działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Aktualne dane kliniczne dotyczące stosowania mirtazapiny (Mirzaten Q-Tab) u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Należy zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), znane z leków z grupy SSRI, które może być analogicznie związane z mirtazapiną ze względu na podobny mechanizm działania. W przypadku stosowania leku w ciąży lub tuż przed porodem konieczne jest monitorowanie noworodka pod kątem objawów odstawienia. W odniesieniu do płodności, badania niekliniczne nie wykazały negatywnego wpływu mirtazapiny na zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Etoposide Kabi 20 mg/ml
W terapii etopozydem (Etoposide Kabi, 20 mg/ml) kluczowe jest poinformowanie pacjentek o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu, ze względu na działanie teratogenne i mutagenne leku potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych. Stosowanie etopozydu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko dla płodu, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczna jest natychmiastowa konsultacja i omówienie dalszego postępowania. Lekarz powinien również zasugerować konsultację genetyczną pacjentkom planującym ciążę po zakończeniu leczenia. W preparacie obecne są substancje pomocnicze: alkohol benzylowy (30 mg/ml) i etanol (241,4 mg/ml), które mogą dodatkowo wpływać na bezpieczeństwo stosowania w ciąży i laktacji.
alkohol benzylowy, cytostatyk, działania niepożądane, działanie mutagenne, działanie teratogenne, etanol, Etoposide Kabi, etopozyd, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, krioprezerwacja nasienia, modele zwierzęce, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 2,5 mg
Przedkliniczne badania prednizonu i jego aktywnego metabolitu prednizolonu obejmują szeroki zakres oceny toksyczności, bezpieczeństwa oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany narządowe, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c./dzień (7-14 dni, szczury), uszkodzenia wątroby przy 2-3 mg/kg m.c./dzień (2-4 tygodnie, króliki) oraz martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg m.c./dzień (kilka tygodni, świnki morskie) i 4 mg/kg m.c./dzień (kilka tygodni, psy). Nie stwierdzono istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w badaniach przedklinicznych.
anomalia rozwojowa, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paracetamol Accord 10 mg/ml
Fingolimod (Fingolimod SUN, 0,5 mg, kapsułki twarde) jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, a także bezwzględnie w okresie ciąży i laktacji. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać test ciążowy i uzyskać wynik negatywny oraz szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko teratogenne i konieczność stosowania antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z czasu eliminacji leku. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie terapii co najmniej 2 miesiące przed poczęciem, z uwzględnieniem ryzyka nawrotu choroby podstawowej. Fingolimod wykazuje działanie teratogenne, zwiększając dwukrotnie ryzyko ciężkich wad wrodzonych (2-3% wg EUROCAT), w tym wrodzonych chorób serca (np. ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalii nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego, co jest związane z wpływem na receptor fosforanu sfingozyny 1 i proces angiogenezy w embriogenezie.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, działanie teratogenne, embriogeneza, fingolimod, przegroda międzykomorowa, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, ultrasonografia płodu, wada nerek, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wrodzona choroba serca, zaburzenie rozwoju kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin KIDS, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po podaniu dożylnym (3-godzinne infuzje) w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksyczności narządowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co potwierdza jego bezpieczeństwo terapeutyczne.
ambroksolu chlorowodorek, badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie potencjału rakotwórczego, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Deflegmin KIDS, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność bakteryjna, No Observed Adverse Effect Level, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, substancja lecznicza, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dla samic, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Astha 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Astha, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a w przypadku jej wystąpienia podczas stosowania leku, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani działania teratogennego przy przypadkowym stosowaniu w wczesnej ciąży, jednak brak jest specyficznych badań dotyczących Asthy. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest niewskazane ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie substancji czynnych do mleka. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy decyzji o wznowieniu antykoncepcji hormonalnej.
antykoncepcja hormonalna, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dienogest, dysplazja szyjki macicy, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, grzybicze zakażenie pochwy, kamień żółciowy, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, mięśniak gładki macicy, mlekotok, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tabletka powlekana, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar, wirylizacja, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie jajników i jajowodów, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sutka, zapalenie szyjki macicy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg masy ciała przy podaniu doustnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja leku różniła się między gatunkami: naczelne tolerowały dawki do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych, szczury tolerowały dawki do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy wykazywały większą wrażliwość, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę) u małp odnotowano zgony (2/10) oraz żółte zabarwienie kału, a u psów i małp zmętnienie i obrzęk rogówki. Głównym narządem docelowym toksyczności była wątroba, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (ALP, ALT, AST, γ-GT, LDH), które zazwyczaj normalizowały się po odstawieniu leku. Dodatkowo obserwowano sporadyczne zmiany patologiczne w żołądku, grasicy, układzie limfatycznym i nerkach oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok i odwodnienie.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, naczelne, obrzęk rogówki, płodność, poronienie, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, wątroba, wrodzona wada układu krążenia, zaczerwienienie spojówki, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dobutamin Sandoz 250 mg
Przedkliniczne badania dotyczące dobutaminy wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików, jednak podawanie dawek toksycznych dla samic ciężarnych skutkowało zaburzeniami reprodukcyjnymi, takimi jak zaburzenia zagnieżdżania zarodka oraz opóźnienie wzrostu przed- i pourodzeniowego potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samic i samców, co wskazuje na brak istotnego oddziaływania na podstawowe funkcje rozrodcze. Warto podkreślić, że obserwowane efekty rozwojowe pojawiały się wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matki, co sugeruje zależność między toksycznością matczyną a niekorzystnymi skutkami dla potomstwa.
aberracja chromosomowa, dobutamina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, modele zwierzęce, parametry płodności, potencjał kancerogenny, rakotwórczość, rozrodczość, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie zagnieżdżania zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluorocholine (18F) Synektik 1 GBq/mL
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa radiofarmaceutyku FLUOROCHOLINE (18F) SYNEKTIK opiera się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na szczurach, gdzie dożylne podanie nierozcieńczonego produktu w dawce 5 mL/kg masy ciała nie wykazało objawów toksyczności. Dawka ta znacznie przekracza maksymalną stosowaną u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych. Jednakże brak jest danych dotyczących mutagenności (brak testów Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowych), wpływu na rozrodczość, teratogenności oraz długoterminowej rakotwórczości. Krótki okres półtrwania fluoru-18 (110 minut) oraz jednorazowy charakter podania ograniczają potencjalne ryzyko długotrwałego narażenia na promieniowanie jonizujące.
aberracja chromosomowa, anihilacja, badanie długoterminowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluorocholina, genotoksyczność, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, radionuklid, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 180 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) jest silnym lekiem immunosupresyjnym o udokumentowanym działaniu teratogennym, stosowanym u pacjentów po przeszczepieniu narządów. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii, najlepiej dwóch uzupełniających się metod, lub całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać dwa testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepu od zmarłego dawcy – test bezpośrednio przed terapią i powtórzyć po 8-10 dniach. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnej metody zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Ekspozycja na mykofenolan w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad uszu, twarzy, serca, układu nerwowego i innych, znacznie przewyższającym ryzyko w populacji ogólnej i u pacjentek leczonych innymi immunosupresantami.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, polidaktylia, procedura medyczna, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, stężenie terapeutyczne, substancja teratogenna, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada rozwojowa, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mitomycin Accord 20 mg
Mitomycyna wykazuje wyraźną toksyczność wobec intensywnie dzielących się tkanek, zwłaszcza szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co koreluje z jej mechanizmem działania polegającym na alkilacji i tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, prowadzącym do zahamowania syntezy DNA i zaburzeń podziałów komórkowych. Przedkliniczne badania na modelach zwierzęcych potwierdziły również zahamowanie spermatogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko zaburzeń płodności u mężczyzn. Mitomycyna wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo, co przekłada się na jej potencjał rakotwórczy, obserwowany przy długotrwałej ekspozycji w modelach zwierzęcych. Ponadto, lek ma działanie teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży oraz wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji u obu płci podczas terapii i po jej zakończeniu.
alkilacja, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, martwica tkanek, mitomycyna, mutacja genetyczna, organogeneza, płodność męska, powikłania miejscowe, szpik kostny, toksyczność tkankowa, wiązania krzyżowe DNA, wstrzyknięcie okołożylne, wynaczynienie, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Przedkliniczne badania teriflunomidu wykazały wieloaspektową toksyczność obejmującą głównie szpik kostny, narządy limfatyczne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę. W badaniach wielomiesięcznych na myszach, szczurach i psach stwierdzono niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię i limfopenię, co wskazuje na immunosupresję i wtórne zakażenia, związane z hamowaniem proliferacji komórek. Zwierzęta wykazywały większą wrażliwość na toksyczność niż ludzie, a toksyczne efekty pojawiały się nawet przy dawkach równoważnych lub niższych od terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności teriflunomidu in vivo, mimo że metabolit 4-trifluorometylanilina (TFMA) wykazywał działanie mutagenne in vitro. Nie zaobserwowano działania rakotwórczego w badaniach na szczurach i myszach, co sugeruje niskie ryzyko onkogenne.
czerwona krwinka, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, hamowanie podziału komórek, leukopenia, limfocyt B, limfocyt T, limfopenia, narząd limfatyczny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, odpowiedź przeciwciał, płytka krwi, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, szpik kostny, teriflunomid, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclomax 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku potasowego, substancji czynnej preparatu Diclomax, wskazują na profil toksyczności charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach wykazały przede wszystkim zmiany patologiczne i owrzodzenia w przewodzie pokarmowym oraz zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca przy długotrwałym podawaniu. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano hamowanie owulacji u królików, zaburzenia implantacji zarodka oraz negatywny wpływ na wczesny rozwój embrionalny u szczurów, a także wydłużenie okresu ciąży i czasu trwania porodu.
Ocena toksyczności dla płodu przeprowadzona na szczurach, myszach i królikach wykazała, że dawki toksyczne dla samic ciężarnych powodowały obumarcie płodu oraz opóźnienie jego rozwoju. Dawki poniżej progu toksyczności matczynej nie wpływały negatywnie na rozwój poporodowy potomstwa, co sugeruje, że toksyczność płodowa jest wtórna do toksyczności matczynej, a nie wynikiem bezpośredniego działania teratogennego diklofenaku. Podsumowując, diklofenak potasowy wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z innymi NLPZ, z dominującym ryzykiem gastrotoksyczności oraz potencjalnym wpływem na funkcje rozrodcze i rozwój płodu przy dawkach toksycznych dla matki.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, diklofenak potasowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hamowanie owulacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, profil toksyczności, rozwój embrionalny, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zaburzenie implantacji zarodka, zakrzepica serca, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clindamycin-MIP 150 mg/ml 150 mg/ml
Stosowanie klindamycyny w postaci Clindamycin-MIP 150 mg/ml w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnych zagrożeń. Dotychczasowe badania nie wykazały teratogennego działania klindamycyny u ludzi, jednak lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (9 mg/ml) i sód (12 mg/ml), które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania w ciąży. W przypadku kobiet karmiących piersią należy uwzględnić przenikanie klindamycyny do mleka matki, co może prowadzić do działań niepożądanych u noworodków, takich jak reakcje alergiczne, biegunka czy zakażenia drożdżakowe, wynikające z zaburzenia mikroflory jelitowej.
alkohol benzylowy, biegunka, Clindamycin-MIP, działanie teratogenne, karmienie piersią, klindamycyna w ciąży, nadwrażliwość, przenikanie klindamycyny do mleka, reakcja alergiczna, stosowanie klindamycyny, terapia klindamycyną, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zaburzenie mikroflory jelitowej, zaburzenie równowagi mikrobiologicznej, zakażenie drożdżakowe - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Enoksaparyna sodowa wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych, obejmujących 13-tygodniowe badania na szczurach i psach (dawka 15 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz 26-tygodniowe badania na szczurach i małpach (dawka 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie). Poza oczekiwanym działaniem przeciwzakrzepowym, nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych. Enoksaparyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura). Badania teratogenności i toksyczności rozrodczej na ciężarnych szczurach i królikach (dawki do 30 mg/kg/dobę, podskórnie) oraz na szczurach pod kątem płodności (dawki do 20 mg/kg/dobę) nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, komórki szpiku kostnego, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm działania farmakologiczny, monitorowanie kliniczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozrodcza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Lek Gripex Noc, zawierający paracetamol 500 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg, bromowodorek dekstrometorfanu 15 mg oraz maleinian chlorfeniraminy 2 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciężką niewydolnością wątroby, wirusowym zapaleniem wątroby, chorobą alkoholową, ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niestabilną chorobą wieńcową oraz ciężką ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Interakcje z inhibitorami MAO i zydowudyną zwiększają ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak przełom nadciśnieniowy, zespół serotoninowy, neutropenia i hepatotoksyczność.
chlorfeniramina, choroba alkoholowa, choroba wieńcowa, dekstrometorfan, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, incydent wieńcowy, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra choroba nerek, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba nerek, pseudoefedryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Molsidomina WZF 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne molsydominy wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 w zakresie 700-930 mg/kg mc. u myszy, 760-1400 mg/kg mc. u szczurów oraz 400 mg/kg mc. u królików, co jest znacznie wyższe niż dawka terapeutyczna stosowana u ludzi (~0,1 mg/kg mc., tj. 2 mg 3x/dobę). Badania przewlekłe na szczurach (40 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy), psach (10 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) i małpach (16 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) nie wykazały uszkodzeń narządowych, jedynie zwiększenie rezerwy krwi w śledzionie, co potwierdza farmakologiczny efekt rozszerzenia układu żylnego. Potencjał rakotwórczy molsydominy był negatywny, z wyjątkiem pojedynczego przypadku nowotworu małżowiny kości sitowej nosa u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (16-22 mg/kg mc./dobę) przez niemal całe życie, co jest uznawane za specyficzne dla gatunku i nieprzekładające się na ryzyko u ludzi.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne i farmakologiczne, częstość występowania nowotworów, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, LD50, molsydomina, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, populacja badana, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ żylny, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symtiver 20 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Symtiver, zawierający 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy w formie tabletek, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało ustalone, a dostępne dane z badań na zwierzętach są niewystarczające do jednoznacznej oceny ryzyka teratogennego, które jednak oceniane jest jako niskie. Dimenhydramina może wykazywać działanie oksytotyczne, potencjalnie skracając czas porodu, co stanowi istotne ograniczenie w okresie okołoporodowym. W związku z tym stosowanie Symtiveru w ciąży nie jest zalecane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 50 50 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności i wysokie bezpieczeństwo stosowania. Ostra toksyczność po podaniu doustnym wykazała wartość LD50 na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co świadczy o stosunkowo niskiej toksyczności. W badaniach przewlekłej toksyczności na psach i szczurach, toksyczne efekty pojawiały się dopiero przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała odpowiednio, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Kompleksowe badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz okres perinatalny i postnatalny, nie wykazały działania teratogennego, mimo stosowania wysokich dawek, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, badania rakotwórczości, badania teratogenności, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, model zwierzęcy, okres perinatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Talidomid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Talidomid jest lekiem o silnym działaniu teratogennym, wymagającym ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u wszystkich pacjentów, zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami mogącymi zajść w ciążę, nawet po wazektomii, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Talidomid jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet, które mogą zajść w ciążę, jeśli nie spełniają wymogów programu. Ponadto, lek może powodować zaburzenia miesiączkowania, w tym brak miesiączki, co należy traktować jako potencjalny objaw ciąży do czasu jej wykluczenia. Wydawanie leku powinno być ograniczone do maksymalnie 4 tygodni leczenia u kobiet w wieku rozrodczym, z koniecznością potwierdzenia negatywnego testu ciążowego przed każdą kolejną receptą.
antykoncepcja, blok przedsionkowo-komorowy, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, ciężkie zakażenie, działanie teratogenne, martwica toksyczna naskórka, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, ostra białaczka szpikowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, prezerwatywa, reakcja alergiczna, reakcja polekowa z eozynofilią, senność, trombocytopenia, zaburzenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remolexam 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne meloksykamu, substancji czynnej leku Remolexam, wykazały typowy dla NLPZ profil bezpieczeństwa. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg mc.) u zwierząt laboratoryjnych skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami przewodu pokarmowego oraz martwicą brodawek nerkowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla samic (≥1 mg/kg). Mimo to, nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików podawanych doustnie. Zakres dawek stosowanych w badaniach był 5-10-krotnie wyższy niż terapeutyczne dawki u ludzi (7,5-15 mg dla osoby 75 kg), co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa klinicznego.
dawka toksyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, karcynogenność, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, potencjał mutagenny, resorpcja zarodków, test in vitro, toksyczność - Leksykon substancji czynnych
Sodu benzoesan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania sodu benzoesanu, będącego składnikiem produktu leczniczego Gargarin (750 mg w 5 g proszku), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach terapeutycznych nie powodowało zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń parametrów biochemicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego, genotoksycznego ani rakotwórczego działania sodu benzoesanu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, narząd wewnętrzny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, sodu benzoesan, substancja czynna, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 7,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały, że dawki letalne po podaniu doustnym u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych u szczurów stosowanie dawek 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowało odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały poważną toksyczność, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe oraz atrofię układu chłonnego i szpiku. Dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodny spadek leukocytów, przy czym 1 mg/kg/dobę odpowiada dawce ludzkiej (AUC).
atrezja odbytu, atrofia układu chłonnego, AUC, badanie toksyczności, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, grasica, komórki zarodkowe, krwinki białe, krwinki czerwone, lenalidomid, miedniczka nerkowa, mikrojąderko komórkowe, mutagenność, NOAEL, płat środkowy płuca, polidaktylia, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek mieloidalno-erytroidalny, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vitaminum A 12000 + E 70 Hasco 12000 j.m. + 70 mg
Preparat VITAMINUM A 12000 + E 70 HASCO zawiera 12 000 j.m. retinolu palmitynianu oraz 70 mg all-rac-α-tokoferylu octanu i jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych ze względu na potencjalne działanie teratogenne witaminy A. Lekarze powinni wykluczyć ciążę przed przepisaniem preparatu pacjentkom w wieku rozrodczym oraz poinformować je o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii. W przypadku witaminy E brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w ciąży, dlatego jej podawanie jest niewskazane. Dokumentacja medyczna powinna jednoznacznie odnotowywać przeciwwskazania do stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranlosin Duo 6 mg + 0,4 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Ranlosin Duo, zawierającego 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, opierają się na indywidualnych badaniach toksyczności obu substancji czynnych, gdyż nie przeprowadzono badań dla ich skojarzenia. Badania wielokrotnej toksyczności, wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmów zwierzęcych ani dla ludzi. Zarówno solifenacyna, jak i tamsulosyna nie wykazały działania teratogennego, mutagennego ani kancerogennego, a ich profil bezpieczeństwa potwierdza znane właściwości farmakologiczne tych substancji.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcje między substancjami, płodność, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna bursztynian, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin 100 mcg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące oktreotydu octanu, substancji czynnej preparatu Sandostatin, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego dla ludzi. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych, w tym szczurach, nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód przy dawkach do 1 mg/kg/dobę. U potomstwa szczurów obserwowano jedynie przejściowe opóźnienia wzrostu i dojrzewania, związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu. U samców F1 stwierdzono opóźnione zstąpienie jąder (cryptorchidism), jednak bez wpływu na płodność, co również uznano za efekt przejściowy i związany z działaniem oktreotydu na oś podwzgórze-przysadka-hormon wzrostu.
aktywność farmakodynamiczna, badanie genotoksyczne, badanie na myszach, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, kwas mlekowy, mannitol, model zwierzęcy, nośnik leku, octan oktreotydu, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, rozrost włóknistej tkanki łącznej, toksyczność przewlekła, włókniakomięsak, wnętrostwo, zaburzenie reprodukcyjne, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flegtac ORO 4 mg
Bromoheksyna w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Flegtac ORO, 4 mg) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie reprodukcyjnym. Stosowanie w pierwszym trymestrze ciąży jest niewskazane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w okresie organogenezy. W drugim i trzecim trymestrze lek można stosować jedynie po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój płodu, jednak wyniki te nie mogą być bezpośrednio ekstrapolowane na ludzi. Bromoheksyna przenika do mleka kobiecego, dlatego stosowanie Flegtac ORO (4 mg) u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane; w takich przypadkach należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody leczenia oraz monitorować dziecko pod kątem działań niepożądanych.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, bromoheksyna, bromoheksyna chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, Flegtac ORO, laktacja, mannitol, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, płodność, profil bezpieczeństwa, substancja pomocnicza, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan max 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu, substancji czynnej preparatu Opokan max, potwierdzają profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg m.c.) u zwierząt skutkowało typowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwica brodawek nerkowych, wskazując na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcji u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji i zahamowanie implantacji zarodków, a działanie embriotoksyczne pojawiło się przy dawkach toksycznych dla matek (≥1 mg/kg m.c.). Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co stanowi 20-40x i 400-800x wyższe wartości niż dawki kliniczne (7,5-15 mg, ok. 0,1-0,2 mg/kg dla osoby 75 kg).
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitory syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, Opokan max, owrzodzenia przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, toksyczność okołoporodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Sport 11,6 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne diklofenaku dietyloamoniowego, substancji czynnej leku Voltaren SPORT żel 11,6 mg/g, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnych dawek nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla organizmu, a testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Preparat cechuje się również dobrą tolerancją miejscową, bez działania fotouczulającego i uczuleń skórnych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego.
badanie toksykologiczne, diklofenak dietyloamoniowy, działanie fotouczulające, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie świetlne, rozwój poporodowy, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, uczulenie skórne, wada rozwojowa, wiek reprodukcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardioxane 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące deksrazoksanu, substancji czynnej w Cardioxane, wskazują na toksyczność po wielokrotnym podaniu, ze szczególnym uwzględnieniem narządów o szybkim podziale komórkowym, takich jak szpik kostny, tkanka limfatyczna, jądra i śluzówka przewodu pokarmowego. U szczurów stwierdzono atrofię jąder przy dawce 25 mg/kg mc., a u psów przy 20 mg/kg mc./tydzień. Nasilenie działań niepożądanych zależy od schematu dawkowania – pojedyncza duża dawka jest lepiej tolerowana niż podzielona. Deksrazoksan wykazuje działanie mutagenne i genotoksyczne zarówno in vitro, jak i in vivo, co podkreśla ryzyko zmian genetycznych przy długotrwałym stosowaniu. Bezpośrednie badania rakotwórczości nie były prowadzone, jednak dane dotyczące racemicznego razoksanu (zawierającego enancjomer S(+) deksrazoksanu) wykazały indukcję nowotworów układu hematopoetycznego i limfatycznego u myszy oraz gruczolakoraka macicy u szczurów po długotrwałym podawaniu dużych dawek.
atrofia jąder, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, elementy morfotyczne krwi, enancjomer, gruczolakorak macicy, komórki macierzyste szpiku kostnego, mieszanina racemiczna, nowotwór nabłonkowy, nowotwór układu hematopoetycznego, nowotwór układu limfatycznego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śluzówka przewodu pokarmowego, szpik kostny, tkanka limfatyczna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania gabapentyny wykazały brak istotnego potencjału genotoksycznego oraz mutagennego, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, jedynie samce szczurów otrzymujące najwyższą dawkę 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) wykazały statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg mc., co odpowiada około 5-krotności dawki stosowanej u ludzi (3600 mg/dobę).
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, in vitro, in vivo, mikrojąderka w szpiku kostnym, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Duo 500 mg + 6,1 mg
Produkt leczniczy Gripex Duo zawiera 500 mg paracetamolu oraz 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny. Dane przedkliniczne wskazują, że dawki toksyczne dla obu substancji znacznie przekraczają zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Paracetamol wykazuje hepatotoksyczność, nefrotoksyczność, zmiany w układzie immunologicznym oraz hematologiczne jedynie przy przewlekłym stosowaniu dawek wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję u zwierząt nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, choć odnotowano degenerację jąder oraz potencjalną rakotwórczość przy bardzo wysokich dawkach. Fenylefryna w dużych dawkach indukowała zapalenie i rozrost gruczołu krokowego, bez zwiększenia ryzyka nowotworów.
chlorowodorek fenylefryny, degeneracja nerek, degeneracja wątroby, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fenylefryna, genotoksyczność, Gripex Duo, hepatotoksyczność, mutagenność, nefrotoksyczność, paracetamol, rakotwórczość paracetamolu, rozrost gruczołu krokowego, rozwój zarodkowy, teratogenność, toksyczność ostra, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclada 90 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Gliclada, opiera się na standardowych badaniach toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego, co pozwala na określenie dopuszczalnych dawek terapeutycznych oraz potencjalnych narządów docelowych toksyczności. Testy genotoksyczności, obejmujące metody in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przy czym jedynym istotnym efektem była zmniejszona masa ciała płodów u zwierząt otrzymujących dawki 25-krotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie kancerogenności, badanie reprodukcyjne, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, nawet przy dużych dawkach, a dawki do 10 mg u ludzi były dobrze tolerowane, z wyjątkiem pacjentów z chorobą wieńcową, u których istnieje ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych. Toksyczność przewlekła u szczurów objawiała się hepatopatią, zespołem nerczycowym, zmianami masy narządów oraz wzrostem obumierania kłębuszków nerkowych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych. Dane dotyczące wpływu na reprodukcję są ograniczone; hormony tarczycy przenikają przez łożysko w minimalnych ilościach, a szkodliwe efekty na płód, takie jak śmierć płodów czy zaburzenia rozwojowe, obserwowano jedynie przy bardzo dużych dawkach. Badania teratogenności na świnkach morskich i królikach nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych.
choroba wieńcowa serca, dyspnea, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatopatia, hormon tarczycy, krążenie krwi, lewotyroksyna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotny zespół nerczycowy, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fusacid 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu fusydynowego, substancji czynnej kremu Fusacid 20 mg/g, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Testy na szczurach i świnkach morskich nie ujawniły istotnej toksyczności ogólnoustrojowej ani działania rakotwórczego, co potwierdza brak potencjału karcinogennego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a testy reprodukcyjne na myszach i królikach nie wskazały na teratogenność, zwiększoną częstość poronień czy porodów przedwczesnych, co świadczy o bezpieczeństwie stosowania kwasu fusydynowego w okresie ciąży.
badania farmakologiczne i toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, krem Fusacid, kwas fusydynowy, ośrodkowy układ nerwowy, poród przedwczesny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Olejek eukaliptusowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek eukaliptusowy (Eucalypti aetheroleum) wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi, w tym 26-tygodniowymi badaniami przewlekłymi na szczurach i psach, które nie wykazały istotnej toksyczności histopatologicznej. Główny składnik olejku, 1,8-cyneol, podawany w dawkach 3750-30000 mg (381-3342 mg/kg m.c./dzień) przez 28 dni, indukował wakuolizację hepatocytów oraz uszkodzenia wątroby, nerek i ślinianek przyusznych przy dawce ≥600 mg/kg m.c./dzień. Wysokie dawki olejku powodowały także obniżenie aktywności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu ruchu, co jest prawdopodobnie wynikiem niespecyficznych oddziaływań membranowych. Ponadto, olejek zwiększał przepływ krwi przez nerki, podnosząc szybkość przesączania kłębuszkowego i wywołując efekt moczopędny, a także zmniejszał perystaltykę przewodu pokarmowego i produkcję soku żołądkowego, choć mechanizm tego ostatniego pozostaje niejasny.
8-cyneol, działanie teratogenne, efekt moczopędny, genotoksyczność, kancerogenność, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, olejek eukaliptusowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, przepływ nerkowy, przesączanie kłębuszkowe, rakotwórczość, sok żołądkowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ ruchu, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie płodności, uszkodzenie wątroby, wakuolizacja hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku klindamycyny wskazują na stosunkowo wysoki próg toksyczności ostrej, z LD50 wynoszącym 1800-2620 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym oraz 245-820 mg/kg masy ciała przy podaniu dożylnym. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 600 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano jedynie wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu oraz zmiany patologiczne błony śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego u psów. Badania mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego klindamycyny, co potwierdza brak zdolności do indukowania mutacji genowych. Należy jednak podkreślić brak danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego tej substancji.
aminotransferazy, badania reprodukcyjne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka nietoksyczna, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GYNOXIN OPTIMA 20 mg/g (2%)
Badania przedkliniczne azotanu fentikonazolu, substancji czynnej kremu dopochwowego Gynoxin Optima (20 mg/g), wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z DL50 wynoszącą 3000 mg/kg mc. po podaniu doustnym u myszy i szczurów. Zróżnicowanie toksyczności obserwowano po podaniu dootrzewnowym, gdzie samice szczurów były bardziej wrażliwe (DL50 309 mg/kg mc.) niż samce (440 mg/kg mc.). W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym (40, 80, 160 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy) u szczurów i psów odnotowano adaptacyjne zwiększenie masy wątroby oraz przemijające podwyższenie aktywności AlAT, bez trwałych zmian histopatologicznych. Tolerancja miejscowa była bardzo dobra, potwierdzona na modelach zwierzęcych o skórze podobnej do ludzkiej (świnki morskie, króliki, świnie karłowate), bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, dawka letalna, droga podania leku, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, fototoksyczność, funkcja wątroby, kapsułka dopochwowa, krem dopochwowy, margines bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver 40 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna preparatu Osaver, poddany został szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano charakterystyczne dla antagonistów receptora AT1 zmiany, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt). Histologicznie stwierdzono uszkodzenia nerek, w tym zmiany regeneracyjne nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Warto podkreślić, że te efekty można ograniczyć przez jednoczesne doustne podawanie chlorku sodu. Dodatkowo, wzrost aktywności reninowej osocza i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, typowe dla tej klasy leków, nie wykazywały istotnego znaczenia klinicznego.
angiotensyna II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, kreatynina, lek przeciwnadciśnieniowy, miedniczka nerkowa, mięsień sercowy, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, pęknięcie chromosomu, potencjał genotoksyczny, renina osoczowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wskaźnik czerwonokrwinkowy