Przedawkowanie
Braunol 7,5%, roztwór na skórę 75 mg/ml
Produkt Braunol 7,5% zawiera powidon jodowany w stężeniu 7,5 g/100 g roztworu, co odpowiada 10% zawartości jodu. Przedawkowanie może prowadzić do ostrego zatrucia jodem z objawami obejmującymi układ pokarmowy (skurcze, wymioty, biegunka), układ krążenia (hipotensja, tendencja do zapaści), układ oddechowy (obrzęk głośni i płuc), układ moczowy (krwawienie, uszkodzenie nerek, anuria) oraz układ nerwowy (parestezje). Wczesne objawy zatrucia pojawiają się w fazie wczesnej i pośredniej, natomiast uszkodzenia nerek i anuria rozwijają się w ciągu 1-3 dni. Długotrwałe wchłanianie nadmiaru jodu może indukować nadczynność tarczycy manifestującą się częstoskurczem (>100/min), niepokojem, drżeniem kończyn i bólami głowy.
Przedawkowanie leku Braunol 7,5%, roztwór na skórę
Produkt Braunol 7,5%, roztwór na skórę zawiera jako substancję czynną powidon jodowany (Povidonum iodinatum) w ilości 7,5 g w 100 g roztworu, co odpowiada 10% zawartości jodu. Przedawkowanie tego preparatu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. 1
Objawy zatrucia
Po przypadkowym połknięciu dużych ilości powidonu jodowanego mogą wystąpić objawy ostrego zatrucia jodem. Dotyczą one wielu układów organizmu i mogą rozwijać się zarówno gwałtownie, jak i w dłuższym okresie. 2
Oprócz ostrych objawów zatrucia, długotrwałe wchłanianie nadmiernych dawek jodu może prowadzić do nadczynności tarczycy charakteryzującej się takimi objawami jak: częstoskurcz, niepokój, drżenie i bóle głowy. 3
Postępowanie w zatruciu
W przypadku zatrucia powidonu jodowanym należy natychmiast wdrożyć odpowiednie postępowanie. W pierwszej kolejności zaleca się podanie pacjentowi produktów żywnościowych zawierających skrobię i białka jaj, na przykład zagęszczacz w proszku wymieszany z mlekiem lub wodą. Następnie konieczne jest przepłukanie żołądka 5% roztworem tiosiarczanu sodowego lub zawiesiną skrobiową. 4
Jeśli doszło do wchłonięcia substancji toksycznej, poziom jodu w surowicy można obniżyć za pomocą hemodializy lub dializy otrzewnowej. Bardzo istotne jest ścisłe monitorowanie funkcji tarczycy przy użyciu metod badań klinicznych, aby wykluczyć lub wcześnie wykryć nadczynność tarczycy wywołaną jodem. 5
Dalsze leczenie powinno koncentrować się na zwalczaniu pozostałych objawów, takich jak kwasica metaboliczna i zaburzenia funkcji nerek. 6
Leczenie nadczynności tarczycy wywołanej jodem
Sposób leczenia nadczynności tarczycy indukowanej jodem zależy od stanu klinicznego pacjenta. Łagodne formy choroby mogą nie wymagać żadnego leczenia, natomiast ciężkie przypadki mogą wymagać terapii statycznej, która jednak przynosi opóźnione efekty. W najcięższych przypadkach klinicznych, określanych jako krytyczne stany nadczynności tarczycy, może być konieczna intensywna opieka medyczna, plazmafereza lub chirurgiczne usunięcie tarczycy. 7
Tabela objawów przedawkowania
| Układ/narząd | Objaw przedawkowania | Opis | Czas wystąpienia |
|---|---|---|---|
| Przewód pokarmowy | Skurcze i bóle brzucha | Silny dyskomfort w jamie brzusznej, mogący prowadzić do ostrych reakcji bólowych | Wczesna faza zatrucia |
| Przewód pokarmowy | Wymioty | Odruch obronny organizmu, często gwałtowny | Wczesna faza zatrucia |
| Przewód pokarmowy | Biegunka | Prowadzi do szybkiego odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych | Wczesna faza zatrucia |
| Układ krążenia | Spadek ciśnienia krwi | Może prowadzić do wstrząsu i niewydolności krążeniowej | Wczesna/pośrednia faza |
| Układ krążenia | Tendencja do zapaści | Długotrwała hipotensja z ryzykiem niewydolności wielonarządowej | Pośrednia faza |
| Układ oddechowy | Obrzęk głośni | Zagrożenie dla życia, możliwa konieczność intubacji | Wczesna faza zatrucia |
| Układ oddechowy | Obrzęk płucny | Akumulacja płynu w płucach utrudniająca wymianę gazową | Pośrednia/późna faza |
| Układ moczowy | Krwawienie z nerek | Obecność krwi w moczu, możliwe uszkodzenie funkcji nerek | Pośrednia faza |
| Układ moczowy | Uszkodzenie nerek | Martwica sferyczna i kanalikowa | Pośrednia/późna faza |
| Układ moczowy | Niezdolność do oddawania moczu | Następstwo uszkodzenia nerek, pojawia się po 1-3 dniach | Późna faza (1-3 dni) |
| Układ nerwowy | Parestezje | Zaburzenia czucia objawiające się drętwieniem, mrowieniem | Pośrednia faza |
| Ogólne | Złe samopoczucie | Ogólne osłabienie, brak energii | Wczesna faza zatrucia |
| Ogólne | Sinica | Niebieskawe zabarwienie skóry i błon śluzowych świadczące o niedotlenieniu | Pośrednia faza |
| Ogólne | Podwyższona temperatura | Reakcja organizmu na zatrucie | Pośrednia faza |
| Tarczyca | Częstoskurcz | Przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń/min | Przy długotrwałym narażeniu |
| Tarczyca | Niepokój | Wzmożona aktywność psychoruchowa, trudności z koncentracją | Przy długotrwałym narażeniu |
| Tarczyca | Drżenie | Mimowolne drżenie kończyn, szczególnie rąk | Przy długotrwałym narażeniu |
| Tarczyca | Bóle głowy | Często intensywne, trudne do uśmierzenia standardowymi lekami przeciwbólowymi | Przy długotrwałym narażeniu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania