Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klacid 500 mg

Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg masy ciała przy podaniu doustnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja leku różniła się między gatunkami: naczelne tolerowały dawki do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych, szczury tolerowały dawki do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy wykazywały większą wrażliwość, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę) u małp odnotowano zgony (2/10) oraz żółte zabarwienie kału, a u psów i małp zmętnienie i obrzęk rogówki. Głównym narządem docelowym toksyczności była wątroba, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (ALP, ALT, AST, γ-GT, LDH), które zazwyczaj normalizowały się po odstawieniu leku. Dodatkowo obserwowano sporadyczne zmiany patologiczne w żołądku, grasicy, układzie limfatycznym i nerkach oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok i odwodnienie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania klarytromycyny

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny obejmowały szereg eksperymentów na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, uwzględniając toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, a także badania teratogenności, płodności i mutagenności.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na myszach i szczurach, po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 5 g/kg masy ciała drogą doustną (sondą do żołądka), zanotowano zgon tylko jednego szczura, natomiast żadna z myszy nie padła. Wyniki te wskazują, że średnia dawka śmiertelna klarytromycyny przekracza 5 g/kg masy ciała, co stanowi najwyższą możliwą do podania doustnie dawkę leku.2

Toksyczność podłużna i przewlekła

Szeroko zakrojone badania toksyczności podostrej i przewlekłej wykazały zróżnicowaną wrażliwość gatunkową na klarytromycynę:3

  • U naczelnych (małp) nie obserwowano działań niepożądanych związanych z klarytromycyną przy dawkach 100 mg/kg masy ciała na dobę podawanych przez 14 dni lub 35 mg/kg masy ciała na dobę przez miesiąc.4
  • U szczurów nie zaobserwowano negatywnych skutków przy dawkach 75 mg/kg masy ciała na dobę podawanych przez miesiąc, 35 mg/kg masy ciała na dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg masy ciała na dobę przez pół roku.5
  • Psy wykazywały większą wrażliwość na klarytromycynę, jednak tolerowały dawki 50 mg/kg masy ciała na dobę przez 14 dni, 10 mg/kg masy ciała na dobę przez miesiąc i 3 miesiące oraz 4 mg/kg masy ciała na dobę przez 6 miesięcy bez wystąpienia objawów niepożądanych.6

Przy podawaniu dawek toksycznych u zwierząt obserwowano następujące objawy: wymioty, osłabienie, zmniejszone spożycie pokarmu, zmniejszenie przyrostu masy ciała, ślinotok, odwodnienie oraz nadmierną aktywność. W badaniach z zastosowaniem bardzo wysokich dawek (400 mg/kg masy ciała na dobę) przeprowadzonych na małpach przez 28 dni, 2 z 10 zwierząt padły w 8. dniu eksperymentu. U niektórych małp, które przeżyły, sporadycznie obserwowano żółto przebarwiony kał.7

Hepatotoksyczność

Głównym narządem narażonym na uszkodzenia po podaniu dawek toksycznych u wszystkich badanych gatunków zwierząt była wątroba. Efektem toksycznego działania klarytromycyny na wątrobę było podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych: fosfatazy alkalicznej, aminotransferazy alaninowej i asparaginianowej, γ-glutamylotransferazy i/lub dehydrogenazy mleczanowej. Co istotne, po zaprzestaniu podawania leku zazwyczaj następowała normalizacja tych parametrów.8

W różnych badaniach odnotowano także rzadko występujące zmiany patologiczne w żołądku, grasicy i innych tkankach układu limfatycznego oraz nerkach. U psów, po podaniu dawek zbliżonych do leczniczych, występowało zaczerwienienie spojówek i łzawienie. Przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg masy ciała na dobę) u niektórych psów i małp zaobserwowano zmętnienie i/lub obrzęk rogówki.9

Wpływ na rozrodczość i teratogenność

Badania płodności, rozrodczości i teratogenności wykazały, że klarytromycyna w dawkach 150-160 mg/kg masy ciała na dobę nie wpływa na cykl rujowy, płodność, poród oraz liczbę i żywotność potomstwa.10

Nie stwierdzono działania teratogennego klarytromycyny w badaniach przeprowadzonych na:11

  • szczurach szczepu Wistar (klarytromycyna podawana doustnie)
  • szczurach szczepu Sprague-Dawley (klarytromycyna podawana doustnie i dożylnie)
  • białych królikach nowozelandzkich
  • małpach z rodziny makakowatych

Jedynie w dodatkowym badaniu na szczurach szczepu Sprague-Dawley, przy zastosowaniu podobnych dawek i warunków eksperymentu, zaobserwowano niewielki (6%), statystycznie nieistotny wzrost występowania wrodzonych wad układu krążenia. Wady te przypisano spontanicznej ekspresji zmutowanych genów w badanej populacji.12

W dwóch badaniach na myszach uzyskano zróżnicowany wynik dotyczący częstości występowania rozszczepu podniebienia (3-30%). Dawki zastosowane w tych badaniach przekraczały 70-krotnie maksymalne dawki dobowe stosowane u ludzi (500 mg 2 razy na dobę). Stwierdzone anomalie uznano za wynik działania toksycznego klarytromycyny na organizm matki i płód, a nie za efekt teratogenny.13

U małp otrzymujących klarytromycynę w dawce około 10-krotnie większej od maksymalnej dobowej dawki stosowanej u ludzi (500 mg 2 razy na dobę), podawanej od 20. dnia ciąży, obserwowano wczesne poronienia. Efekt ten przypisano toksycznemu działaniu wysokich dawek leku na organizm matki. Dodatkowe badania na ciężarnych małpach, z zastosowaniem dawek 2,5-5-krotnie większych niż maksymalna dawka dobowa stosowana u ludzi, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla płodu.14

W odrębnym badaniu na myszach, którym podawano klarytromycynę w dawce 1 g/kg masy ciała na dobę (dawka około 70-krotnie większa niż stosowana u ludzi), nie stwierdzono działania mutagennego. Badania na szczurach samcach długotrwale narażonych na działanie bardzo dużych dawek klarytromycyny (do 500 mg/kg masy ciała na dobę, czyli 35-krotnie więcej niż wynosi maksymalna dobowa dawka stosowana u ludzi) nie wykazały czynnościowego zmniejszenia płodności.15

Mutagenność

Badania mutagenności z wykorzystaniem testu Amesa nie wykazały potencjalnego działania mutagennego klarytromycyny w stężeniu wynoszącym 25 μg na płytkę Petriego lub mniejszym. Natomiast stężenie leku wynoszące 50 μg wykazywało działanie toksyczne wobec wszystkich badanych szczepów bakteryjnych.16

Gatunek zwierzęcia Schemat dawkowania Obserwacje
Małpy (naczelne) 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni
35 mg/kg mc./dobę przez 1 miesiąc
400 mg/kg mc./dobę przez 28 dni
Brak działań niepożądanych przy dawkach 100 mg/kg i 35 mg/kg
Przy dawce 400 mg/kg: zgon 2 z 10 małp (8. dzień), żółto zabarwiony kał
Szczury 75 mg/kg mc./dobę przez 1 miesiąc
35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące
8 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy
Brak obserwowanych działań niepożądanych przy wszystkich dawkach
Psy 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni
10 mg/kg mc./dobę przez 1-3 miesiące
4 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy
Brak działań niepożądanych przy wszystkich dawkach
Zaczerwienienie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do leczniczych
Zmętnienie/obrzęk rogówki przy bardzo wysokich dawkach
Myszy i szczury (toksyczność ostra) 5 g/kg mc. (jednorazowo) Zgon 1 szczura, wszystkie myszy przeżyły
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl