skurcz oskrzeli
Skurcz oskrzeli (bronchospazm) to nagłe zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Jest to kluczowy mechanizm patofizjologiczny występujący w wielu chorobach układu oddechowego, przede wszystkim w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP) oraz w reakcjach anafilaktycznych.
W warunkach klinicznych skurcz oskrzeli objawia się dusznością, świszczącym oddechem (wheezing), kaszlem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej. Nasilenie objawów może być różne – od łagodnych dolegliwości po stany zagrażające życiu, szczególnie w przypadku ciężkiego, opornego na leczenie skurczu oskrzeli.
Diagnostyka skurczu oskrzeli opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, przede wszystkim spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje podawanie leków rozszerzających oskrzela (beta-2-mimetyki, cholinolityki), glikokortykosteroidów oraz w przypadkach ciężkich – tlenoterapii i mechanicznego wspomagania wentylacji.
Profilaktyka skurczu oskrzeli u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego polega na systematycznym stosowaniu leków kontrolujących chorobę, unikaniu czynników wyzwalających oraz edukacji pacjenta w zakresie samodzielnego rozpoznawania objawów zaostrzenia i wdrażania planu postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Hydroxyzinum Adamed (dawki 10 mg lub 25 mg), wykazuje działania niepożądane głównie związane z hamowaniem lub paradoksalnym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W kontrolowanych badaniach klinicznych (735 pacjentów na hydroksyzynie do 50 mg/dobę vs. 630 na placebo) najczęściej obserwowano senność (13,74% vs. 2,70%), ból głowy (1,63% vs. 1,90%), zmęczenie (1,36% vs. 0,63%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22% vs. 0,63%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, omamy), zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, skórne reakcje alergiczne oraz zatrzymanie moczu.
bezsenność, ból głowy, częstoskurcz komorowy, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hydroksyzyna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, test czynnościowy wątroby, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ipidakryna chlorowodorku, dostępna w formie tabletek 20 mg oraz roztworów do wstrzykiwań 5 mg/ml i 15 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, tyreotoksykozą, chorobami układu krążenia oraz układu oddechowego. U pacjentów z chorobą wrzodową konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego i dostosowanie dawkowania w przypadku objawów ze strony przewodu pokarmowego. W tyreotoksykozie wskazana jest ocena i regularne monitorowanie funkcji tarczycy ze względu na ryzyko nasilenia działań sercowo-naczyniowych leku. Ze względu na hamowanie acetylocholinesterazy, ipidakryna może wpływać na hemodynamikę, częstość akcji serca i przewodnictwo mięśnia sercowego, co wymaga monitorowania parametrów układu krążenia, zwłaszcza na początku terapii.
acetylocholinesteraza, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, ciśnienie tętnicze, działanie cholinergiczne, ipidakryna chlorowodorek, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametry hemodynamiczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodnictwo mięśnia sercowego, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide 0,5 mg/2 ml
Flutykazon propionian w postaci zawiesiny do nebulizacji (Flixotide) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla wziewnych glikokortykosteroidów, z często występującymi działaniami niepożądanymi takimi jak kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypka i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórnej (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę, jaskrę, hiperglikemię, niestrawność, bóle stawów oraz zaburzenia psychiczne, w tym lęk i nadpobudliwość. Nieostre widzenie i krwawienie z nosa mają częstość nieznaną. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki oraz stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas terapii.
bezgłos, ból stawu, chrypka, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, dyspepsja, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwgrzybiczny, lek steroidowy, nadpobudliwość psychoruchowa, nebulizacja, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz oskrzeli, układ krzepnięcia, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Reltebon 20 mg
Lek Reltebon, zawierający oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg), jest silnym opioidowym analgetykiem. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (np. tabletki 20 mg zawierają 31,6 mg laktozy). Ze względu na depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy, Reltebon jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową z hipoksemią i/lub hiperkapnią, ciężką POChP, ciężką astmą oskrzelową oraz zespołem serca płucnego (cor pulmonale), gdzie stosowanie oksykodonu może prowadzić do zaostrzenia niewydolności oddechowej i pogorszenia funkcji układu sercowo-naczyniowego.
astma oskrzelowa, cor pulmonale, hiperkapnia, hipoksemia, laktoza jednowodna, motoryka przewodu pokarmowego, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, niedotlenienie narządów, niewydolność oddechowa, oksykodonu chlorowodorek, opioidowy lek przeciwbólowy, opóźnione opróżnianie żołądka, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, POChP, porażenna niedrożność jelit, przerost prawej komory serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zahamowanie ośrodka oddechowego, zespół ostrego brzucha, zespół serca płucnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dicloziaja 11,6 mg/g
Dicloziaja w formie żelu zawiera 11,6 mg/g diklofenaku dietyloamoniowego, odpowiadającego 10 mg diklofenaku sodowego, i posiada szereg przeciwwskazań istotnych dla praktyki klinicznej. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, takich jak astma aspirynowa, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 14 roku życia oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży, gdzie istnieje ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, krwawień i zahamowania skurczów macicy.
