Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Cardioxane

Cardioxane (deksrazoksan) wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na potencjalne działania niepożądane oraz interakcje z chemioterapią przeciwnowotworową. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania oraz środków ostrożności, które należy wdrożyć podczas terapii tym lekiem.¹

Ryzyko mielosupresji

Stosowanie produktu Cardioxane wiąże się z działaniem mielosupresyjnym, które może nasilać podobne działanie wywołane przez chemioterapię. Obserwuje się, że nadir liczby komórek krwi może być niższy u pacjentów otrzymujących deksrazoksan. Z tego powodu konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych podczas terapii. Leukopenia i małopłytkowość zwykle ustępują szybko po zakończeniu leczenia Cardioxane.²

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że przy większych dawkach chemioterapii antracyklinami, gdy dawka Cardioxane przekracza 1000 mg/m² pc., zahamowanie czynności szpiku kostnego może ulec znacznemu nasileniu.³

Ryzyko wtórnych nowotworów

Ze względu na cytotoksyczne działanie deksrazoksanu polegające na zahamowaniu aktywności topoizomerazy II, jednoczesne stosowanie deksrazoksanu i chemioterapii może podwyższać ryzyko wystąpienia wtórnych nowotworów. Należy pamiętać, że pacjenci z chorobą nowotworową wykazują zwiększone ryzyko wystąpienia drugiego pierwotnego nowotworu złośliwego, niezależnie od zastosowanego leczenia.⁴

Po wprowadzeniu Cardioxane do obrotu niezbyt często zgłaszano przypadki ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych chorych na raka piersi. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży obserwowano występowanie drugich pierwotnych nowotworów, w tym ostrej białaczki szpikowej i zespołu mielodysplastycznego (MDS), zarówno w grupach przyjmujących deksrazoksan, jak i w grupach kontrolnych.⁵

Chociaż liczba drugich pierwotnych nowotworów była wyższa w grupie deksrazoksanu, między grupami nie wystąpiła różnica statystyczna. Ogólnie, w dostępnych badaniach z udziałem dzieci i młodzieży, częstości występowania drugich pierwotnych nowotworów w grupach przyjmujących deksrazoksan są podobne do częstości określonych dla właściwych populacji w innych badaniach. Długotrwałe skutki działania deksrazoksanu na drugie pierwotne nowotwory nie są jednak znane i nie mogą być oszacowane na podstawie dostępnych danych.⁶

W badaniach klinicznych zgłoszono rozwój wtórnych nowotworów złośliwych, szczególnie ostrej białaczki szpikowej i zespołu mielodysplastycznego, u dzieci i młodzieży z chłoniakiem Hodgkina i ostrą białaczką limfoblastyczną, przyjmujących chemioterapię złożoną z kilku leków o działaniu cytotoksycznym (np. etopozyd, doksorubicyna, cyklofosfamid).⁷

Wpływ na skuteczność chemioterapii

Z uwagi na fakt, że zarówno deksrazoksan, jak i antracykliny są inhibitorami topoizomerazy, istnieje teoretyczne prawdopodobieństwo, że deksrazoksan może wpływać na skuteczność leczenia przeciwnowotworowego antracyklinami. Jednakże w większości badań przeprowadzonych z udziałem dorosłych nie zaobserwowano znaczącej różnicy w częstości odpowiedzi na leczenie oraz w całkowitym czasie przeżycia pomiędzy grupami leczonymi deksrazoksanem a grupami kontrolnymi.⁸

W jednym badaniu z udziałem pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi leczonych doksorubicyną i deksrazoksanem, w porównaniu do pacjentów leczonych doksorubicyną i placebo, zaobserwowano znaczący spadek w odpowiedzi guza na leczenie. W tym badaniu częstość odpowiedzi na placebo określono jako wysoką (60,5%), co mogło przyczynić się do zaobserwowanych różnic. Pomimo różnic w odpowiedzi na leczenie, nie zaobserwowano znaczącej różnicy w czasie do progresji choroby ani w całkowitym czasie przeżycia.⁹

Co istotne, w żadnym z badań z udziałem dzieci i młodzieży nie zaobserwowano różnicy w rezultacie onkologicznym (przeżycie wolne od zdarzeń) pomiędzy grupami leczonymi deksrazoksanem i grupami leczonymi samą antracykliną.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze zmniejszonym klirensem kreatyniny może ulec zmniejszeniu klirens deksrazoksanu i jego aktywnych metabolitów. W związku z tym należy monitorować funkcję nerek i odpowiednio dostosować dawkowanie u takich pacjentów.¹¹

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów leczonych produktem Cardioxane obserwowano czasami zaburzenia czynności wątroby. Z tego powodu zaleca się rutynowe wykonywanie badań czynności wątroby przed oraz podczas podawania deksrazoksanu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie.¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności serca

Podczas leczenia deksrazoksanem należy kontynuować standardowe monitorowanie czynności serca związane ze stosowaniem doksorubicyny lub epirubicyny. Brak jest danych potwierdzających zasadność stosowania deksrazoksanu u pacjentów z następującymi stanami:¹³

• zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 12 miesięcy
• istniejąca wcześniej niewydolność serca (w tym kliniczna niewydolność serca wtórna do, lub w następstwie, leczenia antracyklinami)
• nieustabilizowana dusznica bolesna
• objawowa zastawkowa wada serca

Choroba zakrzepowo-zatorowa

Stosowanie deksrazoksanu w skojarzeniu z chemioterapią może prowadzić do zwiększenia ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów zakrzepicy i zatorowości.¹⁴

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Z uwagi na cytotoksyczne działanie deksrazoksanu, mężczyźni i kobiety podejmujący współżycie seksualne powinni podczas leczenia stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Należy kontynuować stosowanie skutecznych metod antykoncepcji przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia deksrazoksanem.¹⁵

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak badań klinicznych porównujących skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania deksrazoksanu u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) względem młodszych pacjentów. Zasadniczo należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na:¹⁶

• częstsze stosowanie innych produktów leczniczych
• większy stopień chorób towarzyszących
• możliwe osłabienie czynności wątroby, nerek lub serca

Reakcje anafilaktyczne

U pacjentów leczonych produktem Cardioxane i antracyklinami obserwowano reakcje anafilaktyczne obejmujące:¹⁷

• obrzęk naczynioruchowy
• reakcje skórne
• skurcz oskrzeli
• niewydolność oddechową
• niedociśnienie tętnicze
• utratę świadomości

Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę wcześniejsze występowanie reakcji alergicznych na deksrazoksan i rozważyć, czy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.¹⁸