parestezja
Parestezja to zaburzenie czucia objawiające się nieprawidłowymi doznaniami sensorycznymi, takimi jak mrowienie, drętwienie, pieczenie czy uczucie „chodzenia mrówek” po skórze. Występuje bez wyraźnego bodźca zewnętrznego i dotyczy najczęściej kończyn, choć może pojawić się w każdej części ciała.
Z perspektywy patofizjologicznej parestezje powstają wskutek nieprawidłowej aktywności nerwów czuciowych lub ośrodkowego układu nerwowego. Mogą mieć charakter przejściowy (np. po ucisku nerwu) lub przewlekły, sugerujący obecność poważniejszej patologii neurologicznej.
Najczęstsze przyczyny parestezji obejmują neuropatie obwodowe (cukrzycowa, alkoholowa), zespoły uciskowe nerwów (zespół cieśni nadgarstka), choroby demielinizacyjne (stwardnienie rozsiane), zaburzenia metaboliczne, niedobory witamin z grupy B, uszkodzenia rdzenia kręgowego oraz choroby naczyniowe mózgu. Diagnostyka wymaga dokładnego wywiadu, badania neurologicznego, często badań elektrofizjologicznych oraz obrazowych.
Leczenie parestezji zależy od przyczyny podstawowej. Może obejmować terapię choroby pierwotnej, fizjoterapię, farmakoterapię (leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, suplementację witamin) oraz zabiegi chirurgiczne w przypadku zespołów uciskowych. Występowanie parestezji wymaga diagnostyki różnicowej, gdyż może być wczesnym objawem poważnych chorób neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sotalol Aurovitas 40 mg
Sotalol Aurovitas, zawierający chlorowodorek sotalolu w dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z właściwości beta-adrenolitycznych oraz potencjału proarytmicznego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują bradykardię zatokową, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, niedociśnienie, proarytmię oraz niewydolność serca. Ponadto często występują objawy skórne (np. wykwity o typie łuszczycy, wysypka, świąd), dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni, ból stawów i mięśni), neurologicznego (zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia snu, parestezje, zmęczenie), a także zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój) i seksualne. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość), metaboliczne (hipoglikemia), ogólne (gorączka) oraz immunologiczne (powstawanie przeciwciał przeciwjądrowych z objawami tocznia).
Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest proarytmia, zwłaszcza indukcja torsades de pointes, związana z wydłużeniem odstępu QT, co może prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci. Większość działań niepożądanych ma charakter przemijający i ustępuje po redukcji dawki, rzadko wymagając przerwania terapii. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niepożądanych, szczególnie tych związanych z układem sercowo-naczyniowym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii sotalolem i powinno być realizowane przez personel medyczny do odpowiednich instytucji nadzorujących.
beta-adrenolityk, bradykardia zatokowa, chlorowodorek sotalolu, chromanie przestankowe, działanie proarytmiczne, eozynofilia, hipoglikemia, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie, niewydolność serca, obturacyjne zaburzenie oddychania, omdlenie, parestezja, proarytmia, przeciwciało przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, toczeń, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accupro 5 5 mg
Produkt leczniczy ACCUPRO (chinapryl), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), katar (3,2%), nudności i/lub wymioty (2,8%) oraz bóle mięśni (2,2%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6-PDH, zapalenie trzustki, które może być śmiertelne, oraz zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Pacjenci stosujący jednocześnie diuretyki są bardziej narażeni na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, choć nie stwierdzono bezpośredniego związku z chinaprylem, obserwowano układowe zapalenie naczyń i ginekomastię w grupie inhibitorów ACE.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, chinapryl, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, małopłytkowość, martwica naskórka, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, powikłanie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, TIA, udar mózgu, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Botox
Produkt leczniczy BOTOX, zawierający neurotoksynę Clostridium botulinum typu A, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i częstotliwości podawania, aby uniknąć powikłań takich jak nadmierne osłabienie mięśni, rozprzestrzenianie toksyny oraz wytworzenie przeciwciał neutralizujących. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co klasyfikuje go jako „wolny od sodu”. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami współistniejącymi, dzieci i dorosłych leczonych na spastyczność oraz u osób starszych, rozpoczynając terapię od najniższych dawek. Ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak dysfagia, zapalenie płuc czy osłabienie układu oddechowego, może wystąpić nawet kilka tygodni po podaniu, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego (np. miastenia gravis, zespół Lamberta-Eatona) oraz u osób z osłabionym stanem ogólnym.
anafilaksja, arytmia, choroba nerwowo-mięśniowa, choroba posurowicza, duszność, dysfagia, dziecięce porażenie mózgowe, epinefryna, miastenia, neuropatia ruchowa, neurotoksyna Clostridium botulinum, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk tkanek miękkich, obwodowa neuropatia ruchowa, odma opłucnowa, parestezja, pokrzywka, przeciwciała neutralizujące, reakcja wazowagalna, rumień, spastyczność, stwardnienie zanikowe boczne, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zachłystowe zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Lamberta-Eatona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Citalopram Vitabalans 20 mg
Citalopram Vitabalans, zawierający citalopram w postaci bromowodorku, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjenta. Lek może powodować liczne działania niepożądane wpływające na funkcje kognitywne i psychoruchowe, takie jak senność (≥10%), bezsenność, bóle głowy, drżenie, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, omdlenia, pobudzenie, lęk, nerwowość, stany splątania, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia oraz szumy uszne. Objawy te, szczególnie nasilone w pierwszych 1-2 tygodniach terapii, mogą znacząco obniżać czujność i zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Działania niepożądane takie jak zmęczenie i bezsenność wykazują zależność od dawki, co wymaga indywidualnej oceny pacjenta podczas ustalania schematu leczenia. Ponadto, nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne (zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, splątanie, zaburzenia widzenia), które również zagrażają bezpieczeństwu prowadzenia pojazdów.
bezsenność, ból głowy, cytalopram, drżenie, efekt zależny od dawki, funkcje kognitywne, lęk, lek psychoaktywny, nadmierna potliwość, nerwowość, omdlenie, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, prowadzenie pojazdów, przemęczenie, rozszerzenie źrenic, senność, splątanie, stan splątania, szumy uszne, zaburzenia czuciowe, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Accord
Stosowanie produktu Cinacalcet Accord wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia hipokalcemii, która może być zagrażająca życiu, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Objawy hipokalcemii obejmują parestezje, bóle mięśni, skurcze, tężyczkę oraz drgawki, a obniżenie stężenia wapnia w surowicy może prowadzić do wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca. Stężenie wapnia w surowicy należy monitorować systematycznie, zwłaszcza w ciągu pierwszego tygodnia leczenia lub po każdej zmianie dawki. U dorosłych nie należy rozpoczynać terapii, jeśli stężenie wapnia jest poniżej dolnej granicy normy, a u dializowanych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek stężenie wapnia poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) występuje u około 30% pacjentów. U dzieci powyżej 3 lat z ESRD leczenie można rozpocząć tylko przy wtórnej nadczynności przytarczyc i skorygowanym stężeniu wapnia w górnej granicy normy lub wyższym, z koniecznością ścisłego monitorowania i edukacji pacjentów oraz opiekunów.
adynamiczna choroba kości, ból mięśni, cynakalcet, drgawka, etelkalcetyd, hipokalcemia, klasyfikacja Child-Pugh, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, parestezja, próg drgawkowy, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, skurcz, stężenie wapnia w surowicy, tężyczka, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketokonazol 200 mg
Ketokonazol Polfarmex w dawce 200 mg/dobę wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie jest hepatotoksyczne działanie leku. U około 10% pacjentów obserwuje się niewielkie podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Poważne uszkodzenie wątroby występuje rzadko (1 na 10 000 pacjentów) i objawia się żółtaczką, ciemnym moczem, odbarwionymi stolcami oraz objawami ogólnymi, takimi jak świąd skóry i bóle brzucha. Szczególnie narażone na hepatotoksyczność są kobiety oraz osoby powyżej 40 roku życia. Ponadto, ketokonazol wpływa na układ endokrynny, powodując przemijające obniżenie stężenia testosteronu w osoczu przez 4-6 godzin po podaniu dawki 200 mg, bez trwałych zmian przy długotrwałym stosowaniu. Dawkowanie powyżej 400 mg/dobę wiąże się z ryzykiem wystąpienia przemijającej ginekomastii i oligospermii.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie śródczaszkowe, dysfagia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, gorączka z dreszczami, hepatotoksyczność, impotencja, ketokonazol, łysienie, nieregularne miesiączkowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, senność, światłowstręt, testosteron, trombocytopenia, układ endokrynny, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospen 1500 1 500 000 j.m.
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Ospen 1500 (1 500 000 IU/981 mg w tabletce), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ pokarmowy oraz reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka oraz zmiany skórne, takie jak pokrzywka i wysypka rumieniowa. Rzadko może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które wymaga szczególnej uwagi w przypadku pojawienia się biegunki podczas terapii. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zmiany hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza), zaburzenia krzepnięcia oraz reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani i anafilaksja. Neuropatia i toksyczne objawy ze strony OUN, w tym drgawki, mogą pojawić się zwłaszcza przy dużych dawkach pozajelitowych lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
agranulocytoza, anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, choroba grzybicza, czarny włochaty język, eozynofilia, fenoksymetylopenicylina potasowa, leukopenia, małopłytkowość, nefropatia, neuropatia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, test Coombsa, toksyczne działanie na OUN, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowa, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cieśni nadgarstka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) jest najczęstszą neuropatią uciskową kończyny górnej, dotykającą 3-3,8% populacji, szczególnie kobiety powyżej 40 roku życia oraz pacjentki w pierwszym trymestrze ciąży. Patofizjologia polega na ucisku nerwu pośrodkowego w wąskim kanale nadgarstka, co manifestuje się drętwieniem, mrowieniem, bólem i osłabieniem ręki, nasilającymi się nocą i przy powtarzalnych ruchach. Diagnostyka opiera się na objawach klinicznych, takich jak dodatni objaw Tinela i test Phalena, a także na ocenie funkcji motorycznych i sensorycznych. W terapii pierwszego rzutu stosuje się szynowanie nadgarstka w pozycji neutralnej, NLPZ, kortykosteroidy (doustne lub iniekcje do kanału nadgarstka) oraz fizjoterapię, w tym ćwiczenia rozciągające, mobilizacje i terapię zajęciową. W przypadku braku poprawy po 4-8 tygodniach leczenia zachowawczego lub ciężkich objawów wskazane jest rozważenie leczenia chirurgicznego, które obejmuje uwolnienie kanału nadgarstka techniką otwartą lub endoskopową, z powodzeniem w 70-95% przypadków.
badanie elektrofizjologiczne, ból nocny, choroba reumatyczna, drętwienie, iniekcja kortykosteroidów, kortykosteroidy, nerw pośrodkowy, neuropatia uciskowa, niedoczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objaw Tinela, operacja endoskopowa, operacja otwarta, otyłość, parestezja, pochewka ścięgnista, podejście holistyczne, reumatoidalne zapalenie stawów, test Phalena, ultradźwięki terapeutyczne, uszkodzenie nerwu, uwolnienie kanału nadgarstka, więzadło poprzeczne nadgarstka, zaburzenie percepcji sensorycznej, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dermitopic 0,03 %
Dermitopic 0,03% w postaci maści zawiera takrolimus jednowodny (0,3 mg/g maści) i jest stosowany miejscowo, jednak jego użycie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają uwagi klinicznej. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne takie jak pieczenie, świąd, rumień, uczucie ciepła, ból, parestezje oraz wysypkę w miejscu aplikacji, które zwykle mają charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują w ciągu tygodnia. Często występuje także nietolerancja alkoholu objawiająca się zaczerwienieniem lub podrażnieniem skóry po spożyciu napojów alkoholowych. Ponadto, stosowanie Dermitopic zwiększa ryzyko miejscowych zakażeń skóry, w tym wyprysku opryszczkowego, zapalenia mieszków włosowych oraz zakażeń wirusem Herpes simplex. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana.
atopowe zapalenie skóry, chłoniak skóry, chłoniak z limfocytów T, dyzestezja, działanie niepożądane, herpes simplex, liszajec, nadwrażliwość skóry, nietolerancja alkoholu, opryszczka oczna, parestezja, pieczenie skóry, plamy soczewicowate, rak skóry, rumień, świąd, takrolimus jednowodny, takrolimus maść, trądzik, trądzik różowaty, wirus herpes, wyprysk opryszczkowy, wysiew ospopodobny Kaposiego, zakażenie wirusowe, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azycyna 250 mg
Azytromycyna, stosowana w leczeniu różnych zakażeń, może wywoływać szeroki zakres działań niepożądanych, których częstość występowania klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (bardzo często), wymioty, ból brzucha i nudności (często). Niezbyt często występują infekcje wtórne (drożdżyca, zakażenia grzybicze i bakteryjne), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, eozynofilia), reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość), a także objawy neurologiczne (zawroty głowy, parestezje) i skórne (wysypka, świąd). Rzadko notuje się poważne powikłania, takie jak żółtaczka cholestatyczna, zespół Stevensa-Johnsona czy torsade de pointes, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej znajdują się m.in. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje anafilaktyczne, ciężkie zaburzenia neurologiczne i uszkodzenia wątroby oraz nerek.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azytromycyna, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawka, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Spondyloza szyjna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w mielopatii spondylotycznej szyjnej (CSM) zależy od wielu czynników klinicznych i radiologicznych. Kluczowymi predyktorami są przedoperacyjne nasilenie objawów, czas ich trwania oraz wiek pacjenta, przy czym starszy wiek wiąże się z gorszym stanem funkcjonalnym, choć pacjenci powyżej 65 roku życia nadal mogą osiągać istotną poprawę po dekompresji chirurgicznej. Dodatkowo, obecność zaniku mięśni dłoni, spastyczności kończyn dolnych, klonusu i dodatniego objawu Babińskiego wskazuje na cięższe uszkodzenie rdzenia i gorsze rokowanie. Wśród czynników radiologicznych najistotniejsza jest krzywizna kręgosłupa szyjnego, gdzie kifoza koreluje z gorszymi wynikami, a także niestabilność kręgosłupa, współczynnik kompresji rdzenia oraz hiperintensywność sygnału w obrazach T2-zależnych MRI. Wartości takie jak zakres ruchu lordozy szyjnej (CL(ROM)) oraz pole przekroju rdzenia (Normal-TA) mają prognostyczne znaczenie, zwłaszcza w łagodnych postaciach CSM, gdzie formuła L = CL(ROM) + 2,175 * Normal-TA ≤ 13,0 wskazuje na wolniejszą progresję choroby.
droga piramidowa, górny neuron ruchowy, kifoza szyjna, klonus, kompresja rdzenia kręgowego, lordoza szyjna, mielopatia spondylotyczna szyjna, niestabilność kręgosłupa szyjnego, objaw Babińskiego, obrazowanie tensora dyfuzji, operacja dekompresyjna, parestezja, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, somatosensoryczne potencjały wywołane, spastyczność kończyn dolnych, spektroskopia rezonansu magnetycznego, spondyloza szyjna, stan neurologiczny, zaburzenia chodu, zanik mięśni dłoni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamed forte 200 mg/5 ml
Sumamed forte (azytromycyna dwuwodna, 200 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się biegunki (>10% pacjentów), wymioty, ból brzucha i nudności (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (0,1-1%) występują zakażenia drożdżakowe, leukopenia, neutropenia, eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy, jadłowstręt, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia i słuchu, kołatanie serca, uderzenia gorąca, duszność, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, wysypka, świąd, ból mięśni i stawów oraz zaburzenia oddawania moczu. Rzadko notuje się poważne reakcje skórne (AGEP), żółtaczkę cholestatyczną, pobudzenie, a z nieznaną częstością – rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, reakcje anafilaktyczne, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczną, poważne zaburzenia neurologiczne (omdlenia, drgawki, miastenia), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, wydłużenie QT), niewydolność wątroby i nerek oraz ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS).
antybiotyk, azytromycyna dwuwodna, częstoskurcz komorowy, drgawki, drożdżakowe zakażenie jamy ustnej, drożdżyca, dysfagia, eozynofilia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, Mycobacterium avium, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka i jelit, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zakażenie grzybicze, zakażenie prątkami, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Lek MYWY, zawierający drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar, przemijający napad niedokrwienny), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. Dodatkowo obserwuje się niejednoznaczne powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, neurologicznymi i zapalnymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, padaczka czy choroby zapalne jelit. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – przerwanie stosowania preparatu do czasu normalizacji parametrów. Ryzyko raka piersi jest nieznacznie podwyższone, jednak wzrost ten jest niewielki w stosunku do całkowitego ryzyka zachorowania u kobiet poniżej 40. roku życia, a związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, endometrium, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, rak piersi, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik pospolity, trombocytoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik von Willebranda – Działania niepożądane
Ludzki czynnik von Willebranda, będący składnikiem preparatów zawierających czynnik VIII, takich jak Emoclot, wykazuje aktywność kofaktora rystocetyny (RCO) na poziomie nie mniejszym niż 10 j.m./ml dla dawki 500 j.m./10 ml oraz 20 j.m./ml dla dawki 1000 j.m./10 ml. Stosowanie tego preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, alergicznych oraz poważnych reakcji anafilaktycznych, które mogą zagrażać życiu. Szczególnie istotnym problemem jest wytwarzanie inhibitorów czynnika VIII, zwłaszcza u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN), gdzie częstość tego powikłania jest bardzo wysoka (≥10%). Rozwój inhibitorów prowadzi do zmniejszenia skuteczności terapii i wymaga konsultacji w specjalistycznych ośrodkach hemofilii. Dodatkowo, obserwuje się potencjalne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia i niedociśnienie, które mogą stanowić zagrożenie u pacjentów z chorobami serca.
czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik von Willebranda, hemofilia, hemofilia A, infuzja, inhibicja czynnika VIII, inhibitor, kofaktor rystocetyny, letarg, niedociśnienie, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polpril 5 mg
Ramipryl, substancja czynna preparatu Polpril 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Do najczęstszych należą uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotensyjne, natomiast ciężkie działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z objawami obejmującymi układ sercowo-naczyniowy (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, tachykardia), nerwowy (bóle i zawroty głowy), przewód pokarmowy (zapalenie błony śluzowej, zapalenie trzustki), skórę (wysypka, obrzęk naczynioruchowy) oraz hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, aplazja szpiku). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań, takich jak aplazja szpiku, zespół Stevensa–Johnsona czy ostra niewydolność wątroby, które wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aplazja szpiku, bilirubina sprzężona, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, dławica piersiowa, drżenie, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia, kaszel nieproduktywny, kołatanie serca, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, niedokrwistość hemolityczna, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, szum uszny, tachykardia, transaminaza, udar niedokrwienny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czucia smaku, zaburzenie trawienia, zaostrzenie astmy, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zatrucie ołowiem – Objawy
Zatrucie ołowiem (ołowica) jest wynikiem kumulacji ołowiu w organizmie, najczęściej po długotrwałej ekspozycji, i może dotyczyć wielu układów narządów, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego, krwionośnego, pokarmowego, moczowego oraz rozrodczego. U dzieci poniżej 6. roku życia nawet stężenia ołowiu we krwi na poziomie 3,5 μg/dl wiążą się z obniżeniem funkcji poznawczych i problemami behawioralnymi. Objawy zatrucia zależą od poziomu ołowiu: przy 10 μg/dl obserwuje się deficyty poznawcze, 25-40 μg/dl to neuropsychiatryczne symptomy, a powyżej 70 μg/dl u dzieci mogą wystąpić objawy encefalopatii. Ostre zatrucie manifestuje się m.in. bólami brzucha, nudnościami, parestezjami i w ciężkich przypadkach drgawkami oraz śpiączką. Przewlekłe zatrucie charakteryzuje się objawami żołądkowo-jelitowymi, nerwowo-mięśniowymi i neurologicznymi, a u dzieci dodatkowo opóźnieniami rozwojowymi i zaburzeniami zachowania. U dorosłych zatrucie może prowadzić do nadciśnienia, anemii, nefropatii oraz zaburzeń rozrodczych.
anemia, ataksja, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroby neurodegeneracyjne, deficyt poznawczy, dna moczanowa, drżenie rąk, encefalopatia ołowiowa, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, opadanie nadgarstka, ostra porfiria, parestezja, pica, przewlekła choroba nerek, przewlekłe zatrucie ołowiem, stężenie ołowiu we krwi, terapia chelatująca, układ mięśniowo-szkieletowy, układ moczowy, układ nerwowy, układ rozrodczy, zaburzenia świadomości, zatrucie ołowiem, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Alneta, jest antagonistą kanałów wapniowych o szerokim zastosowaniu klinicznym, jednak jej stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania te występują z różną częstością, klasyfikowaną od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000). Objawy neurologiczne, takie jak senność i zawroty głowy, oraz naczyniorozszerzające reakcje sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, dominują w początkowej fazie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, czy reakcje skórne o charakterze zagrażającym życiu (np. zespół Stevensa-Johnsona).
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sumatryptan – Działania niepożądane
Sumatryptan, stosowany w terapii migreny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które zostały szczegółowo sklasyfikowane według układów i narządów. Do najczęstszych należą zawroty głowy, senność, parestezje, nudności, wymioty, duszność, bóle mięśniowe oraz przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego. Reakcje nadwrażliwości, od pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny, występują z nieznaną częstością i wymagają natychmiastowej interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego czy zaburzenia rytmu serca, które stanowią przeciwwskazanie do stosowania sumatryptanu u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Ponadto, odnotowano przypadki drgawek, utraty wzroku (w tym trwałego uszkodzenia widzenia) oraz niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjentów z predyspozycjami.
agonista 5-HT1, ból mięśniowy, ból stawów, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, drgawka, dysfagia, dystonia, działanie niepożądane, kołatanie serca, migotanie komór, migrena, mroczek, niedoczulica, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, oczopląs, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz naczyń wieńcowych, substancja aktywna, sumatryptan, sztywność karku, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czucia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix SR 1,5 mg
Indix SR zawiera 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występują hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki grudkowo-plamkowe, z zależnością nasilenia objawów od dawki leku. Indapamid może powodować poważne, choć rzadkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna, leukopenia i małopłytkowość, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia (często), hiperkalcemia (bardzo rzadko), hipochloremia i hipomagnezemia (rzadko), oraz hiponatremia (niezbyt często) są istotne klinicznie, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. W zakresie układu nerwowego i wzroku mogą pojawić się zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, omdlenia oraz poważne zaburzenia widzenia, w tym ostra jaskra zamkniętego kąta wymagająca pilnej interwencji okulistycznej.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, układ krwiotwórczy, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zamazane widzenie, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Citaxin
Cytalopram, substancja czynna leku Citaxin, wymaga szczególnej ostrożności u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz objawów wrogości. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się podwyższone ryzyko hiponatremii spowodowanej nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny. Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek i wątroby powinno być dostosowane zgodnie z charakterystyką produktu. W początkowym okresie terapii konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów, zwłaszcza tych poniżej 25 roku życia, z uwagi na ryzyko nasilenia myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych. U pacjentów z zespołem lęku napadowego możliwe jest przejściowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach leczenia. Ponadto, cytalopram może wywoływać akatyzję, hiponatremię, a u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym – fazę maniakalną, co wymaga przerwania terapii.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cytalopram, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, elektrowstrząsy, faza maniakalna, glikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy typu A, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra zamkniętego kąta, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie do skóry, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, parestezja, plamica, remisja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, torsade de pointes, wrogość, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół lęku napadowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Motti 2,5 % + 2,5 %
Krem Motti zawiera lidokainę i prylokainę w stężeniu 25 mg/g każda i jest stosowany miejscowo. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się głównie miejscowymi reakcjami w miejscu aplikacji, które występują często (≥1/100 do <1/10) i mają charakter przemijający. Do najczęstszych działań niepożądanych należą uczucie pieczenia, świąd, rumień, obrzęk, ocieplenie oraz bladość skóry w miejscu podania. Rzadziej obserwuje się methemoglobinemię (≥1/10 000 do <1/1 000), reakcje nadwrażliwości, podrażnienie rogówki, plamicę i wybroczyny, zwłaszcza u dzieci z atopowym zapaleniem skóry lub mięczakiem zakaźnym po dłuższym stosowaniu. Methemoglobinemia jest szczególnie istotna u noworodków i niemowląt (0-12 miesięcy), zwłaszcza przy przedawkowaniu, i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
atopowe zapalenie skóry, choroby oczu, choroby skóry, działanie niepożądane, hemoglobina, lidokaina i prylokaina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nadzór farmakoterapeutyczny, obrzęk skóry, parestezja, pediatria, pieczenie skóry, plamica, podrażnienie rogówki, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd skóry, terminologia MedDRA, układ chłonny, układ immunologiczny, wybroczyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, co determinuje jego specyficzny profil działań niepożądanych. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, częściowo kompensuje hipokaliemię indukowaną przez indapamid, jednak ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, pozostaje istotne. Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy i uporczywy, duszność, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, wysypki oraz kurcze mięśni i astenia. Indapamid najczęściej wywołuje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, peryndopryl, reakcja alergiczna, szum uszny, utrata potasu, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie funkcji serca, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wellbutrin XR 300 mg
Bupropion chlorowodorek, stosowany w dawkach 150 mg lub 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Wellbutrin XR), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się bezsenność, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty oraz wzrost ciśnienia tętniczego, który w niektórych przypadkach może być znaczny. Często występują także reakcje nadwrażliwości, utrata apetytu, pobudzenie, lęk, zaburzenia widzenia i szumy uszne. Rzadko notuje się napady drgawkowe (około 0,1%), głównie uogólnione toniczno-kloniczne, które mogą powodować ponapadowe splątanie lub zaburzenia pamięci. Zgłaszano również zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, splątanie, agresja, omamy, urojenia oraz myśli i zachowania samobójcze, które wymagają natychmiastowej oceny i często odstawienia leku. Występują także rzadkie, ale poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevens-Johnsona, oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny.
ataksja, bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, depersonalizacja, dystonia, enzymy wątrobowe, hiponatremia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczyca, myśli paranoidalne, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia stężenia glukozy, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arlevert 20 mg + 40 mg
Lek Arlevert, zawierający cynaryzynę (20 mg) i dimenhydraminę (40 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowaną reakcją jest senność, występująca u około 8% pacjentów, oraz suchość w jamie ustnej u około 5% leczonych, co jest zgodne z działaniem antagonistów receptorów H1. Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują m.in. leukopenię, małopłytkowość, bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, nudności, wysypki skórne oraz trudności w oddawaniu moczu. Większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje podczas kontynuacji terapii.
agranulocytoza odwracalna, amnezja, antagonista receptora H1, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cynaryzyna i dimenhydramina, drgawka, drżenie, dyspepsja, dysuria, fotowrażliwość, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadmierne pocenie, niedokrwistość aplastyczna, nudność, paradoksalna pobudliwość, parestezja, przyrost masy ciała, reakcja nadwrażliwości, reakcja rumieniowatopodobna, senność, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propranolol Accord 40 mg
Propranolol Accord, zawierający propranolol chlorowodorek w dawkach 10 mg i 40 mg, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w różnych wskazaniach kardiologicznych. Lek jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane według układów narządowych. Do najczęstszych należą małopłytkowość, obrzęk naczynioruchowy, hipoglikemia (szczególnie u noworodków, dzieci, osób starszych, pacjentów dializowanych, leczonych insuliną lub z chorobą wątroby), zaburzenia snu, bradykardia, choroba Raynauda, zadyszka oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Rzadziej obserwuje się agranulocytozę, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli (zwłaszcza u chorych z astmą), drgawki hipoglikemiczne, reakcje skórne, bóle stawów, zmniejszenie GFR, impotencję oraz objawy przypominające miastenię. Warto podkreślić, że ciężka hipoglikemia może prowadzić do drgawek lub śpiączki, a skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą może mieć charakter zagrażający życiu.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, filtracja kłębuszkowa, hemodializoterapia, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, impotencja, laktoza jednowodna, łuszczyca, małopłytkowość, miastenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, propranolol chlorowodorek, przeciwciała przeciwjądrowe, przewlekła choroba wątroby, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość oczu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtagen 15 mg
Terapia mirtazapiną (Mirtagen) wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od objawów samej choroby depresyjnej. Na podstawie metaanalizy 20 randomizowanych badań kontrolowanych placebo (1501 pacjentów, dawki do 60 mg, czas leczenia do 12 tygodni) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) są: senność, uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna, trombocytopenia) oraz zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, wymagają ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferaza, anemia aplastyczna, drgawki, dyzartria, eozynofilia, gamma-glutamylotransferaza, granulocytopenia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hormon antydiuretyczny, kinaza kreatynowa, koszmary senne, mirtazapina, myśli samobójcze, niepokój psychoruchowy, niepożądana reakcja skórna, obrzęk uogólniony, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, priapizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenie depresyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększenie masy ciała, zwiększony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftidor 20 mg/ml
Dorzolamid w postaci kropli do oczu (Oftidor 20 mg/ml) wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 1400 pacjentów. W długotrwałych badaniach u 1108 pacjentów około 3% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, głównie miejscowych, takich jak zapalenie spojówek i reakcje powiek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe dolegliwości okulistyczne, w tym bardzo częste pieczenie i kłucie oczu (>10%), częste powierzchniowe punkcikowate zapalenie rogówki, łzawienie, zapalenie spojówek i powiek, świąd oraz niewyraźne widzenie. Rzadziej występują zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, a także podrażnienie oka, ból, obrzęk rogówki, hipotonia wewnątrzgałkowa oraz odwarstwienie naczyniówki po zabiegach filtracyjnych. Z układu nerwowego najczęściej zgłaszany jest ból głowy (często), a rzadziej zawroty głowy i parestezje. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka i skurcz oskrzeli, występują rzadko, ale mogą mieć charakter zagrażający życiu i wymagać natychmiastowego przerwania leczenia.
astenia, ból głowy, chlorowodorek dorzolamidu, częstoskurcz, dorzolamid, duszność, hipotonia wewnątrzgałkowa, kamica moczowa, kontaktowe zapalenie skóry, krótkowzroczność, krwawienie z nosa, krwiomocz, lek beta-adrenolityczny, łzawienie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, odwarstwienie naczyniówki, palpitacja, parestezja, pieczenie i kłucie, pokrzywka, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie oka, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Trund dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Profil ten jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, jednak u dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej występują wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu, oraz na potencjalne poważne powikłania hematologiczne, takie jak pancytopenia i zahamowanie czynności szpiku, wymagające monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, ból głowy, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, szpik kostny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtap HCT 160 mg + 25 mg
Lek Valtap HCT zawiera walsartan (160 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg) i może powodować działania niepożądane wynikające z obu składników. Do najczęstszych należą zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (bardzo często), hiponatremia i hipomagnezemia (często) związane z hydrochlorotiazydem, oraz hiperkaliemia związana z walsartanem. Inne działania niepożądane obejmują odwodnienie, zawroty głowy, niedociśnienie, kaszel, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek, a także zmiany w badaniach biochemicznych (np. zwiększenie stężenia kwasu moczowego, bilirubiny, kreatyniny, azotu mocznikowego, neutropenia). Hydrochlorotiazyd może wywoływać reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, rzadko ciężkie reakcje jak martwicze zapalenie naczyń), a także zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy) w związku z kumulacyjną dawką leku. Obie substancje mogą prowadzić do zaburzeń funkcji nerek i wątroby, w tym ostrej niewydolności nerek oraz cholestazy wewnątrzwątrobowej lub żółtaczki.
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, hematokryt, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra z zamkniętym kątem, kwas moczowy, lek tiazydowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walsartan, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy błędnikowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rytmonorm 150 150 mg
Chlorowodorek propafenonu w dawce 150 mg (Rytmonorm) jest lekiem antyarytmicznym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia serca oraz kołatanie serca. Dane kliniczne pochodzące od 885 pacjentów w badaniach fazy II i III potwierdzają, że profil bezpieczeństwa postaci o niemodyfikowanym uwalnianiu jest porównywalny z postacią o modyfikowanym uwalnianiu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Wśród najważniejszych działań niepożądanych wymienia się trombocytopenię, agranulocytozę, nadwrażliwość, zaburzenia psychiczne (np. niepokój, zaburzenia snu), zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, migotanie komór), niedociśnienie tętnicze, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz uszkodzenie wątroby manifestujące się podwyższeniem aminotransferaz i innych enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok śródkomorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia zatokowa, chlorowodorek propafenonu, drgawki, duszność, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, granulocytopenia, kołatanie serca, lek antyarytmiczny, leukopenia, migotanie komór, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, resuscytacja, rumień, Rytmonorm, świąd, tachykardia komorowa, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawroty głowy, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxylamine Biofarm 25 mg
Doksylamina w postaci wodorobursztynianu (substancja czynna preparatu Doxylamine Biofarm, 25 mg) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu, najczęściej występujących w początkowym okresie terapii. Dominującymi objawami są senność oraz efekty przeciwcholinergiczne, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, nasilone wydzielanie oskrzelowe i zawroty głowy. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 65 roku życia, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone ze względu na współistniejące schorzenia i politerapię. W tej grupie zaleca się redukcję dawki i ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.
agranulocytoza, aktywność przeciwcholinergiczna, alergiczne zapalenie skóry, biegunka, diplopia, drgawki, drżenie mięśniowe, duszność, dyspepsja, hemoliza krwinek czerwonych, koszmary senne, kserostomia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewyraźne widzenie, paradoksalne pobudzenie, parestezja, podwójne widzenie, suchość jamy ustnej, szum w uszach, tinnitus, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie oskrzelowe, wydzielanie śluzu w oskrzelach, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Gadoteridol – Działania niepożądane
Gadoteridol, zawarty w preparacie ProHance w stężeniu 279,3 mg/ml (0,5 mmol/ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym, charakteryzującym się relatywnie dobrym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych działania niepożądane występowały z częstością nieprzekraczającą 2%, a profil bezpieczeństwa był podobny u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (ból głowy, parestezje, zawroty głowy) oraz miejsc podania (ból, reakcje miejscowe). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i rzekomo-anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Reakcje wazowagalne, choć rzadkie, mogą powodować omdlenia i wymagają odróżnienia od reakcji nadwrażliwości w celu właściwego leczenia. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu gadoteridolu.
bradykardia, drgawka, działanie niepożądane, gadoteridol, kurcz krtani, nasilenie łzawienia, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niemiarowość węzłowa, NSF, obrzęk płuc, obrzęk twarzy, omdlenie wazowagalne, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, ProHance, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, szum w uszach, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie smaku, zapalenie śluzówki nosa, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Posaconazole Glenmark 40 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w zawiesinie doustnej oceniono u ponad 2400 pacjentów i zdrowych ochotników, a także na podstawie obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi są nudności (występujące bardzo często, ≥1/10 pacjentów), wymioty, biegunka, gorączka oraz wzrost stężenia bilirubiny. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród zaburzeń hematologicznych często obserwowano neutropenię, a rzadziej poważne powikłania jak zespół hemolityczno-mocznicowy czy pancytopenia. Często występują zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia), a także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak parestezje, zawroty głowy i ból głowy. W zakresie układu pokarmowego bardzo często pojawiają się nudności, a często wymioty, ból brzucha i biegunka. Wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa, GGTP) oraz bilirubiny występuje często, z rzadkimi przypadkami ciężkiej niewydolności wątroby.
afazja, bilirubina, cholestatyczne zapalenie wątroby, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz komorowy, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, koagulopatia, kwasica cewkowa nerkowa, leukopenia, limfadenopatia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność nadnerczy, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pozakonazol, pseudoaldosteronizm, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, torsade de pointes, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wydłużonego QT, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Działania niepożądane
Czynnik XIII ludzki, obecny w kleju fibrynowym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i stanowi istotny składnik preparatu. Jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym rzadkich, ale potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktycznych i szoku anafilaktycznego, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Objawy obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardię, tachykardię, duszność, pokrzywkę, nudności, wymioty oraz zaburzenia czucia. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z uczuleniem na aprotyninę lub przy powtarzanym stosowaniu preparatu. Ponadto, niezamierzone podanie donaczyniowe może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC czy zator powietrzny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas aplikacji.
bradykardia, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czynnik XIII ludzki, duszność, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, udar niedokrwienny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 5 mg
Produkt leczniczy Monkasta zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz około 4000 dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były bóle brzucha, natomiast u dorosłych ból głowy. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), ból głowy i ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), podwyższone aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) (często), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości, trombocytopenię i zespół Churga-Strauss (bardzo rzadko <1/10 000).
anafilaksja, ból brzucha, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, dezorientacja, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, tik, trombocytopenia, zaburzenie koncentracji, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątrobowokomórkowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 10 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą być mylone z objawami samej depresji, takimi jak ból głowy, drżenie, zaburzenia uwagi, zaparcia czy zmniejszone libido. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują kardiologiczne powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa (często), arytmie (rzadko), kardiomiopatie i torsade de pointes (bardzo rzadko), a także zapalenia mięśnia sercowego o podłożu nadwrażliwości (częstość nieznana). Ponadto, lek może indukować myśli i zachowania samobójcze, stany maniakalne, majaczenie, drgawki oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadkie, ale istotne powikłania hematologiczne to zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia i małopłytkowość, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi. W okulistyce należy zwrócić uwagę na ryzyko ostrej jaskry (bardzo rzadko) oraz zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic, które mogą prowadzić do poważnych powikłań.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amitryptylina, arytmia, ataksja, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawki, eozynofilia, fotosensytyzacja, ginekomastia, hipertermia, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, libido, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk języka, parestezja, polineuropatia, porażenna niedrożność jelit, powiększenie gruczołów ślinowych, rozszerzenie źrenic, senność, stan maniakalny, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Löfflera, złamanie kości, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, zawierający peryndopryl (w formie soli z tert-butyloaminą) oraz amlodypinę (w formie bezylanu), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wynikają z charakterystyki obu substancji czynnych stosowanych oddzielnie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szumy uszne), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (świąd, wysypka, wykwity), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni) oraz ogólnych zaburzeń (zmęczenie, astenia, obrzęk). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana według standardów MedDRA, z najczęstszymi objawami pojawiającymi się u ≥1/100 do <1/10 pacjentów, szczególnie przy dawce 4 mg peryndoprylu i 10 mg amlodypiny.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, biegunka, duszność, dysgeuzja, dyspepsja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawowy, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, reakcja skórna, rumień, świąd, szum uszny, wykwit polekowy, wykwit skórny, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została przebadana w badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na ustalenie kompleksowego profilu bezpieczeństwa. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, obserwowane u ≥10% pacjentów. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny vs. 5% w grupie placebo. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ośrodkowych, w tym nasilonej senności. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), neurologiczne (ataksja, drgawki), okulistyczne (nieostre widzenie), sercowe (tachykardia, blok AV I stopnia), naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), wątrobowe (podwyższone ALT, AST), skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (kurcze, rabdomioliza) oraz nerkowe (niewydolność nerek).
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie mowy, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych, w tym zatorowości płucnej), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. U pacjentek stosujących COC obserwuje się zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Ponadto, istnieje niewielkie zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – rozważenie przerwania leczenia do czasu normalizacji parametrów.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, Sidretella 20, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg
Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma w dawkach 37,5 mg + 325 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami neurologicznymi takimi jak zawroty głowy i senność (≥1/10). Często obserwuje się drżenie głowy, splątanie, zmienność nastrojów oraz zaburzenia snu (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują mimowolne kurcze mięśni, parestezje, szum w uszach, depresja, omamy, podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych, nadciśnienie, kołatanie serca, tachykardia, nudności (≥1/1000 do <1/100), a rzadko ataksja, drgawki, uzależnienie, reakcje anafilaktyczne i agranulocytoza (≥1/10000 do <1/1000). W obrębie przewodu pokarmowego bardzo często występują nudności (≥1/10), a często wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, biegunka, bóle brzucha, dyspepsja i wzdęcia (≥1/100 do <1/10). Smoliste stolce, mogące wskazywać na krwawienie, wymagają pilnej diagnostyki.
agranulocytoza, albuminuria, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból klatki piersiowej, bradykardia, depresja, dreszcz, drgawka, drżenie głowy, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmar senny, mimowolny kurcz mięśni, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadużywanie leku, napad paniki, nasilenie astmy, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niepokój, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, parestezja, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, reakcja alergiczna układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, senność, silny lek, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, utrata pamięci, uzależnienie od leku, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, wzdęcie, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie oddychania, zaburzenie przełykania, zaburzenie snu, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escytalopram, stosowany głównie w terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach leczenia, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), bezsenność, senność, zawroty głowy, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia oraz zaburzenia seksualne, takie jak zmniejszenie popędu płciowego i brak orgazmu. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (kobiety, hipokaliemia, choroby serca). Warto podkreślić, że odstawienie escytalopramu powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia czy kołatanie serca.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśl samobójcza, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wazopresyna, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Immunine 600 IU 600 j.m.
Produkt leczniczy Immunine 600 IU, zawierający ludzki IX czynnik krzepnięcia, stosowany w terapii hemofilii B, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący rzadkie reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, a także objawy miejscowe (pieczenie, kłucie w miejscu podania). Wystąpienie inhibitorów czynnika IX, manifestujące się niedostateczną odpowiedzią kliniczną, jest potencjalnym powikłaniem, szczególnie u pacjentów wcześniej nieleczonych (PUPs), choć w badaniach klinicznych Immunine nie wykryto takich inhibitorów. U pacjentów z inhibitorami i historią reakcji alergicznych odnotowano zespół nerczycowy po próbie indukcji tolerancji immunologicznej. Ryzyko epizodów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętnicy płucnej czy zakrzepica żylna, jest mniejsze w przypadku Immunine, produktu o wysokiej czystości, w porównaniu do preparatów o niskiej czystości.
anafilaksja, choroba posurowicza, częstoskurcz, czynnik IX krzepnięcia, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pacjent wcześniej nieleczony, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka uogólniona, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, świszczący oddech, zakrzepica tętnicy mózgu, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zawał serca, zespół nerczycowy