skurcz oskrzeli
Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.
W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.
Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.
Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Edolox 30 mg
Bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu oceniono w licznych badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. W badaniu MEDAL, obejmującym 17 412 pacjentów leczonych dawkami 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, oraz w krótkoterminowych badaniach ostrego bólu pooperacyjnego (dawki 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był spójny i obejmował m.in. zwiększone ryzyko poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Działania niepożądane dotyczące nerek, w tym uszkodzenie nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz zespół nerczycowy, również nie mogą być wykluczone podczas terapii etorykoksybem.
białkomocz, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, hiperkaliemia, leukopenia, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Wskazania do stosowania
Salbutamol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, jest szeroko stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). W astmie znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu objawowym napadów bronchospazmu, zaostrzeń choroby, jak i profilaktyce astmy wysiłkowej oraz napadów po kontakcie z alergenami. Lek jest rekomendowany w różnych stopniach nasilenia astmy, jednak nie powinien opóźniać wdrożenia terapii wziewnymi glikokortykosteroidami. W POChP salbutamol stosuje się w leczeniu zaostrzeń z odwracalną obturacją oraz w przewlekłym leczeniu skurczu oskrzeli, także w przebiegu przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, bromek ipratropiowy, bronchospazm, glikokortykosteroid wziewny, leczenie przeciwzapalne, napad astmy, obturacja dróg oddechowych, odwracalna obturacja dróg oddechowych, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, roztwór do nebulizacji, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, stan skurczowy dróg oddechowych, stan skurczowy oskrzeli, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NO-SPA ampułki
Chlorowodorek drotaweryny w roztworze do wstrzykiwań (NO-SPA Ampułki, 20 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania pacjentom z niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko zapaści. Zaleca się, aby podanie dożylne odbywało się w pozycji leżącej, co minimalizuje ryzyko powikłań hemodynamicznych. U kobiet w ciąży stosowanie leku powinno być rozważone wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a podawanie w okresie porodu jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne zagrożenia dla matki i płodu. Preparat zawiera chlorowodorek drotaweryny w dawce 40 mg na ampułkę (2 ml).
W składzie NO-SPA Ampułki obecne są substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane. Pirosiarczyn sodu może indukować ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub alergiami w wywiadzie, dlatego u tych osób należy unikać podawania leku drogą parenteralną. Każda ampułka zawiera również 132 mg etanolu (6,6% w/v), co odpowiada ilości alkoholu w mniej niż 4 ml piwa lub 2 ml wina, jednak ta dawka nie wywołuje istotnych skutków klinicznych i nie wymaga dodatkowych środków ostrożności. Pełny wykaz substancji pomocniczych dostępny jest w dokumentacji produktu.
alergia, alkohol etylowy, astma, bilans korzyści i ryzyka, ciąża, drotaweryna, dysfagia, niedociśnienie tętnicze, pirosiarczyn sodu, podanie dożylne leku, podanie parenteralne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, skutek kliniczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, zapaść - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anidulafungin Synoptis 100 mg
Anidulafungin Synoptis w dawce 100 mg, podawany dożylnie, wykazuje określony profil bezpieczeństwa oparty na danych z 840 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są koagulopatia (≥1/10), niedociśnienie tętnicze, hipokaliemia, hiperglikemia, drgawki, ból głowy, skurcz oskrzeli, duszność, biegunka, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, podwyższone enzymy wątrobowe (ALT, ALP, AST), cholestaza, wysypka, świąd, pokrzywka, oraz zwiększone stężenie kreatyniny. Reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny występują często (≥1/100 do <1/10) i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się nagłe zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca. Profil działań niepożądanych został sklasyfikowany zgodnie z terminologią MedDRA i częstością występowania, co ułatwia ocenę ryzyka podczas terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anidulafungina, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból nadbrzusza, cholestaza, drgawki, duszność, farmakovigilance, fosfataza zasadowa, hiperglikemia, hipokaliemia, infuzja, koagulopatia, kreatynina, MedDRA, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doreta 75 mg + 650 mg
Doreta, zawierająca 75 mg tramadolu chlorowodorku (65,88 mg tramadolu) oraz 650 mg paracetamolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności, zawroty głowy i senność (>10% pacjentów). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych objawów neurologicznych dominują zawroty głowy, senność, ból głowy i drżenie, a także zaburzenia psychiczne takie jak stan splątania, zmiany nastroju i zaburzenia snu. Zgłaszano również poważniejsze reakcje, w tym zespół serotoninowy, drgawki, majaczenie oraz uzależnienie lekowe. Działania niepożądane obejmują także układ sercowo-naczyniowy (palpitacje, tachykardia, arytmia), oddechowy (duszność, depresja oddechowa), żołądkowo-jelitowy (nudności, wymioty, zaparcia) oraz skórę (wysypka, pokrzywka, ciężkie reakcje skórne). Rzadko obserwowano hipoglikemię, kwasicę piroglutaminową, małopłytkowość, agranulocytozę oraz reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, albuminuria, aminotransferazy, amnezja, anafilaksja, arytmia, ataksja, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dyspepsja, flukloksacylina, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kwasica piroglutaminowa, majaczenie, małopłytkowość, mimowolne skurcze mięśni, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacje, paracetamol, parestezje, pokrzywka, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, tramadol, trudność w połykaniu, uzależnienie lekowe, warfaryna, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 4 mg
Nicorama Mint, jako guma do żucia leczniczej nikotyny, może wywoływać działania niepożądane typowe dla nikotyny, szczególnie w pierwszych 3-4 tygodniach terapii. Działania te wynikają zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i z niewłaściwej techniki żucia. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy >1/10), układu oddechowego (kaszel, czkawka, podrażnienie gardła >1/10), przewodu pokarmowego (nudności >1/10, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nadmierne wydzielanie śliny, zapalenie jamy ustnej 1/100–1/10) oraz reakcje alergiczne (nadwrażliwość 1/100–1/10, rzadko anafilaksja). Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków (<1/1000), tachykardia i palpitacje (1/1000–1/100), a także objawy skórne (pokrzywka, świąd, wysypka 1/1000–1/100). Należy monitorować pacjentów z chorobami układu krążenia ze względu na ryzyko nadciśnienia tętniczego i zaczerwienienia twarzy (1/1000–1/100).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, czkawka, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, niezwykłe sny, nikotyna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, palpitacje, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, technika żucia, uzależnienie od nikotyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w dawce 500 µg/dawkę inhalacyjną, stosowany w preparacie Flixotide Dysk, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10 pacjentów), zapalenie płuc u chorych z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku, reakcje alergiczne skórne, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra, hiperglikemia, bóle stawów, zaburzenia psychiczne oraz paradoksalny skurcz oskrzeli. Działania te wynikają zarówno z miejscowego, jak i ogólnoustrojowego działania kortykosteroidu.
bezgłos, ból stawów, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazonu propionian, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, przełom nadnerczowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, twarz księżycowata, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Przedawkowanie
Distygmina bromek, substancja czynna preparatu Ubretid (tabletki 5 mg), w przypadku przedawkowania może wywołać przełom cholinergiczny, charakteryzujący się nadmierną stymulacją receptorów muskarynowych i nikotynowych. Objawy kliniczne obejmują miozę, skurcz akomodacji, oczopląs, diaforezę, łzawienie, wzmożoną perystaltykę jelit z biegunką, mimowolne wypróżnienia, nudności, wymioty, mimowolne oddawanie moczu, bradykardię (<60 uderzeń/min), arytmie, niedociśnienie, skurcze mięśni, fascykulacje, osłabienie mięśniowe, objawy ze strony układu oddechowego (świszczący oddech, hipersekrecja oskrzelowa), a także objawy neurologiczne takie jak ataksja, drgawki, dyzartria, niepokój i w ciężkich przypadkach śpiączka. U pacjentów z miastenią gravis przedawkowanie może manifestować się głównie nasilonym osłabieniem mięśniowym, co wymaga różnicowania z przełomem miastenicznym.
arytmia, ataksja, bradykardia, distygmina bromek, drgawki, dyzartria, fascykulacje, hipersekrecja śluzu, miastenia gravis, mioza, niedociśnienie, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, oczopląs, pralidoksym, przełom cholinergiczny, przełom miasteniczny, reaktywator cholinesterazy, receptor cholinergiczny, siarczan atropiny, skurcz akomodacji, skurcz oskrzeli, układ cholinergiczny, wzmożona perystaltyka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxipirin 500 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 500 mg (Maxipirin) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, astmą oskrzelową indukowaną przez NLPZ, czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, skazą krwotoczną, ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby oraz ciężką niewydolnością serca. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży oraz u pacjentów przyjmujących metotreksat w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, krwawienia z przewodu pokarmowego, retencja sodu i wody oraz toksyczność metotreksatu. Wymienione przeciwwskazania wynikają z mechanizmu działania kwasu acetylosalicylowego, który hamuje syntezę prostaglandyn i wykazuje działanie przeciwpłytkowe.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenia nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, dna moczanowa, działanie przeciwpłytkowe, hemofilia, heparyna, inhibitory COX-2, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, leki przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość na składniki leku, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, obrzęk, ostra niewydolność oddechowa, perforacja wrzodu, POChP, polipowatość nosa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewód tętniczy, retencja sodu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, supresja szpiku kostnego, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błon śluzowych, zespół Reye’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polocard
Podczas terapii kwasem acetylosalicylowym (Polocard) zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przewlekłą niewydolnością nerek, młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym układowym oraz zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na zwiększoną toksyczność i konieczność monitorowania funkcji wątroby. Kwas acetylosalicylowy powinien być odstawiony 5-7 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi z uwagi na ryzyko wydłużonego czasu krwawienia. W przypadku jednoczesnego stosowania z metotreksatem, szczególnie w dawkach >15 mg/tydzień, stosowanie Polocard jest przeciwwskazane, a przy dawkach <15 mg/tydzień wymagana jest ostrożność ze względu na ryzyko toksyczności szpiku kostnego.