Wskazana jest szczególna ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową, uszkodzeniami skóry w miejscu aplikacji oraz z wywiadem alergicznym na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (50 mg/g) i liczne alergizujące składniki zapachowe (m.in. alkohol benzylowy 0,048 mg/g, D-limonen, eugenol, geraniol, linalol, aldehydy cynamonowe). Przed zastosowaniem Dicloziaja należy dokładnie zebrać wywiad dotyczący nadwrażliwości na NLPZ, ocenić stan skóry, wiek pacjenta oraz status ciąży. W przypadku wątpliwości co do bezpieczeństwa stosowania, rekomenduje się wybór alternatywnych terapii przeciwbólowych o odmiennym mechanizmie działania.
aldehyd cynamonowy, alkohol benzylowy, astma aspirynowa, astma oskrzelowa, d-limonen, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, eugenol, geraniol, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, linalol, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz macicy, skurcz oskrzeli, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propranolol WZF 10 mg
Propranolol, nieselektywny beta-adrenolityk dostępny w dawkach 10 mg i 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z jego mechanizmu działania i farmakokinetyki. Do najczęstszych należą bradykardia (często), uczucie zmęczenia (często), zaburzenia snu i koszmary nocne (często), a także objawy naczyniowe takie jak ziębnięcie i sinienie kończyn oraz choroba Raynauda (często). Rzadziej obserwuje się małopłytkowość, zaburzenia widzenia, suchość oczu, łysienie, plamicę, reakcje łuszczycopodobne, nasilenie łuszczycy, wysypkę, a także poważniejsze stany jak nasilenie niewydolności serca, blok serca, hipotonię ortostatyczną z omdleniem, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z astmą), omamy, psychozy, drgawki związane z hipoglikemią oraz zwiększenie miana przeciwciał przeciwjądrowych (bardzo rzadko). Hipoglikemia i hiperglikemia występują z częstością nieznaną, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak noworodki, osoby starsze, pacjenci dializowani czy z przewlekłą chorobą wątroby.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, drgawka, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, koszmar nocny, łuszczyca, małopłytkowość, miastenia, niedociśnienie tętnicze, nieselektywny beta-adrenolityk, niewydolność serca, omam, parestezja, przeciwciało przeciwjądrowe, przewlekła choroba wątroby, psychoza, reakcja łuszczycopodobna, receptor beta-adrenergiczny, sinienie kończyn, skurcz oskrzeli, suchość oczu, zaburzenie czynności układu pokarmowego, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie snu, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zmiana nastroju - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Aurovitas 10 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z astmą przewlekłą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, u których standardowe leczenie wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek ten jest również skuteczny w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego nieżytu nosa współistniejącego z astmą oraz w profilaktyce astmy wysiłkowej, gdzie skurcz oskrzeli jest indukowany wysiłkiem fizycznym. Montelukast Aurovitas pełni rolę terapii add-on i nie zastępuje podstawowego leczenia astmy, a jego regularne stosowanie jest kluczowe dla utrzymania kontroli choroby.
alergiczny nieżyt nosa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna lub umiarkowana, astma wysiłkowa, działanie przeciwastmatyczne, krótko działający β-agonista, laktoza jednowodna, leczenie pomocnicze, leczenie przeciwastmatyczne, leczenie uzupełniające, lek rozszerzający oskrzela, montelukast sodowy, napad astmy, nietolerancja laktozy, profilaktyka astmy, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, terapia astmy, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zomikos 4 mg/5 ml
Kwas zoledronowy (Zomikos 4 mg/5 ml) wykazuje istotny profil działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów onkologicznych. Najczęściej obserwuje się reakcję ostrej fazy w ciągu 3 dni po infuzji, objawiającą się bólem kości, gorączką, bólami mięśni i stawów oraz dreszczami, które ustępują samoistnie. Kluczowe działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek (częstość 3,1-4,3% w zależności od nowotworu), martwicę kości szczęki, hipokalemię, migotanie przedsionków (2,5% vs. 1,9% w badaniu osteoporozy), anafilaksję oraz chorobę śródmiąższową płuc. Czynniki ryzyka nefrotoksyczności to odwodnienie, wcześniejsze uszkodzenie nerek, wielokrotne cykle terapii, stosowanie leków nefrotoksycznych oraz skrócony czas infuzji. Hipokalcemia może prowadzić do arytmii serca i objawów neurologicznych (drgawki, tężyczka). Rzadko zgłaszano nietypowe złamania kości udowej charakterystyczne dla bisfosfonianów.
anafilaksja, arytmia serca, białkomocz, bisfosfonian, ból stawu, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, hiperkaliemia, hipernatremia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, koncentrat do sporządzania roztworu, kortykosteroid, krwiomocz, kwas zoledronowy, lek hamujący resorpcję kości, lek nefrotoksyczny, leukopenia, martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego, martwica kości szczęki, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niewydolność nerek, nowotwór lity, nowotwór płuc, objaw grypopodobny, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odwodnienie, osteoporoza pomenopauzalna, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rak piersi, rak prostaty, reakcja anafilaktyczna, reakcja ostrej fazy, skurcz oskrzeli, szpiczak mnogi, tężyczka, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oczodołu, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie szpiku, zapalenie twardówki, zapaść sercowa, złamanie podkrętarzowe, złamanie trzonu kości udowej, Zomikos - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen B. Braun 200 mg/50 ml
Ibuprofen podawany dożylnie w dawce 200 mg/50 ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującym wpływem na układ pokarmowy, gdzie bardzo często (≥10%) występują objawy takie jak zgaga, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka i zaparcia, a także nieznaczna utrata krwi z przewodu pokarmowego, mogąca prowadzić do niedokrwistości. Często (1-10%) obserwuje się owrzodzenia przewodu pokarmowego z ryzykiem krwawienia i perforacji oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zapalenie przełyku, trzustki czy przeponowate zwężenia jelit. W zakresie układu sercowo-naczyniowego bardzo rzadko (<0,01%) notuje się kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego i nadciśnienie tętnicze, szczególnie przy dawkach dobowych 2400 mg i długotrwałym stosowaniu. Ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych jest niewielkie, ale istotne klinicznie.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny ostry zespół wieńcowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka niepożądana reakcja skórna, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwotoczne zapalenie jelita grubego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, niedokrwistość, niedowidzenie toksyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń układowy rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenie krwiotworzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Okitask 25 mg
Ketoprofen w dawce 25 mg (w postaci ketoprofenu z lizyną 40 mg) w postaci tabletek powlekanych Okitask jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze preparatu, a także u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań okołoporodowych i uszkodzenia płodu. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność serca, nerek i wątroby, aktywne choroby przewodu pokarmowego (np. choroba wrzodowa, krwawienia, perforacje), zaburzenia hematologiczne (leukocytopenia, małopłytkowość, skaza krwotoczna) oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych z uwagi na zwiększone ryzyko krwawień. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z reakcjami krzyżowymi na kwas acetylosalicylowy i inne NLPZ, u których mogą wystąpić ciężkie, nawet zagrażające życiu reakcje alergiczne.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność serca, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dyspepsja, działanie nefrotoksyczne, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, leukocytopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, ostra niewydolność nerek, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja krzyżowa, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie lipidowe, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septolete ultra o smaku eukaliptusowym 3 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Septolete ultra, zawierający 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego w formie pastylek twardych o smaku eukaliptusowym, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do najważniejszych należą reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości (częstość nieznana), które mogą manifestować się obrzękiem twarzy, trudnościami w oddychaniu oraz wysypką, wymagając natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadziej obserwuje się pieczenie, suchość i niedoczulicę jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, skurcz oskrzeli, pokrzywkę oraz nadwrażliwość na światło. Skurcz oskrzeli, choć rzadki (≥1/10 000 do <1/1000), stanowi poważne zagrożenie i wymaga przerwania terapii oraz pilnej pomocy medycznej.
chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, fotosensytyzacja, hipotensja, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, pastylka twarda, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja czynna, świszczący oddech, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concoram 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę bezylan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęki (w tym obrzęk okolicy kostek) oraz uczucie zmęczenia i astenia. W zakresie układu nerwowego często obserwuje się senność, zawroty głowy i ból głowy, a w układzie sercowo-naczyniowym kołatanie serca i nagłe zaczerwienienie twarzy. Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, duszność, kaszel, zmiany w przewodzie pokarmowym (wymioty, biegunka, zaparcia), a także reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka czy świąd. Bardzo rzadko notuje się poważne reakcje, w tym zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielenie naskórka.
alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, astenia, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran i amlodypina, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, cholestaza, częstoskurcz komorowy, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 50 50 mcg
Preparat Euthyrox N zawierający lewotyroksynę sodową jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy i przy prawidłowym monitorowaniu parametrów klinicznych oraz laboratoryjnych (TSH, fT4) zazwyczaj nie wywołuje działań niepożądanych. Jednakże nadmierne dawki lub zbyt szybkie zwiększanie dawki mogą prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, takich jak tachykardia, migotanie przedsionków, kołatanie serca, bóle dławicowe, drżenia mięśniowe, bezsenność, niepokój ruchowy, a także objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, biegunka) i ogólne (uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała). Ryzyko działań niepożądanych jest szczególnie wysokie u osób starszych, z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u pacjentów długotrwale leczonych.
bezsenność, ból w klatce piersiowej, dolegliwość dławicowa, duszność, fT4, hormon tarczycy, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, TSH, uderzenie gorąca, wzmożone ciśnienie śródczaszkowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Binatta 25 mg
Produkt leczniczy Binatta zawiera tapentadol w postaci fosforanu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg. Kluczowymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na tapentadol lub substancje pomocnicze, istotna depresja oddechowa, ostra lub ciężka astma oskrzelowa oraz hiperkapnia. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością lub podejrzeniem niedrożności porażennej jelit ze względu na ryzyko nasilenia zaparć i powikłań jelitowych. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku ostrych zatruć alkoholem, lekami nasennymi, ośrodkowo działającymi lekami przeciwbólowymi oraz lekami psychotropowymi, które mogą nasilać depresję ośrodka oddechowego i inne działania niepożądane.
agonista receptora opioidowego, astma oskrzelowa, depresja oddechowa, hiperkapnia, interakcja lekowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność porażenna jelit, ostre zatrucie, perforacja jelit, powikłanie oddechowe, przedawkowanie, sedacja, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol fosforan, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w postaci proszku do inhalacji (Flixotide Dysk) wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), której profilaktyką jest płukanie jamy ustnej po inhalacji oraz leczenie miejscowe w przypadku objawów. U pacjentów z POChP często występuje zapalenie płuc (≥1/100 do <1/10). Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, takie jak skórne reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów ubocznych charakterystycznych dla kortykosteroidów, w tym zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy i jaskry.
ból stawów, chrypka, depresja, duszność, dysfagia, Flixotide Dysk, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórna, rysy cushingoidalne, siniaczenie, skurcz oskrzeli, zaburzenia snu, zaćma, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT łączy lizynopryl i amlodypinę w terapii nadciśnienia tętniczego. W badaniu klinicznym (n=195) częstość działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej nie przekraczała częstości obserwowanej w monoterapii. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%), głównie o łagodnym i przemijającym charakterze. Rzadko konieczne jest przerwanie leczenia. Profil bezpieczeństwa obejmuje m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH, zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hipoglikemia, hiperglikemia), oraz objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego i pokarmowego. Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego czy ostra niewydolność nerek.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, incydent mózgowo-naczyniowy, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśnia, leukopenia, lizynopryl, łuszczyca, małopłytkowość, mocznica, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nudności, objaw Raynauda, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy jelit, omamy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezje, pęcherzyca, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wahania nastroju, widzenie podwójne, wymioty, wysypka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia węchu, zaburzenia widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Działania niepożądane
Sugammadeks jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium i wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych fazy I-III obejmujących 3519 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) i mogą mieć ciężki przebieg, włącznie ze zgonem. W badaniach u zdrowych ochotników częstość nadwrażliwości wzrastała z dawką: 6,6% przy 4 mg/kg mc. i 9,5% przy 16 mg/kg mc., z pojedynczym przypadkiem anafilaksji (0,7%) przy dawce 16 mg/kg mc. Powikłania sercowe, takie jak znaczna bradykardia i zatrzymanie krążenia, zgłaszane sporadycznie po podaniu leku, pojawiają się w ciągu kilku minut od podania. Nawrót blokady nerwowo-mięśniowej obserwowano u 0,20% pacjentów w badaniach klinicznych.
anafilaksja, badanie podwójnie ślepe, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba układowa, dysgusja, klasyfikacja ASA, krztuszenie, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, nawrót blokady przewodnictwa, niedociśnienie tętnicze, nudności, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, środek zwiotczający, świąd, tachykardia, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixodil Combo (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Preparat Flixodil Combo, zawierający salmeterol (25 μg) i flutykazon propionian (dawki 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (bardzo często), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, hipokaliemia (często) oraz objawy ze strony układu oddechowego i mięśniowo-szkieletowego, takie jak duszność, skurcze mięśni i bóle stawów. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, a także paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Działania niepożądane związane z glikokortykosteroidami obejmują zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości, szczególnie istotne u dzieci i młodzieży. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki.
arytmia, bezsenność, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, demineralizacja kości, drżenie, duszność, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadpobudliwość, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skłonność do siniaków, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, twarz księżycowata, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia widzenia, zaćma, zapalenie gardła, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inhibace Plus 5 mg + 12,5 mg
Inhibace Plus, zawierający cylazapryl 5 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, jest lekiem złożonym łączącym inhibitor ACE z diuretykiem tiazydowym. Profil działań niepożądanych tego preparatu jest zbliżony do monoterapii cylazaprylem, z najczęściej obserwowanymi objawami takimi jak kaszel, wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Kaszel występuje częściej u kobiet i osób niepalących, a w przypadku tolerancji objawu możliwe jest kontynuowanie terapii lub redukcja dawki. Hydrochlorotiazyd wywołuje charakterystyczne zawroty głowy, natomiast leczenie skojarzone wykazuje mniejsze nasilenie biochemicznych i metabolicznych zaburzeń w porównaniu do monoterapii tiazydami. Ciężkie działania niepożądane wymagające przerwania terapii dotyczą mniej niż 5% pacjentów leczonych inhibitorami ACE i około 0,1% pacjentów stosujących tiazydy.
agranulocytoza, anafilaksja, cylazapryl z hydrochlorotiazydem, diuretyk tiazydowy, dusznica bolesna, ginekomastia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kaszel, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przemijający napad niedokrwienny, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febrofen 200 mg
Febrofen 200 mg, zawierający ketoprofen w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane objawy to niestrawność, nudności, ból brzucha i wymioty (częstość ≥1/100 do <1/10). U pacjentów w podeszłym wieku istnieje podwyższone ryzyko poważnych powikłań, takich jak wrzody żołądka, perforacja czy krwawienie z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu. Dawkowanie 200 mg/dobę zwiększa ryzyko krwawień, a ryzyko to rośnie wraz ze wzrostem dawki. Ponadto, ketoprofen może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby oraz zwiększone ryzyko zatorów tętniczych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i dużych dawkach.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma oskrzelowa, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, hiperkaliemia, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica toksyczna rozpływna naskórka, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Helicid 20 20 mg
Helicid 20 zawiera omeprazol w dawce 20 mg w postaci kapsułek dojelitowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10%) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Omeprazol może wywoływać poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz AGEP. W zakresie hematologicznym rzadko występują leukopenia, trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Możliwe są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Zaburzenia elektrolitowe obejmują hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalemię i hipokalcyemię. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to ból głowy (często), bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja i omamy (rzadko do bardzo rzadko). Występują także zaburzenia widzenia i zawroty głowy ośrodkowe i obwodowe.
AGEP, agranulocytoza, ból stawów, dysgeuzja, encefalopatia, fotonadwrażliwość, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, osłabienie mięśniowe, pancytopenia, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, polipy żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torecan
Tietyloperazyna, substancja czynna leku Torecan, jest pochodną fenotiazyny o działaniu przeciwwymiotnym, której stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Lek może maskować objawy istotnych klinicznie schorzeń układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego oraz toksyczne efekty innych leków, co utrudnia diagnostykę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów poddawanych znieczuleniu dokanałowemu lub leczonych antagonistami receptorów beta-adrenergicznych ze względu na ryzyko addytywnego działania hipotensyjnego. U kobiet ciężarnych ze stanem przedrzucawkowym efekt hipotensyjny może prowadzić do krytycznego spadku ciśnienia tętniczego. Podawanie pozajelitowe wymaga unikania iniekcji dotętniczych, utrzymania pacjenta w pozycji leżącej oraz monitorowania przez minimum 60 minut po podaniu. Tietyloperazyna powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z dyskinezą, zaburzeniami czynności wątroby, osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego.
akatyzja, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, autonomiczny układ nerwowy, dysfazja, dystonia, działanie hipotensyjne, kręcz szyi, nietolerancja fruktozy, objawy pozapiramidowe, oculogyric crisis, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne fenotiazyny, podawanie pozajelitowe, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stan przedrzucawkowy, tietyloperazyna, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego, złośliwy zespół neuroleptyczny, znieczulenie dokanałowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xaleba 30 mg
Etorykoksyb (Xaleba) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 1,2 mg (30 mg tabletka) do 4,9 mg (120 mg tabletka). Nie należy stosować leku u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Ponadto, etorykoksyb jest przeciwwskazany w aktywnej chorobie wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniach z przewodu pokarmowego oraz zapaleniu błony śluzowej jelit, ze względu na ryzyko nasilenia zmian i powikłań.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, działanie niepożądane, etorykoksyb, inhibitor COX-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tabletka powlekana, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – 4Flex PureGel
Stosowanie naproksenu w postaci żelu 4Flex PureGel (100 mg/g) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość wchłaniania substancji czynnej do krwiobiegu i wywoływania działań ogólnoustrojowych charakterystycznych dla NLPZ. Szczególnie narażeni na ryzyko są pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek, owrzodzeniem przewodu pokarmowego oraz skazą krwotoczną, u których konieczne jest ścisłe monitorowanie. W przypadku wystąpienia objawów reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk twarzy, zaczerwienienie skóry czy skurcz oskrzeli, leczenie należy natychmiast przerwać. Długotrwałe stosowanie oraz aplikacja na rozległe powierzchnie skóry są niewskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
alkohol etylowy, działanie ogólnoustrojowe, krzepnięcie krwi, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk twarzy, odczyn skórny, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reakcja fotouczulająca, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.
Coldrex MaxGrip, zawierający 1000 mg paracetamolu, 10 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 40 mg kwasu askorbinowego w saszetce, może wywoływać działania niepożądane o częstości bardzo rzadkiej (<1/10 000). Do najistotniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwości skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), skurcz oskrzeli oraz zaburzenia czynności wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień u pacjentów z trombocytopenią, zwłaszcza tych stosujących leki przeciwkrzepliwe lub poddawanych procedurom inwazyjnym. Reakcje alergiczne mogą mieć gwałtowny przebieg, z możliwością zapaści krążeniowej, a ciężkie zmiany skórne wymagają natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji.
astma, chlorowodorek fenylefryny, hepatotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość skórna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, płytka krwi, pokrzywka, przeszczep narządu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zapaść krążeniowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Strepsils Intensive Direct
Strepsils Intensive Direct zawiera flurbiprofen w dawce 8,75 mg na aplikację i powinien być stosowany w najniższej skutecznej dawce przez maksymalnie 3 dni w celu kontroli objawów bólu i gorączki związanych z zakażeniem. Należy monitorować przebieg infekcji, gdyż NLPZ mogą maskować objawy zakażeń bakteryjnych, co może prowadzić do ich zaostrzenia, np. martwiczego zapalenia powięzi. W przypadku nasilenia objawów lub pojawienia się nowych dolegliwości konieczna jest ponowna ocena terapii i rozważenie antybiotykoterapii. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, nerek, wątroby, serca, astmą lub alergiami, ze względu na ryzyko powikłań takich jak krwawienia, perforacje, skurcze oskrzeli czy niewydolność nerek. Flurbiprofen nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2.
aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Crohna, choroba przewodu pokarmowego, flurbiprofen, hamowanie agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwicze zapalenie powięzi, maskowanie objawów zakażenia, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pozaszpitalne zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczność nerkowa, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica tętnic, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salofalk
Mesalazyna, zawarta w produkcie Salofalk, wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych i klinicznych podczas terapii, zwłaszcza przy stosowaniu zawiesiny doodbytniczej. Zalecany schemat kontroli obejmuje badania wstępne, kontrolę po 14 dniach, następnie 2-3 badania co 4 tygodnie, a przy prawidłowych wynikach badania co 3 miesiące. Monitorowanie powinno obejmować morfologię krwi z rozmazem, aktywność aminotransferaz ALT i AST, stężenie kreatyniny oraz badanie moczu (testy paskowe i osad). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, gdyż mesalazyna jest przeciwwskazana przy istniejących zaburzeniach nerkowych, a jej nefrotoksyczność wymaga natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku pogorszenia funkcji nerek. Ponadto, odnotowano ryzyko kamicy układu moczowego, w tym kamieni złożonych w 100% z mesalazyny, co wymaga odpowiedniego nawodnienia pacjentów.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astma oskrzelowa, badanie moczu, benzoesan sodu, DRESS, kamica układu moczowego, kreatynina, mesalazyna, morfologia krwi, nefrotoksyczność, parametry wątrobowe, pirosiarczyn potasu, SCAR, skurcz oskrzeli, sulfasalazyna, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia składu krwi, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zawiesina doodbytnicza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampril 10 mg tabletki 10 mg
Ampril 10 mg (ramipryl) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęstsze objawy to uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie objawiające się zawrotami głowy, omdleniami i osłabieniem. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem zwężenia dróg oddechowych, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. W układzie krwiotwórczym obserwuje się m.in. eozynofilię (≥1/1000 do <1/100), neutropenię, agranulocytozę, aplazję szpiku i pancytopenię (rzadko do bardzo rzadko). Ramipryl może także wywoływać reakcje anafilaktyczne, podwyższenie miana przeciwciał przeciwjądrowych oraz zespół SIADH.
agranulocytoza, aplazja szpiku, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, onycholiza, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu 3 mg + 1 mg
Podczas stosowania pastylek twardych zawierających chlorowodorek benzydaminy (3 mg) oraz chlorek cetylopirydyniowy (1 mg), jak w preparacie Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu, mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości. Wśród poważnych reakcji immunologicznych odnotowano reakcje anafilaktyczne oraz nadwrażliwość o nieznanej częstości, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się pieczenie błony śluzowej jamy ustnej oraz podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, a bardzo rzadko (<1/10 000) znieczulenie błony śluzowej, co może prowadzić do zaburzeń czucia i zwiększonego ryzyka urazów. W układzie oddechowym możliwy jest skurcz oskrzeli o częstości nieznanej, co stanowi istotne zagrożenie zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.
astma oskrzelowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, działanie niepożądane produktu leczniczego, fotosensytywność, pastylka twarda, pieczenie błony śluzowej, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Cineol – Przeciwwskazania stosowania
Cineol (eukaliptol) jest terpenem obecnym w olejkach eterycznych roślin takich jak eukaliptus, szałwia i lawenda, wykorzystywanym w preparatach leczniczych Rowachol, Rowatinex oraz Salviasept. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania wszystkich tych preparatów jest nadwrażliwość na cineol lub inne składniki preparatu, z ryzykiem reakcji alergicznych od łagodnych do anafilaktycznych. Dodatkowo, Rowachol i Rowatinex są przeciwwskazane w I trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Salviasept, zawierający 0,6 g cineolu na 100 g produktu oraz 58% (V/V ± 10%) etanolu, ma rozszerzone przeciwwskazania obejmujące astmę oskrzelową, nadwrażliwość na rośliny z rodzin astrowatych, jasnotowatych i selerowatych, a także na anetol, balsam peruwiański, olejek mięty pieprzowej i mentol. Preparat ten jest stosowany miejscowo jako koncentrat do płukania gardła, co determinuje specyficzne przeciwwskazania, takie jak choroby jamy ustnej z uszkodzeniem błony śluzowej, alkoholizm, choroby wątroby i epilepsja.
alergia krzyżowa, anetol, astma oskrzelowa, balsam peruwiański, cineol, drogi żółciowe, epilepsja, eukaliptol, mentol, monoterpeny, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, okres karmienia piersią, olejek eteryczny, olejek mięty pieprzowej, patologia wątroby, pierwszy trymestr ciąży, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rodzina astrowatych, rodzina jasnotowatych, rodzina selerowatych, Rowachol, Rowatinex, rozstrzenie oskrzeli, Salviasept, skurcz oskrzeli, skurcz tchawicy, zaburzenia dróg żółciowych, związek terpenowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soluvit N –
Soluvit N to preparat witaminowy w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, w tym witaminy B1, B2, B6, C, kwas foliowy, biotynę oraz cyjanokobalaminę. Preparat zawiera również metylu parahydroksybenzoesan jako substancję pomocniczą. Ze względu na obecność tych składników istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, głównie reakcji alergicznych, w tym potencjalnie zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na kwas foliowy, tiaminę (witaminę B1) lub metylu parahydroksybenzoesan. Częstość występowania tych reakcji jest nieznana, co wymaga uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
biotyna, cyjanokobalamina, działanie niepożądane, kwas foliowy, kwas pantotenowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na kwas foliowy, nikotynamid, obrzęk krtani, obrzęk tkanek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, tiamina, witamina C, witaminy rozpuszczalne w wodzie, witaminy z grupy B, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milukante 4 mg
Milukante 4 mg, zawierający montelukast sodowy, jest wskazany w terapii astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 2-5 lat, szczególnie w przypadkach astmy przewlekłej o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, gdy standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek może być stosowany jako terapia pomocnicza lub alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów, pod warunkiem braku ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz trudności w stosowaniu inhalatorów przez pacjenta. Ponadto, Milukante jest zalecany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci od 2 roku życia, poprawiając tolerancję wysiłku fizycznego. Tabletki do rozgryzania i żucia zawierają 4,8 mg aspartamu (E 951) i 104,51 mg mannitolu (E 421), co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
aspartam, astma indukowana wysiłkiem, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, krótko działający β-agonista, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, objaw astmatyczny, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, wysiłek fizyczny, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon substancji czynnych
Olejek eukaliptusowy – Przedawkowanie
Olejek eukaliptusowy (Eucalypti aetheroleum), pozyskiwany z gatunków Eucalyptus globulus, polybractea i smithii, stosowany jest zarówno zewnętrznie (żele, maści, kremy), jak i doustnie (kapsułki dojelitowe). Przedawkowanie doustne manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (gwałtowny ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka), oddechowego (skurcze oskrzeli, depresja oddechowa, przyspieszony oddech, zwężenie źrenic) oraz neurologicznego (spowolnienie mowy, ataksja, osłabienie mięśni, utrata przytomności). Dawka letalna u dorosłych wynosi około 30 ml czystego olejku (ok. 136 kapsułek Bronchosol MAXIPUREN), jednak zgłoszono zgony po spożyciu już 4-5 ml (18-23 kapsułki). U dzieci toksyczność jest nieprzewidywalna, z ciężkimi objawami po dawkach nawet 1,9 g (9-10 kapsułek). Charakterystycznym objawem diagnostycznym jest eukaliptusowy zapach w oddechu, co pozwala różnicować zatrucie od opiatowego. Zewnętrzne przedawkowanie rzadziej prowadzi do ogólnoustrojowych objawów, ale może wywołać podrażnienie skóry oraz objawy neurologiczne, takie jak ataksja i utrata przytomności.
ataksja, ból jamy brzusznej, dawka letalna, depresja oddechowa, Eucalypti aetheroleum, Eucalyptus globulus, intubacja pacjenta, konwulsje, nudności, olejek eukaliptusowy, osłabienie mięśni, płukanie jelit, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, przypadkowe spożycie, skurcz oskrzeli, śpiączka, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zatrucie opiatami, zawroty głowy, ziarniniakowe zapalenie wątroby, znieczulenie ogólne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nurofen Zatoki
Podczas stosowania leku Nurofen Zatoki, zawierającego ibuprofen i pseudoefedrynę, należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Istotne jest monitorowanie objawów zakażeń, gdyż lek może maskować ich przebieg, co jest szczególnie niebezpieczne w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań ospy wietrznej. Ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak krwawienie, owrzodzenie czy perforacja, wzrasta u pacjentów z wcześniejszymi chorobami przewodu pokarmowego, stosujących jednocześnie doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe lub selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny. Dawkowanie ibuprofenu nie powinno przekraczać 1200 mg/dobę u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, a dawka 2400 mg/dobę wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów zatorowo-zakrzepowych.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroby zapalne jelit, ciężkie nadciśnienie tętnicze, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, jaskra z zamkniętym kątem, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia poanalgetyczna, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, powiększenie gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z liści bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L, folium), stosowany m.in. w preparacie Hederasal (430,55 mg wyciągu suchego na 100 g produktu, DER 4-8:1), wykazuje udokumentowane działanie wykrztuśne. Jednakże jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość występowania określono jako „nieznaną” z powodu ograniczonych danych epidemiologicznych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, prawdopodobnie wynikające z drażniącego wpływu saponin triterpenowych na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Objawy te mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, geriatrycznych oraz z chorobami współistniejącymi, co wymaga monitorowania stanu klinicznego podczas terapii.
araliowate, bąbel pokrzywkowy, biegunka, duszność, działanie wykrztuśne, Hedera helix, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk krtani, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, saponiny triterpenowe, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg suchy z liści bluszczu, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azecort (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Azecort to aerozol do nosa zawierający azelastyny chlorowodorek (137 µg/dawka) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawka), stosowany w otolaryngologii. Profil działań niepożądanych obejmuje krwawienie z nosa (bardzo często, ≥1/10), ból głowy, zaburzenia smaku i nieprzyjemny zapach (często, ≥1/100 do <1/10), a także uczucie dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie, suchość nosa i gardła, kaszel oraz podrażnienie gardła (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) to reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zawroty głowy, senność, jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma, perforacja przegrody nosowej oraz nadżerka błony śluzowej. Występowanie tych działań wymaga szczególnej uwagi i monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu flutykazonu.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, ból głowy, dysfagia, dyskomfort w jamie nosowej, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, flutykazonu propionian, jaskra, kaszel, kichanie, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość gardła, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardioas 75 mg
Lek Cardioas zawierający kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg w postaci tabletek dojelitowych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęściej obserwuje się zwiększoną skłonność do krwawień (często, ≥1/100 do <1/10), co wynika z hamowania agregacji płytek krwi. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, granulocytoza i anemia aplastyczna (rzadko, ≥1/10000 do <1/1000). Krwawienia z nosa i dziąseł mogą utrzymywać się do 4-8 dni po odstawieniu leku, co ma znaczenie przy planowanych zabiegach chirurgicznych. Ponadto, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja (częstość nieokreślona), a także hiperurykemia, istotna u pacjentów z dną moczanową. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotoczne zapalenie naczyń oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
anemia aplastyczna, anemia z niedoboru żelaza, astma oskrzelowa, dna moczanowa, granulocytoza, hiperurykemia, krwawienie miesiączkowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie naczyń, kwas acetylosalicylowy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie dwunastnicy, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W okresie ciąży lek może powodować zmniejszenie przepływu łożyskowego, co wiąże się z ryzykiem wewnątrzmacicznej śmierci płodu, poronienia, przedwczesnego porodu oraz działań niepożądanych u płodu, takich jak hipoglikemia i bradykardia. U noworodków matek leczonych betaksololem obserwuje się ryzyko powikłań sercowych (w tym niewydolności serca), płucnych, bradykardii, zaburzeń oddychania oraz hipoglikemii, które mogą utrzymywać się przez kilka dni po porodzie. Zaleca się ścisłe monitorowanie częstości akcji serca i stężenia glukozy we krwi noworodków przez 3-5 dni na oddziale intensywnej terapii noworodków. W przypadku dekompensacji kardiologicznej stosuje się glukagon (0,3 mg/kg mc.), izoprenalinę oraz dobutaminę, wymagające specjalistycznego nadzoru.
atropina, beta-adrenolityk, bradykardia, cukrzyca ciążowa, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, drgawka uogólniona, działanie teratogenne, glukagon, hiperglikemia, hipoglikemia, izoprenalina, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, poród przedwczesny, poronienie, powikłanie płucne, przedawkowanie leku, przepływ łożyskowy, skurcz oskrzeli, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca