działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ofloksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ofloksacyna, będąca chinolonem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, szczególnie przy miejscowym stosowaniu okulistycznym w dawkach klinicznie istotnych, gdzie nie stwierdzono toksyczności ani działań mutagennych. Preparaty takie jak VisioFlox, Ofloxamed, Oflodinex czy Ofloxacin-POS są dobrze tolerowane przy częstym i długotrwałym stosowaniu, a minimalne ogólnoustrojowe wchłanianie eliminuje ryzyko toksykologiczne u ludzi. Badania genotoksyczności i farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, choć brak jest długoterminowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. Ofloksacyna nie wpływa negatywnie na rozrodczość, rozwój płodowy ani nie wykazuje działania teratogennego.
badanie przedkliniczne, chinolon, chrząstka stawowa, dysfagia, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, neurotoksyczność, Oflodinex, ofloksacyna, Ofloxacin-POS, Ofloxamed, potencjał mutagenny, preparat okulistyczny, produkt okulistyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, VisioFlox, zaćma, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne tramadolu chlorowodorku wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej u gryzoni i psów, hepatotoksyczność oraz objawy typowe dla opioidów (niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność, drgawki) pojawiały się jedynie przy dawkach 10-krotnie wyższych niż kliniczne. Dobrze tolerowane dawki doustne wynosiły 20 mg/kg u szczurów i 10 mg/kg u psów, a doodbytniczo u psów 20 mg/kg. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vivo, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego u szczurów; u myszy zaobserwowano jedynie nieznamienne statystycznie zmiany przy dawkach ≥15 mg/kg. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej tramadol wykazywał działanie toksyczne u samic i zwiększał śmiertelność noworodków przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę u szczurów oraz >125 mg/kg u królików, z opóźnionym kostnieniem i zaburzeniami rozwojowymi potomstwa, jednak bez wpływu na płodność samców i samic. Tramadol przenika przez łożysko, a jego stosowanie w skojarzeniu z paracetamolem nie wykazało dodatkowego ryzyka teratogennego przy dawkach terapeutycznych, choć dawka 50/434 mg/kg (8,3× dawka terapeutyczna) indukowała embriotoksyczność i fetotoksyczność u szczurów.
anomalia kostnienia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, hepatotoksyczność, mutagenność, NOAEL, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła toksyczność, przewód pokarmowy, rakotwórczość, śmiertelność noworodkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność u samic, toksyczny wpływ na reprodukcję, tramadol chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie kostnienia szkieletu, zatrucie tramadolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentohexal 600 retard 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pentoksyfiliny wskazują na różnorodne profile toksyczności w zależności od drogi podania i dawki. Toksyczność ostra wykazuje wartości LD50: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach i psach przy dawkach do 1000 mg/kg (szczury) i 100 mg/kg (psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów indukowały poważne zaburzenia neurologiczne, krążeniowe, krwotoczne, płucne oraz zmiany w jądrach. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie potwierdziły działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano nieznaczny wzrost łagodnych gruczolakowłókniaków sutka o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności pentoksyfiliny.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, koordynacja ruchowa, krwotok, laktacja, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu krążenia, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actikerall (5 mg + 100 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Actikerall, zawierającego fluorouracyl (FU) oraz kwas salicylowy, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu na skórę. Fluorouracyl wykazuje działanie przeciwmetaboliczne, a jego ogólnoustrojowa biodostępność jest zależna od dawki; letalne efekty obserwowano jedynie przy dawkach do 10 000 razy wyższych niż stosowane u ludzi. Badania in vitro wykazały potencjalne działanie mutagenne FU, a podanie dootrzewnowe u myszy wskazało na ryzyko kancerogenne przy ekspozycji ogólnoustrojowej. Wyniki badań na gryzoniach nie potwierdziły jednoznacznie teratogenności, choć duże dawki FU podawane systemowo mogły wywoływać efekty teratogenne lub embriotoksyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe fluorouracylu po aplikacji miejscowej jest bardzo ograniczone, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych u ludzi.
aplikacja miejscowa, biodostępność fluorouracylu, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluorouracyl, kwas salicylowy, niepłodność męska, odczyn skórny, ryzyko kancerogenne, toksyczność fluorouracylu, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) i wykazały, że głównymi narządami docelowymi są układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich na połączeniu oskrzelowo-pęcherzykowym) oraz serce (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego). U szczurów stwierdzono waskulopatię przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc., co odpowiada około 4-krotności ekspozycji u ludzi po dawce terapeutycznej 0,5 mg/dobę. Badania rakotwórczości wykazały brak działania kancerogennego u szczurów do dawki 2,5 mg/kg mc. (50-krotność ekspozycji u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego w testach genotoksyczności.
chłoniak złośliwy, dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź neurobehawioralna, przenikanie przez łożysko, przerost tkanki mięśniowej, przetrwały pień tętniczy, śmiertelność zarodka, układ limfatyczny, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zaburzenia neurobehawioralne, zwyrodnienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Teva 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone w modelach małp i królików. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę, co skutkowało wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano zależne od dawki wady rozwojowe, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) stwierdzono odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. W badaniach na małpach dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały znaczną toksyczność obejmującą śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie oraz zmiany zapalne i atrofie w układzie chłonnym i szpiku kostnym.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie teratogenne, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczki nerkowej, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada przepony, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum PP 200 Polfarmex zawiera nikotynamid w dawce 200 mg, jednak nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Przegląd literatury naukowej nie wykazał działania rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego nikotynamidu, zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Brak jest danych wskazujących na potencjalne ryzyko onkogenne, uszkodzenia materiału genetycznego czy zaburzenia rozwoju embrionalnego pod wpływem tej substancji czynnej.
badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, niacyna, nikotynamid, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, rozwój embrionalny, test in vitro, uszkodzenie płodu, witamina PP, witamina z grupy B - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asduter 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Asduter 15 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), a zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe). W badaniach na małpach stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3-krotnie wyższą niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, Asduter, AUC, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Przedkliniczne badania epirubicyny, substancji czynnej Farmorubicin PFS, wykazały jej wyraźne działanie genotoksyczne, mutagenne i rakotwórcze, co jest zgodne z mechanizmem działania antracyklin polegającym na interkalacji do DNA i hamowaniu topoizomerazy II. W modelach zwierzęcych stwierdzono toksyczność narządową obejmującą układ krwiotwórczy (mielosupresja), przewód pokarmowy (uszkodzenia błony śluzowej), serce (kardiotoksyczność), nerki (zaburzenia funkcji wydalniczej), wątrobę (hepatotoksyczność) oraz narządy rozrodcze. Szczególnie istotne są obserwacje dotyczące uszkodzeń gonad u samców i samic, w tym zmniejszenie masy jąder i najądrzy, zahamowanie spermatogenezy oraz zmiany strukturalne i funkcjonalne jajników i macicy, co przekłada się na obniżoną płodność.
antracyklina, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie topoizomerazy II, hepatotoksyczność, interkalacja DNA, kardiotoksyczność, mechanizm działania, mielosupresja, narząd rozrodczy, obniżenie płodności, organogeneza, przewód pokarmowy, spermatogeneza, teratogeneza, toksyczność embrionalna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomów, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tolperison NeuroPharma 150 mg
Tolperyzon chlorowodorek (Tolperison NeuroPharma) nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz krytyczny okres organogenezy. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak dostępne opisy przypadków u kobiet ciężarnych są nieliczne i niewystarczające do sformułowania jednoznacznych rekomendacji. Stosowanie tolperyzonu w ciąży powinno być rozważane wyłącznie wtedy, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być poprzedzona indywidualną oceną stanu klinicznego pacjentki oraz staranną analizą stosunku korzyści do ryzyka. W trakcie terapii u kobiet ciężarnych konieczne jest dokładne monitorowanie przebiegu ciąży i rozwoju płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debretin Forte 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Debretin Forte (200 mg, tabletki powlekane), wykazały brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych. Oznacza to, że w warunkach eksperymentalnych nie zaobserwowano wad rozwojowych u płodów, co stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa leku, szczególnie w kontekście jego stosowania u kobiet w ciąży. Wyniki te zostały uwzględnione w charakterystyce produktu leczniczego, w punkcie 4.6, dotyczącej zaleceń klinicznych dla tej grupy pacjentek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Novate 0,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klobetazolu propionianu, substancji czynnej kremu NOVATE (0,5 mg/g), wykazały brak długoterminowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach doustne podawanie dawek do 50 mg/kg masy ciała nie wpływało negatywnie na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano istotne zaburzenia reprodukcyjne, takie jak zwiększona liczba wchłoniętych embrionów oraz zmniejszona liczba żywych płodów. Badania teratogenności na myszach i królikach wykazały działanie fetotoksyczne i teratogenne już przy dawkach podskórnych odpowiednio 1 mg/kg i 0,03 mg/kg u myszy oraz 3 i 10 μg/kg u królików, co odpowiada zaledwie 0,01–0,33 dawkom systemowo wchłanianym po miejscowym zastosowaniu preparatu NOVATE.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące składników preparatu Vicks AntiGrip Dzień i Noc, tj. paracetamolu, pseudoefedryny i difenhydraminy, nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy standardowym stosowaniu. Paracetamol wykazuje niejednoznaczne wyniki w badaniach mutagenności in vitro i in vivo, a w badaniach na szczurach przy dawce 500 mg/kg/dobę zaobserwowano guzy wątroby, co sugeruje ograniczone dowody na potencjał rakotwórczy. Brakuje jednak aktualnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu zgodnie z nowoczesnymi standardami. Chlorowodorek pseudoefedryny, podawany w dawkach około 15 mg/kg u gryzoni, nie wykazał toksyczności reprodukcyjnej ani teratogenności, choć dawki toksyczne dla samic szczurów powodowały zmniejszenie masy ciała płodu i opóźnienie kostnienia. Brak jest danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność i okres okołoporodowy.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, opóźnienie kostnienia, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość paracetamolu, ryzyko mutagenne, toksyczność paracetamolu, toksyczność płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omniscan 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania gadodiamidu (substancji czynnej Omniscan) wykazały jego korzystny profil bezpieczeństwa i farmakokinetyki. W modelach zwierzęcych (psy, szczury) nie zaobserwowano istotnych efektów kardiotoksycznych, a testy in vitro potwierdziły brak wpływu na uwalnianie histaminy, aktywację układu dopełniacza, aktywność cholinoesterazy, lizozymu oraz morfologię erytrocytów. Testy skórne u świnek morskich nie wykazały właściwości antygenowych, co wskazuje na niski potencjał alergizujący. Farmakokinetyka charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, eliminacją głównie przez nerki drogą przesączania kłębuszkowego oraz objętością dystrybucji około 25% objętości ciała. Czas połowicznej eliminacji u ludzi i małp jest porównywalny, co potwierdza przewidywalność farmakokinetyczną.
alergia, antygen, cholinoesteraza, dystrybucja leku, działanie teratogenne, erytrocyty, gadodiamid, histamina, lizozym, naczynia krwionośne, podanie dotętnicze, podanie okołonaczyniowe, potencjał rakotwórczy, przesączanie kłębuszkowe, przestrzeń zewnątrzkomórkowa, rozrodczość, środek kontrastowy, tolerancja miejscowa, układ dopełniacza, układ kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclada 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Gliclada, wykazały brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu dawek terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa dla pacjentów z cukrzycą typu 2. Ocena genotoksyczności nie wykazała potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a badania teratogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dawki dla ludzi zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów. Ponadto, gliklazyd nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności reprodukcyjne zwierząt doświadczalnych, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, stosowanie leku, substancja czynna, teratogen, teratogenność, toksyczność po podaniu, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu w postaciach 3350 i 4000, stosowanego w różnych preparatach leczniczych, potwierdzają brak istotnej toksyczności ogólnoustrojowej oraz toksycznego wpływu na przewód pokarmowy. Badania toksyczności ostrej i po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego. W szczególności, długoterminowe badania na zwierzętach potwierdziły bezpieczeństwo makrogolu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Preparat Moviprep, zawierający makrogol 3350, kwas askorbowy i siarczan sodu, również nie wykazał znaczącego działania toksycznego. Ponadto, badania interakcji farmakokinetycznych u szczurów wskazują, że makrogol 4000 nie wpływa na wchłanianie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwzakrzepowych, inhibitorów wydzielania kwasu solnego ani sulfonamidów hipoglikemizujących.
badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcja farmakologiczna, karcynogenność, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego, makrogol 3350, makrogol 4000, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przewód pokarmowy, sulfonamid hipoglikemizujący, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na przewód pokarmowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg
Przedkliniczne badania toksyczności teriflunomidu przeprowadzone na myszach, szczurach i psach wykazały, że główne narządy docelowe toksyczności to szpik kostny, narządy limfoidalne, jama ustna, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustka. Obserwowano niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię, limfopenię oraz wtórne zakażenia, co jest konsekwencją immunosupresji wynikającej z hamowania podziałów komórkowych. Zwierzęta laboratoryjne wykazywały większą wrażliwość na teriflunomid niż ludzie, a toksyczne efekty pojawiały się przy ekspozycji równej lub niższej od terapeutycznych stężeń u ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, a długoterminowe testy rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału kancerogennego leku.
4-trifluorometyloanilina, dehydrogenaza dihydroorotanu, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hamowanie podziałów komórkowych, komórka B, leukopenia, limfocyt T, limfopenia, małopłytkowość, narząd limfoidalny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, odpowiedź przeciwciał, potencjał kancerogenny, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, przewód pokarmowy, szpik kostny, teriflunomid, układ immunologiczny, zakażenie wtórne - Leksykon chorób i schorzeń
Padaczka – Leczenie
Padaczka to przewlekłe schorzenie neurologiczne charakteryzujące się napadami padaczkowymi, które u około 60-70% pacjentów można skutecznie kontrolować farmakoterapią. Leczenie rozpoczyna się zwykle od monoterapii lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lamotrygina, lewetyracetam czy karbamazepina w padaczce ogniskowej, oraz kwas walproinowy (z uwzględnieniem przeciwwskazań u kobiet w wieku rozrodczym), lamotrygina i lewetyracetam w padaczce uogólnionej. W przypadku nieskuteczności dwóch leków w odpowiednich dawkach diagnozuje się padaczkę lekooporną, co dotyczy 30-40% pacjentów. W takich sytuacjach rozważa się leczenie chirurgiczne (np. resekcję, ablację laserową, hemisferektomię, kalozotomię), metody neuromodulacji (VNS, RNS, DBS) oraz diety terapeutyczne, takie jak dieta ketogenna, które mogą zmniejszyć częstość napadów nawet o 30-75% w zależności od metody i czasu stosowania.
ablacja laserowa, dieta ketogenna, dieta o niskim indeksie glikemicznym, działanie niepożądane, działanie teratogenne, epileptogeneza, głęboka stymulacja mózgu, kalozotomia, kannabidiol, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad padaczkowy, neuroprotekcja, padaczka, padaczka lekooporna, politerapia, stan padaczkowy, stymulacja nerwu błędnego, wideo-EEG, zespół Dravet, zespół Lennox-Gastaut, zmodyfikowana dieta Atkinsa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna Max 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej Polopiryny MAX, nie wykazały działania rakotwórczego w długoterminowych testach na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz braku mutagenności w teście Amesa. Niemniej jednak, w hodowli ludzkich fibroblastów zaobserwowano aberracje chromosomalne, co wskazuje na potencjał genotoksyczny in vitro. Badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, zaburzenia implantacji oraz negatywny wpływ na funkcje poznawcze potomstwa. Dodatkowo, kwas acetylosalicylowy hamował owulację u szczurów, co sugeruje ryzyko zaburzeń funkcji rozrodczych.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, nefrotoksyczność, okno terapeutyczne, owrzodzenie, owulacja, śpiączka, test Amesa, uszkodzenie nerki, zaburzenie implantacji, zaburzenie poznawcze, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qsiva 7,5 mg + 46 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Qsiva, zawierającego fenterminę i topiramat, wykazały brak genotoksyczności i działania rakotwórczego obu substancji w monoterapii. Jednak topiramat wykazuje działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) oraz u ludzi, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży. Badania rozwojowe na szczurach i królikach wykazały, że monoterapia fenterminą lub topiramatem nie powoduje toksyczności u matki ani płodu, natomiast terapia skojarzona prowadzi do zmniejszenia masy ciała płodu bez działania teratogennego przy dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji (NOAEL/dawka kliniczna) dla fenterminy wynosi mniej niż 1×, a dla topiramatu około 2× dawki klinicznej, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa, szczególnie dla fenterminy.
badania przedkliniczne, dawka kliniczna, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fentermina i topiramat, genotoksyczność, laktacja, margines bezpieczeństwa, margines ekspozycji, monoterapia, NOAEL, organogeneza, potencjał kancerogenny, rozwój fizyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alexan 50 mg/ml
Produkt leczniczy Alexan zawierający cytarabinę (50 mg/ml) wykazuje działanie teratogenne i potencjalnie rakotwórcze, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży. Terapia cytarabiną powinna być rozważana jedynie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, kiedy ryzyko wad rozwojowych jest najwyższe. W przypadku terapii w drugim i trzecim trymestrze ryzyko uszkodzeń płodu jest mniejsze, jednak nadal obecne. Zaleca się długoterminową obserwację dzieci narażonych prenatalnie na cytarabinę. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania cytarabiny do mleka matki, jednak ze względu na potencjalne poważne działania niepożądane u niemowląt, karmienie piersią powinno być przerwane na czas terapii. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 10 ml (500 mg), 20 ml (1000 mg) i 40 ml (2000 mg), zawierających 1,28 mg sodu/ml roztworu.
Alexan, azoospermia, brak miesiączki, cytarabina, czynność gonad, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, karmienie naturalne, lek alkilujący, medycyna rozrodu, roztwór do infuzji, ryzyko teratogenne, substancja czynna, trymestr ciąży, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan pro 10 mg
Badania przedkliniczne loratadyny, substancji czynnej preparatu Loratan pro, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych klinicznie działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania loratadyny, a długoterminowe testy karcynogenności w modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego. W efekcie, stosowanie loratadyny w dawkach terapeutycznych jest bezpieczne z punktu widzenia ryzyka uszkodzeń DNA oraz rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dystocja, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, loratadyna, mutacja genowa, stężenie osoczowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ricordo 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku donepezylu wykazały, że lek ten rzadko wywołuje działania niepożądane inne niż zamierzone efekty farmakologiczne, głównie związane z pobudzeniem układu cholinergicznego, zgodnie z jego mechanizmem działania jako inhibitora acetylocholinesterazy. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji komórkowych in vitro i in vivo, nie wykazała istotnego potencjału mutagennego ani klastogennego w warunkach terapeutycznych, przy czym działanie klastogenne obserwowano jedynie przy stężeniach przekraczających ponad 3000-krotnie stężenie terapeutyczne w osoczu. Długoterminowe badania kancerogenne na szczurach i myszach potwierdziły brak działania rakotwórczego chlorowodorku donepezylu.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, chlorowodorek donepezylu, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, inhibitor acetylocholinesterazy, martwy płód, mutacja komórkowa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, stężenie stacjonarne w osoczu, stymulacja cholinergiczna, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, układ cholinergiczny, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Femoston 2 mg estradiolu (tabletki ceglasto-czerwone), 2 mg estradiolu + 10 mg dydrogesteronu (tabletki żółte)
Femoston, zawierający 2 mg estradiolu w tabletkach ceglastoczerwonych oraz 2 mg estradiolu i 10 mg dydrogesteronu w tabletkach żółtych, nie jest wskazany do stosowania w ciąży ani podczas karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy potwierdzić brak ciąży oraz poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji. W przypadku podejrzenia ciąży podczas leczenia, terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem. Dane epidemiologiczne nie wykazały działania teratogennego lub toksycznego na płód przy nieumyślnym narażeniu, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących celowego stosowania estradiolu i dydrogesteronu w ciąży, co należy jasno zakomunikować pacjentce.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Sandoz 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne octanu abirateronu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu krążącego, co skutkowało znaczącymi zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach układu rozrodczego oraz innych tkankach wrażliwych na androgeny. Zaobserwowano zmniejszenie masy narządów rozrodczych, zmiany makroskopowe i mikroskopowe w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i sutkach. Wszystkie zmiany hormonalne i ich skutki były całkowicie lub częściowo odwracalne, z normalizacją parametrów w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Badania płodności u szczurów potwierdziły odwracalny negatywny wpływ na zdolności reprodukcyjne samców i samic, z powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po odstawieniu leku. W badaniach rozwojowych odnotowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia okołoporodowego oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego.
badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, gospodarka hormonalna, mechanizm działania abirateronu, nadnercze, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, parametr płodności, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, przysadka, śmiertelność okołoporodowa, sutek, synteza androgenów, testosteron krążący, toksyczny wpływ na rozwój, wskaźnik przeżycia, zewnętrzny narząd płciowy, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin + Tazobactam Kalceks wykazały korzystny profil toksykologiczny, bez istotnych zagrożeń dla człowieka w konwencjonalnych testach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na szczurach zaobserwowano wpływ na płodność i rozwój embrionalny, w tym zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz anomalie w budowie żeber, które korelowały z toksycznością u samic ciężarnych. Pomimo tych efektów, płodność pokolenia F1 oraz rozwój pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na zdolności reprodukcyjne kolejnych generacji.
badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, malformacja rozwojowa, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność noworodków, tazobaktam, toksyczność matczyna, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verdye 5 mg/ml
Przeprowadzone badania toksyczności ostrej zieleni indocyjaninowej wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu dożylnym wynosiły odpowiednio: 87 mg/kg masy ciała u szczurów, 60 mg/kg u myszy oraz 50-80 mg/kg u królików. Po podaniu dootrzewnowym u myszy LD50 wyniosła 650 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano żadnych makroskopowych ani histopatologicznych zmian w tkankach zwierząt, co wskazuje na brak ostrej toksyczności na poziomie tkanek przy tych dawkach.
Ocena potencjału genotoksycznego zieleni indocyjaninowej obejmowała standardowe testy, takie jak test Amesa, test mutacji genów w locus kinazy tymidynowej (TK+/-) w komórkach L5178Y oraz test aberracji chromosomowej w komórkach V79. Wszystkie testy dały wyniki negatywne, potwierdzając brak działania mutagennego. Pomimo braku badań dotyczących wpływu na reprodukcję, teratogenności i rakotwórczości, wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na ryzyko tych działań niepożądanych, co wspiera bezpieczeństwo stosowania zieleni indocyjaninowej w diagnostyce medycznej.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kinaza tymidynowa, LD50, mutacja genów, mutacja punktowa, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, ryzyko kancerogenne, ryzyko reprodukcyjne, substancja czynna, test Amesa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, właściwość rakotwórcza, wpływ na reprodukcję, zieleń indocyjaninowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dysport 500 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A/fiolkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A (Dysport) wykazały dobrą tolerancję leku w różnych modelach zwierzęcych, w tym po podaniu domięśniowym oraz do mięśnia wypieracza pęcherza moczowego. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach stosowano dawki do 12 j./zwierzę, nie obserwując toksyczności ogólnoustrojowej. Ocena wpływu na rozrodczość u ciężarnych szczurów i królików wykazała brak teratogenności przy dawkach do 79 j./kg mc. (szczury) i 42 j./kg mc. (króliki), jednak wyższe dawki powodowały poronienia. W badaniach na młodocianych szczurach (dawka łączna do 33 j./kg mc.) nie stwierdzono negatywnego wpływu na wzrost, rozwój reprodukcyjny, neurologiczny ani neurobehawioralny. Badania miejscowej tolerancji nie wykazały podrażnienia oczu po podaniu do worka spojówkowego królików.
Clostridium botulinum typu A, działanie teratogenne, kompleks neurotoksyny, mięsień prążkowany, mięsień wypieracz, niewydolność oddechowa, obniżona płodność, pęcherz moczowy, podrażnienie oczu, porażenie mięśni, poronienie, poziom dawkowania bez obserwowanych działań niepożądanych, rozwój neurobehawioralny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność u młodocianych, tolerancja miejscowa, worek spojówkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Temozolomide Fair-Med 100 mg
Temozolomid, lek alkilujący stosowany w terapii glejaków złośliwych, wykazuje działanie teratogenne i genotoksyczne, co ma istotne implikacje dla pacjentów w wieku rozrodczym. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały teratogenność przy dawce 150 mg/m², a brak danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży ogranicza ocenę bezpieczeństwa. Zaleca się unikanie stosowania temozolomidu w ciąży oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii u kobiet. U mężczyzn wskazane jest stosowanie antykoncepcji podczas leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu terapii, a także rozważenie kriokonserwacji nasienia ze względu na ryzyko nieodwracalnej bezpłodności.
bezpłodność nieodwracalna, bilans korzyści i ryzyka, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, glejak złośliwy, kapsułki twarde, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, laktoza bezwodna, lek przeciwnowotworowy alkilujący, materiał genetyczny, metoda antykoncepcji, nietolerancja laktozy, płodność, przenikanie leku do mleka, temozolomid, Temozolomide FAIR-MED - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polibiotic (5 mg + 5000 j.m. + 400 j.m.)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Polibiotic, zawierającego neomycynę siarczan, polimyksynę B siarczan oraz bacytracynę cynkową, wykazały brak działania teratogennego bacytracyny i neomycyny u ciężarnych szczurów. Jednak brak jest danych dotyczących teratogenności polimyksyny B. W zakresie wpływu na płodność, bacytracyna nie wykazała toksyczności u królików i szczurów, natomiast polimyksyna B może zaburzać ruchliwość plemników u koni, choć konsekwencje tego zjawiska dla płodności pozostają nieznane. Dla neomycyny brak jest danych dotyczących wpływu na płodność, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etopro 25 mg
Lek Etopro zawierający topiramat w dawce 25 mg w postaci tabletek powlekanych posiada istotne przeciwwskazania, które różnią się w zależności od wskazania terapeutycznego. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na topiramat lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (0,4 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. W profilaktyce migreny lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko teratogenne. W terapii padaczki przeciwwskazania dotyczą ciąży, chyba że brak jest alternatywnego leczenia, oraz kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, przy czym możliwe jest zastosowanie leku po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści oraz pełnej informacji pacjentki.
działanie teratogenne, Etopro, laktoza jednowodna, leczenie alternatywne, metoda antykoncepcji, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, padaczka, planowanie rodziny, profilaktyka migreny, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana, topiramat - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Telmisartan HCT EGIS, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, przeprowadzono na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, stosując dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej. Nie wykazano dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników osobno. Charakterystyczne zmiany obejmowały hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego), oraz zmiany w układzie renina-angiotensyna (wzrost aktywności reniny w osoczu). Uszkodzenia śluzówki żołądka były możliwe do zapobiegania przez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. W badaniach na psach obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologiczną aktywnością telmisartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy we krwi, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, czerwona krwinka, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność i kancerogenność, hemodynamika nerek, hipertrofia i hiperplazja, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, renina w osoczu, telmisartan i hydrochlorotiazyd, uszkodzenie śluzówki żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMirta ORO 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła niekorzystnych efektów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa w długoterminowej terapii potwierdził dobrą tolerancję. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genów, uszkodzenia chromosomów i DNA, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u zwierząt zaobserwowano zmiany nowotworowe specyficzne gatunkowo (guzy tarczycy u szczurów, nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy), które nie przekładają się na ryzyko dla ludzi i są związane z indukcją enzymów wątrobowych przy dużych dawkach.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długotrwała farmakoterapia, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, guz tarczycy, induktor enzymu wątrobowego, laktacja, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie po implantacji, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Vitabalans 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metforminy, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania te potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metforminy. Dawkowanie w badaniach obejmowało tabletki powlekane zawierające 500 mg lub 1000 mg chlorowodorku metforminy (odpowiednio 390 mg lub 780 mg metforminy w postaci zasady).
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie teratogenne, genotoksyczność, metformina, mutagenność i klastogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, tabletka powlekana, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Nintedanib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności nintedanibu, dostępnego w dawkach 100 mg i 150 mg, wykazały niską toksyczność ostrą w modelach gryzoni, jednak u młodych szczurów zaobserwowano nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych kości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, wraz z utratą masy ciała, występowały u psów i makaków. Hepatotoksyczność była minimalna, z łagodnym wzrostem enzymów wątrobowych jedynie u makaków rezus, bez poważnych działań niepożądanych. Badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne i letalne na zarodki u szczurów przy ekspozycji poniżej MRHD (150 mg x 2/dobę), a u królików przy ekspozycji około trzykrotnie wyższej, z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i serca już przy dawkach niższych niż MRHD. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców szczurów ani znaczącego przenikania do mleka (≤ 0,5% dawki).
Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nintedanibu w dwuletnich badaniach na myszach i szczurach nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Profil bezpieczeństwa uwzględnia charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2 zmiany kostne i zębowe u młodych zwierząt oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego u innych gatunków, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Podsumowując, nintedanib charakteryzuje się ograniczoną toksycznością ogólną, istotnym potencjałem teratogennym oraz brakiem działania rakotwórczego i genotoksycznego, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja, inhibitor VEGFR-2, kapsułka miękka, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z kłącza pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu płynnego z kłącza pięciornika (Tormentillae rhizomae extractum fluidum), będącego składnikiem produktu leczniczego Tormentiol, są ograniczone i fragmentaryczne. Brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ tej substancji na reprodukcję, potencjał teratogenny, mutagenny oraz karcinogenny. W dokumentacji produktu wskazano, że inne składniki preparatu, takie jak boraks, wykazują kumulację w tkance jąder i indukują bezpłodność u zwierząt doświadczalnych (szczury, psy), natomiast ichtamol nie wykazuje działania teratogennego. Dane dotyczące genotoksyczności i rakotwórczości wyciągu z pięciornika nie są dostępne, co podkreśla potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, bezpłodność, boraks, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ichtamol, kumulacja w tkance jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Tormentillae rhizomae extractum fluidum, wada rozwojowa płodu, wyciąg płynny z kłącza pięciornika, wyciąg z kłącza pięciornika, wyciąg z pięciornika