choroba Kawasaki, choroba mózgowo-naczyniowa, choroba sercowo-naczyniowa, działanie hipoglikemizujące, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z narządów rodnych, kwas acetylosalicylowy, metotreksat, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, nadmierne krwawienie miesiączkowe, napad astmy, niewydolność serca, przewlekła niewydolność nerek, skurcz oskrzeli, sulfonylomocznik, synteza prostaglandyn, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne działanie na szpik kostny, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie płodności, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian w trzech kombinacjach dawek: 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Profil działań niepożądanych jest sumą znanych efektów obu składników, bez synergistycznego nasilenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), bóle głowy (bardzo często), hipokaliemię (często) oraz chrypkę i bezgłos (często). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemię, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, salmeterol ksynafonianu, skurcz oskrzeli, tachykardia, twarz księżycowata, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 10 mg
Montelukast LEK-AM to lek zawierający 10 mg montelukastu sodowego w formie tabletek powlekanych, stosowany jako terapia pomocnicza u pacjentów z łagodną do umiarkowanej astmą przewlekłą, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek wykazuje podwójne działanie – przeciwastmatyczne oraz łagodzące objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, co jest korzystne u pacjentów z oboma schorzeniami. Ponadto Montelukast LEK-AM jest wskazany w profilaktyce skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem fizycznym, poprawiając jakość życia pacjentów, u których aktywność fizyczna nasila objawy astmy.
astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, działanie przeciwastmatyczne, krótko działające β-agoniści, laktoza jednowodna, leczenie pomocnicze, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletki powlekane, terapia uzupełniająca, wziewne glikokortykosteroidy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Acidcontrol 10 mg
Polprazol Acidcontrol, zawierający 10 mg omeprazolu w kapsułkach dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Działania te nie są zależne od dawki leku. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Hipomagnezemia, której częstość jest nieznana, może prowadzić do wtórnej hipokalcemii i hipokaliemii. Rzadko obserwuje się hiponatremię, podwyższenie enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, a w bardzo rzadkich przypadkach niewydolność wątroby i encefalopatię. Ze strony skóry mogą wystąpić reakcje od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka (TEN).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa twarda, leukopenia, łysienie, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omeprazol, pancytopenia, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zawrót głowy błędnikowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Formoterol, substancja czynna leku Foramed, wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie przy dawkach 12 μg i 24 μg podawanych dwa razy na dobę. Badania kliniczne wskazują, że u pacjentów dorosłych i dzieci (6-12 lat) częstość ciężkich zaostrzeń astmy jest wyższa w grupach leczonych formoterolem (do 6,4% w dawce 24 μg) w porównaniu do placebo (0-0,3%). W badaniach 12- i 16-tygodniowych obserwowano również większą częstość hospitalizacji z powodu zaostrzeń przy wyższych dawkach formoterolu. Ponadto, formoterol może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, tachykardia, rzadziej arytmie), zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, drżenie mięśni) oraz objawy ze strony układu oddechowego (paradoksalny skurcz oskrzeli, kaszel).
arytmia, bezsenność, białko mleka, ciężkie zaostrzenie astmy, dawka inhalacyjna, dusznica bolesna, działanie niepożądane leku, formoterol, hiperglikemia, hipoglikemia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odstęp QT, paradoksalny skurcz oskrzeli, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster to złożony preparat do inhalacji zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazon propionian, dostępny w dawkach (50 mcg + 100 mcg)/dawkę oraz (50 mcg + 250 mcg)/dawkę. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (~13 mg/dawka). Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność, świszczący oddech) oraz reakcje ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
duszność, flutykazon, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancje czynne, Neuair Airmaster, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Izofluran – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Izofluran jest silnym anestetykiem wziewnym wymagającym podawania w warunkach odpowiednio wyposażonych i przez wykwalifikowany personel, z użyciem kalibrowanych parowników dla precyzyjnej kontroli stężenia. Wzrost dawki izofluranu wiąże się z nasileniem hipotensji i depresji oddechowej, które należy monitorować i wspomagać w razie potrzeby. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z hipowolemią, niedociśnieniem, ciężkim wstrząsem, zaburzeniami rytmu (zwłaszcza wydłużonym QT), chorobami wątroby oraz u osób z chorobami mięśniowo-nerwowymi i mitochondrialnymi. Izofluran może powodować przejściowe zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, dlatego u pacjentów z podwyższonym ICP wskazana jest hiperwentylacja. Metabolizm izofluranu jest minimalny (0,17% wydalane z moczem), a stężenia nieorganicznego fluoru w surowicy osiągają do 5 µmol/l około 4 godzin po znieczuleniu, powracając do normy w ciągu 24 godzin. Należy również uwzględnić możliwe przejściowe obniżenie sprawności intelektualnej i zmiany nastroju do 6 dni po zabiegu.
anestetyk halogenowy, choroba naczyń wieńcowych, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dantrolen, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoksja, hipowolemie, karboksyhemoglobina, marskość wątroby, martwica wątroby, miastenia gravis, mioglobinuria, mózgowy przepływ krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, parownik kalibrowany, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek zwiotczający mięśnie, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużony odstęp QT, zaburzenie mitochondrialne, znieczulenie ogólne, zwężenie oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytrynowy – Przeciwwskazania stosowania
Olejek cytrynowy (Limonis aetheroleum) jest składnikiem aktywnym w preparatach leczniczych takich jak Amol, Argol Essenza Balsamica i Aromatol, występując w stężeniach od 0,29% do 0,57%. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na olejek lub inne składniki preparatu, a także u osób z astmą oskrzelową i innymi chorobami dróg oddechowych ze skurczem oskrzeli. Preparaty te nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 12 roku życia, głównie ze względu na brak danych klinicznych oraz wysoką zawartość etanolu (57-72% v/v). Dodatkowo, doustne stosowanie olejku jest przeciwwskazane przy niedrożności dróg żółciowych, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, przewlekłych chorobach wątroby oraz u osób z uzależnieniem od alkoholu, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i metabolizm wątrobowy składników olejku.
astma oskrzelowa, błona śluzowa jamy ustnej, charakterystyka produktu leczniczego, kamica żółciowa, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, olejek cytrynowy, ostre zapalenie skóry, podrażnienie spojówki, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna, schorzenie dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, uzależnienie od alkoholu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zanik błony śluzowej, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramicor 10 mg
Profil bezpieczeństwa ramiprylu obejmuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęstszych należą uporczywy suchy kaszel oraz reakcje hipotoniczne. Często obserwuje się eozynofilię, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, zespół SIADH, obniżenie nastroju, zaburzenia lękowe, bóle i zawroty głowy, nieostre widzenie, zaburzenia słuchu, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedociśnienie, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, podwyższone aktywności transaminaz i bilirubiny, wysypkę plamisto-grudkową, bóle mięśniowe oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność. Niezbyt często występują leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, bóle stawów, podwyższone stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, ginekomastia, gorączka i astenia. Rzadko notuje się drżenie, niewydolność nerek, złuszczające zapalenie skóry, skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko niedokrwienie OUN, ciężkie reakcje skórne (m.in. zespół Stevensa-Johnsona) oraz ostrą niewydolność wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości to zawał mięśnia sercowego, udar mózgu i zapalenie płuc.
agranulocytoza, arytmia, dławica piersiowa, dysfunkcja nerek, eozynofilia, hiperkaliemia, hipotonia, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęki obwodowe, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, podwyższone transaminazy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia trawienia, zapalenie błony śluzowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Nikotyna – Działania niepożądane
Terapia zastępcza nikotynowa (NTZ) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni leczenia i są zależne od dawki nikotyny oraz formy podania. Do najczęstszych objawów neurologicznych należą ból głowy (>1/10 pacjentów), zaburzenia smaku, parestezje i zawroty głowy, a także nudności jako najczęstsze działanie ze strony układu pokarmowego. Miejscowe reakcje, takie jak podrażnienie jamy ustnej czy reakcje skórne przy stosowaniu plastrów, występują często, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak drgawki u pacjentów z padaczką, migotanie przedsionków czy reakcje anafilaktyczne. Specyficzne działania niepożądane zależą od formy farmaceutycznej, np. przyklejanie się gum do protez dentystycznych lub miejscowe reakcje skórne przy plastrach (około 20% pacjentów). Nasilenie działań niepożądanych koreluje z dawką nikotyny oraz indywidualną wrażliwością pacjenta.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czkawka, drgawki, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, dyspepsja, głód nikotynowy, kaszel, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenia aftowe, padaczka, palpitacje, parestezje, pokrzywka, problemy z koncentracją, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, świąd, syndrom odstawienny, tachykardia, terapia zastępcza nikotynowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast zawiera ranitydynę chlorowodorek w dawce 150 mg w formie tabletek musujących. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo rzadkich (<1/10 000) do niezbyt częstych (≥1/1 000 do <1/100). Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą zmiany hematologiczne takie jak agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, bardzo rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (pobudzenie, dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, ruchy mimowolne), a także zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy).
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kreatynina, mlekotok, niedokrwistość aplastyczna, obraz krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, personel medyczny, pokrzywka, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szpik kostny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Bisoprolol w dawkach do 2000 mg może wywołać bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, przy czym pacjenci z niewydolnością serca wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Ramipryl natomiast może powodować ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (głównie hiperkaliemię) oraz ostrą niewydolność nerek, co wynika z hamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron i wzrostu stężenia bradykininy. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo usuwalny przez hemodializę, co ogranicza jej skuteczność w zatruciach.
agonista alfa-1-adrenergiczny, aminofilina, angiotensyna II, angiotensynamid, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykinina, choroba wieńcowa, diuretyk, filtracja kłębuszkowa, glukagon, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, lek inotropowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Atrakuriowy bezylan w stężeniu 10 mg/ml, stosowany jako środek zwiotczający mięśnie, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze to łagodne i przemijające niedociśnienie tętnicze oraz zaczerwienienie skóry, związane z uwalnianiem histaminy. Niezbyt często obserwuje się skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, niewydolność krążenia i zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków znieczulających. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością występowania od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Ponadto, zgłaszano drgawki u pacjentów z czynnikami predysponującymi (np. uraz głowy, encefalopatia), a także rzadko pokrzywkę oraz miopatię i osłabienie siły mięśniowej po długotrwałym stosowaniu, szczególnie u pacjentów na OIT, często jednocześnie leczonych kortykosteroidami.
atrakuriowy bezylan, drgawka, encefalopatia niedotlenieniowa, kortykosteroid, lek zwiotczający mięśnie, miopatia, mocznica, niedociśnienie tętnicze, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, uraz głowy, uwalnianie histaminy, wirusowe zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimatoprost + Timolol Genetic 0,3 mg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Bimatoprost + Timolol Pharmabide to krople do oczu zawierające 0,3 mg/ml bimatoprostu oraz 5 mg/ml tymololu (6,8 mg/ml tymololu maleinianu). Pojedyncza kropla dostarcza około 8,34 µg bimatoprostu i 0,14 mg tymololu. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych specyficznych dla tego połączenia, a większość działań niepożądanych miała łagodne nasilenie i dotyczyła oka, z najczęstszym objawem w postaci przekrwienia spojówek u około 26% pacjentów. Produkt zawiera 0,96 mg fosforanów/ml, co może stanowić ryzyko u pacjentów z uszkodzeniami rogówki, oraz 0,05 mg benzalkoniowego chlorku/ml, który może powodować dodatkowe działania niepożądane przy długotrwałym stosowaniu.
alergiczne zapalenie skóry, beta-adrenolityk, bimatoprost, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, hiperpigmentacja skóry, hiperpigmentacja tęczówki, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, miastenia gravis, nadżerka rogówki, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powieki, odwarstwienie naczyniówki, podrażnienie spojówek, przekrwienie spojówek, punktowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd oka, torbielowaty obrzęk plamki, tymolol, tymolol maleinian, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Classic Junior o smaku truskawkowym 2 mg/5 ml
Bromoheksyny chlorowodorek, substancja czynna leku Flegamina Classic Junior, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy i senność, mają częstość nieznaną, podobnie jak hipotensja i skurcz oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z nadreaktywnością oskrzeli. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmują ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunkę, które mogą wpływać na skuteczność terapii. Niestrawność (dyspepsja) występuje z częstością nieznaną i objawia się dyskomfortem w nadbrzuszu.
aminotransferazy w surowicy, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bromoheksyny chlorowodorek, dyspepsja, hiperhidroza, hipotensja, mukolityk, nadreaktywność oskrzeli, nudności, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Sobycor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne oraz omamy, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zawroty głowy, bóle głowy i omdlenia. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, nasilenia niewydolności serca oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego (<1/10 000). Ponadto, mogą wystąpić objawy takie jak uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, co jest szczególnie istotne u osób starszych ze względu na ryzyko upadków.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anhedonia, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, POChP, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trójglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budipulmi 0,5 mg/ml
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza) oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, a także objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów, w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży. W obrębie układu wzrokowego mogą wystąpić zaćma (niezbyt często), nieostre widzenie oraz jaskra o nieznanej częstości, wymagające kontroli okulistycznej. Ponadto, częstość występowania niepokoju i depresji u pacjentów stosujących budezonid jest porównywalna lub niższa niż w grupie placebo (odpowiednio 0,52% vs 0,63% oraz 0,67% vs 1,15%).
budezonid, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, nebulizacja, nebulizator z maską, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podrażnienie gardła, podrażnienie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do siniaków, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, wybroczyna, zaćma, zapalenie płuc, zapalenie skóry kontaktowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Effect żel 50 mg/g
Ibuprom Effect żel (50 mg/g) zawiera ibuprofen do stosowania miejscowego, który mimo ograniczonej aplikacji może przenikać do krwiobiegu i wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) działania niepożądane o charakterze ogólnoustrojowym, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs. Miejscowo obserwuje się reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie i mrowienie, a u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ lub astmą mogą wystąpić bronchospazmy, zaostrzenie astmy lub duszność. Dodatkowo, bardzo rzadko pojawiają się ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
astma, ból brzucha, duszność, fotowrażliwość, ibuprofen, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibured Forte 100 mg/g (10%)
Ibuprofen w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g (10%) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ oraz kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparat Ibured Forte nie powinien być stosowany u osób uczulonych na substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są choroby związane z nadwrażliwością na NLPZ, takie jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa oraz pokrzywka. Aplikacja na uszkodzoną lub skaleczoną skórę jest zabroniona ze względu na zwiększone ryzyko miejscowego podrażnienia i wchłaniania substancji czynnej, co może nasilać działania niepożądane.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Profenid 100 mg
Ketoprofen w postaci czopków 100 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z astmą aspirynową lub innymi reakcjami alergicznymi na NLPZ, ze względu na ryzyko poważnych reakcji anafilaktycznych, takich jak skurcz oskrzeli, zaostrzenia astmy, nieżyt nosa czy pokrzywka. Leku nie należy stosować u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, historią krwawień z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, a także u osób ze skazą krwotoczną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest III trymestr ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz wydłużenia czasu krwawienia. Dodatkowo, ze względu na postać czopków, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zapaleniem odbytu lub krwawieniem z odbytu w wywiadzie.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, astma aspirynowa, atak astmy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba zapalna jelit, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, czynna choroba wrzodowa, doustny antykoagulant, glikokortykosteroid, inhibitor ACE, ketoprofen, klopidogrel, krwawienie z odbytu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie odbytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Amiodaron Hameln w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane podczas dożylnego podawania to zapalenie żył w miejscu infuzji, bradykardia zależna od dawki oraz niedociśnienie, które może być umiarkowane lub, w przypadku przedawkowania lub zbyt szybkiego podania, ciężkie i prowadzić do wstrząsu. Reakcje miejscowe obejmują ból, rumień, obrzęk, martwicę, zakrzepowe zapalenie żył oraz zakażenia. Amiodaron może indukować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także zaostrzenie istniejących arytmii, które mogą skutkować zatrzymaniem akcji serca. Ponadto, lek może powodować zaburzenia funkcji tarczycy (nadczynność i niedoczynność), zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH), a także poważne powikłania płucne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłóknienie i ostry zespół zaburzeń oddechowych dorosłych, które mogą zakończyć się zgonem.
agranulocytoza, aminotransferaza, amiodaron chlorowodorek, ARDS, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka bradykardia, DRESS, drżenie pozapiramidowe, guz rzekomy mózgu, mikrozłogi rogówki, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, SIADH, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie funkcji tarczycy, zahamowanie zatokowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Foramed, zawierający 12 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w dawce inhalacyjnej, jest długo działającym beta-2-mimetykiem stosowanym jako uzupełnienie terapii wziewnymi glikokortykosteroidami u pacjentów z astmą oskrzelową. Lek ten nie powinien być stosowany jako monoterapia w astmie, lecz wyłącznie w połączeniu z leczeniem przeciwzapalnym. Ponadto, Foramed znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), zarówno w postaci odwracalnej, jak i nieodwracalnej obturacji, poprawiając jakość życia pacjentów. Wskazaniem do stosowania jest także profilaktyka skurczu oskrzeli indukowanego alergenami wziewnymi, zimnym powietrzem oraz wysiłkiem fizycznym u pacjentów z nadreaktywnością oskrzeli.
alergen wziewny, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, beta-2-mimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, formoterol, glikokortykosteroidy wziewne, kapsułka twarda, nadreaktywność oskrzeli, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, terapia dodana, zwężenie oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Działania niepożądane
Bromek pankuronium (Pancuronium Jelfa, 2 mg/ml) jest lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe stosowanym podczas znieczulenia ogólnego, który może wywoływać istotne działania niepożądane, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym. Do najczęstszych należą tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zwiększenie pojemności minutowej serca, a także komorowe zaburzenia rytmu i rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe. Efekty te mogą prowadzić do zwiększonego zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen i zaostrzenia choroby niedokrwiennej serca, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. Ponadto, pankuronium może wywoływać reakcje immunologiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne objawiające się nagłym spadkiem ciśnienia, skurczem oskrzeli i przesiękami naczyniowymi, które wymagają natychmiastowej interwencji. W miejscu podania obserwuje się miejscowe odczyny skórne i ból, a w układzie pokarmowym – nadmierne ślinienie się, zwiększające ryzyko aspiracji.
aspiracja wydzieliny, ból w miejscu podania, bromek pankuronium, choroba niedokrwienna serca, dysfunkcja mięśnia sercowego, efekt hemodynamiczny, hiperbilirubinemia, hipotonia, kernicterus, lek zwiotczający mięśnie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne ślinienie, niewydolność oddechowo-krążeniowa, obrzęk krtani, odczyn skórny, przesięk naczyniowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon substancji czynnych
Czynnik II – Działania niepożądane
Produkt FEIBA NF, zawierający czynnik II (protrombinę) oraz czynniki IX, X (głównie nieaktywowane) i aktywowany czynnik VII, jest stosowany w leczeniu epizodów krwawień u pacjentów z hemofilią A lub B z inhibitorami czynnika VIII lub IX. Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żylna i tętnicza, zatorowość płucna, udar zakrzepowy i zatorowy oraz zawał serca, których częstość występowania jest określana jako nieznana. Ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości (często), w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, a także objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i zawroty głowy (często), parestezje, niedoczulica, senność i zaburzone odczuwanie smaku. Często zgłaszane są również zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niedociśnienie (często), nadciśnienie i częstoskurcz, a także objawy ze strony układu oddechowego, przewodu pokarmowego, skóry oraz reakcje w miejscu podania.
choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, dyskomfort brzuszny, HBsAg, hemofilia, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika krzepnięcia, kaskada krzepnięcia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, protrombina, reakcja anafilaktyczna, reakcja anamnestyczna, rekombinowany czynnik VIIa, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, trombocytopenia, udar zakrzepowy, udar zatorowy, wysypka, zakrzepica, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna preparatu Rolicyn (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg w postaci tabletek powlekanych), może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród działań skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę oraz rzadką, ale ciężką ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunka, czasem krwawa. Roksytromycyna może także indukować zaburzenia wątrobowe, w tym cholestatyczne zapalenie wątroby i rzadko ostre zapalenie wątroby z żółtaczką, a także podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza alkaliczna).
AlAT, antybiotyk makrolidowy, AspAT, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzym wątrobowy, eozynofil, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, kandydoza, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezja, plamica, pokrzywka, przemijająca głuchota, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni gładkich oskrzeli, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tkanka podskórna, zaburzenie smaku, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastój żółci, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h
Przedawkowanie rywastygminy, inhibitora cholinoesterazy, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów cholinergicznych, od łagodnych do ciężkich, zagrażających życiu. Łagodne zatrucie manifestuje się objawami muskarynowymi, takimi jak zwężenie źrenicy, bradykardia (<60 uderzeń/min), skurcz oskrzeli, nudności, wymioty, biegunka, nadmierna potliwość, mimowolne oddawanie moczu i defekacja, niedociśnienie tętnicze oraz zwiększona wydzielina oskrzelowa. Ciężkie zatrucie obejmuje objawy nikotynowe, takie jak osłabienie mięśni, drżenia pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddechu, które stanowi stan zagrożenia życia. Dodatkowo obserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym zawroty głowy, bóle głowy, senność, splątanie, omamy oraz nadciśnienie tętnicze. Okres półtrwania rywastygminy w osoczu wynosi około 3,4 godziny, a hamowanie acetylocholinoesterazy utrzymuje się około 9 godzin.
acetylocholinoesteraza, antidotum, bradykardia, drżenia pęczkowe, farmakokinetyka leku, inhibitor cholinoesterazy, intoksykacja, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, objawy cholinergiczne, objawy muskarynowe, omamy, receptor nikotynowy, rywastygmina, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, splątanie, system transdermalny, toksyczność cholinergiczna, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ortanol Max 20 mg
Profil bezpieczeństwa omeprazolu w dawce 20 mg obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane (1-10%) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i/lub wymioty. Szczególną uwagę zwracają ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), które, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, omeprazol może powodować zaburzenia elektrolitowe, w tym hipomagnezemię o nieznanej częstości, prowadzącą do wtórnej hipokalcemi i hipokaliemii, co wymaga monitorowania elektrolitów u pacjentów z objawami takimi jak tężyczka, majaczenie czy arytmia.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia, farmakovigilance, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, polipy dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Infanrix-IPV zawiera inaktywowany poliowirus typów 1 (szczep Mahoney: 40 jednostek antygenu D), 2 (szczep MEF-1: 8 jednostek antygenu D) oraz 3 (szczep Saukett: 32 jednostek antygenu D), namnażany w hodowli komórkowej VERO, co wymaga uwzględnienia potencjalnych pozostałości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny. Po podaniu szczepionki należy zapewnić możliwość natychmiastowego leczenia reakcji anafilaktycznych, ze względu na obecność śladowych substancji alergizujących. Szczególną uwagę należy zwrócić na wystąpienie działań niepożądanych związanych ze składnikiem krztuścowym, takich jak gorączka ≥ 40,0ºC, zapaść, długotrwały płacz ≥ 3 godziny oraz drgawki w określonym czasie po szczepieniu. Decyzja o podaniu kolejnej dawki powinna uwzględniać te objawy oraz indywidualne ryzyko zachorowania na krztusiec i stan neurologiczny pacjenta.
antygen D, biologiczny produkt leczniczy, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, fenyloalanina, fenyloketonuria, hodowla komórkowa VERO, immunosupresja, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne, zakażenie HIV, zespół nagłej śmierci niemowląt - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xaleba 60 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (1,2 mg w tabletce 30 mg do 4,9 mg w tabletce 120 mg). Nie należy go stosować u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Przeciwwskazania obejmują także czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej jelit oraz ciężką niewydolność wątroby (albumina <25 g/L lub ≥10 punktów w skali Child-Pugh) i nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących oraz u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia.
albumina w surowicy, astma, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, etorykoksyb, heparyna drobnocząsteczkowa, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja aspiryny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pochodna kumaryny, pokrzywka, polip nosa, retencja płynów, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowane zaburzenie funkcji wątroby, warfaryna, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprom Zatoki Max
Produkt leczniczy Ibuprom Zatoki Max, zawierający ibuprofen 400 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 60 mg, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy), chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności serca, nerek i wątroby, astmą oskrzelową oraz u osób w podeszłym wieku. Istotne jest monitorowanie ryzyka krwotoków z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol) lub antyagregacyjne (np. ASA). Dawkowanie ibuprofenu powyżej 1200 mg/dobę zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężka reakcja skórna, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, lek sympatykomimetyczny, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, perforacja, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, udar, uszkodzenie nerek, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia płodności, zapalenie skóry złuszczające, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Przedawkowanie – Theospirex 20 mg/ml
Przedawkowanie teofiliny zawartej w preparacie Theospirex (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji dożylnych) wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań klinicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Toksyczność teofiliny manifestuje się głównie poprzez objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego i jest ściśle skorelowana z jej stężeniem w surowicy krwi. Objawy pojawiają się zwykle przy stężeniach >20 µg/ml, a ciężkie, zagrażające życiu symptomy, takie jak drgawki, niewydolność krążenia, hipertermia oraz groźne zaburzenia rytmu serca, obserwuje się przy stężeniach >25 µg/ml. U pacjentów o zwiększonej wrażliwości na teofilinę objawy mogą wystąpić nawet przy niższych stężeniach.
astma oskrzelowa, bezsenność, ból głowy, diazepam, drgawka, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśniowe, hematemeza, hemodializa, hemoperfuzja, hipertermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu, niedobór elektrolitów, niewydolność krążenia, nudność, oczyszczanie pozaustrojowe, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, przedawkowanie, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczność teofiliny, układ sercowo-naczyniowy, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibenal
Produkt leczniczy Ibenal, zawierający ibuprofen w dawce 125 mg w postaci czopków, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami tkanki łącznej, zaburzeniami metabolizmu porfiryn, schorzeniami przewodu pokarmowego, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, nerek i wątroby oraz u osób z historią reakcji alergicznych. Szczególnie istotne jest monitorowanie stanu odwodnionych dzieci oraz pacjentów po dużych zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i gastrologicznych, takich jak krwotok, owrzodzenia czy perforacje przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również wywołać skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą, alergiami lub polipami nosa, a także powodować przejściowe zahamowanie agregacji płytek krwi, co wymaga ostrożności u osób z zaburzeniami krzepnięcia.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, diureza, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor COX-2, krwotok z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ospa wietrzna, ostra reakcja nadwrażliwości, ostra uogólniona osutka krostkowa, polip nosa, porfiria, porfiria ostra przerywana, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekły nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności płytek krwi, zahamowanie agregacji płytek krwi, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry