skurcz oskrzeli
Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.
W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.
Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.
Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symbicort Turbuhaler
Symbicort Turbuhaler, zawierający budezonid (kortykosteroid) i formoterol fumaran dwuwodny (długo działający agonista receptorów β2), wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki zapewniającej kontrolę astmy, z regularną oceną stanu pacjenta i stopniowym zmniejszaniem dawki po uzyskaniu kontroli objawów. Zaleca się, aby pacjenci zawsze mieli przy sobie inhalator doraźny; w terapii podtrzymującej i doraźnej jest to ten sam inhalator, natomiast w leczeniu wyłącznie podtrzymującym konieczny jest oddzielny lek rozszerzający oskrzela. Po inhalacji dawki podtrzymującej należy płukać jamę ustną, aby zmniejszyć ryzyko drożdżakowego zakażenia. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzeń i konieczność stopniowego zmniejszania dawki, a w przypadku pogorszenia kontroli astmy lub POChP należy pilnie skonsultować się z lekarzem i rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidów lub antybiotykoterapię.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, drożdżyca jamy ustnej, duszność, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, hipotensja, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, jadłowstręt, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, pleśniawki, pochodne ksantyny, przełom nadnerczowy, rytonawir, skurcz oskrzeli, świsty oskrzelowe, tachyarytmia, tętniak, zaćma, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół wydłużonego QT, zwężenie aorty - Leksykon substancji czynnych
Olejek osnówki muszkatołowca – Działania niepożądane
Olejek osnówki muszkatołowca (Myristicae fragrantis aetheroleum), stanowiący 0,260 g na 100 g produktu ARGOL ESSENZA BALSAMICA, jest składnikiem aktywnym o potencjale wywoływania działań niepożądanych, głównie w postaci reakcji nadwrażliwości. Objawy te mogą obejmować świąd, zaczerwienienie, wysypkę, pokrzywkę, obrzęk, a także podrażnienia miejscowe skóry, błon śluzowych i jamy ustnej. Dodatkowo, przy stosowaniu inhalacji możliwe jest podrażnienie dróg oddechowych, kaszel oraz skurcz oskrzeli. W przypadku podania doustnego obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i bóle brzucha, a także zaburzenia neurologiczne, w tym bóle głowy, zawroty głowy i senność. Częstotliwość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona w dostępnych danych klinicznych.
Argol Essenza Balsamica, ból brzucha, ból głowy, dolegliwość trawienna, działanie niepożądane, etanol, inhalacja parowa, interakcje lekowe, Myristicae fragrantis aetheroleum, nadwrażliwość, nudność, objaw alergiczny, obrzęk, olejek osnówki muszkatołowca, olejki eteryczne, płyn doustny, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie miejscowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono na podstawie 6 badań klinicznych obejmujących 650 pacjentów, z czego 78 otrzymało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, a 572 stosowano nadtwardówkowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub w trakcie porodu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 5%) były nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) oraz rzadko i bardzo rzadko. Szczególną uwagę zwrócono na poważne reakcje, takie jak depresja oddechowa, zatrzymanie akcji oddechowej, skurcz krtani, obrzęk płuc, zatrzymanie akcji serca, wstrząs oraz wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, bupiwakaina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki niemowlęce, dysfonia, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotermia, hipotonia niemowlęca, hipowentylacja, lek przeciwbólowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, rumień, sinica, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek przeciwbólowy, sufentanyl, sufentanyl dożylny, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibufen dla dzieci o smaku malinowym 100 mg/5 ml
Produkt leczniczy Ibufen dla dzieci (ibuprofen 100 mg/5 ml, zawiesina doustna o smaku malinowym) może wywoływać różnorodne działania niepożądane, których znajomość jest kluczowa w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (często), niestrawność, ból brzucha, nudności i wzdęcia (niezbyt często), a także rzadsze powikłania, w tym choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, perforacja czy krwawienie (bardzo rzadko). W zakresie układu nerwowego mogą wystąpić bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie i uczucie zmęczenia (rzadko), a także bardzo rzadko zaburzenia widzenia i szumy uszne. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), a także zaostrzenie astmy i skurcz oskrzeli.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezsenność, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, duszność, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świszczący oddech, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterynowy – Działania niepożądane
Kwas gadoterynowy, stosowany jako środek kontrastowy do MRI w stężeniu 0,5 mmol/ml (sól z megluminą), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych (n=2822) oraz obserwacyjnych (n=185500). Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy, z częstością ≥1/1000 do <1/100. Reakcje nadwrażliwości, szczególnie natychmiastowe (w trakcie lub do 1 godziny po podaniu), mogą manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi, żołądkowo-jelitowymi, stawowymi i krążeniowymi, stanowiąc potencjalne zagrożenie wstrząsem anafilaktycznym. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest nerkopochodne włóknienie układowe (NSF), głównie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, choć zgłoszono pojedyncze przypadki związane z kwasem gadoterynowym, często w koeksponowaniu z innymi gadolinowymi kontrastami.
astenia, drgawki, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon substancji czynnych
Desfluran – Przeciwwskazania stosowania
Desfluran, wziewny środek znieczulający z grupy węglowodorów halogenowych, jest skuteczny w anestezjologii, jednak posiada liczne przeciwwskazania. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na halogenowe anestetyki, z podejrzeniem lub potwierdzoną skłonnością do hipertermii złośliwej (MH), a także u dzieci do indukcji znieczulenia oraz u niezaintubowanych dzieci poniżej 6 lat ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych ze strony układu oddechowego (kaszel, bezdech, skurcz krtani, zwiększone wydzielanie śliny). Ponadto, desfluran może indukować tachykardię i wzrost ciśnienia tętniczego, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub tam, gdzie takie zmiany hemodynamiczne są niepożądane. Przeciwwskazany jest także u osób z historią zapalenia wątroby lub umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności wątroby po zastosowaniu halogenowych anestetyków.
anestetyk halogenowy, anestezjologia, bezdech, choroba niedokrwienna serca, desfluran, działanie niepożądane, eozynofilia, halogenowy środek znieczulający, hepatotoksyczność, hipertermia złośliwa, indukcja znieczulenia, leukocytoza, niedokrwienie, podrażnienie dróg oddechowych, podtrzymywanie znieczulenia, premedykacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, stabilność hemodynamiczna, węglowodór halogenowy, wziewny środek znieczulający, zabieg stomatologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie oddechu, znieczulenie ogólne, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidocain-Egis 10% (100 mg/ml)
Produkt leczniczy Lidocain-EGIS 10% aerozol na skórę zawiera lidokainę, działającą miejscowo znieczulająco. Przy prawidłowym stosowaniu ryzyko działań ogólnoustrojowych jest minimalne ze względu na znikome przenikanie substancji czynnej do krążenia. Działania niepożądane mogą wystąpić głównie w przypadku przekroczenia zalecanych dawek, szybkiego wchłaniania, nadwrażliwości lub idiosynkrazji. Najczęściej obserwowane reakcje miejscowe to uczucie kłucia (ustępujące w ciągu 1 minuty), przemijający rumień, obrzęk oraz zaburzenia czucia w miejscu aplikacji. Występowanie działań niepożądanych klasyfikuje się według standardowych kategorii częstości, jednak brak jest dokładnych danych klinicznych dotyczących częstości ich występowania dla tego preparatu.
anestetyki amidowe, drgawki, działania ogólnoustrojowe, idiosynkrazja, lidokaina, lidokaina aerozol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, porażenie oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rumień, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czucia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazol Towa 40 mg
Ezomeprazol Towa, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 20 mg i 40 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa niezależnym od dawki, postaci farmaceutycznej, wskazań czy grupy wiekowej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, ból brzucha, biegunka oraz nudności. Istotne z klinicznego punktu widzenia są rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, ciężka hipomagnezemia prowadząca do hipokalcemii i hipokalemii, zaburzenia wątroby (w tym niewydolność i encefalopatia), poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, TEN) oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Długotrwałe stosowanie wiąże się z podwyższonym ryzykiem złamań kości, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka osteoporozy.
agranulocytoza, działanie niepożądane, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe twarde, komorowe zaburzenia rytmu serca, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pancytopenia, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, polipy dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tężyczka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neupogen 600 mcg/ml (30 mln j.m./0,5 ml)
Preparat Neupogen zawierający filgrastym w stężeniu 600 µg/ml (30 mln j.m./0,5 ml) jest skutecznym czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Do najpoważniejszych powikłań należą reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zespół przesiąkania włośniczek, ciężka splenomegalia z ryzykiem pęknięcia śledziony, transformacja do zespołu mielodysplastycznego lub białaczki u pacjentów z przewlekłą neutropenią, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) oraz przełom sierpowatokrwinkowy u chorych z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są gorączka, bóle mięśniowo-szkieletowe (występujące u 10% pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nasileniem i u 3% z ciężkim), niedokrwistość oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. Szczegółowa klasyfikacja działań niepożądanych według systemu MedDRA wskazuje na ich zróżnicowaną częstość i lokalizację narządową, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej podczas terapii.
allogeniczne przeszczepienie szpiku, aminotransferaza asparaginianowa, bazofil, białaczka, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, dehydrogenaza mleczanowa, erytrocyty, filgrastym, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, glikokortykosteroidy, gorączka, hemoglobina, hiperurykemia, hipoalbuminemia, hipotonia, kaszel, komórki tuczne, mediatory reakcji zapalnej, naciek w płucach, nadwrażliwość, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pęknięcie śledziony, pokrzywka, przełom sierpowatokrwinkowy, przeszczepienie komórek progenitorowych, przewlekła neutropenia, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, trombocytopenia, wodobrzusze, wrodzona nietolerancja fruktozy, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół mielodysplastyczny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zibor 25000 j.m. anty Xa/ml
Bemiparyna sodowa, substancja czynna preparatu Zibor 25 000 j.m. anty-Xa/mL, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla heparyn drobnocząsteczkowych. Najczęściej obserwuje się miejscowe powikłania, takie jak wybroczyny (około 15% pacjentów) oraz krwiaki i ból w miejscu wstrzyknięcia. Powikłania krwotoczne występują często i mogą dotyczyć skóry, błon śluzowych, przewodu pokarmowego i dróg moczowych, prowadząc do niedokrwistości krwotocznej. Niezbyt często pojawia się łagodna, przemijająca trombocytopenia typu I, natomiast rzadko ciężka trombocytopenia typu II, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują krwiaki nadtwardówkowe i śródrdzeniowe po znieczuleniu zewnątrzoponowym lub nakłuciu lędźwiowym, które mogą skutkować trwałymi zaburzeniami neurologicznymi.
aminotransferaza, bemiparyna sodowa, enzym wątrobowy, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak, krwiak nadtwardówkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica skóry, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość krwotoczna, obrzęk głośni, odczyn alergiczny, odczyn anafilaktyczny, osteoporoza, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, trombocytopenia, trombocytopenia typu I, trombocytopenia typu II, wybroczyna, zaburzenie neurologiczne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bibloc 3,75 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, selektywnego beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia sercowego, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, a także skurcz oskrzeli i ostra niewydolność serca. Opisano przypadki przyjęcia nawet do 2000 mg bisoprololu, jednak już dawka 15 mg (przy zalecanej 7,5 mg) może wywołać ciężkie zaburzenia przewodzenia i objawy neurologiczne, np. zawroty głowy. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których przedawkowanie może nasilać objawy kliniczne i wymagać stopniowego zwiększania dawki na początku terapii. Objawy przedawkowania wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i obejmują m.in. bradykardię, niedociśnienie, blok AV, skurcz oskrzeli, hipoglikemię oraz objawy niewydolności serca.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, elektrokardiografia, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zastój w krążeniu płucnym, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibutact 40 mg/ml
Lek Ibutact (40 mg/ml zawiesina doustna) zawiera ibuprofen, NLPZ, i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze (sorbitol ciekły 40 mg/ml, glikol propylenowy 10 mg/ml, benzoesan sodu 2 mg/ml). Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, astma aspirynowa, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka/dwunastnicy, ciężką niewydolność wątroby, nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i serca (klasa IV NYHA), zaburzenia krzepnięcia, skazy krwotoczne, aktywne krwawienia naczyniowo-mózgowe oraz trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i zaburzeń nerkowych u płodu. Lek jest przeciwwskazany u dzieci <3 miesięcy i <5 kg masy ciała oraz u pacjentów z ciężkim odwodnieniem (np. wymioty, biegunka), co zwiększa ryzyko nefrotoksyczności ibuprofenu.
astma, astma aspirynowa, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja, działanie przeciwpłytkowe, gastroprotekcja, ibuprofen, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, perforacja wrzodu, pokrzywka, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etopozyd Accord
Etopozyd Accord (20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest lekiem przeciwnowotworowym wymagającym podawania pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza. Najpoważniejszym działaniem toksycznym jest mielosupresja, która może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, w tym śmierci. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych: liczby płytek krwi, poziomu hemoglobiny oraz liczby krwinek białych z rozmazem, zarówno przed rozpoczęciem terapii, jak i przed każdą kolejną dawką. Nie należy stosować leku u pacjentów z neutrofilami <1500 komórek/mm3 lub płytkami <100 000 komórek/mm3, chyba że jest to spowodowane procesem nowotworowym. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku neutropenii <500 komórek/mm3 przez ponad 5 dni, gorączki lub infekcji, trombocytopenii <25 000 komórek/mm3, toksyczności stopnia 3 lub 4 oraz klirensu nerkowego <50 ml/min. Przed terapią należy wyleczyć istniejące infekcje bakteryjne, a także zachować odstęp czasowy po wcześniejszej radioterapii lub chemioterapii w celu regeneracji szpiku.
aberracja chromosomu 11q23, alkohol benzylowy, anomalia chromosomalna, chemioterapia, duszność, etanol bezwodny, etopozyd, hemoglobina, hipoalbuminemia, kortykosteroid, krwinki białe, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, mielosupresja, neutrofile, niedociśnienie, ostra białaczka, płytki krwi, radioterapia, reakcja anafilaktyczna, regeneracja szpiku kostnego, skurcz oskrzeli, wtórna białaczka, wynaczynienie, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acecor 400 mg
Przedawkowanie acebutololu, beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak ciężka bradykardia (<40-50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze z ryzykiem zapaści krążeniowej, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia), zaburzenia przewodzenia, obrzęk płuc oraz zaburzenia świadomości od splątania do śpiączki. Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, hipoglikemia (w wyniku blokady receptorów β2-adrenergicznych) oraz rzadko hiperkaliemia. Objawy te stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
acebutolol, amina katecholowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diazepam, digoksyna, dysfagia, elektrostymulacja serca, fenytoina, glukagon, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipoperfuzja mózgowa, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek presyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek rozszerzający oskrzela, lidokaina, niedociśnienie, niewydolność lewokomorowa, obrzęk płuc, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopidogrel Genoptim 75 mg
Klopidogrel, substancja czynna leku Clopidogrel Genoptim 75 mg, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 44 000 pacjentów, z czego ponad 12 000 stosowało lek przez co najmniej rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, obserwowane szczególnie w pierwszym miesiącu terapii. W badaniu CAPRIE częstość krwawień wynosiła 9,3% zarówno dla klopidogrelu, jak i kwasu acetylosalicylowego (ASA), z podobnym odsetkiem ciężkich powikłań krwotocznych. Badania CURE, CLARITY, COMMIT i ACTIVE-A potwierdziły, że terapia skojarzona klopidogrelem z ASA zwiększa częstość krwawień, zwłaszcza pozaczaszkowych i przewodu pokarmowego (np. w ACTIVE-A 6,7% vs 4,3% w grupie placebo z ASA), jednak częstość ciężkich krwawień i udarów krwotocznych pozostaje zbliżona między grupami. W badaniu CURE odsetek krwawień u pacjentów kontynuujących terapię do 5 dni przed zabiegiem wynosił 9,6% (klopidogrel + ASA) vs 6,3% (placebo + ASA).
agnozja, agranulocytoza, choroba posurowicza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, granulocytopenia, hemofilia nabyta, hipoglikemia, klopidogrel, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, limfocytowe zapalenie jelita grubego, liszaj płaski, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, udar krwotoczny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia smaku, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, aktywny składnik leku Kostarox, jest selektywnym inhibitorem COX-2 i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etorykoksyb lub składniki pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, w tym skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem nosa, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Nie należy stosować go u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby (albumina <25 g/l lub ≥10 punktów w skali Childa-Pugha) oraz znaczne upośledzenie funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV NYHA), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (>140/90 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i naczyń mózgowych. Kostarox nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 16 roku życia.
acenokumarol, antagoniści receptora angiotensyny II, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby autoimmunologiczne, cukrzyca, cyklosporyna, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, etorykoksyb, hipercholesterolemia, inhibicja COX-2, inhibitor COX-2, inhibitory ACE, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, leki przeciwzakrzepowe, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja laktozy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polipy nosa, skala Childa-Pugha, skurcz oskrzeli, takrolimus, warfaryna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Działania niepożądane
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z rzadko występującymi i zazwyczaj łagodnymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak działanie przeczyszczające (po Apipulmol i Apitussic) oraz nudności i wymioty (Herbapect, Thiocodin). Preparat Thiocodin, zawierający dodatkowo kodeinę, charakteryzuje się szerszym spektrum działań niepożądanych, w tym bardzo częstymi nudnościami, wymiotami i zaparciami (≥1/10), a także niezbyt częstymi (≥1/1 000 do <1/100) objawami takimi jak ostry ból brzucha związany ze skurczem zwieracza Oddiego, zmniejszenie łaknienia czy podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka, wysypka i wypryski, występują niezbyt często w Thiocodinie, natomiast Herbapect może wywołać poważne reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego.
choroby dróg żółciowych, choroby układu oddechowego, depresja oddechowa, działanie przeczyszczające, hipotensja, kodeina, mioza, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na leki, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk Quinckego, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, pierwiosnek lekarski, skurcz oskrzeli, substancja wykrztuśna, sulfogwajakol, uzależnienie od leków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nastroju, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, ziele tymianku, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Produkt leczniczy Allerduo, zawierający flutykazon propionian, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku, często związane z nieprawidłową techniką aplikacji aerozolu donosowego. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do często występujących należą zaburzenia smaku, ból głowy, nieprzyjemny zapach, krwawienie z nosa, uczucie dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie oraz suchość w ustach. Rzadkie, ale istotne działania obejmują perforację przegrody nosowej, nadżerkę i owrzodzenie błony śluzowej nosa, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy.
aerozol donosowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, nadwrażliwość, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy nosowej, zaburzenie smaku, zaćma, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rozaprost 0,05 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu, substancji czynnej preparatu Rozaprost 0,05 mg/ml, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa leku. Współczynnik bezpieczeństwa wynosi co najmniej 1000, co oznacza znaczną różnicę między dawką leczniczą (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką toksyczną działającą ogólnoustrojowo. Badania na królikach i małpach nie wykazały miejscowej toksyczności przy dawkach do 100 µg/oko/dobę (około 67-krotnie większych od dawki terapeutycznej). Latanoprost nie wykazuje działania alergizującego, mutagennego ani rakotwórczego w standardowych testach genotoksyczności i kancerogenności. Ponadto, nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic oraz działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych. Zaobserwowano jednak trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach przekraczających dawkę leczniczą.
aberracje chromosomowe, częstość oddechowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, krople do oczu, latanoprost, melanina, melanocyty zrębu tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał kancerogenny, prostaglandyna F2α, resorpcja płodu, Rozaprost, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, test mutacji bakterii, toksyczność miejscowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Corsib 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Corsib, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia. Doświadczenia kliniczne wskazują na znaczne zróżnicowanie indywidualnej wrażliwości na dawki nawet do 2000 mg, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością serca. Objawy te wynikają z hamowania receptorów beta-1 w mięśniu sercowym oraz beta-2 w układzie oddechowym, co prowadzi do zwolnienia rytmu serca, spadku pojemności minutowej, zwężenia dróg oddechowych i zaburzeń metabolicznych, w tym hipoglikemii.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bronchokonstrykcja, choroba wieńcowa serca, diuretyk, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptory beta-adrenergiczne, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli, stymulator serca, technika nerkozastępcza, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Contril 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Contril (syrop 60 mg/10 mL), wykazuje obwodowe działanie przeciwkaszlowe poprzez hamowanie aktywności włókien C w oskrzelach i tchawicy, co potwierdzają badania in vitro i eksperymenty na zwierzętach. Mechanizm ten obejmuje zahamowanie uwalniania neuropeptydów odpowiedzialnych za przewodzenie bodźców czuciowych oraz zniesienie skurczu oskrzeli indukowanego histaminą, serotoniną i bradykininą, bez działania antycholinergicznego. Wartość ED50 dla działania rozkurczającego oskrzela jest zbliżona do dawki przeciwkaszlowej. Skuteczność lewodropropizyny w hamowaniu kaszlu wywołanego bodźcami obwodowymi jest porównywalna lub wyższa niż dropropizyny i kloperastyny, natomiast jej aktywność wobec kaszlu centralnego jest około dziesięciokrotnie niższa niż kodeiny. Brak efektów po podaniu do ośrodkowego układu nerwowego potwierdza obwodowy mechanizm działania.
bodźce centralne, depresja oddechowa, dolne drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, EEG, etiologia kaszlu, funkcje psychomotoryczne, górne drogi oddechowe, hiperkapnia, histamina, kaszel indukowany, kloperastyna, kodeina, krztusiec, lewodropropizyna, nerw błędny, neuropeptydy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, oksotremoryna, ośrodkowy układ nerwowy, pentametylenotetrazolem, przewlekła niewydolność oddechowa, rak płuca, receptory opioidowe, serotonina, skurcz oskrzeli, włókna aferentne, włókna C, zespół abstynencyjny - Leksykon substancji czynnych
Deksketoprofen – Działania niepożądane
Dekskeptoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla tej grupy leków, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to niedokrwistość, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, niestrawność oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku form iniekcyjnych). Zaburzenia żołądka i jelit mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych do poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, krwawienia czy perforacja, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Ponadto, deksketoprofen może wywoływać działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego (np. kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność) oraz nerek i wątroby (ostra niewydolność nerek, zapalenie wątroby). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, duszność, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, hipoplazja szpiku, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ketonuria, małopłytkowość, miąższowe wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja, plamica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trądzik, udar, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcie, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zdarzenie zakrzepowe tętnic, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardioxane
Cardioxane (deksrazoksan) wykazuje działanie mielosupresyjne, które może nasilać hematotoksyczność chemioterapii antracyklinami, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 1000 mg/m², co wymaga regularnego monitorowania parametrów hematologicznych. Lek może zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów, w tym ostrej białaczki szpikowej (AML) i zespołu mielodysplastycznego (MDS), szczególnie u dzieci i młodzieży leczonych chemioterapią wielolekową. Pomimo teoretycznego ryzyka wpływu na skuteczność terapii antracyklinami, większość badań nie wykazała istotnych różnic w odpowiedzi na leczenie ani w przeżyciu całkowitym. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na zmniejszony klirens deksrazoksanu i metabolitów, a także monitorowanie czynności wątroby i serca podczas terapii.
chłoniak Hodgkina, choroba zakrzepowo-zatorowa, dusznica bolesna, inhibitor topoizomerazy, klirens kreatyniny, małopłytkowość, mielosupresja, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, parametry hematologiczne, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szpik kostny, topoizomeraza II, wada zastawkowa serca, zaburzenia wątroby, zawał serca, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxydolor 80 mg
Oksykodon, substancja czynna leku Oxydolor, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych. Inne istotne działania obejmują zaburzenia oddychania, zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli i mięśni gładkich oraz zmniejszenie odruchu kaszlowego. Bardzo często obserwuje się zaparcia, nudności i wymioty, a także suchość w jamie ustnej, ból brzucha, biegunkę i niestrawność. Często występują zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, splątanie, depresja, niepokój, bezsenność i nadpobudliwość psychoruchowa. Niezbyt często pojawiają się objawy takie jak pobudzenie, euforia, dysforia, omamy, zmniejszone libido oraz uzależnienie od leku. Występują również rzadkie reakcje anafilaktyczne i zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego.
cholestaza, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hipogonadyzm, kolka żółciowa, krwiomocz, mimowolne skurcze mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, odruch kaszlowy, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, przedawkowanie opioidów, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leku, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół odstawienny noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Milrinon – Działania niepożądane
Milrinon, stosowany jako inotrop dodatni w terapii ostrej i przewlekłej niewydolności serca, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo pacjenta. Do najważniejszych należą zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz torsades de pointes, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a także niedociśnienie tętnicze (≥1/1 000 do <1/100) związane z działaniem wazodylatacyjnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na małopłytkowość, występującą bardzo często (≥1/10), zwłaszcza u dzieci i niemowląt, gdzie ryzyko wzrasta wraz z czasem trwania infuzji. Ponadto obserwuje się często (≥1/100 do <1/10) zmniejszenie liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do anemii i pogorszenia transportu tlenu. Hipokaliemia (≥1/1 000 do <1/100) jest istotnym czynnikiem ryzyka nasilającym arytmie, szczególnie u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.
częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drżenie, działanie inotropowe dodatnie, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, krwawienie dokomorowe, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelit, migotanie komór, milrinon, nadkomorowe zaburzenie rytmu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, przetrwały przewód tętniczy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, torsades de pointes, trzepotanie przedsionków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bilagra ORO
Bilagra ORO, zawierająca bilastynę, nie jest zalecana do stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a także u dzieci w wieku 2-5 lat z powodu ograniczonych danych klinicznych. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów glikoproteiny P (np. ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna, rytonawir, diltiazem), gdyż może to prowadzić do zwiększenia stężenia bilastyny w osoczu i podwyższonego ryzyka działań niepożądanych. Bilagra ORO zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co kwalifikuje preparat jako „wolny od sodu”, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
astma, Bilagra ORO, bilastyna, cyklosporyna, diltiazem, dwutlenek siarki, działanie niepożądane, erytromycyna, inhibitor glikoproteiny p, ketokonazol, niewydolność nerek, reakcja nadwrażliwości, rytonawir, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, stężenie bilastyny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asmenol 10 mg
Preparat Asmenol, zawierający montelukast, jest dostępny w trzech postaciach farmaceutycznych dostosowanych do wieku pacjenta: tabletki powlekane 10 mg dla osób ≥15 lat, tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg dla dzieci 6-14 lat oraz 4 mg dla dzieci 2-5 lat. Dawkowanie wynosi 1 tabletka raz na dobę, podawana wieczorem; u dzieci młodszych (2-14 lat) zaleca się przyjmowanie leku 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci <2 lat oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Montelukast nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi tę samą substancję czynną.
astma przewlekła o łagodnym nasileniu, astma przewlekła o umiarkowanym nasileniu, beta-agonista, ciężki napad astmy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, kontrola astmy, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast, niewydolność nerek, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram Retard 150 150 mg
Poltram Retard 150 zawiera 150 mg tramadolu chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu i jest stosowany w terapii bólu. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nudności oraz zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów, a także bóle głowy i senność (≥1/10). Rzadziej obserwuje się reakcje alergiczne (≥1/10 000 do <1/1000) takie jak duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowej interwencji. Zaburzenia psychiczne, w tym omamy, dezorientacja, zaburzenia snu i nastroju, występują rzadko i są zależne od indywidualnej reakcji pacjenta oraz czasu terapii. Istotnym ryzykiem jest rozwój uzależnienia, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu tramadolu.
astma oskrzelowa, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki pochodzenia mózgowego, dysuria, enzymy wątrobowe, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad paniki, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadol chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mikcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Zentiva
Kaspofungina wymaga ścisłego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko poważnych reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, która wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia. Objawy związane z uwalnianiem histaminy, takie jak wysypka rumieniowa, obrzęk twarzy i naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca oraz skurcz oskrzeli, mogą wymagać przerwania terapii i zastosowania leków przeciwhistaminowych lub glikokortykosteroidów. Kaspofungina wykazuje aktywność głównie przeciwko Candida i Aspergillus, a jej skuteczność wobec innych grzybów jest ograniczona, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii empirycznej. Współstosowanie z cyklosporyną (3 mg/kg mc.) może powodować przemijające wzrosty enzymów wątrobowych (AlAT i AspAT do ≤3x górnej granicy normy), dlatego konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby podczas terapii skojarzonej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cyklosporyna, drobnoustroje grzybicze, enzymy wątrobowe, histamina, kaspofungina, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, próby czynnościowe wątroby, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, terapia przeciwgrzybicza, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie wątroby, zawartość sodu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Tetraksetan – Działania niepożądane
Tetraksetan (DOTA) jest składnikiem kwasu gadoterowego, stosowanego jako środek kontrastowy w MRI, dostępny m.in. w preparacie Clariscan w stężeniu 0,5 mmol/ml (202,46 mg/ml). Działania niepożądane mają zwykle łagodny lub umiarkowany przebieg i obejmują najczęściej nudności, ból głowy oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Inne rzadkie działania to zaburzenia neurologiczne (np. drgawki, śpiączka), kardiologiczne (np. zatrzymanie akcji serca), oddechowe (np. skurcz krtani, obrzęk płuc) oraz skórne (np. rumień, wyprysk). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i przy jednoczesnym stosowaniu innych gadolinowych środków kontrastowych.
astma, biegunka, ból głowy, bradykardia, drgawki, hemoliza, hipotensja, kołatanie serca, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niewydolność nerek, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rezonans magnetyczny, rumień, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, tachykardia, tetraksetan, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie lękowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie węchu, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebbud 0,25 mg/2 ml
Lek Nebbud zawiera budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji i jest związany z ryzykiem działań niepożądanych typowych dla glikokortykosteroidów wziewnych. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥10%) do bardzo rzadkich (<0,01%). Do najczęstszych należą kandydoza jamy ustnej i gardła oraz podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. U pacjentów z POChP obserwuje się zwiększone ryzyko zapalenia płuc. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zahamowania czynności nadnerczy, opóźnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości kości oraz zaburzeń psychicznych, takich jak lęk, depresja, nadpobudliwość czy agresja.
budezonid, dysfagia, działanie immunosupresyjne kortykosteroidów, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid wziewny, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteopenia, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie głosu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon substancji czynnych
Maprotylina – Działania niepożądane
Maprotylina, tetracykliczny lek przeciwdepresyjny zawarty w produkcie Ludiomil, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, jednak ich nasilenie nie zawsze koreluje z dawką czy stężeniem leku w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększoną wrażliwość na działania przeciwcholinergiczne, neurologiczne, psychiczne i sercowo-naczyniowe oraz ryzyko kumulacji leku. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia), rzadkie przypadki zespołu SIADH z hiponatremią, a także liczne objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drgawki kloniczne mięśni), psychiczne (niepokój, mania, zaburzenia snu, myśli samobójcze) oraz sercowo-naczyniowego (tachykardia zatokowa, arytmie, rzadko torsade de pointes). Monitorowanie morfologii krwi oraz stanu klinicznego pacjenta jest wskazane, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, arytmia, ataksja, depersonalizacja, drgawka, drgawka kloniczna mięśni, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kołatanie serca, leukopenia, majaczenie, migotanie komór, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, omamy, parestezja, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan maniakalny, stan splątania, szum uszny, tachykardia komorowa, tachykardia zatokowa, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychotyczne, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Fenoterol – Właściwości farmakodynamiczne
Fenoterol, będący selektywnym agonistą receptorów beta2-adrenergicznych, jest stosowany głównie w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z bromkiem ipratropiowym. Mechanizm działania fenoterolu opiera się na pobudzeniu receptorów beta2, co aktywuje cyklazę adenylową i zwiększa stężenie cAMP, prowadząc do aktywacji kinazy białkowej A i rozluźnienia mięśni gładkich oskrzeli. Efekt rozszerzenia oskrzeli pojawia się szybko, w ciągu kilku minut po wziewnym podaniu, i utrzymuje się od 3 do 5 godzin. Fenoterol wykazuje również działanie ochronne przed skurczem oskrzeli wywołanym przez histaminę, metacholinę, zimne powietrze oraz alergeny, a także zwiększa klirens śluzowo-rzęskowy przy dawkach 0,6 mg, co wspomaga oczyszczanie dróg oddechowych. W dawkach terapeutycznych działa selektywnie na receptory beta2, natomiast w większych dawkach może pobudzać receptory beta1, co wiąże się z efektami kardiologicznymi, takimi jak tachykardia i zwiększona kurczliwość mięśnia sercowego. Fenoterol może także powodować wydłużenie odstępu QTc, szczególnie przy dawkach przekraczających zalecane, zwłaszcza po podaniu dożylnym lub doustnym.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, antagonista receptorów muskarynowych, astma oskrzelowa, bromek ipratropium, bromowodorek fenoterolu, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cyklaza adenylowa, cykliczny AMP, czynność skurczowa macicy, działanie antycholinergiczne, działanie spazmolityczne, glikogenoliza, hiperglikemia, hipokaliemia, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, kinaza białkowa A, klirens śluzowo-rzęskowy, lek sympatykomimetyczny, lipoliza, mediator prozapalny, obturacyjna choroba płuc, oczyszczanie dróg oddechowych, ostry napad skurczu oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, schorzenie oskrzelowo-płucne, skurcz oskrzeli, wydłużenie odstępu QTc - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pixigan
Pixigan, zawierający 150 mg chlorowodorku bupropionu w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania ze względu na ryzyko napadów drgawkowych, które występują z częstością około 0,1% przy dawkach do 450 mg/dobę. Przed rozpoczęciem terapii należy ocenić czynniki predysponujące do obniżenia progu drgawkowego, takie jak współistniejące leki obniżające ten próg, uzależnienie od alkoholu, urazy głowy, cukrzycę leczoną insuliną lub lekami hipoglikemizującymi oraz stosowanie leków stymulujących lub zmniejszających apetyt. W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego leczenie należy natychmiast przerwać. Bupropion jest inhibitorem CYP2D6, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków metabolizowanych przez ten enzym, zwłaszcza tamoksyfenu, którego aktywny metabolit – endoksyfen – może ulec obniżeniu. Należy również monitorować pacjentów pod kątem ryzyka myśli i zachowań samobójczych, szczególnie osoby poniżej 25 roku życia, z wywiadem prób samobójczych lub nasilonymi myślami samobójczymi przed terapią, a także uważnie obserwować objawy neuropsychiatryczne, w tym maniakalne i psychotyczne, zwłaszcza u pacjentów z podejrzeniem lub historią zaburzeń dwubiegunowych.
blok prawej odnogi pęczka Hisa, chlorowodorek bupropionu, choroba afektywna dwubiegunowa, cytochrom P450 2D6, dysfagia, endoksyfen, epizod maniakalny, farmakokinetyka bupropionu, hipertermia, inhibitor CYP2D6, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, marskość wątroby, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadrefleksja, napad drgawkowy, objaw maniakalny, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, próg pobudliwości drgawkowej, reakcja nadwrażliwości, remisja choroby, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tamoksyfen, uniesienie odcinka ST, uzależnienie od alkoholu, wstrząs anafilaktyczny, zespół Brugadów, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Wapń węglan – Działania niepożądane
Wapnia węglan (Calcii carbonas) jest szeroko stosowany jako źródło jonów wapnia oraz lek zobojętniający kwas solny w żołądku. Pomimo względnego bezpieczeństwa, jego stosowanie może prowadzić do działań niepożądanych, w tym zaburzeń metabolicznych takich jak hiperkalcemia i hiperkalciuria. Szczególnie istotnym powikłaniem jest zespół mleczno-alkaliczny (Burnetta), występujący przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek wapnia w połączeniu z produktami mlecznymi, objawiający się m.in. azotemią, zwapnieniami tkanek, bólami głowy, zaburzeniami smaku oraz astenia. Dodatkowo, u pacjentów z niewydolnością nerek może dojść do zasadowicy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują rzadko występujące zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha i biegunkę, a także bardzo rzadkie reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny.
astenia, azotemia, bisfosfonian, ból głowy, diuretyk tiazydowy, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kwaśne odbijanie, nefrokalcynoza, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, polidypsja, poliuria, produkt mleczny, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, węglan wapnia, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zasadowica, zespół Burnetta, zespół mleczno-alkaliczny, zwapnienie tkanek - Leksykon substancji czynnych
Dopamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii dopaminą chlorowodorkiem konieczne jest wyrównanie hipowolemii, aby zapewnić odpowiednią odpowiedź hemodynamiczną i uniknąć powikłań. Preparaty Dopaminum hydrochloricum WZF (1% i 4%) należy podawać po rozcieńczeniu, preferencyjnie do żyły centralnej, unikając podawania dotętniczego i bolusów. W przypadku wynaczynienia leku wskazane jest natychmiastowe podanie miejscowe fentolaminy (5-10 mg w 10-15 ml 0,9% NaCl) celem zapobiegania martwicy tkanek. Infuzję dopaminy należy odstawiać stopniowo, aby zapobiec nagłemu niedociśnieniu. Szczególną ostrożność wymaga terapia u pacjentów z chorobami naczyń (m.in. miażdżyca, choroba Raynauda, choroba Buergera), u których należy monitorować objawy niedokrwienia i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę lub przerwać podawanie dopaminy, a także rozważyć dożylne podanie fentolaminy.
astma oskrzelowa, choroba Buergera, choroba Raynauda, dopamina chlorowodorek, fentolamina, hipowolemia, martwica tkanek, miażdżyca, niedociśnienie, niedokrwienie tkanki, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obniżona czynność nerek, pirosiarczyn sodu, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, wynaczynienie leku, zapalenie błony wewnętrznej naczyń, zator tętniczy, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen Express Caps 200 mg
Lek Nurofen Express Caps 200 mg zawiera ibuprofen i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, czerwień koszenilową (E124) oraz inne składniki pomocnicze, w tym sorbitol (22,26 mg/kapsułkę). Nie należy go stosować u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ lub ASA, objawiającymi się skurczem oskrzeli, astmą, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka/dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca (klasa IV wg NYHA), aktywne krwawienia, niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego, dzieci <20 kg, ciężkie odwodnienie oraz ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu.
astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czerwień koszenilowa, dysfunkcja hepatocytów, heparyna drobnocząsteczkowa, ibuprofen, inhibitor Xa, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, powikłania przewodu pokarmowego, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, retencja płynów, skurcz oskrzeli, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, zaburzenie hemostazy, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibum Express Forte 400 mg
Ibuprofen w postaci kapsułek miękkich Ibum Express Forte 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym 90 mg sorbitolu ciekłego, oraz u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ (np. astma, pokrzywka). Nie należy go stosować przy aktywnej lub nawracającej chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, perforacji lub krwawieniu, szczególnie po NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek, serca (klasa IV wg NYHA), aktywne krwawienia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia krzepnięcia, skazy krwotoczne, małopłytkowość oraz ciężkie odwodnienie, ze względu na ryzyko nasilenia powikłań i nefrotoksyczności. Stosowanie w III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań porodowych.
astma, choroba autoimmunologiczna, choroba wrzodowa żołądka, diuretyk, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie naczyniowo-mózgowe, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, perforacja, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Lidocaini hydrochloridum Noridem w stężeniu 10 mg/ml, stosowany do znieczulenia miejscowego i regionalnego, może wywoływać działania niepożądane zależne od dawki, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Przy stężeniach lidokainy w osoczu powyżej 5–10 mg/l obserwuje się objawy toksyczności ogólnoustrojowej, obejmujące ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Reakcje anafilaktyczne występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się przemijające objawy neurologiczne utrzymujące się do 5 dni, zwłaszcza po znieczuleniu podpajęczynówkowym i zewnątrzoponowym. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić poważne powikłania neurologiczne, takie jak trwałe znieczulenie, parestezje, niedowład, zespół ogona końskiego, ból głowy z szumami usznymi i światłowstrętem, a także urazy nerwów czaszkowych i głuchota nerwowo-czuciowa. Zespół Hornera, objawiający się miozą, ptozą i anhydrozą, może wystąpić z nieznaną częstością po znieczuleniu zewnątrzoponowym lub miejscowym w okolicy głowy i szyi. Bardzo często (≥1/10) obserwuje się nudności i wymioty, szczególnie po znieczuleniu regionalnym.
anhydroza, chlorowodorek lidokainy, głuchota nerwowo-czuciowa, komplikacja neurologiczna, Lidocaini hydrochloridum, niedowład, nietrzymanie moczu i stolca, niewydolność oddechowa, opadanie powieki, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, światłowstręt, toksyczność ogólnoustrojowa, ucisk rdzenia kręgowego, wstrząs anafilaktyczny, zespół Hornera, zespół ogona końskiego, znieczulenie miejscowe i regionalne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwężenie źrenicy