni, dawki 100-800 mg/dobę), badań długoterminowych (do 3 lat, dawka 400 mg/dobę) oraz obserwacji porejestracyjnych obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, hipercholesterolemia, bezsenność, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizę naskórka. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z MedDRA, a ich częstość występowania waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, ból brzucha, celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, drgawki, dyspepsja, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, inhibitor COX-2, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do gałki ocznej, krwotok śródmózgowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polip gruczolakowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketoprofen-SF 50 mg
Ketoprofen, jako NLPZ stosowany w dawce 50 mg w postaci kapsułek twardych, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy leków, z istotnym wpływem dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność oraz ból brzucha, a także poważne powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek (ostra niewydolność, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych) oraz zaburzeń czynności wątroby (zapalenie, wzrost aminotransferaz i bilirubiny). Ponadto, ketoprofen może wywoływać reakcje nadwrażliwości, od wysypki i świądu po ciężkie reakcje anafilaktyczne, a także reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne. Zgłaszano także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella.
agranulocytoza, astma, błoniaste zwężenie jelita, choroba Crohna, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja, powikłania gastroenterologiczne, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg
ACEBIS to lek złożony zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, dostępny w formie kapsułek twardych w różnych dawkach. Profil bezpieczeństwa leku wynika z działań niepożądanych obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), a także osłabienie i uczucie zmęczenia. Ramipryl charakteryzuje się uporczywym, suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi. Do poważnych działań niepożądanych ramiprylu należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia funkcji nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (≤1/10000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, białkomocz, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, POChP, ramipryl, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symleptic 300 mg
Gabapentyna, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 100 mg i 300 mg (lek Symleptic), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, obserwowanych zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym padaczki oraz bólu neuropatycznego. Najczęściej występujące działania niepożądane to senność, zawroty głowy i ataksja (≥1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Często obserwuje się także infekcje dróg oddechowych, leukopenię, zaburzenia nastroju (depresja, lęk), zaburzenia widzenia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty oraz bóle mięśni i stawów. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, DRESS, zapalenie wątroby, rabdomioliza, ostra niewydolność nerek oraz zapalenie trzustki, które wymagają natychmiastowej interwencji i rozważenia odstawienia leku. U pacjentów z cukrzycą obserwuje się zmiany glikemii, w tym hiperglikemię i hipoglikemię, co wymaga ścisłego monitorowania.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, leczenie wspomagające, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, monoterapia, niedowidzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, osutka polekowa, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabagine 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępna w dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, została przebadana w szerokim programie klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które występują bardzo często i zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki, parestezje), okulistyczne (nieostre i podwójne widzenie), sercowo-naczyniowe (tachykardia, blok AV, wydłużenie QT), a także reakcje skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona). Występują również objawy odstawienia, takie jak bezsenność, lęk, drgawki i myśli samobójcze, co wskazuje na ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, depresja oddechowa, dysfagia, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 10 10 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z których 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje alergiczne, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) i kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz anafilaksję. U dzieci i młodzieży (wiek 10-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, a najczęstszymi działaniami są infekcje.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, infekcja, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, wymioty, wysypka, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Lek Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, zawierający rozuwastatynę w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg oraz kwas acetylosalicylowy 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają zarówno z mechanizmu działania statyny (inhibitor reduktazy HMG-CoA), jak i niesteroidowego leku przeciwzapalnego. Do najczęstszych działań należą zaburzenia ze strony układu krwi i krzepnięcia, w tym krwawienia (np. z nosa, dziąseł, układu moczowo-płciowego), które są częste przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego. Rzadziej obserwuje się ciężkie krwotoki mózgowe, małopłytkowość, hemolizę u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipoglikemię (często przy kwasie acetylosalicylowym), zmniejszone wydalanie kwasu moczowego prowadzące do napadów dny moczanowej (często przy rozuwastatynie) oraz ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², nadciśnienie). Występują także zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie) oraz neurologiczne (zawroty głowy, polineuropatia, neuropatia obwodowa, zaburzenia snu).
aminotransferazy, białkomocz, cukrzyca, dna moczanowa, ginekomastia, hemoliza, hipoglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwawienie śródczaszkowe, krwiomocz, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, triglicerydy, układ krzepnięcia, wskaźnik masy ciała, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Lek Jansitin Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 850 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa wynikającym z właściwości obu składników. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują ostre zapalenie trzustki (częstość 0,3% w badaniu TECOS dla sytagliptyny vs. 0,2% placebo) oraz rzadką, ale zagrażającą życiu kwasicę mleczanową związaną z metforminą. Często obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wzdęcia), hipoglikemia (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika – 13,8% i insuliny – 10,9%), bóle głowy, zaparcia oraz zawroty głowy. W badaniu TECOS nie wykazano istotnych różnic w zakresie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego między sytagliptyną a placebo. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) profil działań niepożądanych był podobny do dorosłych, z podwyższonym ryzykiem hipoglikemii niezależnie od stosowania insuliny.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawu, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina, niedobór witaminy B12, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, utrata apetytu, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Efawirenz – Działania niepożądane
Efawirenz, stosowany w terapii zakażeń HIV w skojarzeniu z innymi lekami, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które mogą znacząco wpływać na przebieg leczenia i jakość życia pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia psychiczne (około 16% pacjentów), w tym depresja (ciężka u 1,6%), stany lękowe, bezsenność oraz zaburzenia układu nerwowego (około 13%), takie jak ból głowy i zawroty głowy (do 8,5%). Występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (około 7%), reakcje skórne (wysypka umiarkowana do ciężkiej u 11,6%, wszystkie stopnie u 18%), a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy (<1%). Efawirenz może powodować również hepatotoksyczność, w tym podwyższenie aktywności AspAT, AlAT, GGT oraz rzadkie przypadki niewydolności wątroby, które mogą prowadzić do przeszczepienia lub zgonu. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia, wymagające monitorowania.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, chwiejność emocjonalna, cytochrom P450, drgawka, dysfagia, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, interakcja lekowa, jadłowstręt, kwasica mleczanowa, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwretrowirusowy, myśl samobójcza, niepamięć, niewydolność wątroby, osłabienie popędu płciowego, pokrzywka, próba samobójcza, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koordynacji ruchów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie uwagi, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accupro 5 5 mg
Produkt leczniczy ACCUPRO (chinapryl), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności i/lub wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6-PDH, zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, oraz zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Pacjenci stosujący jednocześnie diuretyki są bardziej narażeni na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, choć nie stwierdzono bezpośredniego związku z chinaprylem, obserwowano układowe zapalenie naczyń i ginekomastię w grupie inhibitorów ACE.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chinapryl, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, małopłytkowość, martwica naskórka, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, powikłanie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, TIA, udar mózgu, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Femina 200 mg
Ibum Femina zawiera 200 mg ibuprofenu, NLPZ stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych. Lek wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, a także poważniejsze powikłania: choroba wrzodowa, perforacja i krwawienie z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, szczególnie u osób starszych. Dawkowanie powyżej 2400 mg/dobę zwiększa ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu). Opisywano również reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk krtani, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS. Ibuprofen może powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), nefrotoksyczność (ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych) oraz hepatotoksyczność (uszkodzenie i niewydolność wątroby). Należy monitorować objawy zakażeń, gdyż NLPZ mogą nasilać stany zapalne i powikłania infekcyjne.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erwinase 10 000 IU
Kryzantaspaza, enzym L-asparaginaza pochodzący z Erwinia chrysanthemi, jest stosowana głównie w terapii białaczki limfoblastycznej. Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie, wstrząs anafilaktyczny) oraz zaburzenia krzepnięcia krwi, manifestujące się obniżeniem stężenia antytrombiny III, białek C i S, fibrynogenu, plazminogenu oraz wydłużeniem czasu protrombinowego i częściowej tromboplastyny. Zaburzenia te mogą prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, obejmujących naczynia obwodowe, płucne i ośrodkowy układ nerwowy, z ryzykiem zgonu lub trwałych następstw. Dodatkowe czynniki ryzyka to choroba podstawowa, leczenie steroidami oraz stosowanie centralnych cewników żylnych. Większość działań niepożądanych jest odwracalna, jednak w przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii bez możliwości jej wznowienia.
afazja, anafilaksja, antytrombina III, białaczka limfoblastyczna, białko C i S, białkomocz, cukrzycowa kwasica ketonowa, czas protrombinowy, dysfagia, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, halucynacja, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, jadłowstręt, kryzantaspaza, L-asparaginaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie trzustki, napad drgawkowy, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedowład, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, posocznica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało przeciwlekowe, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, stłuszczenie wątroby, tachykardia, toksyczność wątrobowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna, żylne zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Chinapryl – Działania niepożądane
Chinapryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności/wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Do poważnych, choć rzadkich działań należą reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), obrzęk naczynioruchowy obejmujący twarz, język i drogi oddechowe, a także zaburzenia hematologiczne takie jak neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna i małopłytkowość (≥1/10 000 do <1/1000). Dodatkowo, mogą wystąpić incydenty naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza morfologii krwi, elektrolitów (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz funkcji nerek, jest kluczowe, szczególnie u pacjentów z niedoborem G-6-PDH i stosujących jednocześnie diuretyki.
agranulocytoza, białkomocz, ból głowy, diuretyk, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedobór G-6-PDH, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, SIADH, skurcz oskrzeli, tachykardia, TIA, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia krwi, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Robaki u ludzi – Objawy
Inwazje robaków u ludzi manifestują się szerokim spektrum objawów klinicznych, zależnych od gatunku pasożyta, stopnia inwazji oraz stanu układu odpornościowego gospodarza. Najczęstsze symptomy to ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, świąd okołoodbytniczy, utrata masy ciała oraz objawy ogólne takie jak zmęczenie i osłabienie. Charakterystyczne są dwufazowe przebiegi niektórych inwazji, np. glistnicy (faza migracyjna płucna z kaszlem, dusznością i gorączką oraz faza jelitowa z bólami brzucha i obecnością robaków w kale) czy włośnicy (faza jelitowa i narządowa z gorączką, bólami mięśniowymi i obrzękami). Szczególnie niebezpieczne są powikłania cysticerkozy, które mogą prowadzić do padaczki i zaburzeń neurologicznych. Diagnostyka opiera się na badaniu kału, testach celofanowych, eozynofilii oraz badaniach obrazowych w przypadku podejrzenia powikłań narządowych.
badanie kału na pasożyty, biegunka, bruksizm, cysticerkoza, enterobiaza, eozynofilia, faza jelitowa, faza ostra, faza przewlekła, glistnica, lek przeciwpasożytniczy, moczenie nocne, napad drgawkowy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedożywienie, niedrożność jelit, nudności, obrzęk twarzy, odwodnienie, padaczka, pasożyty jelitowe, strongyloidoza, świąd okołoodbytniczy, tasiemczyca, tasiemczyca jelitowa, tasiemiec wieprzowy, wgłobienie jelita, włośnica, wypadanie odbytnicy, wysypka skórna, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wyrostka robaczkowego, zaparcia